Lucas 6

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kutjupa-aṟa Saturday-ngka tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka Jesunya tjana kaanawanu anangi mai wiita tjuṯangka unnguwanu. Kaya palumpa nintintja tjuṯangku uṉinypa maṟangku mantjiṟa runyuṟa ngalkukatingi.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Palu Paṟatji tjuṯangku tjananya nyakula wangkangu alatji, “Nyura nyaaku tjiṉṯu nyanga pakuwiyaringkupaingka mai uṉinypa uraṉi? Panya alatji palyaṟa nyura waṟkarinyi munuya nganampa aṟa kuraṉi, panya tjukurpa ngaṟanyi tjiṉṯu nyanga miḻmiḻṯa waṟkarinytja wiyangku wantinytjaku.”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 — ausente —
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 — ausente —
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Munu Jesulu piṟuku wangkangu alatji, “Uwa, nyura uti kulinma panya ngayulu Watiku Katjanya mayatja puḻka mulapa nyinanyi, munuṉa ngayulu alatjiṯu wangkapai kutjupa kutjupa tjuṯa tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka palyantjaku.”
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Munu Saturday kutjupangka tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka Jesulu waḻi inmatjangka tjarpara aṉangu tjuṯangka nintiningi. Ka wati kutju nyara palula nyinangi miṉa waku nyuṯi-nyuṯi tiwilpa.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Kaya wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku Paṟatji tjuṯangku kuḻu ilangku nyangangi tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka pikatjara palyaṟungunnyangka nyakula palunya kuranmankunytjikitjangku. Munuya kuliningi, “Tjinguṟu kuwari wati nyanga paluṟu wati nyanga miṉa tiwilpa palyaṟungulku tjiṉṯu nyanga pakuwiyaringkupaingka.”
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Ka Jesulu nintingku kuliningi tjana unngu kulinnyangka munu wangkangu wati panya pikatjarangka, “Pakala munu pitjala nyangangka nguṟurpa ngaṟa.” Ka wati panya paluṟu mulapaṯu pakaṉu munu pitjala ngaṟangu tjanala nguṟurpa.|src="CN01695B.TIF" size="col" loc="p" ref="6:8"
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 — ausente —
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 — ausente —
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Kaya Paṟatji tjuṯangku Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu nyakula puḻkaṟa mirpaṉaringu munuyanku wangkara kuliningi, “Yaaltjingalkula wati nyanga palunya? Panya nyanga paluṟu kutjupa kutjupa tjuṯa tjiṉṯu pakuwiyaringkupaingka palyaṟa Moseku tjukurpa kuraṉi.”
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Tjiṉṯu kutjupa Jesunya anu puḻikutu Godala tjapintjikitja munu tjapiṟa tjiṉṯuringu.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Munu tjiṉṯuringkula palumpa panya maḻpa tjuṯa aḻṯingu munu tjanalanguṟu wati 12 ngurkantanu palumpa nintintja tjuṯa nyinanytjaku munu tjananya ininu Iyantja Tjuṯa.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 — ausente —
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 — ausente —
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 — ausente —
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Munu palulanguṟu Jesunya puḻinguṟu ukalingu palumpa iyantja tjuṯa kuḻu munuya mantangka wirkaṟa ngaṟangi. Kaya aṉangu winki mulapa palunya waṉalpai kutjupa tjuṯa kuḻu Jesula tjanala tjunguringu ngura tjuṯanguṟu Jerusalemalanguṟu munu Tayala Tjaitanta tjanalanguṟu kuḻu.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Nyara paluṟu tjanaya pitjangu Jesulu tjukurpa wangkanyangka kulintjikitja kaya tjanala tjungu pitjangu pikatjara tjuṯa munu mamutjara tjuṯa kuḻu paluṟu palyaṟunguntjaku. Ka paluṟu tjananya pikatjara uwankara palyaṟunguṉu munu mamu tjuṯa kuḻu tjanalanguṟu painu.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Uwa, Jesulu witulya puḻkangku tjananya pampuṟa palyaṟunguningi pikatjara uwankara. Kaya aṉangu winkingku maṟa katuningi palunya pampuṟa palyaringkunytjikitjangku.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Ka Jesulu palumpa nintintja tjuṯa nyakula tjanala wangkangi alatji,
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Nyura kutjupa tjuṯa paḻtjatjiratja nyinanyi mai wiya.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 — ausente —
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 — ausente —
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Munu palulanguṟu paluṟu aṉangu kutjupa tjuṯangka wangkangi alatji,
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Kaya paḻtja nyinanytja tjuṯa kuḻu kulila! Panya nyurampa tjituṟu-tjituṟu puḻka ngula ngaṟaku.
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 “Uwa, nyura pukuḻaripai aṉangu uwankarangku nyuranya mirawaṉira waḻkunnyangka. Palu nyurampa tjituṟu-tjituṟu puḻka ngula ngaṟaku. Panya iritiya nyurampa walytjapiti tjuṯangku palu puṟunytjuṯu wati wangkatjara ngunti tjuṯa mirawaṉingi tjukurpa ngunti wangkanyangka.”
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 — ausente —
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 — ausente —
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 — ausente —
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 — ausente —
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 “Uwa, panya nyura mukuringanyi aṉangu kutjupa tjuṯangku nyurampa wiṟuṟa palyantjaku. Palu wanyu nyura alatjiṯu tjanampa mukulyangku wiṟuṟa palyanma wantinytja wiyangku.
