Lucas 23
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARC
1 Munuya palulanguṟu paluṟu tjana uwankarangku pakaṟa Jesunya ma-katingu Pilate-alakutu.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Munuya palunya Pilate-ala miṟangka kuranmankula wangkangi nyanga alatji, “Nganaṉa nyangu wati nyanga palunya aṉangu tjuṯa kuraṟa katinyangka. Panya paluṟu tjananya wituwituningi nyuntunya munu nyuntumpa mayatja nyara Rome-ala nyinanytjanya wantinytjaku. Munu paluṟu alatji wangkangi, ‘Uti nganaṉa Rome-aku mayatja mani ungkuwiyangku wantima paluṟu ngatjinnyangka.’ Mununku nyangangku walytjangku wangkangi paluṟu kunyu Christanya Wankaṟunkupainya Godalanguṟu nganampa mayatja puḻka.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Ka Pilate-alu tjapinu Jesunya, “Nyuntu wanyu mulapa Jew tjuṯaku mayatja puḻka?”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
4 Ka Pilate-alu wangkangu wati panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu aṉangu tjuṯangka kuḻu, “Ngayulu wati nyanga palunya puṯu kura ngurkantananyi pungkunytjikitjangku.”
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Kaya piṟukuṯu wangkangi, “Palu wati nyanga paluṟu aṉangu tjuṯa rawangku wangkara kuraningi munu paluṟu para-wangkaṟinangi ngura tjuṯangka Judeala munu ngura uwankarangka. Paluṟu ngura nyara Galileela rawangku para-ngaṟala wangkangi munu kuwari nyanga ngura nyangangka ngapartjilta kuraṉi.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judeia, começando desde a Galileia até aqui.
6 Ka Pilate-alu kulinu tjana alatji wangkanyangka munu tjapinu, “Wati nyanga paluṟu wanyu mulapa Galileenya nguraṟa?”
6 Então, Pilatos, ouvindo falar da Galileia, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Kaya uwanmanu. Ka paluṟu kuliningi, “Utiṉa palunya Iṟatalakutu iyanma ngura Galileeku mayatjakutu panya paluṟu kuwari nyanga nyinanyi Jerusalemala.” Munu paluṟu mulapaṯu ma-iyaṉu Jesunya Iṟatalakutu.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também, naqueles dias, estava em Jerusalém.
8 Ka Iṟatalu Jesunya nyakula puḻkaṟa pukuḻaringu, panya paluṟu Jesunya kutjupangku tjakultjunkunyangka kutju kulilpai nyakunytja wiyangku munu rawa mukuringangi palunya nyakunytjikitja. Munu paluṟu mukuringangi Jesulu palula miṟangka kutjupa kutjupa witulya puḻkangku palyannyangka nyakunytjikitja.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito, porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Munu Iṟatalu Jesunya rawangku tjapiningi tjukurpa kutjupa kutjupa tjuṯa, palu Jesunya wangka wiya alatjiṯu ngaṟangi.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa tjungu ngaṟanytjatjanu puḻkaṟa mirpaṉaringi munuya Jesunya puntuṟa wangkara kuranmanangi.
10 E estavam os principais dos sacerdotes e os escribas acusando-o com grande veemência.
11 Ka Iṟatalu munu palumpa tjaultji tjuṯangku kuḻu Jesunya anaṟa wangkangi munuya mayatja puḻkaku tiṟitja puṟunytja waṟa puḻkangka tjarpatjunkula maḻakungku palunya iyaṉu Pilate-alakutu.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente, e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Palu panya ngaṉmanypa Pilate-anya pula Iṟatanya pikaringkupai, palu tjiṉṯu nyara palula aṟa pula kalyparingu munu pula maḻparingu.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes, entre si, se fizeram amigos; pois, dantes, andavam em inimizade um com o outro.
13 Ka Pilate-alu aḻṯingu aṉangu panya tjuṯa tjunguringkunytjaku wati panya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangka munu Jewku mayatja kutjupa tjuṯangka kuḻu.
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo, disse-lhes:
14 Munu paluṟu wangkangu tjanala, “Panya wati nyanga palunya nyura ngalya-katingu ngayulakutu munu nyura wangkangu alatji, ‘Wati nyanga paluṟu aṉangu tjuṯa wituwituningi nyuntunya munu nyuntumpa mayatja Rome-ala nyara nyinanytja wantinytjaku.’ Palu ngayulu panya palunya tjapinu kuwari nyanga nyurala miṟangka, munuṉa palumpa kura puṯu ngurkantananyi nyura panya wangkanytjitjangka.
14 Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Ka Iṟatalu kuḻu palunya puṯu kura ngurkantaṟa maḻakungku iyaṉu ngayulakutu. Nyawa, paluṟu kura kutjupa kutjupa palyantja wiyaṯu kala nyaaku palunya iluntankuku.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Palu palyaṉa tjaultji tjuṯangka wangkanyi palunya wiipangka puḻkaṟa alkantjaku munuṉa palulanguṟumpa maḻalta wantir'iyalku. Palya?”
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 — ausente —
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um detento por ocasião da festa.
