Lucas 24
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 Ka Sunday mungawinki mulapa minyma panya tjuṯa pakaṟa kuḻpikutu anu nyiṯilpai wiṟu tjuṯatjara.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Munuya ma-wirkaṟa nyangu apu panya puḻka kuḻpi tjaanguṟu uṉṯuṟa-waṉaṟa waṉinytja.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Munuya unngu tjarpara Jesunya puṯu nyangu.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Munuya ngaṟala puṯu kuliningi, “Yaaltjiringu?” Ka mapalku wati kutjara tjanala utiringu mantara piṟanpatjara munu wanangaṟa puṟunypa irnyaningi.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Kaya puḻkaṟa nguḻuringkula pupakatira yunpangku pampuningi manta. Ka tjanala wangkangu, “Nyaaku nyura aṉangu wanka ngurini nyanga miriku ngurangka?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Nyura ninti panya paluṟu nyurala ngaṉmanytju wangkangu Galileela panya nyinaralpi.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Alatji paluṟu wangkangu, ‘Mirpaṉtju tjuṯangkuya Watiku Katjanya ungkuku wati kura tjuṯa, kaya palunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkuku. Ka paluṟu ilunytjatjanu tjiṉṯu kutjara wiyaringkunyangka piṟuku wankaringkula pakalku.’ Alatji panya paluṟunku wangkangi nyurala.”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Kaya minyma panya tjuṯangku mulapaṯu kulinu paluṟu panya ngaṉmanytju wangkanytjitja munuya anu ngurakutu.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Munuya ngurangka wirkaṟa nintintja panya 11-ta munu kutjupa tjuṯangka kuḻu tjakultjunu uwankara panya tjanala angeltu wangkanyangka kulintjatjanungku.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Minyma paluṟu tjana panya ini nyanganpa, Mary Magdalene-anya, Tjawananya, munu Mary-nya Jamesaku ngunytju munu minyma kutjupa tjuṯa kuḻu.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Uwa, minyma nyanga paluṟu tjanaya iyantja panya tjuṯangka tjakultjunu, kaya puṯu mulamularingangi tjana ngunti wangkanyangka-palku. Munuya tjananya kuliningi kawakawaringkunyangka-palku.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Palu Peternya pakaṟa wirtjapakaṉu kuḻpikutu, munu paluṟu kuḻpingka wirkaṟa nyirkiṟa nyangu mantara kutju ngarinyangka Jesunya panya karpintjitja. Munu paluṟu puṯu nyakula ngurakutu ankula iwarangka kuliṟinangi, “Nyaaku nyangatja alatjiringu?”
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Ka tjiṉṯu pala palula Jesunya waṉalpai kutjara Jerusalemalanguṟu pakaṟa anu ngura ini Imayatjalakutu, panya ngura nyara paluṟu tjukutjuku paṯu nguwanpa ngaṟangi, tinanguṟu ankula mungartji tjarpanytjaku.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Ka wati panya paluṟu pula iwarangka ankula wangkaṟinangi pula uwankara utiringkunyangka nyakunytjatjanungku.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Ka pula wangkakatinyangka Jesunya pulala waṉaṟa tjunguringu munu pulala tjungu anangi.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Palu pula wati kutjupa-palku kuliningi, panya Godalu pulanya kuṟu kampa kutjupanu puṯu palunya ngurkantankunytjaku.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Ka Jesulu pulala tjapinu, “Nyaa nyupali wangkaṟinanyi?” |src="GT00089.tif" size="col" loc="p" ref="24:17"
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Ka wati kutjungku ini panya Kuliya-patjalu wangkangu, “Palu nyuntu kutjun ngurpa nyinanyi? Ngura panya Jerusalemalan wanyu kuwari panya nyakunytja wiyaṯu?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Ka Jesulu pulala tjapinu, “Nyaa nyupali wangkanyi?”
