Lucas 24

Tjukurpa Palya (PJT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ka Sunday mungawinki mulapa minyma panya tjuṯa pakaṟa kuḻpikutu anu nyiṯilpai wiṟu tjuṯatjara.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Munuya ma-wirkaṟa nyangu apu panya puḻka kuḻpi tjaanguṟu uṉṯuṟa-waṉaṟa waṉinytja.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Munuya unngu tjarpara Jesunya puṯu nyangu.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Munuya ngaṟala puṯu kuliningi, “Yaaltjiringu?” Ka mapalku wati kutjara tjanala utiringu mantara piṟanpatjara munu wanangaṟa puṟunypa irnyaningi.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Kaya puḻkaṟa nguḻuringkula pupakatira yunpangku pampuningi manta. Ka tjanala wangkangu, “Nyaaku nyura aṉangu wanka ngurini nyanga miriku ngurangka?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Nyura ninti panya paluṟu nyurala ngaṉmanytju wangkangu Galileela panya nyinaralpi.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 Alatji paluṟu wangkangu, ‘Mirpaṉtju tjuṯangkuya Watiku Katjanya ungkuku wati kura tjuṯa, kaya palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkuku. Ka paluṟu ilunytjatjanu tjiṉṯu kutjara wiyaringkunyangka piṟuku wankaringkula pakalku.’ Alatji panya paluṟunku wangkangi nyurala.”
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Kaya minyma panya tjuṯangku mulapaṯu kulinu paluṟu panya ngaṉmanytju wangkanytjitja munuya anu ngurakutu.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Munuya ngurangka wirkaṟa nintintja panya 11-ta munu kutjupa tjuṯangka kuḻu tjakultjunu uwankara panya tjanala angeltu wangkanyangka kulintjatjanungku.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Minyma paluṟu tjana panya ini nyanganpa, Mary Magdalene-anya, Tjawananya, munu Mary-nya Jamesaku ngunytju munu minyma kutjupa tjuṯa kuḻu.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Uwa, minyma nyanga paluṟu tjanaya iyantja panya tjuṯangka tjakultjunu, kaya puṯu mulamularingangi tjana ngunti wangkanyangka-palku. Munuya tjananya kuliningi kawakawaringkunyangka-palku.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Palu Peternya pakaṟa wirtjapakaṉu kuḻpikutu, munu paluṟu kuḻpingka wirkaṟa nyirkiṟa nyangu mantara kutju ngarinyangka Jesunya panya karpintjitja. Munu paluṟu puṯu nyakula ngurakutu ankula iwarangka kuliṟinangi, “Nyaaku nyangatja alatjiringu?”
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Ka tjiṉṯu pala palula Jesunya waṉalpai kutjara Jerusalemalanguṟu pakaṟa anu ngura ini Imayatjalakutu, panya ngura nyara paluṟu tjukutjuku paṯu nguwanpa ngaṟangi, tinanguṟu ankula mungartji tjarpanytjaku.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Ka wati panya paluṟu pula iwarangka ankula wangkaṟinangi pula uwankara utiringkunyangka nyakunytjatjanungku.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Ka pula wangkakatinyangka Jesunya pulala waṉaṟa tjunguringu munu pulala tjungu anangi.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Palu pula wati kutjupa-palku kuliningi, panya Godalu pulanya kuṟu kampa kutjupanu puṯu palunya ngurkantankunytjaku.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ka Jesulu pulala tjapinu, “Nyaa nyupali wangkaṟinanyi?” |src="GT00089.tif" size="col" loc="p" ref="24:17"
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Ka wati kutjungku ini panya Kuliya-patjalu wangkangu, “Palu nyuntu kutjun ngurpa nyinanyi? Ngura panya Jerusalemalan wanyu kuwari panya nyakunytja wiyaṯu?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Ka Jesulu pulala tjapinu, “Nyaa nyupali wangkanyi?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ka panyaya nganampa nyanga mayatja tjuṯangku wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku kuḻu Jesunya iluntankunytjaku wangkangu munuya palunya ma-ungu puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytjaku.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Palu nganaṉa paṯaningi Jesulu nganaṉanya Israelkunu tjuṯa ngalkintjaku. Palu kuwari nyanga wiyaringulta, panya palunyaya iluntanu, ka nyangatja tjiṉṯu maṉkuraringu.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 “Palu minyma tjuṯangku nganaṉala wiṟu tjakultjunu panya paluṟu tjana mungawinki mulapa kuḻpikutu ankunytjatjanungku.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Munuya kunyu miri panya ngarinytjitja puṯu nyangu munuya pitjala nganaṉala tjakultjunu alatji panya tjana kunyu angelpa maṉkurpa nyangu, kaya kunyu tjanala tjakultjunu alatji, ‘Jesunya wankaringkula pakaṉu.’
