Marcos 10

Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Munu Jesulu ngura palunya wantikatira uḻpaṟiralku anu manta Judealakutu munu nyara palulanguṟu kakaraṟa ankula karu uṟutjara ini Jordanta itipiringu. Kaya aṉangu winki mulapa piṟuku palulakutu pitjangi, ka tjanala piṟuku tjukurpa wangkara nintiningi, panya paluṟu tjakangku nintilpai.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Kaya wati Paṟatji tjuṯa palulakutu pitjangu munuya palunya ngunti arkaṟa tjapiningi alatji wangkara, “Wanyulanya tjakultjura! Palya watingku minyma kuri wantinytjaku aṟa kutjupa kutjupanguṟu? Mulapa wanyu Moselu palu puṟunypa wangkangu?”
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Ka Jesulu wangkangu, “Palu Moselu nyuranya nyaa wangkangu?”
3 Jesus respondeu:
4 Kaya wangkangu, “Wiya, Moselu wangkangu alatji, watingku kuri wantinytjikitja mukuringkula uti nyiringka walkatjuṟa ungama minyma panya paluṟu nyiri mantjiṟa ankunytjaku.”
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya kulila! Moselu nyangatja nyurampa walkatjunu panya nyura tungunpungkula wituwitu nyinanyangka.
5 Mas Jesus lhes disse:
6 Palu kuwaripatjara mulapa panya Godalu aṉangu paluṉu wati munu minyma.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 — ausente —
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 — ausente —
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 — ausente —
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Munuya palula maḻangka Jesunya tjana maḻaku anu ngurakutu. Kaya nintintja tjuṯangku Jesula tjapiningi tjukurpa panya palunya tjanala utintjaku.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Ka paluṟu wangkangi, “Watingku kuri wantinytjatjanungku minyma kutjupa aḻṯira palumpa panya kuri ngaṉmanyitja kuraṉi munu Godalu wangkanytjitjangka tungunpunganyi.
11 E Jesus lhes disse:
12 Ka minymangku palu puṟunypaṯu wati kuri wantikatinytjatjanungku, wati kutjupa aḻṯira palumpa panya kuri ngaṉmanyitja kuraṉiṯu, munu palu puṟunypaṯu Godalu wangkanytjitjangka tungunpunganyi.”
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Kaya aṉangu tjuṯangku tjitji tjuṯa Jesulakutu ngalya-katingi maṟa tjunkula wangkara pukuḻmanytjaku, palu nintintja tjuṯangku tjananya painingi.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Ka Jesulu nyangu tjananya painnyangka munu mirpaṉarira wangkangu nintintja panya tjuṯangka, “Tjitji tjukutjuku tjuṯa ngayulakutu pitjanyangka nyakulaya paintja wiyangku wantima! Panya aṉangu tjuṯa tjitji nyanga tjukutjuku tjuṯa puṟunypa nyinanyangkampa, Godalu tjananya mayatja puḻkangku walytjanmaṟa kanyilku. |src="DN00413b.tif" size="col" loc="p" ref="10:14-15"
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 Kaṉa tjukaṟurungku nyurala wangkanyi, panya nyura tjitji nyanga puṟunytju Godanya wangaṉarangku kulinnyangka kutju, Godalu nyuranya mayatjangku walytjanmaṟa tiṯutjarangku kanyilku. Palu nyura wantinyangka paluṟu nyuranya wantiku.”
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Munu wangkara wiyaringkula tjitji panya tjuṯa ampuṉu munu tjanala maṟa tjunkula tjananya uwankara wangkara pukuḻmanu kutju kutju.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Ka palulanguṟu Jesunya ngura kutjupakutu ma-pakannyangka wati kutjupa palulakutu anga-wirtjapakaṉu, munu palula kuranyu tultjungaṟakatira palula tjapinu, “Nintilpai, nyuntun wiṟu mulapa! Wanyuṉi tjakultjura, nyaalkuṉa Godala tjunguringkula wanka tiṯutjara nyinanytjikitjangku?” |src="GT00057.tif" size="col" loc="p" ref="10:17-21"
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Ka Jesulu palula wangkangu, “Nyaakuṉin wiṟunmananyi? Kutjupa wiṟu mulapa nyinanytja wiya, Godanya kutju wiṟu mulapa.
18 Jesus respondeu:
19 Palu nyuntu panya ninti Godalu wituntjitja tjuṯaku. Panya paluṟu alatji wangkangu, miri pungkuwiyangku wantima, kuri walytjatjarangka ngarinytja wiyangku wantima, walytjatjara kutitjunkuwiyangku wantima, aṉangu kutjupa ngunti ngukaṟa wangkawiyangku wantima, ngunti kuralwiyangku wantima, munu ngunytjungka mamangka wangaṉarangku kulinma.”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Ka wati panyangku wangkangu, “Nintilpai, ngayulu tjitjingkulpi tjukurpa nyanga palunya tjananya uwankara wangaṉarangku kuliningi.”
