Lucas 2

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ka nyara palula aṟangka wati ini Tjiitja Ukatjanya mayatja puḻka nyinangi ngura panya ini Rome-ala munu ngura winki mulapa mayatjangku tjunguṟa kanyiningi Israelnga kuḻu. Wati nyanga paluṟu mayatja uwankarangka wangkapai, kaya wangaṉarangku kulilpai palula. Ka Johnnga iṯi nyinanyangka mayatja nyara paluṟu aṉangu winki kantamilantjikitja mukuringangi, munu tjananya uwankara wituningi ngura uwankaranguṟu ankula ngura walytjangka walytjangka ini nyiringka walkatjunkunytjaku.|src="DN00402b.tif" size="col" loc="p" ref="2:1"
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do império para recensear-se.
2 Ka nyara palula aṟangka wati panya ini Kuṟini-yatjanya ngura Tjiṟiyaku mayatja nyinangi.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Kaya ngura uwankaranguṟu aṉangu winki ngura walytjakutu walytjakutu anangi tjanampa tjamuku ngurakutu ini tjanampa nyiringka walkatjunkunytjikitja.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Ka Josephanya ngura Nazarethala nyinangi munu uḻpaṟira ma-pakaṉu tawunu walytjakutu ngura ini Bethlehemalakutu, panya ngaṉmanypa mulapa palumpa tjamu Davidanya iṯi ngaringu ngura nyara palula, ka palulakutu paluṟu anu ini walkatjunkunytjikitja.
4 José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, para a Judeia, à cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Munu katingu Mary-nya panya palunya kalkuntjatjanungku. Ka Mary-nya paku puḻka nyinangi munu ngaṉmanypa tjuni puḻkaringu.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 Munu paluṟu pula Bethlehemala wirkanu, ka Mary-ku iṯi wirkankunytjaku ilaringu.
6 Estando eles ali, aconteceu completarem-se-lhe os dias,
7 Ka paluṟu iṯi katja kuwari kutju ngurpangku kanyinu, munu mantarangka karpiṟa pantja-pantjangka ngaritjunu piti ngaṯingka. Piti nyara paluṟu panya puluka tjuṯaku munu tjiipi tjuṯaku mai tjunkupai ngalkuntjaku. Tjinguṟu pula waḻingka payamilaṟa tjarpanyangka iṯi wirkanama, palu aṉangu winkingku ngaṉmanypa tjarpara waḻi uwankara angaṉu, ka palulanguṟu pulampa ngura wiya ngaṟangi waḻi unngu ngarinytjaku, ka pula tjulypinytja ngaringu pulukaku ngurangka.
7 e ela deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou-o e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Ka ngura nyara palula itingka tawunungka uṟilta wati tjapata tjuṯangku tjiipi tjuṯa aṯunymaṟa kanyiningi mungangka.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam o seu rebanho durante as vigílias da noite.
9 Ka Mayatjaku angelpa utiringu tjanala munu pitalytji puḻka mulatu tjananya irnyaṟa kanyiningi. Kaya urulyaraṟa puḻkaṟa nguḻuringu.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Palu angeltu palula tjanala wangkangu, “Nguḻuringkunytja wiyangkuya kulinma. Ngayuluṉa pitjangu nyurala tjukurpa wiṟu mulapa tjakultjunkunytjikitja aṉangu uwankaraku, kaya kuliṟa uwankara puḻkaṟa pukuḻariku.
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais; eis aqui vos trago boa-nova de grande alegria, que o será para todo o povo:
11 Kuwari nyanga Mayatja Davidaku ngurangka iṯi wirkanu nyuranya wankaṟunkunytjikitja panya Christanya Mayatjanya.
11 é que hoje vos nasceu, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ka nyura ankula ngurila munu nyawa iṯi nyara palunya mantarangka karpintja puluka tjuṯaku mai ngaripaingka ngarinyangka. Alatji ngarinyangka nyakula nyura kulilku, ‘Munta, nyangatja iṯi panya paluṟu.’”
12 E isto vos servirá de sinal: encontrareis uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Ka angelpa paluṟu wangkara wiyaringkunyangka maḻangka angelpa kutjupa tjuṯa mungilyi mulapa ilkaṟinguṟu ukalingkula palula tjunguringkula tjungungku inma inkara Godanya waḻkuningi alatji wangkara, |src="tnLUK02V13.tif" size="col" loc="p" ref="2:13"
13 E, subitamente, apareceu com o anjo uma multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Godanya wiṟu mulapa nyara ilkaṟingka nyinanytja panya.
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.
15 Munuya angelpa tjuṯa inkara wiyaringkula maḻaku anu ilkaṟikutu, kayanku wati panya tjapata tjuṯangku wangkangu, “Ala, walala ara Bethlehemalakutu munula nyawa nyanga palunya, panya Mayatjaku angeltulanya kuwari tjakultjunu.”
