Lucas 8

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nyangangka maḻangka Jesunya pakaṟa anu ngura puḻka tjuṯakutu munu tjukutjuku tjuṯakutu kuḻu munu tjukurpa palya para-wangkangi aṉangu tjuṯangka. Munu tjakultjunangi Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja. Kaya nintintja panya 12 munu minyma tjuṯa kuḻu palula tjunguṯu para-ngaṟangi.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Minyma nyara paluṟu tjana panya ngaṉmanypa mamutjara nyinangi munu pika kutjupa kutjupa tjuṯatjara kuḻu nyinangi. Ka tjananya Jesulu uwankara palyaṟunguṉu, kaya pukuḻarira palunya waṉaṟinangi. Ka panya minyma kutju ini Mary Magdalene-anya ngaṉmanypa mamu 7-tjara nyinangi, ka Jesulu uwankara painu.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Ka kutjupa Tjuwananya panya Tjutjaku kuri. Wati nyara paluṟu mayatja puḻka Iṟataku waḻingka waṟkaripai. Ka minyma kutjupa ini Tjutjananya munu minyma kutjupa tjuṯa kuḻukuḻu. Minyma nyanga paluṟu tjanaya Jesunya tjananya alpamilaningi mai kuka tjananya pauṟa ungkula munuya kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu palumpa tjanampa palyaningi palumpa tjanampa maninguṟu.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Kaya aṉangu tjuṯangku Jesunya pitjanyangka kuliṟa ngura kutjupitja tjuṯa kuḻu pitjangi nyakunytjikitja munu kulintjikitja kuḻu. Ka Jesulu tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara wangkangi alatji,
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Wati kutju ma-pitjangu uṉinypa mantangka waṉira waṉantjikitja palumpa kaanangka munu waṉira waṉaningi. Ka uṉinypa waṉira waṉinyangka tjara iwarangka punkaṉu. Ka aṉangu tjuṯangku iwarangka paḻtjuṟa ankula tjinangku kuraṉu, ka tjuḻpu tjuṯangku kuḻu pitjala ngalkula wiyaṉu.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ka uṉinypa kutjupatjara punkaṉu manta puḻitjarangka, munu pakaṟa mapalku piḻṯiringu mina wiyangka.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Ka uṉinypa kutjupatjara punkaṉu manta tjilkatjarangka, ka pakannyangka tjilka tjuṯa kuḻu pakaṟa puḻkaringu munu ukiṟi panya waṉinytjanya utjuṉu, ka puṯu puḻkaringangi.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Ka tjara kutjupa manta palyangka punkaṉu munu mapalku pakaṟa puḻkaringu munu mai 100-tjararingu.”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Kaya ngula palumpa nintintja tjuṯangku palula tjapiningi wangkara, “Wanyulanya tjukurpa nyanga palunya utiṟa tjakultjura. Nyaa nyangangku nintini?”
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Ka paluṟu tjanala wangkangu, “Uwa, ngayulu nyurala kutju Godaku tjukurpa kumpilitja utiṟa wangkanyi, tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintjatjara. Palu aṉangu kutjupa tjuṯangkaṉa aṟa mantatja tjuṯa wangkara kampa kutjupaṟa wangkapai, kaya tjukurpa wangkanyangka kulilpai palu puṯuya kuliṟa nintiringkupai.”
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 Munu paluṟu tjanala wangkangu, “Kulilaya, kaṉa tjukurpa panya palunya nyurala utiṟa tjakultjura! Panya wati kaana kanyilpaingku uṉinypa waṉinyi, ka palu puṟunypa wati tjukurtjarangku Godaku tjukurpa tjakultjunkupai aṉangu tjuṯangku kulintjaku.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Ka aṉangu kutjupa tjaraya nyinanyi uṉinypa panya iwarangka punkantja puṟunypa. Nyara paluṟu tjana panya tjukurpa kulilpai, palu mamu Satantu pitjala tjananya pina kuralpai tjana tjukurku mulamularingkula wankaringkunytjaku-tawara.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 “Kaya aṉangu kutjupatjara nyinanyi uṉinypa panya manta puḻitjarangka punkantja puṟunypa. Panya tjana tjukurpa kuliṟa puḻkaṟa pukuḻaripai, palu tjana mulamulangku kuruntu tjukurpa mantjintja wiya unytju kutju mulamularingkupai. Munu ngula palumpa tjanampa tjituṟu-tjituṟu wirkankunyangka tjana mapalku paṯuringkula Godaku watarkuripai.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 “Kaya aṉangu kutjupa tjuṯa nyinanyi uṉinypa panya tjilkangka punkantja puṟunypa, panya tjana tjukurpa kuliṟa mulamularingkupai, palu tjana mantatja kutjupa kutjupa tjuṯa puḻkaṟa kuliṟa, wiṟu tjuṯa kanyintjikitja mukuringkupai munuya kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯaku ngunti pukuḻaripai. Munuya nyanga palula tjanalanguṟu Godaku tjukurku watarkuripai munuya wiṟu tjuṯa Godaku puṯu palyalpai.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 “Kaya aṉangu kutjupatjara nyinanyi uṉinypa panya manta palyangka punkantja puṟunypa, panya tjana tjukurpa wangaṉarangku kuliṟa puḻkaṟa mulamularingkupai. Munuya rawangku kuliṟa wiṟu tjuṯa kutju Godaku palyalpai, tjanampa tjituṟu-tjituṟu wirkankunyangka kulintja wiyangku.”