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Ka Jesunya nyakula mukuringu wati panya palumpa munu tjukaṟurungku palunya wangkangu, “Palu nyuntu kutjuku watarkuringu, nyuntu panya kanyintja uwankaraku. Uti nyuntu palunya tjananya manikitjangku tjalamilanma, munu mani mantjiṟa ngaḻṯutjara tjuṯa ma-ungama, munuṉi palulanguṟu pitjala ngayunyalta waṉanma. Munun nyuntu nyara palulanguṟu ngula ilkaṟingka wiṟu mulapalta mantjilku.”
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Ka wati panyangku nyangatja kuliṟa yunpa tjituṟu-tjituṟurira anu, panya paluṟu-maṉṯu mani ulytja kutjupa kutjupa puḻkatjara alatjiṯu nyinangi, munu palunya tjananya walytjangku kanyintjikitja mukuringangi.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Ka Jesulu pinkuraraṟa nintintja tjuṯangka wangkangu, “Nyangatja wituwitu mulapa ngaṟanyi aṉangu mani munu ulytja puḻkatjara tjuṯaku, panya tjana mani ulytja kuḻu puḻkaṟa kuliṟa puṯu Godaku walytjaringanyi paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.”
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Kaya nintintja tjuṯangku tjukurpa nyanga palunya kuliṟa wangkangu, “Ai! Nyangatja mulapa wituwitu.”
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Kulilaya! Panya nyiilangka aḻa utju mulapa ngaṟanyi. Ka aḻa pala palulawanu wanyu kamula tjarpapai? Wiya alatjiṯu. Ka palu puṟunypaṯu aṉangu mani ulytja puḻkatjara tjuṯa puṯu Godaku walytjaringanyi, paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Kaya nyangatja kuliṟa nintintja tjuṯangku piṟuku puḻkaṟa mulapa kuliningi munuyanku ngaparku tjapiningi, “Palu Godalu aṉangu mani puḻkatjara tjuṯa wantirampa tjinguṟu aṉangu kutjupa uwankara kuḻu ngura kurakutu iyalku wankaṟunkunytja wiyangku.”
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Ka Jesulu tjananya tjukaṟurungku nyakula wangkangu, “Panya aṉangu puṯu walytja wankaringanyi, palu Godalu kutjungku wankalpai.”
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Ka Peterlu wangkangu, “Kulila, panya nganaṉa kutjupa kutjupa uwankara wantikatingu nyuntunya waṉantjikitjangku.”
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Uwa, kaṉa nyurala tjukaṟurungku wangkanyi, panya ngayunya waṉantjikitjangku nyura tjinguṟu nyurampa ngura, munu kuṯa, kangkuṟu tjuṯa, ngunytju, mama, tjitji tjuṯa, kaana kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu wantikatingu Tjukurpa Palya ngayunyatjara aṉangu tjuṯangka tjakultjunkunytjikitjangku.
29 Jesus respondeu:
30 Nyara palulanguṟu Godalu watarkuriwiyangku nyuranya puḻka mulapalta ungkuku, panya waḻi tjuṯa mulapa munu mama tjuṯa, ngunytju tjuṯa, tjitji winki munu kaana tjuṯa kuḻu, palu ngaṉmanyitja puṟunypa wiya, waintaṟa mulapa. Ka nyura ngayunya waṉannyangka nyakula aṉangu tjuṯangku nyuranya analku munu pungkuku. Palu ngula nyura ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa wanka tiṯutjara nyinaku Godala tjungu pukuḻpa mulapa.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Ka panya kuwari aṉangu kutjupa tjuṯa puḻka nyinanyi, palu ngula paluṟu tjana ngaḻṯutjararingkuku, ka panya kutjupa tjuṯa kuwari ngaḻṯutjara nyinanyi, palu ngula paluṟu tjana puḻkaringkuku.” Alatji Jesulu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Munuya Jesunya tjana nintintja tjuṯa kuḻukuḻu iwarangka anangi Jerusalemalakutu. Ka Jesunya tjanala kuranyu anangi, kaya aṉangu panya kutjupa tjuṯangku maḻawanungku palunya waṉaningi munuya puḻkaṟa nguḻuringangi palula tjungu ankula. Ka nintintja panya 12-ngku puṯu kuliningi, “Nyaakitjala nyangatja ananyi Jerusalemalakutu?”
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 Munu tjanala wangkangu alatji, “Kulilaya, nganaṉa nyanga kuwari ananyi Jerusalemalakutu, ka nyara palula wati kutjungku maḻpangku Watiku Katjanya nintilku tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangka kuḻu, kaṉiya witiṟa katira kuutpangka ngaṟatjunkuku, munuṉiya kuranmaṟa kukanymankuku. Palulanguṟuṉiya ngayunya wati Jew wiya tjuṯa ma-ungkuku tjana ngayunya iluntankunytjaku.