15 E, ausentando-se deles os anjos para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Munuya pakaṟa warpungkula anu waḻikutu munuya waḻingka ma-wirkaṟa nguriṟa nyangu Mary-nya pulanya Josephanya pulukaku ngurangka nyinanyangka munuya iṯi kuḻu pantja-pantjangka ngarinyangka nyangu pitingka pulukaku mai ngaripaingka. |src="tnLUK02V17.tif" size="col" loc="p" ref="2:16-18"
16 Foram apressadamente e acharam Maria e José e a criança deitada na manjedoura.
17 — ausente —
17 E, vendo-o, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 — ausente —
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas referidas pelos pastores.
19 Ka Mary-lu tjukurpa nyanganpa rawangku unngu kuliningi.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 Kaya palulanguṟu wati panya tjapata tjuṯangku Mary-nya pulanya wantikatira maḻaku anu munuya iwarangka ankula inma inkara Godanya puḻkaṟa waḻkuṟa pukuḻaringi wiṟu kulintjatjanungku munu nyakunytjatjanungku kuḻu. Munuya wangkangi, “Mulapa angeltu nganaṉala tjukaṟurungku tjakultjunu.”
20 Voltaram, então, os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora anunciado.
21 Ka tjiṉṯu 7 ngaṟala wiyaringkunyangka mungawinki iṯi panya palumpa tjiṉṯu wirkanu palunya watintjaku wati tjukurtjarangku. Ka pula palunya ininu Jesunya, panya ini nyanga palunya ngaṉmanytju wangkangu angeltu Mary-la.
21 Completados oito dias para ser circuncidado o menino, deram-lhe o nome de Jesus , como lhe chamara o anjo, antes de ser concebido.
22 — ausente —
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentarem ao Senhor,
23 — ausente —
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: Todo primogênito ao Senhor será consagrado;
24 Munu pula tjuḻpu kutjara kuḻu katingu. Panya Godalu Mosela aṟa kutjupa minyma ngunytju tjuṯaku ngaṉmanytju wangkangu nyanga alatji, “Minyma ngunytjungku iṯi kanyintjatjanungku uti piṟa kutju wiyaringkula tjuḻpu kutjara katira wati tjukurtjara ungama tjinguṟu kuukuuku kutjara munta araḻapaḻpaḻpa kuḻunypa kutjara, ka tjukurtjarangku tjuḻpu panya kutjara pungkula Godanya ungkuku, ka palulanguṟu minyma paluṟu palyaringkuku munu para-ngaṟamalta.” Ka pula aṟa nyanga kutjara kulinu munu pula Jesunya katingu timpulakutu tjuḻpu kutjara kuḻu.
24 e para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: Um par de rolas ou dois pombinhos.
25 — ausente —
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão; homem este justo e piedoso que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 — ausente —
26 Revelara-lhe o Espírito Santo que não passaria pela morte antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Ka tjiṉṯu panya palula Jesunya ungkunytjikitjangku katinyangka Kurunpa Miḻmiḻṯu wati panya palunya nintinu timpulakutu ankunytjaku. Ka paluṟu ankula tjarpara nyinangi timpula unngu munu mulapaṯu nyangu Mary-lu pula Josephalu iṯi Jesunya Godanya ungkunytjikitjangku ngalya-katinyangka.
27 Movido pelo Espírito, foi ao templo; e, quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Munu paluṟu iṯi panya palunya nyakula ampuṟa puḻkaṟa pukuḻaringu, munu Godanya waḻkuningi wangkara, |src="Praise symbol MB.tif" size="col" loc="p" ref="2:28"
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 — ausente —
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 — ausente —
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 — ausente —
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Nyanga paluṟu tili puḻka mulapa nyinaku aṉangu Jew wiya tjuṯaku tjana manta winkingka Godanya uti nyakunytjaku.
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.
33 Ka tjiḻpi panya paluṟu alatji wangkanyangka iṯi panya palumpa mamangku ngunytjungku kuliṟa urulyaraṉu.
33 E estavam o pai e a mãe do menino admirados do que dele se dizia.
34 Ka Tjimiyantu pulala ngapartji wangkangu alatji, “Godalu nyupalinya pukuḻmanama munu iṯi nyanga palunya kuḻu.” Munu paluṟu piṟuku wangkangi minyma panya ngunytjungka alatji, “Tjitji nyanga palunya Godalu iyaṉu Israelkunu tjuṯangka tjukurpa wangkanytjaku. Ka tjarangku kuliṟa wankaringkuku, palu tjara kutjupangku kuliṟa wantiku munu ilura kawankatiku.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para levantamento de muitos em Israel e para ser alvo de contradição
35 Panya paluṟu utilku aṉangungku unngu kulintja uwankara. Ka Mary, nyuntu nyakula tjituṟu-tjituṟuriku munun tjuni kaṯakatiku.” Alatji Tjimiyantu Mary-la wangkangu.
35 (também uma espada traspassará a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 — ausente —
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, avançada em dias, que vivera com seu marido sete anos desde que se casara
37 — ausente —
37 e que era viúva de oitenta e quatro anos. Esta não deixava o templo, mas adorava noite e dia em jejuns e orações.