18 — ausente —
18 Mas toda a multidão clamou à uma, dizendo: Fora daqui com este e solta-nos Barrabás.
19 (Wati nyanga paluṟu kunyu ngaṉmanytju wati kutjupa tjuṯangka tjunguringkula kamantaku pikaringangi Rome-aku tjaultji tjuṯaku munu panya wati kutju iluntanu, kaya palunya witiṟa tjailangka tjarpatjunu.)
19 Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade e de um homicídio.
20 Ka Pilate-anya mukuringangi Jesunya walatjunkunytjikitja munu piṟuku tjanala tjapiningi.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Kaya aṉangu tjuṯangku rawangku mirara wangkangi, “Wiya, puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjura! Puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjura!” |src="tnLUK23V20.tif" size="col" loc="p" ref="23:20"
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica- o! Crucifica-o!
22 Ka Pilate-alu tjanala piṟuku tjapinu, “Palu nyaanguṟu? Kura nyaa wanyu paluṟu palyaṉu? Palunyaṉa kura puṯu ngurkantananyi iluntankunytjikitjangku. Palyantiṉa tjaultji tjuṯangka wangkaku palunya wiipangka alkaṟa wantir'iyantjaku.”
22 Então, ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
23 — ausente —
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos e os dos principais dos sacerdotes redobravam.
24 — ausente —
24 Então, Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Panya tjana mukuringangi Paṟapatjanya walatjunkunytjaku. Ka wati panya miriputju palunya Pilate-alu wangaṉarangku tjailanguṟu walatjunu, munu Jesunya wakaṟa utitjunkunytjaku palyanmanu aṉangu tjuṯa mukuringkunyangka.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Ka tjaultji tjuṯangku Jesunya witiṟa katingu. Ka nyara palula aṟangka wati kutjupa ini Simonnga kuwari kutju ngalya-tjarpangi waḻikutu ilytjinguṟu. Wati paluṟu ngura ini Tjaiṟininya nguraṟa. Kaya tjaultji tjuṯangku wati nyanga palunya witiṉu munuya puṉu kaṯakutjara palula piningka tjunkula wangkangu tjaḻiṟa katira Jesunya maḻawanungku waṉantjaku.
26 E, quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Kaya aṉangu tjuṯa mulatu palunya waṉaningi minyma tjuṯangku kuḻu munuya puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira ulangi.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos e o lamentavam.
28 Palu Jesulu maḻakukutuṟa nyangu munu wangkangu, “Minyma Jerusalemanya nguraṟa, wantima ngayuku ulawiyangku munuyanku nyura walytja ulama munu nyurampa tjitji tjuṯaku kuḻu.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Panya ngula nyurampa tjituṟu-tjituṟu puḻka mulapa ngaṟaku. Ka nyara palula aṟangka nyura tjituṟu-tjituṟurira puḻkaṟa ulaku munuya alatji wangkaku, ‘Pukuḻpayanku nyinanyi tjitji wiyatjara tjuṯa munuyanku pukuḻpa nyinanyi iṯi ampuṟa kanyilwiya.’
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Munu nyara palula aṟangka nyura wangkaku apu murpu puḻka tjuṯangka, ‘Punkala nganaṉala katu munulanya puṟuntara.’ Munu nyura piṟuku apu tjukutjuku tjuṯangka kuḻu alatji wangkaku, ‘Punkaṟalanya tjutula.’
30 Então, começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Panya nyanga kuwariṉiya ngayunya tjukaṟuru nyinanyangka iluntananyi. Palu nyura ngayunya puṟunypa palya mulapa wiya, kaya nyuranya wanyu wantiku? Wiya, ngula tjituṟu-tjituṟu puḻka mulapa nyurala utiringkuku waintaṟa mulapa. Ka nyura uti walytja ulama, ngayuku wiya.” Alatji Jesulu minyma tjuṯangka wangkangu. |src="tnLUK23V28.tif" size="col" loc="p" ref="23:31"
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isso, que se fará ao seco?
32 Kaya nyara palula aṟa tjaultji tjuṯangku wati kutjara kutjupa kuḻu Jesula tjungu katingu iluntankunytjikitjangku, panya kura kutjara.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Munuya ngura ini Kata Tarkala wirkaṟa Jesunya puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunu munuya wati panya kura kutjara kuḻu puṉu kutjupa kutjarangka wakaṟa utitjunu palula tjungu, kutju kampa wakungka munu kutju kampa tjampungka.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram e aos malfeitores, um, à direita, e outro, à esquerda.
34 Ka Jesulu tjaultji tjuṯa walunyakula kulinu munu palumpa Mamangka wangkangu, “Mama, nyanga tjanampa ngaḻṯuringkula tjananya kalypangku wantima, panya tjana ninti wiya munuṉiya ngurpangku nyanga alatjingaṉi.”
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Kaya aṉangu tjuṯangku ngaṟala nyangangi Jesunya, kaya Jewku mayatja tjuṯangku palumpa ikaringkula anaṟa wangkangu, “Nyara paluṟu panya kutjupa tjuṯa ilunyangka wankaṉu. Nyangamala wanyu kanku paluṟunku wankala, panya paluṟu kunyu Christanya Wankaṟunkupainya Godalu ngurkantankunytja.”
