Lucas 8
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARC
1 Nyangangka maḻangka Jesunya pakaṟa anu ngura puḻka tjuṯakutu munu tjukutjuku tjuṯakutu kuḻu munu tjukurpa palya para-wangkangi aṉangu tjuṯangka. Munu tjakultjunangi Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintja. Kaya nintintja panya 12 munu minyma tjuṯa kuḻu palula tjunguṯu para-ngaṟangi.
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Minyma nyara paluṟu tjana panya ngaṉmanypa mamutjara nyinangi munu pika kutjupa kutjupa tjuṯatjara kuḻu nyinangi. Ka tjananya Jesulu uwankara palyaṟunguṉu, kaya pukuḻarira palunya waṉaṟinangi. Ka panya minyma kutju ini Mary Magdalene-anya ngaṉmanypa mamu 7-tjara nyinangi, ka Jesulu uwankara painu.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ka kutjupa Tjuwananya panya Tjutjaku kuri. Wati nyara paluṟu mayatja puḻka Iṟataku waḻingka waṟkaripai. Ka minyma kutjupa ini Tjutjananya munu minyma kutjupa tjuṯa kuḻukuḻu. Minyma nyanga paluṟu tjanaya Jesunya tjananya alpamilaningi mai kuka tjananya pauṟa ungkula munuya kutjupa kutjupa tjuṯa kuḻu palumpa tjanampa palyaningi palumpa tjanampa maninguṟu.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Kaya aṉangu tjuṯangku Jesunya pitjanyangka kuliṟa ngura kutjupitja tjuṯa kuḻu pitjangi nyakunytjikitja munu kulintjikitja kuḻu. Ka Jesulu tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara wangkangi alatji,
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 “Wati kutju ma-pitjangu uṉinypa mantangka waṉira waṉantjikitja palumpa kaanangka munu waṉira waṉaningi. Ka uṉinypa waṉira waṉinyangka tjara iwarangka punkaṉu. Ka aṉangu tjuṯangku iwarangka paḻtjuṟa ankula tjinangku kuraṉu, ka tjuḻpu tjuṯangku kuḻu pitjala ngalkula wiyaṉu.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ka uṉinypa kutjupatjara punkaṉu manta puḻitjarangka, munu pakaṟa mapalku piḻṯiringu mina wiyangka.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Ka uṉinypa kutjupatjara punkaṉu manta tjilkatjarangka, ka pakannyangka tjilka tjuṯa kuḻu pakaṟa puḻkaringu munu ukiṟi panya waṉinytjanya utjuṉu, ka puṯu puḻkaringangi.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Ka tjara kutjupa manta palyangka punkaṉu munu mapalku pakaṟa puḻkaringu munu mai 100-tjararingu.”
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Kaya ngula palumpa nintintja tjuṯangku palula tjapiningi wangkara, “Wanyulanya tjukurpa nyanga palunya utiṟa tjakultjura. Nyaa nyangangku nintini?”
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ka paluṟu tjanala wangkangu, “Uwa, ngayulu nyurala kutju Godaku tjukurpa kumpilitja utiṟa wangkanyi, tjukurpa panya Godalu aṉangu tjuṯa mayatjangku walytjanmaṟa kanyintjatjara. Palu aṉangu kutjupa tjuṯangkaṉa aṟa mantatja tjuṯa wangkara kampa kutjupaṟa wangkapai, kaya tjukurpa wangkanyangka kulilpai palu puṯuya kuliṟa nintiringkupai.”
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 Munu paluṟu tjanala wangkangu, “Kulilaya, kaṉa tjukurpa panya palunya nyurala utiṟa tjakultjura! Panya wati kaana kanyilpaingku uṉinypa waṉinyi, ka palu puṟunypa wati tjukurtjarangku Godaku tjukurpa tjakultjunkupai aṉangu tjuṯangku kulintjaku.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Ka aṉangu kutjupa tjaraya nyinanyi uṉinypa panya iwarangka punkantja puṟunypa. Nyara paluṟu tjana panya tjukurpa kulilpai, palu mamu Satantu pitjala tjananya pina kuralpai tjana tjukurku mulamularingkula wankaringkunytjaku-tawara.
