Marcos 10
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARC
1 Munu Jesulu ngura palunya wantikatira uḻpaṟiralku anu manta Judealakutu munu nyara palulanguṟu kakaraṟa ankula karu uṟutjara ini Jordanta itipiringu. Kaya aṉangu winki mulapa piṟuku palulakutu pitjangi, ka tjanala piṟuku tjukurpa wangkara nintiningi, panya paluṟu tjakangku nintilpai.
1 E, levantando-se dali, foi para o território da Judeia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Kaya wati Paṟatji tjuṯa palulakutu pitjangu munuya palunya ngunti arkaṟa tjapiningi alatji wangkara, “Wanyulanya tjakultjura! Palya watingku minyma kuri wantinytjaku aṟa kutjupa kutjupanguṟu? Mulapa wanyu Moselu palu puṟunypa wangkangu?”
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ka Jesulu wangkangu, “Palu Moselu nyuranya nyaa wangkangu?”
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Kaya wangkangu, “Wiya, Moselu wangkangu alatji, watingku kuri wantinytjikitja mukuringkula uti nyiringka walkatjuṟa ungama minyma panya paluṟu nyiri mantjiṟa ankunytjaku.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya kulila! Moselu nyangatja nyurampa walkatjunu panya nyura tungunpungkula wituwitu nyinanyangka.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza do vosso coração vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Palu kuwaripatjara mulapa panya Godalu aṉangu paluṉu wati munu minyma.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 — ausente —
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e a sua mãe e unir-se-á a sua mulher.
8 — ausente —
8 E serão os dois uma só carne e, assim,
9 — ausente —
9 Portanto, o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Munuya palula maḻangka Jesunya tjana maḻaku anu ngurakutu. Kaya nintintja tjuṯangku Jesula tjapiningi tjukurpa panya palunya tjanala utintjaku.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disso mesmo.
11 Ka paluṟu wangkangi, “Watingku kuri wantinytjatjanungku minyma kutjupa aḻṯira palumpa panya kuri ngaṉmanyitja kuraṉi munu Godalu wangkanytjitjangka tungunpunganyi.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra adultera contra ela.
12 Ka minymangku palu puṟunypaṯu wati kuri wantikatinytjatjanungku, wati kutjupa aḻṯira palumpa panya kuri ngaṉmanyitja kuraṉiṯu, munu palu puṟunypaṯu Godalu wangkanytjitjangka tungunpunganyi.”
12 E, se a mulher deixar a seu marido e casar com outro, adultera.
13 Kaya aṉangu tjuṯangku tjitji tjuṯa Jesulakutu ngalya-katingi maṟa tjunkula wangkara pukuḻmanytjaku, palu nintintja tjuṯangku tjananya painingi.
13 E traziam-lhe crianças para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhas traziam.
14 Ka Jesulu nyangu tjananya painnyangka munu mirpaṉarira wangkangu nintintja panya tjuṯangka, “Tjitji tjukutjuku tjuṯa ngayulakutu pitjanyangka nyakulaya paintja wiyangku wantima! Panya aṉangu tjuṯa tjitji nyanga tjukutjuku tjuṯa puṟunypa nyinanyangkampa, Godalu tjananya mayatja puḻkangku walytjanmaṟa kanyilku. |src="DN00413b.tif" size="col" loc="p" ref="10:14-15"
14 Jesus, porém, vendo isso, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir os pequeninos a mim e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
15 Kaṉa tjukaṟurungku nyurala wangkanyi, panya nyura tjitji nyanga puṟunytju Godanya wangaṉarangku kulinnyangka kutju, Godalu nyuranya mayatjangku walytjanmaṟa tiṯutjarangku kanyilku. Palu nyura wantinyangka paluṟu nyuranya wantiku.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Munu wangkara wiyaringkula tjitji panya tjuṯa ampuṉu munu tjanala maṟa tjunkula tjananya uwankara wangkara pukuḻmanu kutju kutju.
