Lucas 23

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Munuya palulanguṟu paluṟu tjana uwankarangku pakaṟa Jesunya ma-katingu Pilate-alakutu.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Munuya palunya Pilate-ala miṟangka kuranmankula wangkangi nyanga alatji, “Nganaṉa nyangu wati nyanga palunya aṉangu tjuṯa kuraṟa katinyangka. Panya paluṟu tjananya wituwituningi nyuntunya munu nyuntumpa mayatja nyara Rome-ala nyinanytjanya wantinytjaku. Munu paluṟu alatji wangkangi, ‘Uti nganaṉa Rome-aku mayatja mani ungkuwiyangku wantima paluṟu ngatjinnyangka.’ Mununku nyangangku walytjangku wangkangi paluṟu kunyu Christanya Wankaṟunkupainya Godalanguṟu nganampa mayatja puḻka.”
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Ka Pilate-alu tjapinu Jesunya, “Nyuntu wanyu mulapa Jew tjuṯaku mayatja puḻka?”
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Ka Pilate-alu wangkangu wati panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu aṉangu tjuṯangka kuḻu, “Ngayulu wati nyanga palunya puṯu kura ngurkantananyi pungkunytjikitjangku.”
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Kaya piṟukuṯu wangkangi, “Palu wati nyanga paluṟu aṉangu tjuṯa rawangku wangkara kuraningi munu paluṟu para-wangkaṟinangi ngura tjuṯangka Judeala munu ngura uwankarangka. Paluṟu ngura nyara Galileela rawangku para-ngaṟala wangkangi munu kuwari nyanga ngura nyangangka ngapartjilta kuraṉi.”
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Ka Pilate-alu kulinu tjana alatji wangkanyangka munu tjapinu, “Wati nyanga paluṟu wanyu mulapa Galileenya nguraṟa?”
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Kaya uwanmanu. Ka paluṟu kuliningi, “Utiṉa palunya Iṟatalakutu iyanma ngura Galileeku mayatjakutu panya paluṟu kuwari nyanga nyinanyi Jerusalemala.” Munu paluṟu mulapaṯu ma-iyaṉu Jesunya Iṟatalakutu.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Ka Iṟatalu Jesunya nyakula puḻkaṟa pukuḻaringu, panya paluṟu Jesunya kutjupangku tjakultjunkunyangka kutju kulilpai nyakunytja wiyangku munu rawa mukuringangi palunya nyakunytjikitja. Munu paluṟu mukuringangi Jesulu palula miṟangka kutjupa kutjupa witulya puḻkangku palyannyangka nyakunytjikitja.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Munu Iṟatalu Jesunya rawangku tjapiningi tjukurpa kutjupa kutjupa tjuṯa, palu Jesunya wangka wiya alatjiṯu ngaṟangi.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa tjungu ngaṟanytjatjanu puḻkaṟa mirpaṉaringi munuya Jesunya puntuṟa wangkara kuranmanangi.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Ka Iṟatalu munu palumpa tjaultji tjuṯangku kuḻu Jesunya anaṟa wangkangi munuya mayatja puḻkaku tiṟitja puṟunytja waṟa puḻkangka tjarpatjunkula maḻakungku palunya iyaṉu Pilate-alakutu.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Palu panya ngaṉmanypa Pilate-anya pula Iṟatanya pikaringkupai, palu tjiṉṯu nyara palula aṟa pula kalyparingu munu pula maḻparingu.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Ka Pilate-alu aḻṯingu aṉangu panya tjuṯa tjunguringkunytjaku wati panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu Jewku mayatja kutjupa tjuṯangka kuḻu.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 Munu paluṟu wangkangu tjanala, “Panya wati nyanga palunya nyura ngalya-katingu ngayulakutu munu nyura wangkangu alatji, ‘Wati nyanga paluṟu aṉangu tjuṯa wituwituningi nyuntunya munu nyuntumpa mayatja Rome-ala nyara nyinanytja wantinytjaku.’ Palu ngayulu panya palunya tjapinu kuwari nyanga nyurala miṟangka, munuṉa palumpa kura puṯu ngurkantananyi nyura panya wangkanytjitjangka.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Ka Iṟatalu kuḻu palunya puṯu kura ngurkantaṟa maḻakungku iyaṉu ngayulakutu. Nyawa, paluṟu kura kutjupa kutjupa palyantja wiyaṯu kala nyaaku palunya iluntankuku.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Palu palyaṉa tjaultji tjuṯangka wangkanyi palunya wiipangka puḻkaṟa alkantjaku munuṉa palulanguṟumpa maḻalta wantir'iyalku. Palya?”