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Kaya tjaultji tjuṯangku kuḻu palunya anaṟa ikaringangi munuya wama kurakura tjaa patja-patjalpai mantjiṟa katuṟa palula nintiṟa wangkangu, “Nyuntu wama nyangatja tjikintjikitja mukuringanyi?”
36 E também os soldados escarneciam dele, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre,
37 Munuya palulanguṟu piṟuku wangkangi, “Nyuntu Jew tjuṯaku mayatja puḻka nyinarampa nyuntunku walytjangku wankala!”
37 e dizendo: Se tu és o Rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ka walkatjuṟa utitjunkunytja palula katangka katu ngaṟangi alatji,
38 E também, por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas e hebraicas: Este é O Rei dos Judeus .
39 Ka panya palula itingka wakaṟa utitjunkunytja kutjungku palu puṟunypaṯu Jesunya anaṟa wangkangi alatji, “Nyuntu panyan Christanya Wankaṟunkupainya? Utinkun walytjangku wankanma ngalinya kuḻu.”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Palu wati kutjupangku puṉu kaṯakutjara kutjupanguṟu palunya painu munu wangkangu, “Wantima! Nyuntu uti Godaku nguḻuringama panya nyuntunya nganaṉanya wakaṟa utitjunu ilunytjaku.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Ngalinyaya kura palyannyangka utitjunu, palu wati nyangangku kura palyantja wiya alatjiṯu, kaya ngunti palunya iluntananyi.”
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Munu wati panya paluṟu wangkangu Jesula, “Jesu, ngula ngura ilkaṟitjangka ngayunya mayatja puḻkangku ngaḻṯunytjungku kulinma.” |src="tnLUK23V42.tif" size="col" loc="p" ref="23:42"
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu Reino.
43 Ka Jesulu palula wangkangu, “Wiya, kuwari nyanga alatjiṯu nyuntu ngayula tjunguringkula nyinaku ngura nyara wiṟungka.”
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 — ausente —
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona,
45 — ausente —
45 escurecendo-se o sol; e rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Ka Jesulu puḻkaṟa mirara wangkangu, “Mama, kurunpaṉi mantjila.” Munu nyanga alatji wangkara ngaalypa wiyaringkula ilungu.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Ka wati tjaultji tjuṯaku mayatjangku nyanga alatjirinyangka nyakula Godanya waḻkuṉu munu wangkangu, “Wati nyanga paluṟu palya mulapa kura palyantja wiya alatjiṯu.”
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Ka aṉangu panya tjuṯa mulapa nyara palula ngaṉmanypa tjunguringu Jesunya ilunyangka nyakunytjikitja. Munuya uwankarangku ilunyangka nyakula ulatjarangku tjananku piḻpirpa punga-pungangi tjituṟu-tjituṟu puḻkangku, munuya palula maḻangka ngurakutu anu.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Palu palumpa panya maḻpa tjuṯangku nyara palulaṯu ngaṟala nyangangi paṯunguṟu, munu minyma tjuṯangku kuḻu panya palula tjunguya pitjangu Galileelanguṟu. |src="tnLUK23V49.tif" size="col" loc="p" ref="23:49"
49 E todos os seus conhecidos e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galileia estavam de longe vendo essas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que também esperava o Reino de Deus,
52 Munu wati panya paluṟu anu Pilate-alakutu munu palula ngatjinu Jesunya puntu mantjintjikitjangku. |src="tnLUK23V52.tif" size="col" loc="p" ref="23:52"
52 este, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Munu palyanmankunyangka paluṟu ankula Jesunya puntu puṉunguṟu mantjiṟa ukalilyinu, munu karpinu mantara piṟanta munu kuḻpi kuwari nyarkaṟa wantinytjitjangka palunya katira tjuṉutjunu, panya aṉangu kutjupaya nyara palula ngaṉmanytju tjunkunytja wiyaṯu.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Ka tjiṉṯu nyanga paluṟu panya Friday Jesunya ilunytja-aṟa. Ka panya tjiṟirpi ma-tjarpanyangka Saturday-ringu tjiṉṯu panya pakuwiyaringkunytjaku.
54 E era o Dia da Preparação, e amanhecia o sábado.
55 Kaya minyma panya Galileelanguṟu Jesula tjungu pitjanytja tjuṯangku Josephanya waṉaṉu Jesunya puntu kuḻpikutu katinyangka. Munuya kuḻpingka wirkaṟa nyangangi Jesunya puntu ngaritjunkunyangka kuḻpi unngu.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia seguiram também e viram o sepulcro e como foi posto o seu corpo.
56 Munuya nyakula wiyaringkula maḻaku anu ngurakutu paṉṯi wiṟu nyiṯilpai ngaṉmanytju mantjiṟa riti palyaṟa tjunkunytjikitja. Munuya tjiṉṯu tjarpanyangka nyinara pakuwiyaringangi tjiṉṯu panya Saturday wirkankunyangka, panya Moseku tjukurtu alatji pakuwiyaringkunytjaku wangkapai.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e unguentos e, no sábado, repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.