Lucas 23
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Munuya palulanguṟu paluṟu tjana uwankarangku pakaṟa Jesunya ma-katingu Pilate-alakutu.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Munuya palunya Pilate-ala miṟangka kuranmankula wangkangi nyanga alatji, “Nganaṉa nyangu wati nyanga palunya aṉangu tjuṯa kuraṟa katinyangka. Panya paluṟu tjananya wituwituningi nyuntunya munu nyuntumpa mayatja nyara Rome-ala nyinanytjanya wantinytjaku. Munu paluṟu alatji wangkangi, ‘Uti nganaṉa Rome-aku mayatja mani ungkuwiyangku wantima paluṟu ngatjinnyangka.’ Mununku nyangangku walytjangku wangkangi paluṟu kunyu Christanya Wankaṟunkupainya Godalanguṟu nganampa mayatja puḻka.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Ka Pilate-alu tjapinu Jesunya, “Nyuntu wanyu mulapa Jew tjuṯaku mayatja puḻka?”
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Ka Pilate-alu wangkangu wati panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu aṉangu tjuṯangka kuḻu, “Ngayulu wati nyanga palunya puṯu kura ngurkantananyi pungkunytjikitjangku.”
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Kaya piṟukuṯu wangkangi, “Palu wati nyanga paluṟu aṉangu tjuṯa rawangku wangkara kuraningi munu paluṟu para-wangkaṟinangi ngura tjuṯangka Judeala munu ngura uwankarangka. Paluṟu ngura nyara Galileela rawangku para-ngaṟala wangkangi munu kuwari nyanga ngura nyangangka ngapartjilta kuraṉi.”
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Ka Pilate-alu kulinu tjana alatji wangkanyangka munu tjapinu, “Wati nyanga paluṟu wanyu mulapa Galileenya nguraṟa?”
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Kaya uwanmanu. Ka paluṟu kuliningi, “Utiṉa palunya Iṟatalakutu iyanma ngura Galileeku mayatjakutu panya paluṟu kuwari nyanga nyinanyi Jerusalemala.” Munu paluṟu mulapaṯu ma-iyaṉu Jesunya Iṟatalakutu.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Ka Iṟatalu Jesunya nyakula puḻkaṟa pukuḻaringu, panya paluṟu Jesunya kutjupangku tjakultjunkunyangka kutju kulilpai nyakunytja wiyangku munu rawa mukuringangi palunya nyakunytjikitja. Munu paluṟu mukuringangi Jesulu palula miṟangka kutjupa kutjupa witulya puḻkangku palyannyangka nyakunytjikitja.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Munu Iṟatalu Jesunya rawangku tjapiningi tjukurpa kutjupa kutjupa tjuṯa, palu Jesunya wangka wiya alatjiṯu ngaṟangi.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa tjungu ngaṟanytjatjanu puḻkaṟa mirpaṉaringi munuya Jesunya puntuṟa wangkara kuranmanangi.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Ka Iṟatalu munu palumpa tjaultji tjuṯangku kuḻu Jesunya anaṟa wangkangi munuya mayatja puḻkaku tiṟitja puṟunytja waṟa puḻkangka tjarpatjunkula maḻakungku palunya iyaṉu Pilate-alakutu.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Palu panya ngaṉmanypa Pilate-anya pula Iṟatanya pikaringkupai, palu tjiṉṯu nyara palula aṟa pula kalyparingu munu pula maḻparingu.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Ka Pilate-alu aḻṯingu aṉangu panya tjuṯa tjunguringkunytjaku wati panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu Jewku mayatja kutjupa tjuṯangka kuḻu.
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Munu paluṟu wangkangu tjanala, “Panya wati nyanga palunya nyura ngalya-katingu ngayulakutu munu nyura wangkangu alatji, ‘Wati nyanga paluṟu aṉangu tjuṯa wituwituningi nyuntunya munu nyuntumpa mayatja Rome-ala nyara nyinanytja wantinytjaku.’ Palu ngayulu panya palunya tjapinu kuwari nyanga nyurala miṟangka, munuṉa palumpa kura puṯu ngurkantananyi nyura panya wangkanytjitjangka.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 Ka Iṟatalu kuḻu palunya puṯu kura ngurkantaṟa maḻakungku iyaṉu ngayulakutu. Nyawa, paluṟu kura kutjupa kutjupa palyantja wiyaṯu kala nyaaku palunya iluntankuku.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 Palu palyaṉa tjaultji tjuṯangka wangkanyi palunya wiipangka puḻkaṟa alkantjaku munuṉa palulanguṟumpa maḻalta wantir'iyalku. Palya?”
