Lucas 20

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ka tjiṉṯu kutjupa Jesulu timpulangka tjukurpa wiṟu tjanala nintiningi. Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa kuḻu palulakutu pitjangu.
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 Munuya wangkangu palula, “Nganalunta nyuntunya wangkangu aṉangu tjuṯa timpula nyanganguṟu paintjaku? Mununta nganalu iyaṉu tjukurpa nyangangka wangkara nintintjaku?”
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Ka Jesulu tjanala ngapartji wangkangu, “Wiya, wanyu kaṉa ngayulu-waraṟa nyurala tjapila.
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 Nganalu wanyu Johnnga wituṉu aṉangu tjuṯa baptise-katinytjaku Godalu munta watingku?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Kaya tjananku kapuṯurira wangkangi, “Nyaala wangkaku palula? Tjinguṟu nganaṉa alatji wangkaku, ‘Godalu wituṉu’, ka paluṟu tjinguṟu nganaṉala wangkaku, ‘ka nyura nyaaku Johnku mulamularingkuwiyangku wantingi?’
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Palu nganaṉa tjinguṟu alatji wangkaku, ‘Watingku wituṉu’, kaya alatji wangkanyangkampa aṉangu nyanga tjuṯangku kuliṟa mirpaṉarira nganaṉanya apungka atuṟa iluntankuku, panya paluṟu tjana Johnnga Godaku wangkatjaranmankupai. Kala nyaa wangkaku?”
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Munuya palulanguṟu puṯu kuliṟa Jesula wangkangu, “Wiya, nganaṉa ngurpa nganalu Johnnga wituṉu baptise-katinytjaku.”
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Ka ngayulu ngapartji nyurala tjakultjunkunytja wiyangkuṯu wantinyi panya ngayunya iyantjanya.”
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Munu Jesulu piṟuku tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara wangkangi alatji, “Wati kutjupangku kaana puḻkangka puṉu kiṟipitji tjuṯa tjawaṟa ngaṟatjuṟa waṉaṉu, munu palulanguṟu wati maṉkurpa tjunkukatingu puṉu pakannyangka aṯunymaṟa kanyintjaku munu parari anu ngura kutjupakutu rawa nguwanpa ma-nyinanytjikitja.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Ka ngula mai panya kiṟipitji kuṟuringkunyangka wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutju iyaṉu wati panya kaana aṯunymankupai tjuṯakutu ankula mai kiṟipitji tjaraṟa mantjiṟa palumpa ngalya-katinytjaku. Palu pitjanyangka nyakulaya palunya pungkula maṟalpa paiṟa iyaṉu maḻakungku.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Ka maṟalpa wirkankunyangka wati panya paluṟu piṟuku iyaṉu wati kutjupa ngapartji. Kaya palunya kuḻu wirkankunyangka nyakula pungkula pikatjaraṟa maṟalpa maḻakungku paiṟa iyaṉu.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 “Ka maḻaku pitjanyangka piṟuku kutjupa ngapartji iyaṉu, kaya palunya pungkula pikatjaraṟa uṟilta waṉingu.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 Ka paluṟu kutjungku kuliṟa wangkangu wati panya kaanaku walytjangku, ‘Nyaalkuṉa wanyu? Munta wanyuṉatju ngayuku katja iyalku, panya nyanga palumpaṉa puḻkaṟa mulapa mukuringkupai, kaya tjinguṟu palunya wangaṉarangku kulilku.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 Palu wati panya palumpa katja wirkankunyangka nyakulaya tjananku kapuṯurira wangkara kuliningi, ‘Ai! Wati panya palumpa katjampal palatja pitjanyi. Wanyula palunya iluntara, ka ngula mama palumpa tjiḻpiringkula ilunyangka kaana nyangatja nganampariku.’
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Munuya wati panya palunya witiṟa kaananguṟu iṯarikatingu uṟilkutu munuya pungkula iluntanu.” |src="WA03897b.tif" size="col" loc="p" ref="20:15"
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Wiya paluṟu pitjala wati panyanpa iluntankuku munu kaana kiṟipitjitjara aṉangu kutjupa tjuṯa ungkuku.”