38 Ka nyara palula aṟangka Mary-nya pula timpulangka ngaṟanyangka minyma panya paluṟu wirkanu pulala munu iṯi Jesunya nyakula pukuḻarira Godanya waḻkuningi. Panya aṉangu kutjupatjara rawa paṯaningi Israelkunu tjuṯa wankaṟunkunytjikitja pitjanyangka nyakunytjikitja. Ka minyma panya paluṟu aṉangu nyanga palula tjanala wangkangi alatji, “Nganaṉa panya rawa mulapa paṯaningi Wankaṟunkupainya pitjanytjaku ngura nyanga Jerusalemalakutu. Kaṉa nyurala kuwari tjakultjunanyi panya paluṟu pitjangu alatjiṯu Mary-ku pulampa katja.” Alatji Annalu aṉangu tjuṯangka tjakultjunu paluṟu nyakunytjatjanungku.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Ka nyara palulanguṟu Josephalu pula Mary-lu uwankara palyaṟa wiyaṉu Moseku tjukurta ngaṟanytjitja. Munu pula palula maḻangka timpulangka waṟka wiyaṟa anu maḻaku ngura Nazarethalakutu.
39 Cumpridas todas as ordenanças segundo a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Ka tjitji panya paluṟu puḻkaringkula kuṉpuringu munu ninti puḻka mulararingu. Ka Godalu tiṯutjarangku palunya puḻkaṟa mulapa pukuḻmanangi.
40 Crescia o menino e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Ka yiya kutjupa yiya kutjupa Jesuku ngunytju pula Josephanya rawa ankupai Jerusalemalakutu inma panya Katuwanu Ankunytja kulintjikitja.
41 Ora, anualmente iam seus pais a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Ka Jesunya panya nguwanpa puḻkaringu munu yiya 12-aringu, munuya paluṟu tjana kuḻu inma nyara palulakutu anu Jerusalemalakutu.
42 Quando ele atingiu os doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Munuya inmangka nyinara wiyaringkula ma-pakaṉu ngura walytjakutu. Palu tjitji panya Jesunya Jerusalemala nyinangi ngunytjungka tjungu ankunytja wiya. Ka Josephanya pula watarku anu.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, permaneceu o menino Jesus em Jerusalém, sem que seus pais o soubessem.
44 Panya pula alatji kuliningi, “Tjinguṟu maḻpa kutjupa tjuṯangka anu.” Munu pula pitjaliṟa mungartjirira ngura tjunu ngarinytjikitjangku munu pula puṯu nyangangi. Munu pula walytja tjuṯangka maḻpangka kuḻu tjapiningi.
44 Pensando, porém, estar ele entre os companheiros de viagem, foram caminho de um dia e, então, passaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos;
45 Palu puṯu alatjiṯu pula nguriningi munu pula ngarira tjiṉṯuringkula maḻaku anu Jerusalemalakutu Jesunya ngurintjikitja.
45 e, não o tendo encontrado, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 Munu pula palulanguṟu piṟuku munga kutju ngaringu Jerusalemala wirkaṟa, munu mungawinki pakaṟa Jesunya piṟuku para-nguriningi munu pula nyangu timpula unngu nyinara wangkanyangka wati tjiḻpi nintipuka tjuṯangka. Ka Jesulu tjana tjukurpa wangkanyangka kuliningi munu kuliṟa tjanala tjapiningi. |src="DN00416b.tif" size="col" loc="p" ref="2:46-47"
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Kaya paluṟu wangkanyangka puḻkaṟa urulyaraningi, “Ai, tjitji nyangatja nintipuka mulapa, munulanya nintingku nganaṉala tjapini.”
47 E todos os que o ouviam muito se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Ka palumpa ngunytjungku nyakula urulyaraṉu munu wangkangu, “Katja, nyaakun kumpiṟa nyinangi? Nyanga ngali nyuntunya puṯu nguriṟa nguriṟa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu.”
48 Logo que seus pais o viram, ficaram maravilhados; e sua mãe lhe disse: Filho, por que fizeste assim conosco? Teu pai e eu, aflitos, estamos à tua procura.
49 Ka Jesulu nyangatja kuliṟa urulyaraningi munu wangkangu, “Palu nyaaku nyupali wanyu ngayuku nguriningi? Nyupali kulintja wiyaṯu panya ngayulu Mamaku waḻingka nyinanyangka?”
49 Ele lhes respondeu: Por que me procuráveis? Não sabíeis que me cumpria estar na casa de meu Pai?
50 Ka pula puṯu kulinu alatji wangkanyangka.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes dissera.
51 Ka palulanguṟu Jesunya pulala tjunguringkula anu Nazarethalakutu munu paluṟu pula wangkanyangka wangaṉarangku kulilpai. Ka palumpa ngunytjungku unngu kuliningi kuruntu tjukurpa uwankara, paluṟu panya wangkanytja tjuṯa kuḻu.
51 E desceu com eles para Nazaré; e era-lhes submisso. Sua mãe, porém, guardava todas estas coisas no coração.
52 Ka Jesunya rawa ngurangka nyinangi munu wati puḻkaringkula nintipuka mulararingu. Ka Godanya palumpa puḻkaṟa pukuḻaringi munu aṉangu tjuṯa kuḻu palumpa pukuḻaringiṯu.
52 E crescia Jesus em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.