Lucas 24

Tjukurpa Palya (PJT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ka Sunday mungawinki mulapa minyma panya tjuṯa pakaṟa kuḻpikutu anu nyiṯilpai wiṟu tjuṯatjara.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Munuya ma-wirkaṟa nyangu apu panya puḻka kuḻpi tjaanguṟu uṉṯuṟa-waṉaṟa waṉinytja.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Munuya unngu tjarpara Jesunya puṯu nyangu.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Munuya ngaṟala puṯu kuliningi, “Yaaltjiringu?” Ka mapalku wati kutjara tjanala utiringu mantara piṟanpatjara munu wanangaṟa puṟunypa irnyaningi.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Kaya puḻkaṟa nguḻuringkula pupakatira yunpangku pampuningi manta. Ka tjanala wangkangu, “Nyaaku nyura aṉangu wanka ngurini nyanga miriku ngurangka?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Nyura ninti panya paluṟu nyurala ngaṉmanytju wangkangu Galileela panya nyinaralpi.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Alatji paluṟu wangkangu, ‘Mirpaṉtju tjuṯangkuya Watiku Katjanya ungkuku wati kura tjuṯa, kaya palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkuku. Ka paluṟu ilunytjatjanu tjiṉṯu kutjara wiyaringkunyangka piṟuku wankaringkula pakalku.’ Alatji panya paluṟunku wangkangi nyurala.”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Kaya minyma panya tjuṯangku mulapaṯu kulinu paluṟu panya ngaṉmanytju wangkanytjitja munuya anu ngurakutu.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Munuya ngurangka wirkaṟa nintintja panya 11-ta munu kutjupa tjuṯangka kuḻu tjakultjunu uwankara panya tjanala angeltu wangkanyangka kulintjatjanungku.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Minyma paluṟu tjana panya ini nyanganpa, Mary Magdalene-anya, Tjawananya, munu Mary-nya Jamesaku ngunytju munu minyma kutjupa tjuṯa kuḻu.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Uwa, minyma nyanga paluṟu tjanaya iyantja panya tjuṯangka tjakultjunu, kaya puṯu mulamularingangi tjana ngunti wangkanyangka-palku. Munuya tjananya kuliningi kawakawaringkunyangka-palku.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Palu Peternya pakaṟa wirtjapakaṉu kuḻpikutu, munu paluṟu kuḻpingka wirkaṟa nyirkiṟa nyangu mantara kutju ngarinyangka Jesunya panya karpintjitja. Munu paluṟu puṯu nyakula ngurakutu ankula iwarangka kuliṟinangi, “Nyaaku nyangatja alatjiringu?”
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Ka tjiṉṯu pala palula Jesunya waṉalpai kutjara Jerusalemalanguṟu pakaṟa anu ngura ini Imayatjalakutu, panya ngura nyara paluṟu tjukutjuku paṯu nguwanpa ngaṟangi, tinanguṟu ankula mungartji tjarpanytjaku.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Ka wati panya paluṟu pula iwarangka ankula wangkaṟinangi pula uwankara utiringkunyangka nyakunytjatjanungku.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Ka pula wangkakatinyangka Jesunya pulala waṉaṟa tjunguringu munu pulala tjungu anangi.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Palu pula wati kutjupa-palku kuliningi, panya Godalu pulanya kuṟu kampa kutjupanu puṯu palunya ngurkantankunytjaku.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Ka Jesulu pulala tjapinu, “Nyaa nyupali wangkaṟinanyi?” |src="GT00089.tif" size="col" loc="p" ref="24:17"
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Ka wati kutjungku ini panya Kuliya-patjalu wangkangu, “Palu nyuntu kutjun ngurpa nyinanyi? Ngura panya Jerusalemalan wanyu kuwari panya nyakunytja wiyaṯu?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Ka Jesulu pulala tjapinu, “Nyaa nyupali wangkanyi?”