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 — ausente —
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 — ausente —
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 (Wati nyanga paluṟu kunyu ngaṉmanytju wati kutjupa tjuṯangka tjunguringkula kamantaku pikaringangi Rome-aku tjaultji tjuṯaku munu panya wati kutju iluntanu, kaya palunya witiṟa tjailangka tjarpatjunu.)
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Ka Pilate-anya mukuringangi Jesunya walatjunkunytjikitja munu piṟuku tjanala tjapiningi.
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Kaya aṉangu tjuṯangku rawangku mirara wangkangi, “Wiya, puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjura! Puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjura!” |src="tnLUK23V20.tif" size="col" loc="p" ref="23:20"
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Ka Pilate-alu tjanala piṟuku tjapinu, “Palu nyaanguṟu? Kura nyaa wanyu paluṟu palyaṉu? Palunyaṉa kura puṯu ngurkantananyi iluntankunytjikitjangku. Palyantiṉa tjaultji tjuṯangka wangkaku palunya wiipangka alkaṟa wantir'iyantjaku.”
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 — ausente —
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 — ausente —
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 Panya tjana mukuringangi Paṟapatjanya walatjunkunytjaku. Ka wati panya miriputju palunya Pilate-alu wangaṉarangku tjailanguṟu walatjunu, munu Jesunya wakaṟa utitjunkunytjaku palyanmanu aṉangu tjuṯa mukuringkunyangka.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Ka tjaultji tjuṯangku Jesunya witiṟa katingu. Ka nyara palula aṟangka wati kutjupa ini Simonnga kuwari kutju ngalya-tjarpangi waḻikutu ilytjinguṟu. Wati paluṟu ngura ini Tjaiṟininya nguraṟa. Kaya tjaultji tjuṯangku wati nyanga palunya witiṉu munuya puṉu kaṯakutjara palula piningka tjunkula wangkangu tjaḻiṟa katira Jesunya maḻawanungku waṉantjaku.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Kaya aṉangu tjuṯa mulatu palunya waṉaningi minyma tjuṯangku kuḻu munuya puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira ulangi.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Palu Jesulu maḻakukutuṟa nyangu munu wangkangu, “Minyma Jerusalemanya nguraṟa, wantima ngayuku ulawiyangku munuyanku nyura walytja ulama munu nyurampa tjitji tjuṯaku kuḻu.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Panya ngula nyurampa tjituṟu-tjituṟu puḻka mulapa ngaṟaku. Ka nyara palula aṟangka nyura tjituṟu-tjituṟurira puḻkaṟa ulaku munuya alatji wangkaku, ‘Pukuḻpayanku nyinanyi tjitji wiyatjara tjuṯa munuyanku pukuḻpa nyinanyi iṯi ampuṟa kanyilwiya.’
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Munu nyara palula aṟangka nyura wangkaku apu murpu puḻka tjuṯangka, ‘Punkala nganaṉala katu munulanya puṟuntara.’ Munu nyura piṟuku apu tjukutjuku tjuṯangka kuḻu alatji wangkaku, ‘Punkaṟalanya tjutula.’
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Panya nyanga kuwariṉiya ngayunya tjukaṟuru nyinanyangka iluntananyi. Palu nyura ngayunya puṟunypa palya mulapa wiya, kaya nyuranya wanyu wantiku? Wiya, ngula tjituṟu-tjituṟu puḻka mulapa nyurala utiringkuku waintaṟa mulapa. Ka nyura uti walytja ulama, ngayuku wiya.” Alatji Jesulu minyma tjuṯangka wangkangu. |src="tnLUK23V28.tif" size="col" loc="p" ref="23:31"
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Kaya nyara palula aṟa tjaultji tjuṯangku wati kutjara kutjupa kuḻu Jesula tjungu katingu iluntankunytjikitjangku, panya kura kutjara.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Munuya ngura ini Kata Tarkala wirkaṟa Jesunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunu munuya wati panya kura kutjara kuḻu puṉu kutjupa kutjarangka wakaṟa utitjunu palula tjungu, kutju kampa wakungka munu kutju kampa tjampungka.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Ka Jesulu tjaultji tjuṯa walunyakula kulinu munu palumpa Mamangka wangkangu, “Mama, nyanga tjanampa ngaḻṯuringkula tjananya kalypangku wantima, panya tjana ninti wiya munuṉiya ngurpangku nyanga alatjingaṉi.”
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 Kaya aṉangu tjuṯangku ngaṟala nyangangi Jesunya, kaya Jewku mayatja tjuṯangku palumpa ikaringkula anaṟa wangkangu, “Nyara paluṟu panya kutjupa tjuṯa ilunyangka wankaṉu. Nyangamala wanyu kanku paluṟunku wankala, panya paluṟu kunyu Christanya Wankaṟunkupainya Godalu ngurkantankunytja.”
