Lucas 6
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Kutjupa-aṟa Saturday-ngka tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka Jesunya tjana kaanawanu anangi mai wiita tjuṯangka unnguwanu. Kaya palumpa nintintja tjuṯangku uṉinypa maṟangku mantjiṟa runyuṟa ngalkukatingi.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Palu Paṟatji tjuṯangku tjananya nyakula wangkangu alatji, “Nyura nyaaku tjiṉṯu nyanga pakuwiyaringkupaingka mai uṉinypa uraṉi? Panya alatji palyaṟa nyura waṟkarinyi munuya nganampa aṟa kuraṉi, panya tjukurpa ngaṟanyi tjiṉṯu nyanga miḻmiḻṯa waṟkarinytja wiyangku wantinytjaku.”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 — ausente —
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 — ausente —
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Munu Jesulu piṟuku wangkangu alatji, “Uwa, nyura uti kulinma panya ngayulu Watiku Katjanya mayatja puḻka mulapa nyinanyi, munuṉa ngayulu alatjiṯu wangkapai kutjupa kutjupa tjuṯa tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka palyantjaku.”
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Munu Saturday kutjupangka tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka Jesulu waḻi inmatjangka tjarpara aṉangu tjuṯangka nintiningi. Ka wati kutju nyara palula nyinangi miṉa waku nyuṯi-nyuṯi tiwilpa.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 Kaya wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku Paṟatji tjuṯangku kuḻu ilangku nyangangi tjiṉṯu panya pakuwiyaringkupaingka pikatjara palyaṟungunnyangka nyakula palunya kuranmankunytjikitjangku. Munuya kuliningi, “Tjinguṟu kuwari wati nyanga paluṟu wati nyanga miṉa tiwilpa palyaṟungulku tjiṉṯu nyanga pakuwiyaringkupaingka.”
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Ka Jesulu nintingku kuliningi tjana unngu kulinnyangka munu wangkangu wati panya pikatjarangka, “Pakala munu pitjala nyangangka nguṟurpa ngaṟa.” Ka wati panya paluṟu mulapaṯu pakaṉu munu pitjala ngaṟangu tjanala nguṟurpa.|src="CN01695B.TIF" size="col" loc="p" ref="6:8"
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 — ausente —
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 — ausente —
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Kaya Paṟatji tjuṯangku Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku kuḻu nyakula puḻkaṟa mirpaṉaringu munuyanku wangkara kuliningi, “Yaaltjingalkula wati nyanga palunya? Panya nyanga paluṟu kutjupa kutjupa tjuṯa tjiṉṯu pakuwiyaringkupaingka palyaṟa Moseku tjukurpa kuraṉi.”
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Tjiṉṯu kutjupa Jesunya anu puḻikutu Godala tjapintjikitja munu tjapiṟa tjiṉṯuringu.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Munu tjiṉṯuringkula palumpa panya maḻpa tjuṯa aḻṯingu munu tjanalanguṟu wati 12 ngurkantanu palumpa nintintja tjuṯa nyinanytjaku munu tjananya ininu Iyantja Tjuṯa.
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 — ausente —
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 — ausente —
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 — ausente —
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Munu palulanguṟu Jesunya puḻinguṟu ukalingu palumpa iyantja tjuṯa kuḻu munuya mantangka wirkaṟa ngaṟangi. Kaya aṉangu winki mulapa palunya waṉalpai kutjupa tjuṯa kuḻu Jesula tjanala tjunguringu ngura tjuṯanguṟu Jerusalemalanguṟu munu Tayala Tjaitanta tjanalanguṟu kuḻu.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Nyara paluṟu tjanaya pitjangu Jesulu tjukurpa wangkanyangka kulintjikitja kaya tjanala tjungu pitjangu pikatjara tjuṯa munu mamutjara tjuṯa kuḻu paluṟu palyaṟunguntjaku. Ka paluṟu tjananya pikatjara uwankara palyaṟunguṉu munu mamu tjuṯa kuḻu tjanalanguṟu painu.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Uwa, Jesulu witulya puḻkangku tjananya pampuṟa palyaṟunguningi pikatjara uwankara. Kaya aṉangu winkingku maṟa katuningi palunya pampuṟa palyaringkunytjikitjangku.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Ka Jesulu palumpa nintintja tjuṯa nyakula tjanala wangkangi alatji,
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 Nyura kutjupa tjuṯa paḻtjatjiratja nyinanyi mai wiya.
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 — ausente —
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 — ausente —
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 Munu palulanguṟu paluṟu aṉangu kutjupa tjuṯangka wangkangi alatji,
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 Kaya paḻtja nyinanytja tjuṯa kuḻu kulila! Panya nyurampa tjituṟu-tjituṟu puḻka ngula ngaṟaku.
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 “Uwa, nyura pukuḻaripai aṉangu uwankarangku nyuranya mirawaṉira waḻkunnyangka. Palu nyurampa tjituṟu-tjituṟu puḻka ngula ngaṟaku. Panya iritiya nyurampa walytjapiti tjuṯangku palu puṟunytjuṯu wati wangkatjara ngunti tjuṯa mirawaṉingi tjukurpa ngunti wangkanyangka.”