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 — ausente —
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 — ausente —
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 (Wati nyanga paluṟu kunyu ngaṉmanytju wati kutjupa tjuṯangka tjunguringkula kamantaku pikaringangi Rome-aku tjaultji tjuṯaku munu panya wati kutju iluntanu, kaya palunya witiṟa tjailangka tjarpatjunu.)
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Ka Pilate-anya mukuringangi Jesunya walatjunkunytjikitja munu piṟuku tjanala tjapiningi.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Kaya aṉangu tjuṯangku rawangku mirara wangkangi, “Wiya, puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjura! Puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjura!” |src="tnLUK23V20.tif" size="col" loc="p" ref="23:20"
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Ka Pilate-alu tjanala piṟuku tjapinu, “Palu nyaanguṟu? Kura nyaa wanyu paluṟu palyaṉu? Palunyaṉa kura puṯu ngurkantananyi iluntankunytjikitjangku. Palyantiṉa tjaultji tjuṯangka wangkaku palunya wiipangka alkaṟa wantir'iyantjaku.”
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 — ausente —
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 — ausente —
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Panya tjana mukuringangi Paṟapatjanya walatjunkunytjaku. Ka wati panya miriputju palunya Pilate-alu wangaṉarangku tjailanguṟu walatjunu, munu Jesunya wakaṟa utitjunkunytjaku palyanmanu aṉangu tjuṯa mukuringkunyangka.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Ka tjaultji tjuṯangku Jesunya witiṟa katingu. Ka nyara palula aṟangka wati kutjupa ini Simonnga kuwari kutju ngalya-tjarpangi waḻikutu ilytjinguṟu. Wati paluṟu ngura ini Tjaiṟininya nguraṟa. Kaya tjaultji tjuṯangku wati nyanga palunya witiṉu munuya puṉu kaṯakutjara palula piningka tjunkula wangkangu tjaḻiṟa katira Jesunya maḻawanungku waṉantjaku.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Kaya aṉangu tjuṯa mulatu palunya waṉaningi minyma tjuṯangku kuḻu munuya puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira ulangi.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Palu Jesulu maḻakukutuṟa nyangu munu wangkangu, “Minyma Jerusalemanya nguraṟa, wantima ngayuku ulawiyangku munuyanku nyura walytja ulama munu nyurampa tjitji tjuṯaku kuḻu.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Panya ngula nyurampa tjituṟu-tjituṟu puḻka mulapa ngaṟaku. Ka nyara palula aṟangka nyura tjituṟu-tjituṟurira puḻkaṟa ulaku munuya alatji wangkaku, ‘Pukuḻpayanku nyinanyi tjitji wiyatjara tjuṯa munuyanku pukuḻpa nyinanyi iṯi ampuṟa kanyilwiya.’
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Munu nyara palula aṟangka nyura wangkaku apu murpu puḻka tjuṯangka, ‘Punkala nganaṉala katu munulanya puṟuntara.’ Munu nyura piṟuku apu tjukutjuku tjuṯangka kuḻu alatji wangkaku, ‘Punkaṟalanya tjutula.’
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Panya nyanga kuwariṉiya ngayunya tjukaṟuru nyinanyangka iluntananyi. Palu nyura ngayunya puṟunypa palya mulapa wiya, kaya nyuranya wanyu wantiku? Wiya, ngula tjituṟu-tjituṟu puḻka mulapa nyurala utiringkuku waintaṟa mulapa. Ka nyura uti walytja ulama, ngayuku wiya.” Alatji Jesulu minyma tjuṯangka wangkangu. |src="tnLUK23V28.tif" size="col" loc="p" ref="23:31"
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Kaya nyara palula aṟa tjaultji tjuṯangku wati kutjara kutjupa kuḻu Jesula tjungu katingu iluntankunytjikitjangku, panya kura kutjara.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Munuya ngura ini Kata Tarkala wirkaṟa Jesunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunu munuya wati panya kura kutjara kuḻu puṉu kutjupa kutjarangka wakaṟa utitjunu palula tjungu, kutju kampa wakungka munu kutju kampa tjampungka.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Ka Jesulu tjaultji tjuṯa walunyakula kulinu munu palumpa Mamangka wangkangu, “Mama, nyanga tjanampa ngaḻṯuringkula tjananya kalypangku wantima, panya tjana ninti wiya munuṉiya ngurpangku nyanga alatjingaṉi.”
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Kaya aṉangu tjuṯangku ngaṟala nyangangi Jesunya, kaya Jewku mayatja tjuṯangku palumpa ikaringkula anaṟa wangkangu, “Nyara paluṟu panya kutjupa tjuṯa ilunyangka wankaṉu. Nyangamala wanyu kanku paluṟunku wankala, panya paluṟu kunyu Christanya Wankaṟunkupainya Godalu ngurkantankunytja.”