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Kaya tjaultji tjuṯangku kuḻu palunya anaṟa ikaringangi munuya wama kurakura tjaa patja-patjalpai mantjiṟa katuṟa palula nintiṟa wangkangu, “Nyuntu wama nyangatja tjikintjikitja mukuringanyi?”
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 Munuya palulanguṟu piṟuku wangkangi, “Nyuntu Jew tjuṯaku mayatja puḻka nyinarampa nyuntunku walytjangku wankala!”
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ka walkatjuṟa utitjunkunytja palula katangka katu ngaṟangi alatji,
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Ka panya palula itingka wakaṟa utitjunkunytja kutjungku palu puṟunypaṯu Jesunya anaṟa wangkangi alatji, “Nyuntu panyan Christanya Wankaṟunkupainya? Utinkun walytjangku wankanma ngalinya kuḻu.”
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Palu wati kutjupangku puṉu kaṯakutjara kutjupanguṟu palunya painu munu wangkangu, “Wantima! Nyuntu uti Godaku nguḻuringama panya nyuntunya nganaṉanya wakaṟa utitjunu ilunytjaku.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Ngalinyaya kura palyannyangka utitjunu, palu wati nyangangku kura palyantja wiya alatjiṯu, kaya ngunti palunya iluntananyi.”
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Munu wati panya paluṟu wangkangu Jesula, “Jesu, ngula ngura ilkaṟitjangka ngayunya mayatja puḻkangku ngaḻṯunytjungku kulinma.” |src="tnLUK23V42.tif" size="col" loc="p" ref="23:42"
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Ka Jesulu palula wangkangu, “Wiya, kuwari nyanga alatjiṯu nyuntu ngayula tjunguringkula nyinaku ngura nyara wiṟungka.”
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 — ausente —
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 — ausente —
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Ka Jesulu puḻkaṟa mirara wangkangu, “Mama, kurunpaṉi mantjila.” Munu nyanga alatji wangkara ngaalypa wiyaringkula ilungu.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Ka wati tjaultji tjuṯaku mayatjangku nyanga alatjirinyangka nyakula Godanya waḻkuṉu munu wangkangu, “Wati nyanga paluṟu palya mulapa kura palyantja wiya alatjiṯu.”
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Ka aṉangu panya tjuṯa mulapa nyara palula ngaṉmanypa tjunguringu Jesunya ilunyangka nyakunytjikitja. Munuya uwankarangku ilunyangka nyakula ulatjarangku tjananku piḻpirpa punga-pungangi tjituṟu-tjituṟu puḻkangku, munuya palula maḻangka ngurakutu anu.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Palu palumpa panya maḻpa tjuṯangku nyara palulaṯu ngaṟala nyangangi paṯunguṟu, munu minyma tjuṯangku kuḻu panya palula tjunguya pitjangu Galileelanguṟu. |src="tnLUK23V49.tif" size="col" loc="p" ref="23:49"
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Munu wati panya paluṟu anu Pilate-alakutu munu palula ngatjinu Jesunya puntu mantjintjikitjangku. |src="tnLUK23V52.tif" size="col" loc="p" ref="23:52"
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Munu palyanmankunyangka paluṟu ankula Jesunya puntu puṉunguṟu mantjiṟa ukalilyinu, munu karpinu mantara piṟanta munu kuḻpi kuwari nyarkaṟa wantinytjitjangka palunya katira tjuṉutjunu, panya aṉangu kutjupaya nyara palula ngaṉmanytju tjunkunytja wiyaṯu.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Ka tjiṉṯu nyanga paluṟu panya Friday Jesunya ilunytja-aṟa. Ka panya tjiṟirpi ma-tjarpanyangka Saturday-ringu tjiṉṯu panya pakuwiyaringkunytjaku.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Kaya minyma panya Galileelanguṟu Jesula tjungu pitjanytja tjuṯangku Josephanya waṉaṉu Jesunya puntu kuḻpikutu katinyangka. Munuya kuḻpingka wirkaṟa nyangangi Jesunya puntu ngaritjunkunyangka kuḻpi unngu.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Munuya nyakula wiyaringkula maḻaku anu ngurakutu paṉṯi wiṟu nyiṯilpai ngaṉmanytju mantjiṟa riti palyaṟa tjunkunytjikitja. Munuya tjiṉṯu tjarpanyangka nyinara pakuwiyaringangi tjiṉṯu panya Saturday wirkankunyangka, panya Moseku tjukurtu alatji pakuwiyaringkunytjaku wangkapai.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.