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 — ausente —
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 — ausente —
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 — ausente —
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 — ausente —
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 “Uwa, panya nyura mukuringanyi aṉangu kutjupa tjuṯangku nyurampa wiṟuṟa palyantjaku. Palu wanyu nyura alatjiṯu tjanampa mukulyangku wiṟuṟa palyanma wantinytja wiyangku.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 — ausente —
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 — ausente —
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 “Tjinguṟu nyura aṉangu kutjupa wiṟu kutju ungkupai kuliṟa paluṟu ngula ngapartji wiṟungku ungkunytjaku. Ka Godalu nyakula nyurampa puḻkaṟa pukuḻaripai? Wiya, panya aṉangu kura tjuṯangku kuḻu palu puṟunytju ungkupai ngapartji ngula ungkunytjaku.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Palu wanyu Godanya kulinma panya paluṟu mukuringanyi nyura mirpaṉtju tjuṯaku mukulya puḻka nyinanytjaku munu tjanampa wiṟu palyantjaku, munu intjanungku ungkunytjaku ngapartji kulintja wiyakitjangku. Ka nyura palulanguṟu ngula puḻka mulapalta mantjilku Godalu ungkunyangka munu nyura God Katutja Puḻkaku katja uṉṯalpa mulapa nyinaku, panya paluṟu aṉangu kuralpai tjuṯaku mukuringkupai alatjiṯu munu kuliṟa wantipai tjuṯaku kuḻu.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Uwa, ngaḻṯunytjuya nyinama Mama Godanya puṟunypa panya paluṟu uwankaraku ngaḻṯunytju nyinanyi.”
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 Munu Jesulu piṟuku wangkangi alatji, “Aṉangu kutjupaya nyakula ngurkantaṟa kuranmankuwiyangku wantima. Panya nyura nyanga alatjingannyangka Godalu nyuranya kuḻu ngula palu puṟunypaṯu ngurkantaṟa kuranmankuku. Munuya palu puṟunytjuṯu aṉangu kutjupa nyakula ngukantja wiyangku wantima. Panya nyura nyanga alatjingannyangka Godalu nyuranya kuḻu ngula palu puṟunypaṯu kuranmankuku. Munuya aṉangu kutjupangku nyuranya kurannyangkampa palunya kalypangku kuralwiyangku wantima, ka Godalu nyuranya palu puṟunypaṯu kura palyannyangka nyakula kalypangkuṯu wantiku.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Munuya ngaḻṯuringkula munytjangku ungama, ka Godalu palu puṟunypaṯu nyuranya ngapartji ngaḻṯuringkula puḻka mulapalta ungkuku nyura ungkunytjitjangka waintaṟa mulapa. Palu nyura kutjupa tjuṯa tjukutjuku ungkunyangka paluṟu palu puṟunypaṯu nyuranya ngapartji tjukutjukuṯu ungkuku.”
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Munu paluṟu piṟuku tjukurpa aṟa kutjupatjara tjanala wangkangi alatji, “Kulilaya! Wati kuṟu patingku wanyu wati kuṟu pati kutjupa katiṟinkupai? Wiya. Paluṟu pula kutjaraṯu piṯi ngaṯingka punkalku. |src="GT00067.tif" size="col" loc="p" ref="6:39"
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Munu wanyu piṟuku kulinma. Aṉangu nintiringkupai wanyu palumpa nintilpaingka waintaripai? Wiya. Paluṟu puḻkaṟa nintiringkunytjatjanu kutju palumpa nintilpaingka tjungu ngaṟaku.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 — ausente —
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 — ausente —
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 Munu piṟuku Jesulu wangkangu tjukurpa kutjupa alatji, “Panya puṉu wiṟungka mai kura pakalpai wiya. Ka palu puṟunypaṯu puṉu kurakurangka mai wiṟu pakalpai wiyaṯu.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Panya mai uwankara pakalpai puṉu walytjangka kutju. Nyura puṯu iḻi mantjilpai puṉu tjilkatjaranguṟu munu nyura puṯu kiṟipitji mantjilpai puṉu wakalpukanguṟu.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ka palu puṟunypa aṉangu palyangku palya tjuṯa palyalpai, kurunpa palya ngaṟala. Ka aṉangu kurangku kura tjuṯa kutju palyalpai, kurunpa kura ngaṟala. Panya tjaangku wangkapai unngunguṟu. Ka kurunpa wiṟu ngaṟanyangka, tjaangku wiṟu kutju wangkapai, palu kurunpa kura ngaṟanyangka, tjaangku kura kutju wangkapai.”
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 Munu piṟuku Jesulu tjukurpa kutjupa wangkangu nyanga alatji, “Nyaakuṉi nyura ngayunya mayatjanmananyi munu nyura kuliṟa wantinyi ngayulu wangkanytjitja uwankara?
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 Kulilaya, aṉangu ngayulakutu pitjala munu ngayulu wangkanytjitja wangaṉarangku kuliṟa palyannyangkampaṉa nyuranya nintilku yaaltji-yaaltji paluṟu nyinanytja.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Alatji paluṟu nyinanyi wati nyanga puṟunypa, panya paluṟu waḻi palyantjikitjangku piṯi-waraṟa tjawaṟa arintanangi, munu apu tjiwa puḻka tjuṯa unngu tjunkula waṉaṉu, munu wituwitu palula tjanala purkaṟangku waḻi palyaningi, kuṉpu ngaṟanytjaku. Ka ngula mina puḻkangku pitjala puyinu. Ka uṟu puḻkaringkula katuringu, munu waḻi panya puṯu uṉṯuningi. Ka witu alatjiṯu ngaṟangi urinytja wiya.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Palu aṉangungku ngayuku tjukurpa kuliṟa wantirampa paluṟu panya wati nyanga puṟunypa nyinanyi. Panya paluṟu waḻi mantangka warpungkula palyaṉu, apu tjiwa puḻka tjuṯa-waraṟa tjunkunytja wiyangku munu mapalku palyaṟa wiyaṉu. Ka ngula mina puḻkangku pitjala puyinu munu uṟu puḻkaringkula katuringu munu waḻi panya uṉṯuṉu. Ka mapalku alatjiṯu piḻukatingu.” |src="WA03837b.tif" size="col" ref="6:49"
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.