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 — ausente —
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 — ausente —
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 “Tjinguṟu nyura aṉangu kutjupa wiṟu kutju ungkupai kuliṟa paluṟu ngula ngapartji wiṟungku ungkunytjaku. Ka Godalu nyakula nyurampa puḻkaṟa pukuḻaripai? Wiya, panya aṉangu kura tjuṯangku kuḻu palu puṟunytju ungkupai ngapartji ngula ungkunytjaku.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Palu wanyu Godanya kulinma panya paluṟu mukuringanyi nyura mirpaṉtju tjuṯaku mukulya puḻka nyinanytjaku munu tjanampa wiṟu palyantjaku, munu intjanungku ungkunytjaku ngapartji kulintja wiyakitjangku. Ka nyura palulanguṟu ngula puḻka mulapalta mantjilku Godalu ungkunyangka munu nyura God Katutja Puḻkaku katja uṉṯalpa mulapa nyinaku, panya paluṟu aṉangu kuralpai tjuṯaku mukuringkupai alatjiṯu munu kuliṟa wantipai tjuṯaku kuḻu.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Uwa, ngaḻṯunytjuya nyinama Mama Godanya puṟunypa panya paluṟu uwankaraku ngaḻṯunytju nyinanyi.”
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Munu Jesulu piṟuku wangkangi alatji, “Aṉangu kutjupaya nyakula ngurkantaṟa kuranmankuwiyangku wantima. Panya nyura nyanga alatjingannyangka Godalu nyuranya kuḻu ngula palu puṟunypaṯu ngurkantaṟa kuranmankuku. Munuya palu puṟunytjuṯu aṉangu kutjupa nyakula ngukantja wiyangku wantima. Panya nyura nyanga alatjingannyangka Godalu nyuranya kuḻu ngula palu puṟunypaṯu kuranmankuku. Munuya aṉangu kutjupangku nyuranya kurannyangkampa palunya kalypangku kuralwiyangku wantima, ka Godalu nyuranya palu puṟunypaṯu kura palyannyangka nyakula kalypangkuṯu wantiku.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Munuya ngaḻṯuringkula munytjangku ungama, ka Godalu palu puṟunypaṯu nyuranya ngapartji ngaḻṯuringkula puḻka mulapalta ungkuku nyura ungkunytjitjangka waintaṟa mulapa. Palu nyura kutjupa tjuṯa tjukutjuku ungkunyangka paluṟu palu puṟunypaṯu nyuranya ngapartji tjukutjukuṯu ungkuku.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Munu paluṟu piṟuku tjukurpa aṟa kutjupatjara tjanala wangkangi alatji, “Kulilaya! Wati kuṟu patingku wanyu wati kuṟu pati kutjupa katiṟinkupai? Wiya. Paluṟu pula kutjaraṯu piṯi ngaṯingka punkalku. |src="GT00067.tif" size="col" loc="p" ref="6:39"
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Munu wanyu piṟuku kulinma. Aṉangu nintiringkupai wanyu palumpa nintilpaingka waintaripai? Wiya. Paluṟu puḻkaṟa nintiringkunytjatjanu kutju palumpa nintilpaingka tjungu ngaṟaku.
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 — ausente —
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 — ausente —
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Munu piṟuku Jesulu wangkangu tjukurpa kutjupa alatji, “Panya puṉu wiṟungka mai kura pakalpai wiya. Ka palu puṟunypaṯu puṉu kurakurangka mai wiṟu pakalpai wiyaṯu.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Panya mai uwankara pakalpai puṉu walytjangka kutju. Nyura puṯu iḻi mantjilpai puṉu tjilkatjaranguṟu munu nyura puṯu kiṟipitji mantjilpai puṉu wakalpukanguṟu.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ka palu puṟunypa aṉangu palyangku palya tjuṯa palyalpai, kurunpa palya ngaṟala. Ka aṉangu kurangku kura tjuṯa kutju palyalpai, kurunpa kura ngaṟala. Panya tjaangku wangkapai unngunguṟu. Ka kurunpa wiṟu ngaṟanyangka, tjaangku wiṟu kutju wangkapai, palu kurunpa kura ngaṟanyangka, tjaangku kura kutju wangkapai.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 Munu piṟuku Jesulu tjukurpa kutjupa wangkangu nyanga alatji, “Nyaakuṉi nyura ngayunya mayatjanmananyi munu nyura kuliṟa wantinyi ngayulu wangkanytjitja uwankara?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Kulilaya, aṉangu ngayulakutu pitjala munu ngayulu wangkanytjitja wangaṉarangku kuliṟa palyannyangkampaṉa nyuranya nintilku yaaltji-yaaltji paluṟu nyinanytja.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Alatji paluṟu nyinanyi wati nyanga puṟunypa, panya paluṟu waḻi palyantjikitjangku piṯi-waraṟa tjawaṟa arintanangi, munu apu tjiwa puḻka tjuṯa unngu tjunkula waṉaṉu, munu wituwitu palula tjanala purkaṟangku waḻi palyaningi, kuṉpu ngaṟanytjaku. Ka ngula mina puḻkangku pitjala puyinu. Ka uṟu puḻkaringkula katuringu, munu waḻi panya puṯu uṉṯuningi. Ka witu alatjiṯu ngaṟangi urinytja wiya.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Palu aṉangungku ngayuku tjukurpa kuliṟa wantirampa paluṟu panya wati nyanga puṟunypa nyinanyi. Panya paluṟu waḻi mantangka warpungkula palyaṉu, apu tjiwa puḻka tjuṯa-waraṟa tjunkunytja wiyangku munu mapalku palyaṟa wiyaṉu. Ka ngula mina puḻkangku pitjala puyinu munu uṟu puḻkaringkula katuringu munu waḻi panya uṉṯuṉu. Ka mapalku alatjiṯu piḻukatingu.” |src="WA03837b.tif" size="col" ref="6:49"
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.