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Ka panyaya nganampa nyanga mayatja tjuṯangku wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku kuḻu Jesunya iluntankunytjaku wangkangu munuya palunya ma-ungu puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytjaku.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Palu nganaṉa paṯaningi Jesulu nganaṉanya Israelkunu tjuṯa ngalkintjaku. Palu kuwari nyanga wiyaringulta, panya palunyaya iluntanu, ka nyangatja tjiṉṯu maṉkuraringu.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 “Palu minyma tjuṯangku nganaṉala wiṟu tjakultjunu panya paluṟu tjana mungawinki mulapa kuḻpikutu ankunytjatjanungku.
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 Munuya kunyu miri panya ngarinytjitja puṯu nyangu munuya pitjala nganaṉala tjakultjunu alatji panya tjana kunyu angelpa maṉkurpa nyangu, kaya kunyu tjanala tjakultjunu alatji, ‘Jesunya wankaringkula pakaṉu.’
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Kaya kutjupa tjuṯa nganaṉalanguṟu ngapartji anu kuḻpikutu munuya palu puṟunypaṯu puṯu nyangu panya minyma tjuṯangku wangkanytja puṟunypa.” Alatji pula wangkangu.
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Ka palulanguṟu Jesulu pulala wangkangu, “Nyupali ngurpa munu nyupali puṯu mulamularinganyi uwankara panya ngaṉmanytju wangkatjara tjuṯangku wangkanytjitjaku.
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Panya tjukurpa iriti nyiringka walkatjunkunytja ngaṟanyi, panya Godalu Christanya Wankaṟunkupainya pikatjararingkula ilunytjaku iyalku, ka nyara palulanguṟu kutju paluṟu ilunytjatjanu wankaringkula pakalku Godala tjunguringkula mayatja puḻka mulapa tiṯutjara nyinanytjikitja. Alatjiya wangkatjara tjuṯangku iriti walkatjunu.”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Munu palulanguṟu Jesulu pulala utiṟa wangkangu uwankara panya iriti wangkatjara tjuṯangku tjukurpa palunyatjara walkatjunkunytja, panya Moselu tjana wangkatjara maḻatja maḻatja tjuṯangku kuḻukuḻu.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Munuya ilaringu ngura panya Imayatjalakutu, ka Jesunya nguwanpa ma-waintaringu.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Ka pula palunya markuṉu wangkara, “Wanyu ngalila nyina. Mungartjiringu nyangatja ka tjiṉṯu waṯalpi tjarpanyi.” Ka paluṟu mulapaṯu wantira nyinangu munu pulala tjungu tjarpangu waḻingka nyinanytjikitja.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Munu Jesunya pulala maiku tjunguringu taipulangka munu mai mantjiṟa Godala wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai nyangatja ungu.” Munu palulanguṟu pulanya mai kaṯantaṟa ungu.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Ka Godalu pulanya kuṟu aḻaṉu ka pula nyakula ngula kutju kuliṟa ngurkantanu, “Mulapa nyangatja Jesunya alatjiṯu.” Palu pula ngurkantankunyangka Jesunya mapalku arkayiringu.|src="cn01862B.tif" size="col" loc="p" ref="24:31"
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Ka pulanku wangkangu, “Panya Jesulu ngalila iwarangka pitjala wangkanyangka ngali kurunpa unytjunaringu, panya paluṟu mulapa ngalila Godaku tjukurpa tjuṯa utiṟa wangkangi.”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Munu pula mapalku pakaṟa maḻaku anu Jerusalemalakutu munu pula ma-wirkaṟa nyangu Jesuku panya nintintja 11 munu aṉangu panya kutjupa tjuṯa kuḻu tjunguringkula nyinanyangka.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Kaya tjana wangkangi, “Mulapa Jesunya ilunytjatjanu wankaringkula pakaṉu. Paluṟu utiringu Simonta.”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Ka wati panya kutjarangku ngapartji pitjala tjanala tjakultjunu Jesunya palula pulala iwarangka utiringkunytja munu paluṟu pulanya mai nyuma kaṯantaṟa ungkunytja. Munu pula palunya maḻa kutju ngurkantankunytjatjanungku tjakultjunangi tjanala.