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Ka Jesulu palunya tjananya nyangangi munu wangkangu, “Kulilaya tjukurpa panyatja, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja nyanga alatji,
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 Palu kutjupangku puḻi nyara palunya wantirampa pika puḻka mulapa mantjilku. Panya puḻi nyara palunya wantinyangka Godalu pungkula wiyalpai alatjiṯu.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Kaya wati panya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku munu tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku kuḻu tjukurpa nyangatja wangkanyangka kuliṟa miiḻaraṟa wangkangu, “Nyangangku nganaṉanya wangkanyi.” Munuya palunya witintjikitjangku kuliningi. Palu nguḻuringangiya aṉangu winki ngaṟanyangka nyakula.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Munuya paṯaningi Jesunya ngula witintjikitjangku. Munuya wati kutjupa tjuṯa iyaṉu palya tjuṯa-palku palula tjunguringkula waṉaṟiṟa kulintjaku paluṟu wangkanyangka. Panya tjana kuliningi Jesulu tjukurpa kutjupa kutjupa ngunti wangkanyangka palunya witiṟa wati mayatja puḻka ungkunytjikitjangku palunya ngurkantankunytjaku.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Kaya wati panya paluṟu tjana ankula Jesunya ngunti tjapintjikitjangku palula wangkangu, “Nintilpai, nganaṉa ninti tjukurpa pala nyuntu wangkanytjitjaku, panya tjukurpa pala paluṟu tjukaṟuru alatjiṯu. Munu nyuntu aṉangu uwankara tjunguṟa nyakupai munu tjanala uwankarangka tjukaṟurungku wangkapai tjukurpa panya palunyaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku nguḻuringkula kampa kutjuparinytja wiyangku. Munu nyuntu Godaku iwara tjukaṟurungku wangkara nintilpai kutitjunkunytja wiyangku.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Kalanya wanyu tjakultjura, palyala wati panya Tjiitjanya mayatja puḻka Rome-ala nyinapainya mani tjaraṟa ungkuku, munta wiya?”
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Palu Jesulu nintingku kuliningi tjana ngunti arkaṟa tjapinnyangka munu tjanala wangkangu,
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 “Wanyuṉiya nintila mani panya tjiilpa kutju.” Kaya tjiilpa kutju mantjiṟa palunya nintinu. Ka paluṟu nyakula tjanala tjapinu, “Nganaku ini walkatjunkunytja nyangatja ngaṟanyi? Munu nganaku yunpa kuḻu ngaṟanyi?”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Uwa mulapa mani nyangatja mayatja Tjiitjaku, kaya palunya palya ungama paluṟu wangkanyangka, palu Godalu wangkanyangkampaya Godanya alatjiṯu ungama.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Palu paluṟu alatji wangkanyangkaya nguwankuringu, “Ai, nyangangku muṉkara alatjiṯu wangkapai.” Munuya pilunpa ngaṟangi wangka wiya alatjiṯu, panya paluṟu tjukurpa tjukaṟuru alatjiṯu wangkapai puṯu kuranmankunytjaku, kaya puṯu palunya aṉangu tjuṯangka miṟangka witintjikitjangku kuliningi.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Kaya ngula wati Tjatjutji maṉkurpa pitjangu Jesulakutu, panya paluṟu tjanaya aṉangu tjuṯa ilunytjatjanu pakantjitjaku mulamularingkupai wiya. Munuya wati nyanga maṉkurtu Jesula ngunti arkaṟa tjapinu alatji,
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 “Nintilpai, panya Moselu tjukurpa nyangatja nganampa iriti walkatjunu alatji, ‘Tjinguṟu wati kuṯa iluku tjitji wiyaṯu, ka minyma panya palumpa kuri wanka nyinanyangka wati panya tjitjuṟurungku uti aḻṯima minyma panya palunya. Munu tjinguṟu tjitji katja utintjatjanungku paluṟu kulilku, “Nyangatja ngayuku wiya, ngayuku kuṯaku tjitji, panya ngayulu palumpa kuringka utinu.” ’ Alatji Moselu walkatjunu.