12 e os que
13 “Kaya aṉangu kutjupatjara nyinanyi uṉinypa panya manta puḻitjarangka punkantja puṟunypa. Panya tjana tjukurpa kuliṟa puḻkaṟa pukuḻaripai, palu tjana mulamulangku kuruntu tjukurpa mantjintja wiya unytju kutju mulamularingkupai. Munu ngula palumpa tjanampa tjituṟu-tjituṟu wirkankunyangka tjana mapalku paṯuringkula Godaku watarkuripai.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 “Kaya aṉangu kutjupa tjuṯa nyinanyi uṉinypa panya tjilkangka punkantja puṟunypa, panya tjana tjukurpa kuliṟa mulamularingkupai, palu tjana mantatja kutjupa kutjupa tjuṯa puḻkaṟa kuliṟa, wiṟu tjuṯa kanyintjikitja mukuringkupai munuya kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯaku ngunti pukuḻaripai. Munuya nyanga palula tjanalanguṟu Godaku tjukurku watarkuripai munuya wiṟu tjuṯa Godaku puṯu palyalpai.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 “Kaya aṉangu kutjupatjara nyinanyi uṉinypa panya manta palyangka punkantja puṟunypa, panya tjana tjukurpa wangaṉarangku kuliṟa puḻkaṟa mulamularingkupai. Munuya rawangku kuliṟa wiṟu tjuṯa kutju Godaku palyalpai, tjanampa tjituṟu-tjituṟu wirkankunyangka kulintja wiyangku.”
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 Munu piṟuku tjanala wangkangi, “Aṉangungku waḻi unngu lampa tiliṟa pitingka anga-tjunkupai wiya, munu piitangka unngu tjaṟu kuḻu tjunkula kutitjunkupai wiya. Palu uti tjunkupai, katu, tili paluṟu irnyaṟa utintjaku aṉangu tjuṯangku waḻingka tjarpara nyakunytjaku. |src="lb00148c.tif" size="col" loc="p" ref="8:16"
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 “Ka Godaku tjukurpa palu puṟunypa, panya ngayulu kuwari aṉangu tjuṯangka kitikiti wangkanyi aṟa tjuṯa kutju wangkara, kaya puṯu nguwanpa kulini. Palu ngula tjukurpa nyanganpa uwankara utiringkuku aṉangu winkingku kulintjaku. Panya Godalu tjukurpa kumpilpa kanyintjatjanungku utilku, kaya winkingku kulilku.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Ka nyura palulanguṟu purkaṟangku kulinma ngayulu wangkanyangka. Panya nyura wangaṉarangku kulinnyangkampa nyuranya Godalu puḻka mulapa nintilku nyura uti kulintjaku. Palu nyura tjinguṟu kuliṟa wantinyangkampa Godalu nyuranya kulintja kampa kutjupankuku palumpa watarkurinytjaku.” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ka Jesuku ngunytju munu maḻanypa tjuṯaya palulakutu pitjangu, palu aṉangu tjuṯa mulapa anga-ngaṟanyangkaya puṯu palulakutu ilaringangi.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ka aṉangu kutjupangku Jesula wangkangu, “Nyaratja nyuntumpa ngunytju maḻanypa tjuṯa kuḻu uṟilta ngaṟanyi nyuntumpa paṯaṟa munuya mukuringanyi nyuntunya nyakunytjikitja.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Ka Jesulu wangkangu alatji, “Wiya, panya Godaku tjukurpa wangaṉarangku kuliṟa palyalpai tjuṯa, nyara paluṟu tjanaya ngayuku ngunytju maḻanypa kuḻu nyinanyi walytja mulapa.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Tjiṉṯu kutjupa Jesunya palumpa nintintja tjuṯatjara pautangka tatinu uṟu panya Galileela munu wangkangu tjanala, “Wanyula manta nyara kutjupakutu uṟungka muṉkara ma-itipiri.”
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Munuya mulapaṯu ma-pitjangu pautangka panya munuya uṟungka nguṟurpa pitjalinangi. Ka Jesunya pilu-piluringkula kunkunaringu. Ka palulanguṟu waḻpa puḻka mulapa mapalku rurku winki pakaṉu uṟu palula nguṟurpaṯu pitjalinkunyangka. Ka uṟu puḻkaṟa uriṟa pautangka tjarpangi munu pauta panya palunya nguwanpa tjaṟuṟa tjarpatjunangi uṟungka unngu. Kaya uwankara puḻkaṟa nguḻuringu.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Munuya Jesunya wankaṟa wangkangu, “Mayatja, kuwarila ilunyi!” Ka Jesulu pakaṟa waḻpa panya wangkara atanmanu munu uṟu kuḻu wangkangu tiwilarinytjaku, ka waḻpa panya atanaringu munu uṟu kuḻu urinytja wiyaringkula tiwilaringu. |src="WA03847b.tif" size="col" loc="p" ref="8:23-24"
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Munu palulanguṟu Jesulu wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Nyaanguṟu nyura puṯu mulamularinganyi?”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Munuya palulanguṟu ma-wirkanu uṟungka itipi mantangka ngura ini Kaṟatjala itingka.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 — ausente —
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ka Jesulu wangkangu palula, “Palu nyuntu wanyu ini ngananya?”
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Munuya Jesula tjuṯa-aṟangku ngatjiṟa wangkangi, “Wantimalanya piṯi maṟukutu wituntja wiyangku.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Palu witulalanya nyara pikipiki tjuṯakutu, nyara puḻingkaya ngaṟala ukiṟi ngalkuṉi, palula tjanalakutulanya witula.”
