Lucas 2
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Ka nyara palula aṟangka wati ini Tjiitja Ukatjanya mayatja puḻka nyinangi ngura panya ini Rome-ala munu ngura winki mulapa mayatjangku tjunguṟa kanyiningi Israelnga kuḻu. Wati nyanga paluṟu mayatja uwankarangka wangkapai, kaya wangaṉarangku kulilpai palula. Ka Johnnga iṯi nyinanyangka mayatja nyara paluṟu aṉangu winki kantamilantjikitja mukuringangi, munu tjananya uwankara wituningi ngura uwankaranguṟu ankula ngura walytjangka walytjangka ini nyiringka walkatjunkunytjaku.|src="DN00402b.tif" size="col" loc="p" ref="2:1"
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 Ka nyara palula aṟangka wati panya ini Kuṟini-yatjanya ngura Tjiṟiyaku mayatja nyinangi.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Kaya ngura uwankaranguṟu aṉangu winki ngura walytjakutu walytjakutu anangi tjanampa tjamuku ngurakutu ini tjanampa nyiringka walkatjunkunytjikitja.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Ka Josephanya ngura Nazarethala nyinangi munu uḻpaṟira ma-pakaṉu tawunu walytjakutu ngura ini Bethlehemalakutu, panya ngaṉmanypa mulapa palumpa tjamu Davidanya iṯi ngaringu ngura nyara palula, ka palulakutu paluṟu anu ini walkatjunkunytjikitja.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Munu katingu Mary-nya panya palunya kalkuntjatjanungku. Ka Mary-nya paku puḻka nyinangi munu ngaṉmanypa tjuni puḻkaringu.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Munu paluṟu pula Bethlehemala wirkanu, ka Mary-ku iṯi wirkankunytjaku ilaringu.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Ka paluṟu iṯi katja kuwari kutju ngurpangku kanyinu, munu mantarangka karpiṟa pantja-pantjangka ngaritjunu piti ngaṯingka. Piti nyara paluṟu panya puluka tjuṯaku munu tjiipi tjuṯaku mai tjunkupai ngalkuntjaku. Tjinguṟu pula waḻingka payamilaṟa tjarpanyangka iṯi wirkanama, palu aṉangu winkingku ngaṉmanypa tjarpara waḻi uwankara angaṉu, ka palulanguṟu pulampa ngura wiya ngaṟangi waḻi unngu ngarinytjaku, ka pula tjulypinytja ngaringu pulukaku ngurangka.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Ka ngura nyara palula itingka tawunungka uṟilta wati tjapata tjuṯangku tjiipi tjuṯa aṯunymaṟa kanyiningi mungangka.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Ka Mayatjaku angelpa utiringu tjanala munu pitalytji puḻka mulatu tjananya irnyaṟa kanyiningi. Kaya urulyaraṟa puḻkaṟa nguḻuringu.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Palu angeltu palula tjanala wangkangu, “Nguḻuringkunytja wiyangkuya kulinma. Ngayuluṉa pitjangu nyurala tjukurpa wiṟu mulapa tjakultjunkunytjikitja aṉangu uwankaraku, kaya kuliṟa uwankara puḻkaṟa pukuḻariku.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Kuwari nyanga Mayatja Davidaku ngurangka iṯi wirkanu nyuranya wankaṟunkunytjikitja panya Christanya Mayatjanya.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Ka nyura ankula ngurila munu nyawa iṯi nyara palunya mantarangka karpintja puluka tjuṯaku mai ngaripaingka ngarinyangka. Alatji ngarinyangka nyakula nyura kulilku, ‘Munta, nyangatja iṯi panya paluṟu.’”
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Ka angelpa paluṟu wangkara wiyaringkunyangka maḻangka angelpa kutjupa tjuṯa mungilyi mulapa ilkaṟinguṟu ukalingkula palula tjunguringkula tjungungku inma inkara Godanya waḻkuningi alatji wangkara, |src="tnLUK02V13.tif" size="col" loc="p" ref="2:13"
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 “Godanya wiṟu mulapa nyara ilkaṟingka nyinanytja panya.