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Ka panyaya nganampa nyanga mayatja tjuṯangku wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku kuḻu Jesunya iluntankunytjaku wangkangu munuya palunya ma-ungu puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytjaku.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Palu nganaṉa paṯaningi Jesulu nganaṉanya Israelkunu tjuṯa ngalkintjaku. Palu kuwari nyanga wiyaringulta, panya palunyaya iluntanu, ka nyangatja tjiṉṯu maṉkuraringu.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 “Palu minyma tjuṯangku nganaṉala wiṟu tjakultjunu panya paluṟu tjana mungawinki mulapa kuḻpikutu ankunytjatjanungku.
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 Munuya kunyu miri panya ngarinytjitja puṯu nyangu munuya pitjala nganaṉala tjakultjunu alatji panya tjana kunyu angelpa maṉkurpa nyangu, kaya kunyu tjanala tjakultjunu alatji, ‘Jesunya wankaringkula pakaṉu.’
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Kaya kutjupa tjuṯa nganaṉalanguṟu ngapartji anu kuḻpikutu munuya palu puṟunypaṯu puṯu nyangu panya minyma tjuṯangku wangkanytja puṟunypa.” Alatji pula wangkangu.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Ka palulanguṟu Jesulu pulala wangkangu, “Nyupali ngurpa munu nyupali puṯu mulamularinganyi uwankara panya ngaṉmanytju wangkatjara tjuṯangku wangkanytjitjaku.
25 Então ele lhes disse:
26 Panya tjukurpa iriti nyiringka walkatjunkunytja ngaṟanyi, panya Godalu Christanya Wankaṟunkupainya pikatjararingkula ilunytjaku iyalku, ka nyara palulanguṟu kutju paluṟu ilunytjatjanu wankaringkula pakalku Godala tjunguringkula mayatja puḻka mulapa tiṯutjara nyinanytjikitja. Alatjiya wangkatjara tjuṯangku iriti walkatjunu.”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Munu palulanguṟu Jesulu pulala utiṟa wangkangu uwankara panya iriti wangkatjara tjuṯangku tjukurpa palunyatjara walkatjunkunytja, panya Moselu tjana wangkatjara maḻatja maḻatja tjuṯangku kuḻukuḻu.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Munuya ilaringu ngura panya Imayatjalakutu, ka Jesunya nguwanpa ma-waintaringu.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Ka pula palunya markuṉu wangkara, “Wanyu ngalila nyina. Mungartjiringu nyangatja ka tjiṉṯu waṯalpi tjarpanyi.” Ka paluṟu mulapaṯu wantira nyinangu munu pulala tjungu tjarpangu waḻingka nyinanytjikitja.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Munu Jesunya pulala maiku tjunguringu taipulangka munu mai mantjiṟa Godala wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai nyangatja ungu.” Munu palulanguṟu pulanya mai kaṯantaṟa ungu.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Ka Godalu pulanya kuṟu aḻaṉu ka pula nyakula ngula kutju kuliṟa ngurkantanu, “Mulapa nyangatja Jesunya alatjiṯu.” Palu pula ngurkantankunyangka Jesunya mapalku arkayiringu.|src="cn01862B.tif" size="col" loc="p" ref="24:31"
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Ka pulanku wangkangu, “Panya Jesulu ngalila iwarangka pitjala wangkanyangka ngali kurunpa unytjunaringu, panya paluṟu mulapa ngalila Godaku tjukurpa tjuṯa utiṟa wangkangi.”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Munu pula mapalku pakaṟa maḻaku anu Jerusalemalakutu munu pula ma-wirkaṟa nyangu Jesuku panya nintintja 11 munu aṉangu panya kutjupa tjuṯa kuḻu tjunguringkula nyinanyangka.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Kaya tjana wangkangi, “Mulapa Jesunya ilunytjatjanu wankaringkula pakaṉu. Paluṟu utiringu Simonta.”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Ka wati panya kutjarangku ngapartji pitjala tjanala tjakultjunu Jesunya palula pulala iwarangka utiringkunytja munu paluṟu pulanya mai nyuma kaṯantaṟa ungkunytja. Munu pula palunya maḻa kutju ngurkantankunytjatjanungku tjakultjunangi tjanala.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Ka paluṟu pula kuwaripangku ngaṟala tjakultjunkunyangka Jesunya tjanala nguṟur-nguṟurpa utiringu munu tjanala wangkangu, “Pukuḻarimaya!”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Palu tjana urulyaraṟa puḻkaṟa nguḻuringu munuya ngunti kulinu kurun-kurunpa-palku.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nyaaku nyura urulyaraṉi? Nyaaku nyura puṯu mulamularinganyi?
