Lucas 6

Tjukurpa Palya (PJT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kutjupa-aṟa Saturday-ngka tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka Jesunya tjana kaanawanu anangi mai wiita tjuṯangka unnguwanu. Kaya palumpa nintintja tjuṯangku uṉinypa maṟangku mantjiṟa runyuṟa ngalkukatingi.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Palu Paṟatji tjuṯangku tjananya nyakula wangkangu alatji, “Nyura nyaaku tjiṉṯu nyanga pakuwiyaringkupaingka mai uṉinypa uraṉi? Panya alatji palyaṟa nyura waṟkarinyi munuya nganampa aṟa kuraṉi, panya tjukurpa ngaṟanyi tjiṉṯu nyanga miḻmiḻṯa waṟkarinytja wiyangku wantinytjaku.”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 — ausente —
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 — ausente —
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Munu Jesulu piṟuku wangkangu alatji, “Uwa, nyura uti kulinma panya ngayulu Watiku Katjanya mayatja puḻka mulapa nyinanyi, munuṉa ngayulu alatjiṯu wangkapai kutjupa kutjupa tjuṯa tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka palyantjaku.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Munu Saturday kutjupangka tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka Jesulu waḻi inmatjangka tjarpara aṉangu tjuṯangka nintiningi. Ka wati kutju nyara palula nyinangi miṉa waku nyuṯi-nyuṯi tiwilpa.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Kaya wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku Paṟatji tjuṯangku kuḻu ilangku nyangangi tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka pikatjara palyaṟungunnyangka nyakula palunya kuranmankunytjikitjangku. Munuya kuliningi, “Tjinguṟu kuwari wati nyanga paluṟu wati nyanga miṉa tiwilpa palyaṟungulku tjiṉṯu nyanga pakuwiyaringkupaingka.”
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Ka Jesulu nintingku kuliningi tjana unngu kulinnyangka munu wangkangu wati panya pikatjarangka, “Pakala munu pitjala nyangangka nguṟurpa ngaṟa.” Ka wati panya paluṟu mulapaṯu pakaṉu munu pitjala ngaṟangu tjanala nguṟurpa.|src="CN01695B.TIF" size="col" loc="p" ref="6:8"
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 — ausente —
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 — ausente —
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Kaya Paṟatji tjuṯangku Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu nyakula puḻkaṟa mirpaṉaringu munuyanku wangkara kuliningi, “Yaaltjingalkula wati nyanga palunya? Panya nyanga paluṟu kutjupa kutjupa tjuṯa tjiṉṯu pakuwiyaringkupaingka palyaṟa Moseku tjukurpa kuraṉi.”
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Tjiṉṯu kutjupa Jesunya anu puḻikutu Godala tjapintjikitja munu tjapiṟa tjiṉṯuringu.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Munu tjiṉṯuringkula palumpa panya maḻpa tjuṯa aḻṯingu munu tjanalanguṟu wati 12 ngurkantanu palumpa nintintja tjuṯa nyinanytjaku munu tjananya ininu Iyantja Tjuṯa.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 — ausente —
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 — ausente —
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 — ausente —
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Munu palulanguṟu Jesunya puḻinguṟu ukalingu palumpa iyantja tjuṯa kuḻu munuya mantangka wirkaṟa ngaṟangi. Kaya aṉangu winki mulapa palunya waṉalpai kutjupa tjuṯa kuḻu Jesula tjanala tjunguringu ngura tjuṯanguṟu Jerusalemalanguṟu munu Tayala Tjaitanta tjanalanguṟu kuḻu.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Nyara paluṟu tjanaya pitjangu Jesulu tjukurpa wangkanyangka kulintjikitja kaya tjanala tjungu pitjangu pikatjara tjuṯa munu mamutjara tjuṯa kuḻu paluṟu palyaṟunguntjaku. Ka paluṟu tjananya pikatjara uwankara palyaṟunguṉu munu mamu tjuṯa kuḻu tjanalanguṟu painu.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Uwa, Jesulu witulya puḻkangku tjananya pampuṟa palyaṟunguningi pikatjara uwankara. Kaya aṉangu winkingku maṟa katuningi palunya pampuṟa palyaringkunytjikitjangku.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Ka Jesulu palumpa nintintja tjuṯa nyakula tjanala wangkangi alatji,
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Nyura kutjupa tjuṯa paḻtjatjiratja nyinanyi mai wiya.
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 — ausente —
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 — ausente —
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 Munu palulanguṟu paluṟu aṉangu kutjupa tjuṯangka wangkangi alatji,
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Kaya paḻtja nyinanytja tjuṯa kuḻu kulila! Panya nyurampa tjituṟu-tjituṟu puḻka ngula ngaṟaku.
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 “Uwa, nyura pukuḻaripai aṉangu uwankarangku nyuranya mirawaṉira waḻkunnyangka. Palu nyurampa tjituṟu-tjituṟu puḻka ngula ngaṟaku. Panya iritiya nyurampa walytjapiti tjuṯangku palu puṟunytjuṯu wati wangkatjara ngunti tjuṯa mirawaṉingi tjukurpa ngunti wangkanyangka.”