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Munuya angelpa tjuṯa inkara wiyaringkula maḻaku anu ilkaṟikutu, kayanku wati panya tjapata tjuṯangku wangkangu, “Ala, walala ara Bethlehemalakutu munula nyawa nyanga palunya, panya Mayatjaku angeltulanya kuwari tjakultjunu.”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Munuya pakaṟa warpungkula anu waḻikutu munuya waḻingka ma-wirkaṟa nguriṟa nyangu Mary-nya pulanya Josephanya pulukaku ngurangka nyinanyangka munuya iṯi kuḻu pantja-pantjangka ngarinyangka nyangu pitingka pulukaku mai ngaripaingka. |src="tnLUK02V17.tif" size="col" loc="p" ref="2:16-18"
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 — ausente —
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 — ausente —
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Ka Mary-lu tjukurpa nyanganpa rawangku unngu kuliningi.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Kaya palulanguṟu wati panya tjapata tjuṯangku Mary-nya pulanya wantikatira maḻaku anu munuya iwarangka ankula inma inkara Godanya puḻkaṟa waḻkuṟa pukuḻaringi wiṟu kulintjatjanungku munu nyakunytjatjanungku kuḻu. Munuya wangkangi, “Mulapa angeltu nganaṉala tjukaṟurungku tjakultjunu.”
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Ka tjiṉṯu 7 ngaṟala wiyaringkunyangka mungawinki iṯi panya palumpa tjiṉṯu wirkanu palunya watintjaku wati tjukurtjarangku. Ka pula palunya ininu Jesunya, panya ini nyanga palunya ngaṉmanytju wangkangu angeltu Mary-la.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 — ausente —
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 — ausente —
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Munu pula tjuḻpu kutjara kuḻu katingu. Panya Godalu Mosela aṟa kutjupa minyma ngunytju tjuṯaku ngaṉmanytju wangkangu nyanga alatji, “Minyma ngunytjungku iṯi kanyintjatjanungku uti piṟa kutju wiyaringkula tjuḻpu kutjara katira wati tjukurtjara ungama tjinguṟu kuukuuku kutjara munta araḻapaḻpaḻpa kuḻunypa kutjara, ka tjukurtjarangku tjuḻpu panya kutjara pungkula Godanya ungkuku, ka palulanguṟu minyma paluṟu palyaringkuku munu para-ngaṟamalta.” Ka pula aṟa nyanga kutjara kulinu munu pula Jesunya katingu timpulakutu tjuḻpu kutjara kuḻu.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 — ausente —
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 — ausente —
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Ka tjiṉṯu panya palula Jesunya ungkunytjikitjangku katinyangka Kurunpa Miḻmiḻṯu wati panya palunya nintinu timpulakutu ankunytjaku. Ka paluṟu ankula tjarpara nyinangi timpula unngu munu mulapaṯu nyangu Mary-lu pula Josephalu iṯi Jesunya Godanya ungkunytjikitjangku ngalya-katinyangka.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Munu paluṟu iṯi panya palunya nyakula ampuṟa puḻkaṟa pukuḻaringu, munu Godanya waḻkuningi wangkara, |src="Praise symbol MB.tif" size="col" loc="p" ref="2:28"
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 — ausente —
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 — ausente —
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 — ausente —
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Nyanga paluṟu tili puḻka mulapa nyinaku aṉangu Jew wiya tjuṯaku tjana manta winkingka Godanya uti nyakunytjaku.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Ka tjiḻpi panya paluṟu alatji wangkanyangka iṯi panya palumpa mamangku ngunytjungku kuliṟa urulyaraṉu.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Ka Tjimiyantu pulala ngapartji wangkangu alatji, “Godalu nyupalinya pukuḻmanama munu iṯi nyanga palunya kuḻu.” Munu paluṟu piṟuku wangkangi minyma panya ngunytjungka alatji, “Tjitji nyanga palunya Godalu iyaṉu Israelkunu tjuṯangka tjukurpa wangkanytjaku. Ka tjarangku kuliṟa wankaringkuku, palu tjara kutjupangku kuliṟa wantiku munu ilura kawankatiku.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Panya paluṟu utilku aṉangungku unngu kulintja uwankara. Ka Mary, nyuntu nyakula tjituṟu-tjituṟuriku munun tjuni kaṯakatiku.” Alatji Tjimiyantu Mary-la wangkangu.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 — ausente —