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 “Palu tjukurpa nyangatja wanyu kulila. Panya wati 7 kuṯaṟara kuṯaṟara nyinangi. Ka kuṯa ngaṉmanyitjangku kungkawaṟa aḻṯingu, munu paluṟu tjitji utilwiyaṯu ilungu.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 — ausente —
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 — ausente —
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Ka ngula minyma panya paluṟu tjanampa panya kurilta ilungu.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Kalanya wanyu tjakultjura ngula ilunytjatjanu wankaringkula pakantjatjanu minyma panya paluṟu nganaku kuri nyinaku? Panya wati 7-tu palunya aḻṯingu.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Ka Jesulu wati panya Tjatjutji tjuṯangka wangkangu, “Mantangka nyanga nyinara watingku kungkawaṟa aḻṯipai munu pula tjunguringkula kuriṟara nyinapai.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Palu ngula Godaku walytja tjuṯa ilunytjatjanu pakaṟa ngura nyara ilkaṟitjangka kuri aḻṯinytja wiya nyinaku.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Munuya angelpa tjuṯa puṟunypa tiṯutjara nyinaku piṟuku ilunytja wiya, panya tjana ilunytjatjanu pakaṟa Godaku tjitji tjuṯa nyinaku.
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Panya Moselu utingku alatjiṯu tjakultjunu aṉangu tjuṯa ilunytjatjanu pakantjaku. Panya paluṟu puṉu kampanyangka nyakunytjatjanungku walkatjunu alatji Godalu panya wangkanytja, ‘Ngayulu Aipuṟamaku, Isaacaku munu Jacobaku God nyinanyi.’
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Kala nyanga palulanguṟu kulini panya Mayatjanya aṉangu wanka nyinapai tjuṯaku God nyinanyi, miri tjuṯaku wiya, panya Godalu aṉangu uwankara wanka tjuṯa nyakupai.”
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Kaya kutjupa tjuṯangku wati panya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku palula wangkangu, “Nintilpai, nyuntun tjukurpa wiṟu mulapa wangkangu.”
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 Munuya palula maḻangka piṟuku Jesunya tjapintja wiyangku wantingi.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Nyaakuya panyatja aṉangu tjuṯangku wangkapai Christanya Davidaku katja nyinanytja?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Panya nyiri Psalmangka ngaṟanyi Davidalu wangkanytja alatji,
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 Kaṉa nyuntumpa mirpaṉtju tjuṯa tjaṟulku nyuntula wangaṉarangku kulintjaku,
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 Ala palatja! Davidalu Christanya mayatjanmanangi alatjiṯu Godalu panya kalkuntjanya, ka Christanya yaaltji-yaaltji piṟuku palumpa pakaḻi maḻatja nyinama? Wiya, paluṟu pakaḻi kutju wiya palumpa mayatja kuḻu nyinanyi.”
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Munu aṉangu tjuṯangku ngaṟala kulinnyangka Jesulu palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu alatji,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Nguḻu nyangamaya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa. Nyara tjana panya mantara waṟatjara kaṉany-kaṉanypa para-ngaṟapai aṉangu tjuṯangku nyakula tjananya mirawaṉinytjaku mukuringkula. Munuya waḻi inmatjangka tjunguringkula tjiya wiṟu tjuṯa ngurkantankupai aṉangu tjuṯangka kuranyu uti nyinakatinytjikitja mukuringkula. Munuya kutjupa-aṟa mai puḻka ngalkuntjikitja tjunguringkula palu puṟunypaṯu kuranyu nyinanytjikitja mukuringkupai aṉangu tjuṯangku tjananya nyakula mirawaṉinytjaku. |src="lb00276c.tif" size="col" loc="p" ref="20:46"
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 Munuya minyma wanakaḻa tjuṯa wituwitulpai tjananya ngunti kalkuntjaku alatji wangkara, ‘Nyuntu nganaṉanya kalkunma ngula nyuntu ilunyangka nyuntumpa waḻi nganamparinytjaku.’ Munuya paluṟu tjana Godala tjapiṟa tjukurpa waṟa mulapa wangkapai aṉangu tjuṯangku tjananya kuliṟa mirawaṉinytjaku mukuringkula. Ka nyanga alatji kaṉany-kaṉanypa nyinanyangka Godalu tjananya puḻkaṟa pungkuku.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.