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Kaya kutjupa tjuṯa nganaṉalanguṟu ngapartji anu kuḻpikutu munuya palu puṟunypaṯu puṯu nyangu panya minyma tjuṯangku wangkanytja puṟunypa.” Alatji pula wangkangu.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Ka palulanguṟu Jesulu pulala wangkangu, “Nyupali ngurpa munu nyupali puṯu mulamularinganyi uwankara panya ngaṉmanytju wangkatjara tjuṯangku wangkanytjitjaku.
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Panya tjukurpa iriti nyiringka walkatjunkunytja ngaṟanyi, panya Godalu Christanya Wankaṟunkupainya pikatjararingkula ilunytjaku iyalku, ka nyara palulanguṟu kutju paluṟu ilunytjatjanu wankaringkula pakalku Godala tjunguringkula mayatja puḻka mulapa tiṯutjara nyinanytjikitja. Alatjiya wangkatjara tjuṯangku iriti walkatjunu.”
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Munu palulanguṟu Jesulu pulala utiṟa wangkangu uwankara panya iriti wangkatjara tjuṯangku tjukurpa palunyatjara walkatjunkunytja, panya Moselu tjana wangkatjara maḻatja maḻatja tjuṯangku kuḻukuḻu.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Munuya ilaringu ngura panya Imayatjalakutu, ka Jesunya nguwanpa ma-waintaringu.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ka pula palunya markuṉu wangkara, “Wanyu ngalila nyina. Mungartjiringu nyangatja ka tjiṉṯu waṯalpi tjarpanyi.” Ka paluṟu mulapaṯu wantira nyinangu munu pulala tjungu tjarpangu waḻingka nyinanytjikitja.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Munu Jesunya pulala maiku tjunguringu taipulangka munu mai mantjiṟa Godala wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai nyangatja ungu.” Munu palulanguṟu pulanya mai kaṯantaṟa ungu.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Ka Godalu pulanya kuṟu aḻaṉu ka pula nyakula ngula kutju kuliṟa ngurkantanu, “Mulapa nyangatja Jesunya alatjiṯu.” Palu pula ngurkantankunyangka Jesunya mapalku arkayiringu.|src="cn01862B.tif" size="col" loc="p" ref="24:31"
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ka pulanku wangkangu, “Panya Jesulu ngalila iwarangka pitjala wangkanyangka ngali kurunpa unytjunaringu, panya paluṟu mulapa ngalila Godaku tjukurpa tjuṯa utiṟa wangkangi.”
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Munu pula mapalku pakaṟa maḻaku anu Jerusalemalakutu munu pula ma-wirkaṟa nyangu Jesuku panya nintintja 11 munu aṉangu panya kutjupa tjuṯa kuḻu tjunguringkula nyinanyangka.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Kaya tjana wangkangi, “Mulapa Jesunya ilunytjatjanu wankaringkula pakaṉu. Paluṟu utiringu Simonta.”
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Ka wati panya kutjarangku ngapartji pitjala tjanala tjakultjunu Jesunya palula pulala iwarangka utiringkunytja munu paluṟu pulanya mai nyuma kaṯantaṟa ungkunytja. Munu pula palunya maḻa kutju ngurkantankunytjatjanungku tjakultjunangi tjanala.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Ka paluṟu pula kuwaripangku ngaṟala tjakultjunkunyangka Jesunya tjanala nguṟur-nguṟurpa utiringu munu tjanala wangkangu, “Pukuḻarimaya!”
