Lucas 23
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 Munuya palulanguṟu paluṟu tjana uwankarangku pakaṟa Jesunya ma-katingu Pilate-alakutu.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Munuya palunya Pilate-ala miṟangka kuranmankula wangkangi nyanga alatji, “Nganaṉa nyangu wati nyanga palunya aṉangu tjuṯa kuraṟa katinyangka. Panya paluṟu tjananya wituwituningi nyuntunya munu nyuntumpa mayatja nyara Rome-ala nyinanytjanya wantinytjaku. Munu paluṟu alatji wangkangi, ‘Uti nganaṉa Rome-aku mayatja mani ungkuwiyangku wantima paluṟu ngatjinnyangka.’ Mununku nyangangku walytjangku wangkangi paluṟu kunyu Christanya Wankaṟunkupainya Godalanguṟu nganampa mayatja puḻka.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Ka Pilate-alu tjapinu Jesunya, “Nyuntu wanyu mulapa Jew tjuṯaku mayatja puḻka?”
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Ka Pilate-alu wangkangu wati panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu aṉangu tjuṯangka kuḻu, “Ngayulu wati nyanga palunya puṯu kura ngurkantananyi pungkunytjikitjangku.”
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Kaya piṟukuṯu wangkangi, “Palu wati nyanga paluṟu aṉangu tjuṯa rawangku wangkara kuraningi munu paluṟu para-wangkaṟinangi ngura tjuṯangka Judeala munu ngura uwankarangka. Paluṟu ngura nyara Galileela rawangku para-ngaṟala wangkangi munu kuwari nyanga ngura nyangangka ngapartjilta kuraṉi.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Ka Pilate-alu kulinu tjana alatji wangkanyangka munu tjapinu, “Wati nyanga paluṟu wanyu mulapa Galileenya nguraṟa?”
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Kaya uwanmanu. Ka paluṟu kuliningi, “Utiṉa palunya Iṟatalakutu iyanma ngura Galileeku mayatjakutu panya paluṟu kuwari nyanga nyinanyi Jerusalemala.” Munu paluṟu mulapaṯu ma-iyaṉu Jesunya Iṟatalakutu.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Ka Iṟatalu Jesunya nyakula puḻkaṟa pukuḻaringu, panya paluṟu Jesunya kutjupangku tjakultjunkunyangka kutju kulilpai nyakunytja wiyangku munu rawa mukuringangi palunya nyakunytjikitja. Munu paluṟu mukuringangi Jesulu palula miṟangka kutjupa kutjupa witulya puḻkangku palyannyangka nyakunytjikitja.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Munu Iṟatalu Jesunya rawangku tjapiningi tjukurpa kutjupa kutjupa tjuṯa, palu Jesunya wangka wiya alatjiṯu ngaṟangi.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa tjungu ngaṟanytjatjanu puḻkaṟa mirpaṉaringi munuya Jesunya puntuṟa wangkara kuranmanangi.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Ka Iṟatalu munu palumpa tjaultji tjuṯangku kuḻu Jesunya anaṟa wangkangi munuya mayatja puḻkaku tiṟitja puṟunytja waṟa puḻkangka tjarpatjunkula maḻakungku palunya iyaṉu Pilate-alakutu.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Palu panya ngaṉmanypa Pilate-anya pula Iṟatanya pikaringkupai, palu tjiṉṯu nyara palula aṟa pula kalyparingu munu pula maḻparingu.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Ka Pilate-alu aḻṯingu aṉangu panya tjuṯa tjunguringkunytjaku wati panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu Jewku mayatja kutjupa tjuṯangka kuḻu.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Munu paluṟu wangkangu tjanala, “Panya wati nyanga palunya nyura ngalya-katingu ngayulakutu munu nyura wangkangu alatji, ‘Wati nyanga paluṟu aṉangu tjuṯa wituwituningi nyuntunya munu nyuntumpa mayatja Rome-ala nyara nyinanytja wantinytjaku.’ Palu ngayulu panya palunya tjapinu kuwari nyanga nyurala miṟangka, munuṉa palumpa kura puṯu ngurkantananyi nyura panya wangkanytjitjangka.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Ka Iṟatalu kuḻu palunya puṯu kura ngurkantaṟa maḻakungku iyaṉu ngayulakutu. Nyawa, paluṟu kura kutjupa kutjupa palyantja wiyaṯu kala nyaaku palunya iluntankuku.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Palu palyaṉa tjaultji tjuṯangka wangkanyi palunya wiipangka puḻkaṟa alkantjaku munuṉa palulanguṟumpa maḻalta wantir'iyalku. Palya?”