16 E, tomando-as nos seus braços e impondo-lhes as mãos, as abençoou.
17 Ka palulanguṟu Jesunya ngura kutjupakutu ma-pakannyangka wati kutjupa palulakutu anga-wirtjapakaṉu, munu palula kuranyu tultjungaṟakatira palula tjapinu, “Nintilpai, nyuntun wiṟu mulapa! Wanyuṉi tjakultjura, nyaalkuṉa Godala tjunguringkula wanka tiṯutjara nyinanytjikitjangku?” |src="GT00057.tif" size="col" loc="p" ref="10:17-21"
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Ka Jesulu palula wangkangu, “Nyaakuṉin wiṟunmananyi? Kutjupa wiṟu mulapa nyinanytja wiya, Godanya kutju wiṟu mulapa.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém
19 Palu nyuntu panya ninti Godalu wituntjitja tjuṯaku. Panya paluṟu alatji wangkangu, miri pungkuwiyangku wantima, kuri walytjatjarangka ngarinytja wiyangku wantima, walytjatjara kutitjunkuwiyangku wantima, aṉangu kutjupa ngunti ngukaṟa wangkawiyangku wantima, ngunti kuralwiyangku wantima, munu ngunytjungka mamangka wangaṉarangku kulinma.”
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falsos testemunhos; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a
20 Ka wati panyangku wangkangu, “Nintilpai, ngayulu tjitjingkulpi tjukurpa nyanga palunya tjananya uwankara wangaṉarangku kuliningi.”
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Ka Jesunya nyakula mukuringu wati panya palumpa munu tjukaṟurungku palunya wangkangu, “Palu nyuntu kutjuku watarkuringu, nyuntu panya kanyintja uwankaraku. Uti nyuntu palunya tjananya manikitjangku tjalamilanma, munu mani mantjiṟa ngaḻṯutjara tjuṯa ma-ungama, munuṉi palulanguṟu pitjala ngayunyalta waṉanma. Munun nyuntu nyara palulanguṟu ngula ilkaṟingka wiṟu mulapalta mantjilku.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma e terás
22 Ka wati panyangku nyangatja kuliṟa yunpa tjituṟu-tjituṟurira anu, panya paluṟu-maṉṯu mani ulytja kutjupa kutjupa puḻkatjara alatjiṯu nyinangi, munu palunya tjananya walytjangku kanyintjikitja mukuringangi.
22 Mas ele, contrariado com essa palavra, retirou-se triste, porque possuía muitas propriedades.
23 Ka Jesulu pinkuraraṟa nintintja tjuṯangka wangkangu, “Nyangatja wituwitu mulapa ngaṟanyi aṉangu mani munu ulytja puḻkatjara tjuṯaku, panya tjana mani ulytja kuḻu puḻkaṟa kuliṟa puṯu Godaku walytjaringanyi paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.”
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
24 Kaya nintintja tjuṯangku tjukurpa nyanga palunya kuliṟa wangkangu, “Ai! Nyangatja mulapa wituwitu.”
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no Reino de Deus!
25 Kulilaya! Panya nyiilangka aḻa utju mulapa ngaṟanyi. Ka aḻa pala palulawanu wanyu kamula tjarpapai? Wiya alatjiṯu. Ka palu puṟunypaṯu aṉangu mani ulytja puḻkatjara tjuṯa puṯu Godaku walytjaringanyi, paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Kaya nyangatja kuliṟa nintintja tjuṯangku piṟuku puḻkaṟa mulapa kuliningi munuyanku ngaparku tjapiningi, “Palu Godalu aṉangu mani puḻkatjara tjuṯa wantirampa tjinguṟu aṉangu kutjupa uwankara kuḻu ngura kurakutu iyalku wankaṟunkunytja wiyangku.”
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Ka Jesulu tjananya tjukaṟurungku nyakula wangkangu, “Panya aṉangu puṯu walytja wankaringanyi, palu Godalu kutjungku wankalpai.”