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Ka tjananya mulapaṯu wituṉu, kaya watinguṟu panya pakaṟa tjukaṟuru wirtjapakaṟa pikipiki tjuṯangka tjarpangu. Kaya pikipiki panya tjuṯa mamu tjuṯa tjarpanyangka puḻi waṟarangka tjaṟukutu wirtjapakaṟa ukalingkula uṟungka uwankara tjarpara ilungu.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Ka wati panya pikipiki tjuṯa kanyilpai tjuṯangku nyakula wirtjapakaṉu tawunukutu, munuya tjakultjunu aṉangu uwankarangka ngura ititja tjuṯangka kuḻu.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Kaya nyangatja kuliṟa aṉangu tjuṯa anu nyakunytjikitja munuya wirkaṟa nyangu wati panya palunya Jesula itingka nyinara tjukurpa kulinnyangka mantarangka tjarpara. Wati panya paluṟu kata palyaringkula nyinangi pilunpa, kaya nyakula puḻkaṟa nguḻuringu Jesuku.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Munuya aṉangu kutjupa tjuṯangka para-tjakultjunangi wati panyatja palyaringkunyangka nyakunytjatjanungku.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Kaya ngura palunya nguraṟa tjuṯangku Jesunya puḻkaṟa tjapinu ngura tjanampa rawa nyinawiyangku wantikatinytjaku panya puḻkaṟaya palumpa nguḻuringu.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Ka wati panya palyaringkunytjalu puḻkaṟa ngatjinu palula tjungu ankunytjikitjangku.
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, ara maḻaku nyuntumpa walytja tjuṯaku ngurakutu munu aṉangu tjuṯangka tjakultjura Godalu nyuntunya palyantja.” Ka mulapaṯu anu munu ngura nyara palula tjanala para-tjakultjunangi aṉangu uwankarangka Jesulu palunya palyantja.
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Kaya palulanguṟu Jesunya tjana uṟungka muṉkara maḻaku ma-itipiringu manta panya palulakutu. Ka wirkankunyangka aṉangu tjuṯa Jesuku pukuḻaringu aḻa-aḻa paṯantjatjanu.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Ka nyara palula aṟangka tjanala uṯu-uṯu pitjangi minyma kutjupa. Minyma nyara paluṟu rawa milkaḻi tjutipai nyinangi yiya 12 munu paluṟu rawaṯu ngangkaṟi tjuṯakutu anangi, munu mani puḻka tjuṯa tjananya rawangku ungangi palunya palyaṟunguntjaku. Palu palyaringkunytja wiyaṯu rawa paluṟuṯu ngaṟangi.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Ka minyma paluṟu kulinu Jesunya munu tjuṯangka unnguwanu pitjangu palulakutu, munu tjaṉawanungku palumpa mantara waṟa tjinawanungku kanyintjanya ankala kumpiltu pampuṉu. Munu mapalku milkaḻi panya palumpa piḻṯiringkula wiyaringu munu palyaringu. |src="lb00310c.tif" size="col" loc="p" ref="8:44"
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ka Jesulu kuliṟa tjanala tjapinu, “Nganaluṉi panyatja pampuṉu?”
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Palu Jesulu wangkangu, “Wiya, kutjupangkuṉi pampuṉu, kaṉa kulinu ngayulanguṟu pakannyangka witulya ngayuku.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Ka minymangku panya nyakula kulinu alatji, “Munta, kampangkaṯu-palkuṉatju pampuṉu kaṉi nintingku alatjiṯu para-tjapini.” Munu minyma paluṟu puḻkaṟa nguḻuringkula tjititingu munu tultjungaṟakatingu palula tjinangka winkingka miṟangka munu tjakultjunu paluṟu pampuntja munu mapalku palyaringkunytja.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Ka Jesulu wangkangu palula, “Minyma wiṟu, nyuntun mulapa ngayuku mulamularingu, munun palulanguṟu palyaringu. Pukuḻpa ma-pitja.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ka Jesunya minymangka kuwaripaṯu ngaṟala wangkanyangka wati kutju tjakulpa wirkanu Tjaiṟatjaku nguranguṟu munu wangkangu Tjaiṟatjala, “Wiya, alatjiṯun purkutjararingu. Wanti Mayatjanya unytjungku aḻṯiwiyangku.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Ka Jesulu kulinu watingku alatji wangkanyangka munu Tjaiṟatjala wangkangu, “Nguḻuringkuwiya ngayuku mulamulariwa, ka tjitji nyara paluṟu palyaringkuku.”
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 — ausente —
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Munu paluṟu tjitji panya maṟa witiṉu, munu wangkangu, “Tjitji awa, pakala!”
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 — ausente —
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 — ausente —
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.