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 — ausente —
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Ka nyara palula aṟangka Mary-nya pula timpulangka ngaṟanyangka minyma panya paluṟu wirkanu pulala munu iṯi Jesunya nyakula pukuḻarira Godanya waḻkuningi. Panya aṉangu kutjupatjara rawa paṯaningi Israelkunu tjuṯa wankaṟunkunytjikitja pitjanyangka nyakunytjikitja. Ka minyma panya paluṟu aṉangu nyanga palula tjanala wangkangi alatji, “Nganaṉa panya rawa mulapa paṯaningi Wankaṟunkupainya pitjanytjaku ngura nyanga Jerusalemalakutu. Kaṉa nyurala kuwari tjakultjunanyi panya paluṟu pitjangu alatjiṯu Mary-ku pulampa katja.” Alatji Annalu aṉangu tjuṯangka tjakultjunu paluṟu nyakunytjatjanungku.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Ka nyara palulanguṟu Josephalu pula Mary-lu uwankara palyaṟa wiyaṉu Moseku tjukurta ngaṟanytjitja. Munu pula palula maḻangka timpulangka waṟka wiyaṟa anu maḻaku ngura Nazarethalakutu.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Ka tjitji panya paluṟu puḻkaringkula kuṉpuringu munu ninti puḻka mulararingu. Ka Godalu tiṯutjarangku palunya puḻkaṟa mulapa pukuḻmanangi.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Ka yiya kutjupa yiya kutjupa Jesuku ngunytju pula Josephanya rawa ankupai Jerusalemalakutu inma panya Katuwanu Ankunytja kulintjikitja.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Ka Jesunya panya nguwanpa puḻkaringu munu yiya 12-aringu, munuya paluṟu tjana kuḻu inma nyara palulakutu anu Jerusalemalakutu.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Munuya inmangka nyinara wiyaringkula ma-pakaṉu ngura walytjakutu. Palu tjitji panya Jesunya Jerusalemala nyinangi ngunytjungka tjungu ankunytja wiya. Ka Josephanya pula watarku anu.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Panya pula alatji kuliningi, “Tjinguṟu maḻpa kutjupa tjuṯangka anu.” Munu pula pitjaliṟa mungartjirira ngura tjunu ngarinytjikitjangku munu pula puṯu nyangangi. Munu pula walytja tjuṯangka maḻpangka kuḻu tjapiningi.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Palu puṯu alatjiṯu pula nguriningi munu pula ngarira tjiṉṯuringkula maḻaku anu Jerusalemalakutu Jesunya ngurintjikitja.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Munu pula palulanguṟu piṟuku munga kutju ngaringu Jerusalemala wirkaṟa, munu mungawinki pakaṟa Jesunya piṟuku para-nguriningi munu pula nyangu timpula unngu nyinara wangkanyangka wati tjiḻpi nintipuka tjuṯangka. Ka Jesulu tjana tjukurpa wangkanyangka kuliningi munu kuliṟa tjanala tjapiningi. |src="DN00416b.tif" size="col" loc="p" ref="2:46-47"
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Kaya paluṟu wangkanyangka puḻkaṟa urulyaraningi, “Ai, tjitji nyangatja nintipuka mulapa, munulanya nintingku nganaṉala tjapini.”
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Ka palumpa ngunytjungku nyakula urulyaraṉu munu wangkangu, “Katja, nyaakun kumpiṟa nyinangi? Nyanga ngali nyuntunya puṯu nguriṟa nguriṟa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu.”
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Ka Jesulu nyangatja kuliṟa urulyaraningi munu wangkangu, “Palu nyaaku nyupali wanyu ngayuku nguriningi? Nyupali kulintja wiyaṯu panya ngayulu Mamaku waḻingka nyinanyangka?”
49 Jesus respondeu:
50 Ka pula puṯu kulinu alatji wangkanyangka.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Ka palulanguṟu Jesunya pulala tjunguringkula anu Nazarethalakutu munu paluṟu pula wangkanyangka wangaṉarangku kulilpai. Ka palumpa ngunytjungku unngu kuliningi kuruntu tjukurpa uwankara, paluṟu panya wangkanytja tjuṯa kuḻu.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Ka Jesunya rawa ngurangka nyinangi munu wati puḻkaringkula nintipuka mulararingu. Ka Godanya palumpa puḻkaṟa pukuḻaringi munu aṉangu tjuṯa kuḻu palumpa pukuḻaringiṯu.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.