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens todas
28 Ka Peterlu wangkangu, “Kulila, panya nganaṉa kutjupa kutjupa uwankara wantikatingu nyuntunya waṉantjikitjangku.”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Uwa, kaṉa nyurala tjukaṟurungku wangkanyi, panya ngayunya waṉantjikitjangku nyura tjinguṟu nyurampa ngura, munu kuṯa, kangkuṟu tjuṯa, ngunytju, mama, tjitji tjuṯa, kaana kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu wantikatingu Tjukurpa Palya ngayunyatjara aṉangu tjuṯangka tjakultjunkunytjikitjangku.
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa,
30 Nyara palulanguṟu Godalu watarkuriwiyangku nyuranya puḻka mulapalta ungkuku, panya waḻi tjuṯa mulapa munu mama tjuṯa, ngunytju tjuṯa, tjitji winki munu kaana tjuṯa kuḻu, palu ngaṉmanyitja puṟunypa wiya, waintaṟa mulapa. Ka nyura ngayunya waṉannyangka nyakula aṉangu tjuṯangku nyuranya analku munu pungkuku. Palu ngula nyura ilunytjatjanu wankaringkula pakaṟa wanka tiṯutjara nyinaku Godala tjungu pukuḻpa mulapa.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições, e, no século futuro, a vida eterna.
31 Ka panya kuwari aṉangu kutjupa tjuṯa puḻka nyinanyi, palu ngula paluṟu tjana ngaḻṯutjararingkuku, ka panya kutjupa tjuṯa kuwari ngaḻṯutjara nyinanyi, palu ngula paluṟu tjana puḻkaringkuku.” Alatji Jesulu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e
32 Munuya Jesunya tjana nintintja tjuṯa kuḻukuḻu iwarangka anangi Jerusalemalakutu. Ka Jesunya tjanala kuranyu anangi, kaya aṉangu panya kutjupa tjuṯangku maḻawanungku palunya waṉaningi munuya puḻkaṟa nguḻuringangi palula tjungu ankula. Ka nintintja panya 12-ngku puṯu kuliningi, “Nyaakitjala nyangatja ananyi Jerusalemalakutu?”
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 Munu tjanala wangkangu alatji, “Kulilaya, nganaṉa nyanga kuwari ananyi Jerusalemalakutu, ka nyara palula wati kutjungku maḻpangku Watiku Katjanya nintilku tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangka kuḻu, kaṉiya witiṟa katira kuutpangka ngaṟatjunkuku, munuṉiya kuranmaṟa kukanymankuku. Palulanguṟuṉiya ngayunya wati Jew wiya tjuṯa ma-ungkuku tjana ngayunya iluntankunytjaku.
33 dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios,
34 Kaya wati nyara paluṟu tjana ngayunya anaṟa wangkaku, munuṉiya anaṟa kuraṟa pungkula wiṯalytjunkuku munuṉiya wiipangka puḻkaṟa alkalku, munuya palulanguṟu ngayunya katiralta iluntankuku. Palu tjiṉṯu kutjara wiyaringkula ngayulu ilunytjatjanu wankaringkula pakalku.” Alatji Jesulu tjanala tjakultjunangi paluṟu tjana ngaṉmanytju kulintjaku.
34 e o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Ka Jamesanya pula Johnnga wati panya Tjipitiku katja kutjara Jesulakutu pitjangu munu wangkangu, “Nintilpai, ngali nyuntula ngatjintjikitja mukuringanyi nyuntu kutjupa kutjupa ngalimpa palyantjaku. Palya?”
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que pedirmos.
36 Ka Jesulu wangkangu, “Uwa, nyaaṉa palyalku nyupalimpa?”
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Ka pula wangkangu, “Ngula nyuntu mayatja puḻkaringkula tjiya wiṟungka nyinarampa ngalinya kuḻu nyuntula itingka nyinatjunama, kutju wakungka kutju tjampungka mayatjarira nyinanytjaku.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que, na tua glória, nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya nyupali ngurpangku tjapini nintingku-palku. Kuwari ngayulu pika puḻka mantjini. Ka nyupali wanyu ngayula tjunguringkula pika puḻkaṯu mantjilku?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Ka pula wangkangu, “Uwa, ngali nyuntu puṟunypa pika puḻka mantjilku.”