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 Munu piṟuku tjanala wangkangi, “Aṉangungku waḻi unngu lampa tiliṟa pitingka anga-tjunkupai wiya, munu piitangka unngu tjaṟu kuḻu tjunkula kutitjunkupai wiya. Palu uti tjunkupai, katu, tili paluṟu irnyaṟa utintjaku aṉangu tjuṯangku waḻingka tjarpara nyakunytjaku. |src="lb00148c.tif" size="col" loc="p" ref="8:16"
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 “Ka Godaku tjukurpa palu puṟunypa, panya ngayulu kuwari aṉangu tjuṯangka kitikiti wangkanyi aṟa tjuṯa kutju wangkara, kaya puṯu nguwanpa kulini. Palu ngula tjukurpa nyanganpa uwankara utiringkuku aṉangu winkingku kulintjaku. Panya Godalu tjukurpa kumpilpa kanyintjatjanungku utilku, kaya winkingku kulilku.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Ka nyura palulanguṟu purkaṟangku kulinma ngayulu wangkanyangka. Panya nyura wangaṉarangku kulinnyangkampa nyuranya Godalu puḻka mulapa nintilku nyura uti kulintjaku. Palu nyura tjinguṟu kuliṟa wantinyangkampa Godalu nyuranya kulintja kampa kutjupankuku palumpa watarkurinytjaku.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Ka Jesuku ngunytju munu maḻanypa tjuṯaya palulakutu pitjangu, palu aṉangu tjuṯa mulapa anga-ngaṟanyangkaya puṯu palulakutu ilaringangi.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ka aṉangu kutjupangku Jesula wangkangu, “Nyaratja nyuntumpa ngunytju maḻanypa tjuṯa kuḻu uṟilta ngaṟanyi nyuntumpa paṯaṟa munuya mukuringanyi nyuntunya nyakunytjikitja.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Ka Jesulu wangkangu alatji, “Wiya, panya Godaku tjukurpa wangaṉarangku kuliṟa palyalpai tjuṯa, nyara paluṟu tjanaya ngayuku ngunytju maḻanypa kuḻu nyinanyi walytja mulapa.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Tjiṉṯu kutjupa Jesunya palumpa nintintja tjuṯatjara pautangka tatinu uṟu panya Galileela munu wangkangu tjanala, “Wanyula manta nyara kutjupakutu uṟungka muṉkara ma-itipiri.”
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Munuya mulapaṯu ma-pitjangu pautangka panya munuya uṟungka nguṟurpa pitjalinangi. Ka Jesunya pilu-piluringkula kunkunaringu. Ka palulanguṟu waḻpa puḻka mulapa mapalku rurku winki pakaṉu uṟu palula nguṟurpaṯu pitjalinkunyangka. Ka uṟu puḻkaṟa uriṟa pautangka tjarpangi munu pauta panya palunya nguwanpa tjaṟuṟa tjarpatjunangi uṟungka unngu. Kaya uwankara puḻkaṟa nguḻuringu.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Munuya Jesunya wankaṟa wangkangu, “Mayatja, kuwarila ilunyi!” Ka Jesulu pakaṟa waḻpa panya wangkara atanmanu munu uṟu kuḻu wangkangu tiwilarinytjaku, ka waḻpa panya atanaringu munu uṟu kuḻu urinytja wiyaringkula tiwilaringu. |src="WA03847b.tif" size="col" loc="p" ref="8:23-24"
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Munu palulanguṟu Jesulu wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Nyaanguṟu nyura puṯu mulamularinganyi?”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Munuya palulanguṟu ma-wirkanu uṟungka itipi mantangka ngura ini Kaṟatjala itingka.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 — ausente —
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 — ausente —
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Ka Jesulu wangkangu palula, “Palu nyuntu wanyu ini ngananya?”
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Munuya Jesula tjuṯa-aṟangku ngatjiṟa wangkangi, “Wantimalanya piṯi maṟukutu wituntja wiyangku.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Palu witulalanya nyara pikipiki tjuṯakutu, nyara puḻingkaya ngaṟala ukiṟi ngalkuṉi, palula tjanalakutulanya witula.”