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 — ausente —
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 — ausente —
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 — ausente —
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 — ausente —
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 “Uwa, panya nyura mukuringanyi aṉangu kutjupa tjuṯangku nyurampa wiṟuṟa palyantjaku. Palu wanyu nyura alatjiṯu tjanampa mukulyangku wiṟuṟa palyanma wantinytja wiyangku.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 — ausente —
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 — ausente —
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 “Tjinguṟu nyura aṉangu kutjupa wiṟu kutju ungkupai kuliṟa paluṟu ngula ngapartji wiṟungku ungkunytjaku. Ka Godalu nyakula nyurampa puḻkaṟa pukuḻaripai? Wiya, panya aṉangu kura tjuṯangku kuḻu palu puṟunytju ungkupai ngapartji ngula ungkunytjaku.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Palu wanyu Godanya kulinma panya paluṟu mukuringanyi nyura mirpaṉtju tjuṯaku mukulya puḻka nyinanytjaku munu tjanampa wiṟu palyantjaku, munu intjanungku ungkunytjaku ngapartji kulintja wiyakitjangku. Ka nyura palulanguṟu ngula puḻka mulapalta mantjilku Godalu ungkunyangka munu nyura God Katutja Puḻkaku katja uṉṯalpa mulapa nyinaku, panya paluṟu aṉangu kuralpai tjuṯaku mukuringkupai alatjiṯu munu kuliṟa wantipai tjuṯaku kuḻu.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Uwa, ngaḻṯunytjuya nyinama Mama Godanya puṟunypa panya paluṟu uwankaraku ngaḻṯunytju nyinanyi.”
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 Munu Jesulu piṟuku wangkangi alatji, “Aṉangu kutjupaya nyakula ngurkantaṟa kuranmankuwiyangku wantima. Panya nyura nyanga alatjingannyangka Godalu nyuranya kuḻu ngula palu puṟunypaṯu ngurkantaṟa kuranmankuku. Munuya palu puṟunytjuṯu aṉangu kutjupa nyakula ngukantja wiyangku wantima. Panya nyura nyanga alatjingannyangka Godalu nyuranya kuḻu ngula palu puṟunypaṯu kuranmankuku. Munuya aṉangu kutjupangku nyuranya kurannyangkampa palunya kalypangku kuralwiyangku wantima, ka Godalu nyuranya palu puṟunypaṯu kura palyannyangka nyakula kalypangkuṯu wantiku.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Munuya ngaḻṯuringkula munytjangku ungama, ka Godalu palu puṟunypaṯu nyuranya ngapartji ngaḻṯuringkula puḻka mulapalta ungkuku nyura ungkunytjitjangka waintaṟa mulapa. Palu nyura kutjupa tjuṯa tjukutjuku ungkunyangka paluṟu palu puṟunypaṯu nyuranya ngapartji tjukutjukuṯu ungkuku.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Munu paluṟu piṟuku tjukurpa aṟa kutjupatjara tjanala wangkangi alatji, “Kulilaya! Wati kuṟu patingku wanyu wati kuṟu pati kutjupa katiṟinkupai? Wiya. Paluṟu pula kutjaraṯu piṯi ngaṯingka punkalku. |src="GT00067.tif" size="col" loc="p" ref="6:39"
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Munu wanyu piṟuku kulinma. Aṉangu nintiringkupai wanyu palumpa nintilpaingka waintaripai? Wiya. Paluṟu puḻkaṟa nintiringkunytjatjanu kutju palumpa nintilpaingka tjungu ngaṟaku.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 — ausente —
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 — ausente —
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 Munu piṟuku Jesulu wangkangu tjukurpa kutjupa alatji, “Panya puṉu wiṟungka mai kura pakalpai wiya. Ka palu puṟunypaṯu puṉu kurakurangka mai wiṟu pakalpai wiyaṯu.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Panya mai uwankara pakalpai puṉu walytjangka kutju. Nyura puṯu iḻi mantjilpai puṉu tjilkatjaranguṟu munu nyura puṯu kiṟipitji mantjilpai puṉu wakalpukanguṟu.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Ka palu puṟunypa aṉangu palyangku palya tjuṯa palyalpai, kurunpa palya ngaṟala. Ka aṉangu kurangku kura tjuṯa kutju palyalpai, kurunpa kura ngaṟala. Panya tjaangku wangkapai unngunguṟu. Ka kurunpa wiṟu ngaṟanyangka, tjaangku wiṟu kutju wangkapai, palu kurunpa kura ngaṟanyangka, tjaangku kura kutju wangkapai.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 Munu piṟuku Jesulu tjukurpa kutjupa wangkangu nyanga alatji, “Nyaakuṉi nyura ngayunya mayatjanmananyi munu nyura kuliṟa wantinyi ngayulu wangkanytjitja uwankara?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Kulilaya, aṉangu ngayulakutu pitjala munu ngayulu wangkanytjitja wangaṉarangku kuliṟa palyannyangkampaṉa nyuranya nintilku yaaltji-yaaltji paluṟu nyinanytja.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Alatji paluṟu nyinanyi wati nyanga puṟunypa, panya paluṟu waḻi palyantjikitjangku piṯi-waraṟa tjawaṟa arintanangi, munu apu tjiwa puḻka tjuṯa unngu tjunkula waṉaṉu, munu wituwitu palula tjanala purkaṟangku waḻi palyaningi, kuṉpu ngaṟanytjaku. Ka ngula mina puḻkangku pitjala puyinu. Ka uṟu puḻkaringkula katuringu, munu waḻi panya puṯu uṉṯuningi. Ka witu alatjiṯu ngaṟangi urinytja wiya.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Palu aṉangungku ngayuku tjukurpa kuliṟa wantirampa paluṟu panya wati nyanga puṟunypa nyinanyi. Panya paluṟu waḻi mantangka warpungkula palyaṉu, apu tjiwa puḻka tjuṯa-waraṟa tjunkunytja wiyangku munu mapalku palyaṟa wiyaṉu. Ka ngula mina puḻkangku pitjala puyinu munu uṟu puḻkaringkula katuringu munu waḻi panya uṉṯuṉu. Ka mapalku alatjiṯu piḻukatingu.” |src="WA03837b.tif" size="col" ref="6:49"
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.