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Palu tjana urulyaraṟa puḻkaṟa nguḻuringu munuya ngunti kulinu kurun-kurunpa-palku.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nyaaku nyura urulyaraṉi? Nyaaku nyura puṯu mulamularinganyi?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Nyawaṉiya maṟa munu tjina kuḻu, panya ngayulu alatjiṯuṉa. Pampulaṉiya munuya mulamulariwa. Ngayulu panyaṉa. Nyanga aṉangu alatjiṯuṉa ngaṟanyi, panya kurun-kurunpa puntu nyanga ngayulu puṟunypa wiya.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Munu wangkanytjatjanungku tjanala nintinu palumpa maṟa munu tjina kuḻu.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Kaya palumpa panya nintintja tjuṯa puḻkaṟa alatjiṯu urulyaraṉu munuya pukuḻaringu kuliṟa, “Munta mulapampal nyangatja wankaringkula ngaṟanyi?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Kaya palunya kuka antipina waṟutja ungu.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Ka paluṟu tjanala miṟangka antipina panya mantjiṟa ngalkuningi.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Munu tjanala wangkangu, “Panyatja nyura kulini, panya ngayulu ngaṉmanytju nyurala nyinara wangkanytja? Panya Moselu tjana wangkatjara kutjupa tjuṯangku tjukurpa ngayunyatjara walkatjunu, munu Psalm tjuṯangka kuḻu Davidalu tjana ngayunyatjara walkatjunu. Ka panyaṉa nyurala ngaṉmanytju wangkangu tjukurpa nyanga paluṟu tjana uwankara ngula utiringkuku.”
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Munu palulanguṟu Jesulu nyiringuṟu tjanala wangkara utiningi tjana tjukurpa tjukaṟurungku kulintjaku.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Munu paluṟu tjanala wangkangu alatji, “Ngayulu panya Christanya Wankaṟunkupainya, ka panya nyiringka iriti walkatjunu tjukurpa ngayunyatjara alatji, ‘Ngula Godalu Wankaṟunkupainya iyalku ka paluṟu pikatjararingkula ilunytjatjanu tjiṉṯu maṉkurarira wankaringkula pakalku.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Kaya palunya waṉalpai tjuṯangku aṉangu tjuṯangka tjakultjunkuku ngayunyatjara tjana kuranguṟu piiwiyaringkula kampa kutjuparinytjaku, ka Godanya tjanampa kalyparingkuku munu tjananya kura palyantjitjanguṟu kalypangku pungkuwiyangku wantiku. Paluṟu tjana tjukurpa nyangatja Jerusalemala-waraṟa wangkaku munuya palulanguṟu ngura winkikutu ankula tjakultjunkuku.’
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ka nyura panya nyangu ngayulu ilunyangka munu ilunytjatjanu wankaringkula pakannyangka kuḻu. Kaṉa nyara palulanguṟu nyuranya iyaṉi aṉangu tjuṯangka ankula tjakultjunkunytjaku uwankara nyura nyakunytjatjanungku.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Palu kulilaya munuya ngura nyanga Jerusalemala nyinara paṯanma Godalu nyuranya ilkaṟinguṟu witulyankunytjaku. Panya ngayuku Mamangku nyurampa iriti kalkuṉu, kaṉa kuwari kalkuntjitja panya palunya nyuralakutu iyalku.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Munu palulanguṟu Jesulu palumpa nintintja tjuṯa ma-katingu Piitjanilakutu, munu ngura nyara palula itingka wirkaṟa ngaṟangu, munu maṟa katuṟa tjananya wangkara pukuḻmanu.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ka paluṟu wangkara pukuḻmankunyangka Godalu palunya katuṟa katingu ilkaṟikutu.|src="CN01883B.TIF" size="col" loc="p" ref="24:51"
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Kaya palunya pukuḻṯu waḻkuningi munuya wiyaringkula maḻaku anu Jerusalemalakutu pukuḻpa mulapa.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Munuya palulanguṟu tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa timpulangka tjarpara Godanya rawangku mirawaṉira waḻkuningi.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.