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 Kaya wati nyara paluṟu tjana ngayunya anaṟa wangkaku, munuṉiya anaṟa kuraṟa pungkula wiṯalytjunkuku munuṉiya wiipangka puḻkaṟa alkalku, munuya palulanguṟu ngayunya katiralta iluntankuku. Palu tjiṉṯu kutjara wiyaringkula ngayulu ilunytjatjanu wankaringkula pakalku.” Alatji Jesulu tjanala tjakultjunangi paluṟu tjana ngaṉmanytju kulintjaku.
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Ka Jamesanya pula Johnnga wati panya Tjipitiku katja kutjara Jesulakutu pitjangu munu wangkangu, “Nintilpai, ngali nyuntula ngatjintjikitja mukuringanyi nyuntu kutjupa kutjupa ngalimpa palyantjaku. Palya?”
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa, nyaaṉa palyalku nyupalimpa?”
36 E Jesus lhes perguntou:
37 Ka pula wangkangu, “Ngula nyuntu mayatja puḻkaringkula tjiya wiṟungka nyinarampa ngalinya kuḻu nyuntula itingka nyinatjunama, kutju wakungka kutju tjampungka mayatjarira nyinanytjaku.”
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya nyupali ngurpangku tjapini nintingku-palku. Kuwari ngayulu pika puḻka mantjini. Ka nyupali wanyu ngayula tjunguringkula pika puḻkaṯu mantjilku?”
38 Mas Jesus lhes disse:
39 Ka pula wangkangu, “Uwa, ngali nyuntu puṟunypa pika puḻka mantjilku.”
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 Palu panya ngayula wakungka munu tjampungka mayatjarira nyinanytjaku ngayulu puṯu ngurkantananyi, panya Godalu kutjungku ngaṉmanytju ngurkantanu ngayula itingka nyinanytjaku.”
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Kaya nintintja panya kutjupa tjuṯangku paluṟu pula Jesula ngatjinnyangka kuliṟa palumpa pulampa mirpaṉaringu.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Ka Jesulu tjananya uwankaraṯu aḻṯira wangkangu, “Nyura ninti panya mayatja mantatja tjuṯaya aṉangu alatjiṯu mayatjarira nyinanyi, munuya aṉangu tjuṯa wituwituṟa waṟkamilaṟa pakulpai kutjupa kutjupa tjuṯa tjanampa palyantjaku.
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 Ka nyura tjananya arkalwiyangku wantima. Munu nyura tjinguṟu mayatja puḻka nyinanytjikitja mukuringkulampa, uti aṉangu waṟkaripai puṟunypa nyinama, munu aṉangu kutjupa tjuṯa alpamilaṟa palumpa tjanampa palyanma.
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 Uwa, nyura kuranyitja nyinanytjikitja mukuringkulampa uti aṉangu kutjupa tjuṯaku waṟkarima paluṟu tjana pukuḻarinytjaku.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Tjinguṟu nyura kulini ngayunya Watiku Katjanya-manti pitjangu mayatjarira aṉangu tjuṯa waṟkaku wituwituntjikitja. Palu wiya, ngayulu pitjangu aṉangu tjuṯaku waṟka puḻka palyaṟa tjanampa ngalkilpa ilunytjikitja, tjana wankaringkunytjaku.” Alatji paluṟu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Munuya palulanguṟu paluṟu tjana ankula wirkanu ngura ini Jerichola munuya waaraṯu anangi. Kaya ngura nyara palula nyinapai tjuṯa kuḻu tjanala tjunguringu munuya waṉaningi winki mulatu. Ka iwara nyara palula itingka wati kuṟu patingku nyinara aṉangu tjuṯangka maniku ngatjiningi. Wati nyara paluṟu ini Patimayatjanya wati ini Timayatjaku katja.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Ka kutjupangku palula tjakultjunu panya Jesunya Nazarethanya nguraṟa wati-pitjanyangka, ka paluṟu kuliṟa mirara wangkangu, “Jesu, Davidakun tjamu, ngaḻṯuriwatju.” |src="GT00058.tif" size="col" loc="p" ref="10:47-49"
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Kaya aṉangu tjuṯangku wati palunya painu pilunarinytjaku. Palu wati paluṟunku puḻkaṟa mulapalta mirangu, “Davidakun tjamu, ngaḻṯuriwatju.”
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Ka Jesulu miranyangka kuliṟa ngaṟakatingu munu wangkangu, “Ma-aḻṯiya!” Kaya aṉangu tjuṯangku palunya aḻṯira wangkangu, “Ala, pukuḻarira pakala. Aḻṯinyinta.”
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Ka upukuta panya araltjaṟa waṉira mapalku pakaṟa Jesulakutu pitjangu.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Ka Jesulu tjapinu palula, “Nyuntun ngayulu nyaantjaku mukuringanyi?”
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Ka Jesulu wangkangu, “Palya ara. Panya nyuntu ngayuku mulamularingkunytjatjanu kuṟu palyaringu.” Ka wati panya paluṟu mapalku kuṟu aḻaringkula nyangangi munu palulanguṟulta Jesunya waṉaningi iwarangka ankunyangka.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.