Lucas 20

Tjukurpa Palya (PJT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ka tjiṉṯu kutjupa Jesulu timpulangka tjukurpa wiṟu tjanala nintiningi. Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa kuḻu palulakutu pitjangu.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Munuya wangkangu palula, “Nganalunta nyuntunya wangkangu aṉangu tjuṯa timpula nyanganguṟu paintjaku? Mununta nganalu iyaṉu tjukurpa nyangangka wangkara nintintjaku?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Ka Jesulu tjanala ngapartji wangkangu, “Wiya, wanyu kaṉa ngayulu-waraṟa nyurala tjapila.
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Nganalu wanyu Johnnga wituṉu aṉangu tjuṯa baptise-katinytjaku Godalu munta watingku?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Kaya tjananku kapuṯurira wangkangi, “Nyaala wangkaku palula? Tjinguṟu nganaṉa alatji wangkaku, ‘Godalu wituṉu’, ka paluṟu tjinguṟu nganaṉala wangkaku, ‘ka nyura nyaaku Johnku mulamularingkuwiyangku wantingi?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Palu nganaṉa tjinguṟu alatji wangkaku, ‘Watingku wituṉu’, kaya alatji wangkanyangkampa aṉangu nyanga tjuṯangku kuliṟa mirpaṉarira nganaṉanya apungka atuṟa iluntankuku, panya paluṟu tjana Johnnga Godaku wangkatjaranmankupai. Kala nyaa wangkaku?”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Munuya palulanguṟu puṯu kuliṟa Jesula wangkangu, “Wiya, nganaṉa ngurpa nganalu Johnnga wituṉu baptise-katinytjaku.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Ka ngayulu ngapartji nyurala tjakultjunkunytja wiyangkuṯu wantinyi panya ngayunya iyantjanya.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Munu Jesulu piṟuku tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara wangkangi alatji, “Wati kutjupangku kaana puḻkangka puṉu kiṟipitji tjuṯa tjawaṟa ngaṟatjuṟa waṉaṉu, munu palulanguṟu wati maṉkurpa tjunkukatingu puṉu pakannyangka aṯunymaṟa kanyintjaku munu parari anu ngura kutjupakutu rawa nguwanpa ma-nyinanytjikitja.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Ka ngula mai panya kiṟipitji kuṟuringkunyangka wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutju iyaṉu wati panya kaana aṯunymankupai tjuṯakutu ankula mai kiṟipitji tjaraṟa mantjiṟa palumpa ngalya-katinytjaku. Palu pitjanyangka nyakulaya palunya pungkula maṟalpa paiṟa iyaṉu maḻakungku.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Ka maṟalpa wirkankunyangka wati panya paluṟu piṟuku iyaṉu wati kutjupa ngapartji. Kaya palunya kuḻu wirkankunyangka nyakula pungkula pikatjaraṟa maṟalpa maḻakungku paiṟa iyaṉu.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 “Ka maḻaku pitjanyangka piṟuku kutjupa ngapartji iyaṉu, kaya palunya pungkula pikatjaraṟa uṟilta waṉingu.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Ka paluṟu kutjungku kuliṟa wangkangu wati panya kaanaku walytjangku, ‘Nyaalkuṉa wanyu? Munta wanyuṉatju ngayuku katja iyalku, panya nyanga palumpaṉa puḻkaṟa mulapa mukuringkupai, kaya tjinguṟu palunya wangaṉarangku kulilku.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Palu wati panya palumpa katja wirkankunyangka nyakulaya tjananku kapuṯurira wangkara kuliningi, ‘Ai! Wati panya palumpa katjampal palatja pitjanyi. Wanyula palunya iluntara, ka ngula mama palumpa tjiḻpiringkula ilunyangka kaana nyangatja nganampariku.’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Munuya wati panya palunya witiṟa kaananguṟu iṯarikatingu uṟilkutu munuya pungkula iluntanu.” |src="WA03897b.tif" size="col" loc="p" ref="20:15"
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Wiya paluṟu pitjala wati panyanpa iluntankuku munu kaana kiṟipitjitjara aṉangu kutjupa tjuṯa ungkuku.”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Ka Jesulu palunya tjananya nyangangi munu wangkangu, “Kulilaya tjukurpa panyatja, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja nyanga alatji,