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Ka tjananya mulapaṯu wituṉu, kaya watinguṟu panya pakaṟa tjukaṟuru wirtjapakaṟa pikipiki tjuṯangka tjarpangu. Kaya pikipiki panya tjuṯa mamu tjuṯa tjarpanyangka puḻi waṟarangka tjaṟukutu wirtjapakaṟa ukalingkula uṟungka uwankara tjarpara ilungu.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Ka wati panya pikipiki tjuṯa kanyilpai tjuṯangku nyakula wirtjapakaṉu tawunukutu, munuya tjakultjunu aṉangu uwankarangka ngura ititja tjuṯangka kuḻu.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Kaya nyangatja kuliṟa aṉangu tjuṯa anu nyakunytjikitja munuya wirkaṟa nyangu wati panya palunya Jesula itingka nyinara tjukurpa kulinnyangka mantarangka tjarpara. Wati panya paluṟu kata palyaringkula nyinangi pilunpa, kaya nyakula puḻkaṟa nguḻuringu Jesuku.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Munuya aṉangu kutjupa tjuṯangka para-tjakultjunangi wati panyatja palyaringkunyangka nyakunytjatjanungku.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Kaya ngura palunya nguraṟa tjuṯangku Jesunya puḻkaṟa tjapinu ngura tjanampa rawa nyinawiyangku wantikatinytjaku panya puḻkaṟaya palumpa nguḻuringu.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Ka wati panya palyaringkunytjalu puḻkaṟa ngatjinu palula tjungu ankunytjikitjangku.
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, ara maḻaku nyuntumpa walytja tjuṯaku ngurakutu munu aṉangu tjuṯangka tjakultjura Godalu nyuntunya palyantja.” Ka mulapaṯu anu munu ngura nyara palula tjanala para-tjakultjunangi aṉangu uwankarangka Jesulu palunya palyantja.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Kaya palulanguṟu Jesunya tjana uṟungka muṉkara maḻaku ma-itipiringu manta panya palulakutu. Ka wirkankunyangka aṉangu tjuṯa Jesuku pukuḻaringu aḻa-aḻa paṯantjatjanu.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 — ausente —
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 — ausente —
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Ka nyara palula aṟangka tjanala uṯu-uṯu pitjangi minyma kutjupa. Minyma nyara paluṟu rawa milkaḻi tjutipai nyinangi yiya 12 munu paluṟu rawaṯu ngangkaṟi tjuṯakutu anangi, munu mani puḻka tjuṯa tjananya rawangku ungangi palunya palyaṟunguntjaku. Palu palyaringkunytja wiyaṯu rawa paluṟuṯu ngaṟangi.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Ka minyma paluṟu kulinu Jesunya munu tjuṯangka unnguwanu pitjangu palulakutu, munu tjaṉawanungku palumpa mantara waṟa tjinawanungku kanyintjanya ankala kumpiltu pampuṉu. Munu mapalku milkaḻi panya palumpa piḻṯiringkula wiyaringu munu palyaringu. |src="lb00310c.tif" size="col" loc="p" ref="8:44"
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Ka Jesulu kuliṟa tjanala tjapinu, “Nganaluṉi panyatja pampuṉu?”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Palu Jesulu wangkangu, “Wiya, kutjupangkuṉi pampuṉu, kaṉa kulinu ngayulanguṟu pakannyangka witulya ngayuku.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Ka minymangku panya nyakula kulinu alatji, “Munta, kampangkaṯu-palkuṉatju pampuṉu kaṉi nintingku alatjiṯu para-tjapini.” Munu minyma paluṟu puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingu munu tultjungaṟakatingu palula tjinangka winkingka miṟangka munu tjakultjunu paluṟu pampuntja munu mapalku palyaringkunytja.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Ka Jesulu wangkangu palula, “Minyma wiṟu, nyuntun mulapa ngayuku mulamularingu, munun palulanguṟu palyaringu. Pukuḻpa ma-pitja.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Ka Jesunya minymangka kuwaripaṯu ngaṟala wangkanyangka wati kutju tjakulpa wirkanu Tjaiṟatjaku nguranguṟu munu wangkangu Tjaiṟatjala, “Wiya, alatjiṯun purkutjararingu. Wanti Mayatjanya unytjungku aḻṯiwiyangku.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Ka Jesulu kulinu watingku alatji wangkanyangka munu Tjaiṟatjala wangkangu, “Nguḻuringkuwiya ngayuku mulamulariwa, ka tjitji nyara paluṟu palyaringkuku.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 — ausente —
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 — ausente —
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 — ausente —
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Munu paluṟu tjitji panya maṟa witiṉu, munu wangkangu, “Tjitji awa, pakala!”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 — ausente —
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 — ausente —
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.