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Kaya tjaultji tjuṯangku kuḻu palunya anaṟa ikaringangi munuya wama kurakura tjaa patja-patjalpai mantjiṟa katuṟa palula nintiṟa wangkangu, “Nyuntu wama nyangatja tjikintjikitja mukuringanyi?”
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 Munuya palulanguṟu piṟuku wangkangi, “Nyuntu Jew tjuṯaku mayatja puḻka nyinarampa nyuntunku walytjangku wankala!”
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Ka walkatjuṟa utitjunkunytja palula katangka katu ngaṟangi alatji,
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Ka panya palula itingka wakaṟa utitjunkunytja kutjungku palu puṟunypaṯu Jesunya anaṟa wangkangi alatji, “Nyuntu panyan Christanya Wankaṟunkupainya? Utinkun walytjangku wankanma ngalinya kuḻu.”
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Palu wati kutjupangku puṉu kaṯakutjara kutjupanguṟu palunya painu munu wangkangu, “Wantima! Nyuntu uti Godaku nguḻuringama panya nyuntunya nganaṉanya wakaṟa utitjunu ilunytjaku.
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Ngalinyaya kura palyannyangka utitjunu, palu wati nyangangku kura palyantja wiya alatjiṯu, kaya ngunti palunya iluntananyi.”
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Munu wati panya paluṟu wangkangu Jesula, “Jesu, ngula ngura ilkaṟitjangka ngayunya mayatja puḻkangku ngaḻṯunytjungku kulinma.” |src="tnLUK23V42.tif" size="col" loc="p" ref="23:42"
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Ka Jesulu palula wangkangu, “Wiya, kuwari nyanga alatjiṯu nyuntu ngayula tjunguringkula nyinaku ngura nyara wiṟungka.”
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 — ausente —
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Ka Jesulu puḻkaṟa mirara wangkangu, “Mama, kurunpaṉi mantjila.” Munu nyanga alatji wangkara ngaalypa wiyaringkula ilungu.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Ka wati tjaultji tjuṯaku mayatjangku nyanga alatjirinyangka nyakula Godanya waḻkuṉu munu wangkangu, “Wati nyanga paluṟu palya mulapa kura palyantja wiya alatjiṯu.”
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Ka aṉangu panya tjuṯa mulapa nyara palula ngaṉmanypa tjunguringu Jesunya ilunyangka nyakunytjikitja. Munuya uwankarangku ilunyangka nyakula ulatjarangku tjananku piḻpirpa punga-pungangi tjituṟu-tjituṟu puḻkangku, munuya palula maḻangka ngurakutu anu.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Palu palumpa panya maḻpa tjuṯangku nyara palulaṯu ngaṟala nyangangi paṯunguṟu, munu minyma tjuṯangku kuḻu panya palula tjunguya pitjangu Galileelanguṟu. |src="tnLUK23V49.tif" size="col" loc="p" ref="23:49"
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 — ausente —
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 — ausente —
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Munu wati panya paluṟu anu Pilate-alakutu munu palula ngatjinu Jesunya puntu mantjintjikitjangku. |src="tnLUK23V52.tif" size="col" loc="p" ref="23:52"
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Munu palyanmankunyangka paluṟu ankula Jesunya puntu puṉunguṟu mantjiṟa ukalilyinu, munu karpinu mantara piṟanta munu kuḻpi kuwari nyarkaṟa wantinytjitjangka palunya katira tjuṉutjunu, panya aṉangu kutjupaya nyara palula ngaṉmanytju tjunkunytja wiyaṯu.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Ka tjiṉṯu nyanga paluṟu panya Friday Jesunya ilunytja-aṟa. Ka panya tjiṟirpi ma-tjarpanyangka Saturday-ringu tjiṉṯu panya pakuwiyaringkunytjaku.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Kaya minyma panya Galileelanguṟu Jesula tjungu pitjanytja tjuṯangku Josephanya waṉaṉu Jesunya puntu kuḻpikutu katinyangka. Munuya kuḻpingka wirkaṟa nyangangi Jesunya puntu ngaritjunkunyangka kuḻpi unngu.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Munuya nyakula wiyaringkula maḻaku anu ngurakutu paṉṯi wiṟu nyiṯilpai ngaṉmanytju mantjiṟa riti palyaṟa tjunkunytjikitja. Munuya tjiṉṯu tjarpanyangka nyinara pakuwiyaringangi tjiṉṯu panya Saturday wirkankunyangka, panya Moseku tjukurtu alatji pakuwiyaringkunytjaku wangkapai.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.