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Palu kutjupangku puḻi nyara palunya wantirampa pika puḻka mulapa mantjilku. Panya puḻi nyara palunya wantinyangka Godalu pungkula wiyalpai alatjiṯu.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Kaya wati panya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku munu tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku kuḻu tjukurpa nyangatja wangkanyangka kuliṟa miiḻaraṟa wangkangu, “Nyangangku nganaṉanya wangkanyi.” Munuya palunya witintjikitjangku kuliningi. Palu nguḻuringangiya aṉangu winki ngaṟanyangka nyakula.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Munuya paṯaningi Jesunya ngula witintjikitjangku. Munuya wati kutjupa tjuṯa iyaṉu palya tjuṯa-palku palula tjunguringkula waṉaṟiṟa kulintjaku paluṟu wangkanyangka. Panya tjana kuliningi Jesulu tjukurpa kutjupa kutjupa ngunti wangkanyangka palunya witiṟa wati mayatja puḻka ungkunytjikitjangku palunya ngurkantankunytjaku.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Kaya wati panya paluṟu tjana ankula Jesunya ngunti tjapintjikitjangku palula wangkangu, “Nintilpai, nganaṉa ninti tjukurpa pala nyuntu wangkanytjitjaku, panya tjukurpa pala paluṟu tjukaṟuru alatjiṯu. Munu nyuntu aṉangu uwankara tjunguṟa nyakupai munu tjanala uwankarangka tjukaṟurungku wangkapai tjukurpa panya palunyaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku nguḻuringkula kampa kutjuparinytja wiyangku. Munu nyuntu Godaku iwara tjukaṟurungku wangkara nintilpai kutitjunkunytja wiyangku.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Kalanya wanyu tjakultjura, palyala wati panya Tjiitjanya mayatja puḻka Rome-ala nyinapainya mani tjaraṟa ungkuku, munta wiya?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Palu Jesulu nintingku kuliningi tjana ngunti arkaṟa tjapinnyangka munu tjanala wangkangu,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Wanyuṉiya nintila mani panya tjiilpa kutju.” Kaya tjiilpa kutju mantjiṟa palunya nintinu. Ka paluṟu nyakula tjanala tjapinu, “Nganaku ini walkatjunkunytja nyangatja ngaṟanyi? Munu nganaku yunpa kuḻu ngaṟanyi?”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Uwa mulapa mani nyangatja mayatja Tjiitjaku, kaya palunya palya ungama paluṟu wangkanyangka, palu Godalu wangkanyangkampaya Godanya alatjiṯu ungama.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Palu paluṟu alatji wangkanyangkaya nguwankuringu, “Ai, nyangangku muṉkara alatjiṯu wangkapai.” Munuya pilunpa ngaṟangi wangka wiya alatjiṯu, panya paluṟu tjukurpa tjukaṟuru alatjiṯu wangkapai puṯu kuranmankunytjaku, kaya puṯu palunya aṉangu tjuṯangka miṟangka witintjikitjangku kuliningi.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Kaya ngula wati Tjatjutji maṉkurpa pitjangu Jesulakutu, panya paluṟu tjanaya aṉangu tjuṯa ilunytjatjanu pakantjitjaku mulamularingkupai wiya. Munuya wati nyanga maṉkurtu Jesula ngunti arkaṟa tjapinu alatji,
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 “Nintilpai, panya Moselu tjukurpa nyangatja nganampa iriti walkatjunu alatji, ‘Tjinguṟu wati kuṯa iluku tjitji wiyaṯu, ka minyma panya palumpa kuri wanka nyinanyangka wati panya tjitjuṟurungku uti aḻṯima minyma panya palunya. Munu tjinguṟu tjitji katja utintjatjanungku paluṟu kulilku, “Nyangatja ngayuku wiya, ngayuku kuṯaku tjitji, panya ngayulu palumpa kuringka utinu.” ’ Alatji Moselu walkatjunu.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 “Palu tjukurpa nyangatja wanyu kulila. Panya wati 7 kuṯaṟara kuṯaṟara nyinangi. Ka kuṯa ngaṉmanyitjangku kungkawaṟa aḻṯingu, munu paluṟu tjitji utilwiyaṯu ilungu.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 — ausente —