38 Mas ele lhes disse:
39 Nyawaṉiya maṟa munu tjina kuḻu, panya ngayulu alatjiṯuṉa. Pampulaṉiya munuya mulamulariwa. Ngayulu panyaṉa. Nyanga aṉangu alatjiṯuṉa ngaṟanyi, panya kurun-kurunpa puntu nyanga ngayulu puṟunypa wiya.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Munu wangkanytjatjanungku tjanala nintinu palumpa maṟa munu tjina kuḻu.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Kaya palumpa panya nintintja tjuṯa puḻkaṟa alatjiṯu urulyaraṉu munuya pukuḻaringu kuliṟa, “Munta mulapampal nyangatja wankaringkula ngaṟanyi?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Kaya palunya kuka antipina waṟutja ungu.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Ka paluṟu tjanala miṟangka antipina panya mantjiṟa ngalkuningi.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Munu tjanala wangkangu, “Panyatja nyura kulini, panya ngayulu ngaṉmanytju nyurala nyinara wangkanytja? Panya Moselu tjana wangkatjara kutjupa tjuṯangku tjukurpa ngayunyatjara walkatjunu, munu Psalm tjuṯangka kuḻu Davidalu tjana ngayunyatjara walkatjunu. Ka panyaṉa nyurala ngaṉmanytju wangkangu tjukurpa nyanga paluṟu tjana uwankara ngula utiringkuku.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Munu palulanguṟu Jesulu nyiringuṟu tjanala wangkara utiningi tjana tjukurpa tjukaṟurungku kulintjaku.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Munu paluṟu tjanala wangkangu alatji, “Ngayulu panya Christanya Wankaṟunkupainya, ka panya nyiringka iriti walkatjunu tjukurpa ngayunyatjara alatji, ‘Ngula Godalu Wankaṟunkupainya iyalku ka paluṟu pikatjararingkula ilunytjatjanu tjiṉṯu maṉkurarira wankaringkula pakalku.
46 E disse-lhes:
47 Kaya palunya waṉalpai tjuṯangku aṉangu tjuṯangka tjakultjunkuku ngayunyatjara tjana kuranguṟu piiwiyaringkula kampa kutjuparinytjaku, ka Godanya tjanampa kalyparingkuku munu tjananya kura palyantjitjanguṟu kalypangku pungkuwiyangku wantiku. Paluṟu tjana tjukurpa nyangatja Jerusalemala-waraṟa wangkaku munuya palulanguṟu ngura winkikutu ankula tjakultjunkuku.’
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ka nyura panya nyangu ngayulu ilunyangka munu ilunytjatjanu wankaringkula pakannyangka kuḻu. Kaṉa nyara palulanguṟu nyuranya iyaṉi aṉangu tjuṯangka ankula tjakultjunkunytjaku uwankara nyura nyakunytjatjanungku.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Palu kulilaya munuya ngura nyanga Jerusalemala nyinara paṯanma Godalu nyuranya ilkaṟinguṟu witulyankunytjaku. Panya ngayuku Mamangku nyurampa iriti kalkuṉu, kaṉa kuwari kalkuntjitja panya palunya nyuralakutu iyalku.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Munu palulanguṟu Jesulu palumpa nintintja tjuṯa ma-katingu Piitjanilakutu, munu ngura nyara palula itingka wirkaṟa ngaṟangu, munu maṟa katuṟa tjananya wangkara pukuḻmanu.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Ka paluṟu wangkara pukuḻmankunyangka Godalu palunya katuṟa katingu ilkaṟikutu.|src="CN01883B.TIF" size="col" loc="p" ref="24:51"
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Kaya palunya pukuḻṯu waḻkuningi munuya wiyaringkula maḻaku anu Jerusalemalakutu pukuḻpa mulapa.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Munuya palulanguṟu tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa timpulangka tjarpara Godanya rawangku mirawaṉira waḻkuningi.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.