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade vós bebereis o cálice que eu beber e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado,
40 Palu panya ngayula wakungka munu tjampungka mayatjarira nyinanytjaku ngayulu puṯu ngurkantananyi, panya Godalu kutjungku ngaṉmanytju ngurkantanu ngayula itingka nyinanytjaku.”
40 mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Kaya nintintja panya kutjupa tjuṯangku paluṟu pula Jesula ngatjinnyangka kuliṟa palumpa pulampa mirpaṉaringu.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Ka Jesulu tjananya uwankaraṯu aḻṯira wangkangu, “Nyura ninti panya mayatja mantatja tjuṯaya aṉangu alatjiṯu mayatjarira nyinanyi, munuya aṉangu tjuṯa wituwituṟa waṟkamilaṟa pakulpai kutjupa kutjupa tjuṯa tjanampa palyantjaku.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes das gentes delas se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre elas;
43 Ka nyura tjananya arkalwiyangku wantima. Munu nyura tjinguṟu mayatja puḻka nyinanytjikitja mukuringkulampa, uti aṉangu waṟkaripai puṟunypa nyinama, munu aṉangu kutjupa tjuṯa alpamilaṟa palumpa tjanampa palyanma.
43 mas entre vós não será assim; antes, qualquer que, entre vós, quiser ser grande será vosso serviçal.
44 Uwa, nyura kuranyitja nyinanytjikitja mukuringkulampa uti aṉangu kutjupa tjuṯaku waṟkarima paluṟu tjana pukuḻarinytjaku.
44 E qualquer que, dentre vós, quiser ser o primeiro será servo de todos.
45 Tjinguṟu nyura kulini ngayunya Watiku Katjanya-manti pitjangu mayatjarira aṉangu tjuṯa waṟkaku wituwituntjikitja. Palu wiya, ngayulu pitjangu aṉangu tjuṯaku waṟka puḻka palyaṟa tjanampa ngalkilpa ilunytjikitja, tjana wankaringkunytjaku.” Alatji paluṟu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
45 Porque o Filho do Homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Munuya palulanguṟu paluṟu tjana ankula wirkanu ngura ini Jerichola munuya waaraṯu anangi. Kaya ngura nyara palula nyinapai tjuṯa kuḻu tjanala tjunguringu munuya waṉaningi winki mulatu. Ka iwara nyara palula itingka wati kuṟu patingku nyinara aṉangu tjuṯangka maniku ngatjiningi. Wati nyara paluṟu ini Patimayatjanya wati ini Timayatjaku katja.
46 Depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto ao caminho, mendigando.
47 Ka kutjupangku palula tjakultjunu panya Jesunya Nazarethanya nguraṟa wati-pitjanyangka, ka paluṟu kuliṟa mirara wangkangu, “Jesu, Davidakun tjamu, ngaḻṯuriwatju.” |src="GT00058.tif" size="col" loc="p" ref="10:47-49"
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
48 Kaya aṉangu tjuṯangku wati palunya painu pilunarinytjaku. Palu wati paluṟunku puḻkaṟa mulapalta mirangu, “Davidakun tjamu, ngaḻṯuriwatju.”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Ka Jesulu miranyangka kuliṟa ngaṟakatingu munu wangkangu, “Ma-aḻṯiya!” Kaya aṉangu tjuṯangku palunya aḻṯira wangkangu, “Ala, pukuḻarira pakala. Aḻṯinyinta.”
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Ka upukuta panya araltjaṟa waṉira mapalku pakaṟa Jesulakutu pitjangu.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se e foi ter com Jesus.
51 Ka Jesulu tjapinu palula, “Nyuntun ngayulu nyaantjaku mukuringanyi?”
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Ka Jesulu wangkangu, “Palya ara. Panya nyuntu ngayuku mulamularingkunytjatjanu kuṟu palyaringu.” Ka wati panya paluṟu mapalku kuṟu aḻaringkula nyangangi munu palulanguṟulta Jesunya waṉaningi iwarangka ankunyangka.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.