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Ka paluṟu pula kuwaripangku ngaṟala tjakultjunkunyangka Jesunya tjanala nguṟur-nguṟurpa utiringu munu tjanala wangkangu, “Pukuḻarimaya!”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Palu tjana urulyaraṟa puḻkaṟa nguḻuringu munuya ngunti kulinu kurun-kurunpa-palku.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nyaaku nyura urulyaraṉi? Nyaaku nyura puṯu mulamularinganyi?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Nyawaṉiya maṟa munu tjina kuḻu, panya ngayulu alatjiṯuṉa. Pampulaṉiya munuya mulamulariwa. Ngayulu panyaṉa. Nyanga aṉangu alatjiṯuṉa ngaṟanyi, panya kurun-kurunpa puntu nyanga ngayulu puṟunypa wiya.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Munu wangkanytjatjanungku tjanala nintinu palumpa maṟa munu tjina kuḻu.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Kaya palumpa panya nintintja tjuṯa puḻkaṟa alatjiṯu urulyaraṉu munuya pukuḻaringu kuliṟa, “Munta mulapampal nyangatja wankaringkula ngaṟanyi?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Kaya palunya kuka antipina waṟutja ungu.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Ka paluṟu tjanala miṟangka antipina panya mantjiṟa ngalkuningi.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Munu tjanala wangkangu, “Panyatja nyura kulini, panya ngayulu ngaṉmanytju nyurala nyinara wangkanytja? Panya Moselu tjana wangkatjara kutjupa tjuṯangku tjukurpa ngayunyatjara walkatjunu, munu Psalm tjuṯangka kuḻu Davidalu tjana ngayunyatjara walkatjunu. Ka panyaṉa nyurala ngaṉmanytju wangkangu tjukurpa nyanga paluṟu tjana uwankara ngula utiringkuku.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Munu palulanguṟu Jesulu nyiringuṟu tjanala wangkara utiningi tjana tjukurpa tjukaṟurungku kulintjaku.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Munu paluṟu tjanala wangkangu alatji, “Ngayulu panya Christanya Wankaṟunkupainya, ka panya nyiringka iriti walkatjunu tjukurpa ngayunyatjara alatji, ‘Ngula Godalu Wankaṟunkupainya iyalku ka paluṟu pikatjararingkula ilunytjatjanu tjiṉṯu maṉkurarira wankaringkula pakalku.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Kaya palunya waṉalpai tjuṯangku aṉangu tjuṯangka tjakultjunkuku ngayunyatjara tjana kuranguṟu piiwiyaringkula kampa kutjuparinytjaku, ka Godanya tjanampa kalyparingkuku munu tjananya kura palyantjitjanguṟu kalypangku pungkuwiyangku wantiku. Paluṟu tjana tjukurpa nyangatja Jerusalemala-waraṟa wangkaku munuya palulanguṟu ngura winkikutu ankula tjakultjunkuku.’
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ka nyura panya nyangu ngayulu ilunyangka munu ilunytjatjanu wankaringkula pakannyangka kuḻu. Kaṉa nyara palulanguṟu nyuranya iyaṉi aṉangu tjuṯangka ankula tjakultjunkunytjaku uwankara nyura nyakunytjatjanungku.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Palu kulilaya munuya ngura nyanga Jerusalemala nyinara paṯanma Godalu nyuranya ilkaṟinguṟu witulyankunytjaku. Panya ngayuku Mamangku nyurampa iriti kalkuṉu, kaṉa kuwari kalkuntjitja panya palunya nyuralakutu iyalku.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Munu palulanguṟu Jesulu palumpa nintintja tjuṯa ma-katingu Piitjanilakutu, munu ngura nyara palula itingka wirkaṟa ngaṟangu, munu maṟa katuṟa tjananya wangkara pukuḻmanu.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Ka paluṟu wangkara pukuḻmankunyangka Godalu palunya katuṟa katingu ilkaṟikutu.|src="CN01883B.TIF" size="col" loc="p" ref="24:51"
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Kaya palunya pukuḻṯu waḻkuningi munuya wiyaringkula maḻaku anu Jerusalemalakutu pukuḻpa mulapa.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Munuya palulanguṟu tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa timpulangka tjarpara Godanya rawangku mirawaṉira waḻkuningi.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.