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 — ausente —
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 — ausente —
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 (Wati nyanga paluṟu kunyu ngaṉmanytju wati kutjupa tjuṯangka tjunguringkula kamantaku pikaringangi Rome-aku tjaultji tjuṯaku munu panya wati kutju iluntanu, kaya palunya witiṟa tjailangka tjarpatjunu.)
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Ka Pilate-anya mukuringangi Jesunya walatjunkunytjikitja munu piṟuku tjanala tjapiningi.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Kaya aṉangu tjuṯangku rawangku mirara wangkangi, “Wiya, puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjura! Puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjura!” |src="tnLUK23V20.tif" size="col" loc="p" ref="23:20"
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Ka Pilate-alu tjanala piṟuku tjapinu, “Palu nyaanguṟu? Kura nyaa wanyu paluṟu palyaṉu? Palunyaṉa kura puṯu ngurkantananyi iluntankunytjikitjangku. Palyantiṉa tjaultji tjuṯangka wangkaku palunya wiipangka alkaṟa wantir'iyantjaku.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 — ausente —
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 — ausente —
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Panya tjana mukuringangi Paṟapatjanya walatjunkunytjaku. Ka wati panya miriputju palunya Pilate-alu wangaṉarangku tjailanguṟu walatjunu, munu Jesunya wakaṟa utitjunkunytjaku palyanmanu aṉangu tjuṯa mukuringkunyangka.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Ka tjaultji tjuṯangku Jesunya witiṟa katingu. Ka nyara palula aṟangka wati kutjupa ini Simonnga kuwari kutju ngalya-tjarpangi waḻikutu ilytjinguṟu. Wati paluṟu ngura ini Tjaiṟininya nguraṟa. Kaya tjaultji tjuṯangku wati nyanga palunya witiṉu munuya puṉu kaṯakutjara palula piningka tjunkula wangkangu tjaḻiṟa katira Jesunya maḻawanungku waṉantjaku.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Kaya aṉangu tjuṯa mulatu palunya waṉaningi minyma tjuṯangku kuḻu munuya puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira ulangi.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Palu Jesulu maḻakukutuṟa nyangu munu wangkangu, “Minyma Jerusalemanya nguraṟa, wantima ngayuku ulawiyangku munuyanku nyura walytja ulama munu nyurampa tjitji tjuṯaku kuḻu.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Panya ngula nyurampa tjituṟu-tjituṟu puḻka mulapa ngaṟaku. Ka nyara palula aṟangka nyura tjituṟu-tjituṟurira puḻkaṟa ulaku munuya alatji wangkaku, ‘Pukuḻpayanku nyinanyi tjitji wiyatjara tjuṯa munuyanku pukuḻpa nyinanyi iṯi ampuṟa kanyilwiya.’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Munu nyara palula aṟangka nyura wangkaku apu murpu puḻka tjuṯangka, ‘Punkala nganaṉala katu munulanya puṟuntara.’ Munu nyura piṟuku apu tjukutjuku tjuṯangka kuḻu alatji wangkaku, ‘Punkaṟalanya tjutula.’
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Panya nyanga kuwariṉiya ngayunya tjukaṟuru nyinanyangka iluntananyi. Palu nyura ngayunya puṟunypa palya mulapa wiya, kaya nyuranya wanyu wantiku? Wiya, ngula tjituṟu-tjituṟu puḻka mulapa nyurala utiringkuku waintaṟa mulapa. Ka nyura uti walytja ulama, ngayuku wiya.” Alatji Jesulu minyma tjuṯangka wangkangu. |src="tnLUK23V28.tif" size="col" loc="p" ref="23:31"
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Kaya nyara palula aṟa tjaultji tjuṯangku wati kutjara kutjupa kuḻu Jesula tjungu katingu iluntankunytjikitjangku, panya kura kutjara.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Munuya ngura ini Kata Tarkala wirkaṟa Jesunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunu munuya wati panya kura kutjara kuḻu puṉu kutjupa kutjarangka wakaṟa utitjunu palula tjungu, kutju kampa wakungka munu kutju kampa tjampungka.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Ka Jesulu tjaultji tjuṯa walunyakula kulinu munu palumpa Mamangka wangkangu, “Mama, nyanga tjanampa ngaḻṯuringkula tjananya kalypangku wantima, panya tjana ninti wiya munuṉiya ngurpangku nyanga alatjingaṉi.”
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Kaya aṉangu tjuṯangku ngaṟala nyangangi Jesunya, kaya Jewku mayatja tjuṯangku palumpa ikaringkula anaṟa wangkangu, “Nyara paluṟu panya kutjupa tjuṯa ilunyangka wankaṉu. Nyangamala wanyu kanku paluṟunku wankala, panya paluṟu kunyu Christanya Wankaṟunkupainya Godalu ngurkantankunytja.”