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 — ausente —
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Ka ngula minyma panya paluṟu tjanampa panya kurilta ilungu.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Kalanya wanyu tjakultjura ngula ilunytjatjanu wankaringkula pakantjatjanu minyma panya paluṟu nganaku kuri nyinaku? Panya wati 7-tu palunya aḻṯingu.”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Ka Jesulu wati panya Tjatjutji tjuṯangka wangkangu, “Mantangka nyanga nyinara watingku kungkawaṟa aḻṯipai munu pula tjunguringkula kuriṟara nyinapai.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Palu ngula Godaku walytja tjuṯa ilunytjatjanu pakaṟa ngura nyara ilkaṟitjangka kuri aḻṯinytja wiya nyinaku.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Munuya angelpa tjuṯa puṟunypa tiṯutjara nyinaku piṟuku ilunytja wiya, panya tjana ilunytjatjanu pakaṟa Godaku tjitji tjuṯa nyinaku.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Panya Moselu utingku alatjiṯu tjakultjunu aṉangu tjuṯa ilunytjatjanu pakantjaku. Panya paluṟu puṉu kampanyangka nyakunytjatjanungku walkatjunu alatji Godalu panya wangkanytja, ‘Ngayulu Aipuṟamaku, Isaacaku munu Jacobaku God nyinanyi.’
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Kala nyanga palulanguṟu kulini panya Mayatjanya aṉangu wanka nyinapai tjuṯaku God nyinanyi, miri tjuṯaku wiya, panya Godalu aṉangu uwankara wanka tjuṯa nyakupai.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Kaya kutjupa tjuṯangku wati panya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku palula wangkangu, “Nintilpai, nyuntun tjukurpa wiṟu mulapa wangkangu.”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Munuya palula maḻangka piṟuku Jesunya tjapintja wiyangku wantingi.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Nyaakuya panyatja aṉangu tjuṯangku wangkapai Christanya Davidaku katja nyinanytja?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Panya nyiri Psalmangka ngaṟanyi Davidalu wangkanytja alatji,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 Kaṉa nyuntumpa mirpaṉtju tjuṯa tjaṟulku nyuntula wangaṉarangku kulintjaku,
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Ala palatja! Davidalu Christanya mayatjanmanangi alatjiṯu Godalu panya kalkuntjanya, ka Christanya yaaltji-yaaltji piṟuku palumpa pakaḻi maḻatja nyinama? Wiya, paluṟu pakaḻi kutju wiya palumpa mayatja kuḻu nyinanyi.”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Munu aṉangu tjuṯangku ngaṟala kulinnyangka Jesulu palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu alatji,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Nguḻu nyangamaya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa. Nyara tjana panya mantara waṟatjara kaṉany-kaṉanypa para-ngaṟapai aṉangu tjuṯangku nyakula tjananya mirawaṉinytjaku mukuringkula. Munuya waḻi inmatjangka tjunguringkula tjiya wiṟu tjuṯa ngurkantankupai aṉangu tjuṯangka kuranyu uti nyinakatinytjikitja mukuringkula. Munuya kutjupa-aṟa mai puḻka ngalkuntjikitja tjunguringkula palu puṟunypaṯu kuranyu nyinanytjikitja mukuringkupai aṉangu tjuṯangku tjananya nyakula mirawaṉinytjaku. |src="lb00276c.tif" size="col" loc="p" ref="20:46"
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Munuya minyma wanakaḻa tjuṯa wituwitulpai tjananya ngunti kalkuntjaku alatji wangkara, ‘Nyuntu nganaṉanya kalkunma ngula nyuntu ilunyangka nyuntumpa waḻi nganamparinytjaku.’ Munuya paluṟu tjana Godala tjapiṟa tjukurpa waṟa mulapa wangkapai aṉangu tjuṯangku tjananya kuliṟa mirawaṉinytjaku mukuringkula. Ka nyanga alatji kaṉany-kaṉanypa nyinanyangka Godalu tjananya puḻkaṟa pungkuku.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.