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Kaya tjaultji tjuṯangku kuḻu palunya anaṟa ikaringangi munuya wama kurakura tjaa patja-patjalpai mantjiṟa katuṟa palula nintiṟa wangkangu, “Nyuntu wama nyangatja tjikintjikitja mukuringanyi?”
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 Munuya palulanguṟu piṟuku wangkangi, “Nyuntu Jew tjuṯaku mayatja puḻka nyinarampa nyuntunku walytjangku wankala!”
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ka walkatjuṟa utitjunkunytja palula katangka katu ngaṟangi alatji,
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Ka panya palula itingka wakaṟa utitjunkunytja kutjungku palu puṟunypaṯu Jesunya anaṟa wangkangi alatji, “Nyuntu panyan Christanya Wankaṟunkupainya? Utinkun walytjangku wankanma ngalinya kuḻu.”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Palu wati kutjupangku puṉu kaṯakutjara kutjupanguṟu palunya painu munu wangkangu, “Wantima! Nyuntu uti Godaku nguḻuringama panya nyuntunya nganaṉanya wakaṟa utitjunu ilunytjaku.
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Ngalinyaya kura palyannyangka utitjunu, palu wati nyangangku kura palyantja wiya alatjiṯu, kaya ngunti palunya iluntananyi.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Munu wati panya paluṟu wangkangu Jesula, “Jesu, ngula ngura ilkaṟitjangka ngayunya mayatja puḻkangku ngaḻṯunytjungku kulinma.” |src="tnLUK23V42.tif" size="col" loc="p" ref="23:42"
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Ka Jesulu palula wangkangu, “Wiya, kuwari nyanga alatjiṯu nyuntu ngayula tjunguringkula nyinaku ngura nyara wiṟungka.”
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 — ausente —
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 — ausente —
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Ka Jesulu puḻkaṟa mirara wangkangu, “Mama, kurunpaṉi mantjila.” Munu nyanga alatji wangkara ngaalypa wiyaringkula ilungu.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Ka wati tjaultji tjuṯaku mayatjangku nyanga alatjirinyangka nyakula Godanya waḻkuṉu munu wangkangu, “Wati nyanga paluṟu palya mulapa kura palyantja wiya alatjiṯu.”
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Ka aṉangu panya tjuṯa mulapa nyara palula ngaṉmanypa tjunguringu Jesunya ilunyangka nyakunytjikitja. Munuya uwankarangku ilunyangka nyakula ulatjarangku tjananku piḻpirpa punga-pungangi tjituṟu-tjituṟu puḻkangku, munuya palula maḻangka ngurakutu anu.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Palu palumpa panya maḻpa tjuṯangku nyara palulaṯu ngaṟala nyangangi paṯunguṟu, munu minyma tjuṯangku kuḻu panya palula tjunguya pitjangu Galileelanguṟu. |src="tnLUK23V49.tif" size="col" loc="p" ref="23:49"
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Munu wati panya paluṟu anu Pilate-alakutu munu palula ngatjinu Jesunya puntu mantjintjikitjangku. |src="tnLUK23V52.tif" size="col" loc="p" ref="23:52"
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Munu palyanmankunyangka paluṟu ankula Jesunya puntu puṉunguṟu mantjiṟa ukalilyinu, munu karpinu mantara piṟanta munu kuḻpi kuwari nyarkaṟa wantinytjitjangka palunya katira tjuṉutjunu, panya aṉangu kutjupaya nyara palula ngaṉmanytju tjunkunytja wiyaṯu.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Ka tjiṉṯu nyanga paluṟu panya Friday Jesunya ilunytja-aṟa. Ka panya tjiṟirpi ma-tjarpanyangka Saturday-ringu tjiṉṯu panya pakuwiyaringkunytjaku.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Kaya minyma panya Galileelanguṟu Jesula tjungu pitjanytja tjuṯangku Josephanya waṉaṉu Jesunya puntu kuḻpikutu katinyangka. Munuya kuḻpingka wirkaṟa nyangangi Jesunya puntu ngaritjunkunyangka kuḻpi unngu.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Munuya nyakula wiyaringkula maḻaku anu ngurakutu paṉṯi wiṟu nyiṯilpai ngaṉmanytju mantjiṟa riti palyaṟa tjunkunytjikitja. Munuya tjiṉṯu tjarpanyangka nyinara pakuwiyaringangi tjiṉṯu panya Saturday wirkankunyangka, panya Moseku tjukurtu alatji pakuwiyaringkunytjaku wangkapai.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.