Lucas 20

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ka tjiṉṯu kutjupa Jesulu timpulangka tjukurpa wiṟu tjanala nintiningi. Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa kuḻu palulakutu pitjangu.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Munuya wangkangu palula, “Nganalunta nyuntunya wangkangu aṉangu tjuṯa timpula nyanganguṟu paintjaku? Mununta nganalu iyaṉu tjukurpa nyangangka wangkara nintintjaku?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Ka Jesulu tjanala ngapartji wangkangu, “Wiya, wanyu kaṉa ngayulu-waraṟa nyurala tjapila.
3 Jesus respondeu:
4 Nganalu wanyu Johnnga wituṉu aṉangu tjuṯa baptise-katinytjaku Godalu munta watingku?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Kaya tjananku kapuṯurira wangkangi, “Nyaala wangkaku palula? Tjinguṟu nganaṉa alatji wangkaku, ‘Godalu wituṉu’, ka paluṟu tjinguṟu nganaṉala wangkaku, ‘ka nyura nyaaku Johnku mulamularingkuwiyangku wantingi?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Palu nganaṉa tjinguṟu alatji wangkaku, ‘Watingku wituṉu’, kaya alatji wangkanyangkampa aṉangu nyanga tjuṯangku kuliṟa mirpaṉarira nganaṉanya apungka atuṟa iluntankuku, panya paluṟu tjana Johnnga Godaku wangkatjaranmankupai. Kala nyaa wangkaku?”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Munuya palulanguṟu puṯu kuliṟa Jesula wangkangu, “Wiya, nganaṉa ngurpa nganalu Johnnga wituṉu baptise-katinytjaku.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Ka ngayulu ngapartji nyurala tjakultjunkunytja wiyangkuṯu wantinyi panya ngayunya iyantjanya.”
8 Jesus disse:
9 Munu Jesulu piṟuku tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara wangkangi alatji, “Wati kutjupangku kaana puḻkangka puṉu kiṟipitji tjuṯa tjawaṟa ngaṟatjuṟa waṉaṉu, munu palulanguṟu wati maṉkurpa tjunkukatingu puṉu pakannyangka aṯunymaṟa kanyintjaku munu parari anu ngura kutjupakutu rawa nguwanpa ma-nyinanytjikitja.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Ka ngula mai panya kiṟipitji kuṟuringkunyangka wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutju iyaṉu wati panya kaana aṯunymankupai tjuṯakutu ankula mai kiṟipitji tjaraṟa mantjiṟa palumpa ngalya-katinytjaku. Palu pitjanyangka nyakulaya palunya pungkula maṟalpa paiṟa iyaṉu maḻakungku.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Ka maṟalpa wirkankunyangka wati panya paluṟu piṟuku iyaṉu wati kutjupa ngapartji. Kaya palunya kuḻu wirkankunyangka nyakula pungkula pikatjaraṟa maṟalpa maḻakungku paiṟa iyaṉu.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 “Ka maḻaku pitjanyangka piṟuku kutjupa ngapartji iyaṉu, kaya palunya pungkula pikatjaraṟa uṟilta waṉingu.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Ka paluṟu kutjungku kuliṟa wangkangu wati panya kaanaku walytjangku, ‘Nyaalkuṉa wanyu? Munta wanyuṉatju ngayuku katja iyalku, panya nyanga palumpaṉa puḻkaṟa mulapa mukuringkupai, kaya tjinguṟu palunya wangaṉarangku kulilku.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Palu wati panya palumpa katja wirkankunyangka nyakulaya tjananku kapuṯurira wangkara kuliningi, ‘Ai! Wati panya palumpa katjampal palatja pitjanyi. Wanyula palunya iluntara, ka ngula mama palumpa tjiḻpiringkula ilunyangka kaana nyangatja nganampariku.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Munuya wati panya palunya witiṟa kaananguṟu iṯarikatingu uṟilkutu munuya pungkula iluntanu.” |src="WA03897b.tif" size="col" loc="p" ref="20:15"
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Wiya paluṟu pitjala wati panyanpa iluntankuku munu kaana kiṟipitjitjara aṉangu kutjupa tjuṯa ungkuku.”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Ka Jesulu palunya tjananya nyangangi munu wangkangu, “Kulilaya tjukurpa panyatja, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja nyanga alatji,
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Palu kutjupangku puḻi nyara palunya wantirampa pika puḻka mulapa mantjilku. Panya puḻi nyara palunya wantinyangka Godalu pungkula wiyalpai alatjiṯu.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Kaya wati panya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku munu tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku kuḻu tjukurpa nyangatja wangkanyangka kuliṟa miiḻaraṟa wangkangu, “Nyangangku nganaṉanya wangkanyi.” Munuya palunya witintjikitjangku kuliningi. Palu nguḻuringangiya aṉangu winki ngaṟanyangka nyakula.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Munuya paṯaningi Jesunya ngula witintjikitjangku. Munuya wati kutjupa tjuṯa iyaṉu palya tjuṯa-palku palula tjunguringkula waṉaṟiṟa kulintjaku paluṟu wangkanyangka. Panya tjana kuliningi Jesulu tjukurpa kutjupa kutjupa ngunti wangkanyangka palunya witiṟa wati mayatja puḻka ungkunytjikitjangku palunya ngurkantankunytjaku.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Kaya wati panya paluṟu tjana ankula Jesunya ngunti tjapintjikitjangku palula wangkangu, “Nintilpai, nganaṉa ninti tjukurpa pala nyuntu wangkanytjitjaku, panya tjukurpa pala paluṟu tjukaṟuru alatjiṯu. Munu nyuntu aṉangu uwankara tjunguṟa nyakupai munu tjanala uwankarangka tjukaṟurungku wangkapai tjukurpa panya palunyaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku nguḻuringkula kampa kutjuparinytja wiyangku. Munu nyuntu Godaku iwara tjukaṟurungku wangkara nintilpai kutitjunkunytja wiyangku.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Kalanya wanyu tjakultjura, palyala wati panya Tjiitjanya mayatja puḻka Rome-ala nyinapainya mani tjaraṟa ungkuku, munta wiya?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Palu Jesulu nintingku kuliningi tjana ngunti arkaṟa tjapinnyangka munu tjanala wangkangu,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Wanyuṉiya nintila mani panya tjiilpa kutju.” Kaya tjiilpa kutju mantjiṟa palunya nintinu. Ka paluṟu nyakula tjanala tjapinu, “Nganaku ini walkatjunkunytja nyangatja ngaṟanyi? Munu nganaku yunpa kuḻu ngaṟanyi?”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Uwa mulapa mani nyangatja mayatja Tjiitjaku, kaya palunya palya ungama paluṟu wangkanyangka, palu Godalu wangkanyangkampaya Godanya alatjiṯu ungama.”
25 Então Jesus disse:
26 Palu paluṟu alatji wangkanyangkaya nguwankuringu, “Ai, nyangangku muṉkara alatjiṯu wangkapai.” Munuya pilunpa ngaṟangi wangka wiya alatjiṯu, panya paluṟu tjukurpa tjukaṟuru alatjiṯu wangkapai puṯu kuranmankunytjaku, kaya puṯu palunya aṉangu tjuṯangka miṟangka witintjikitjangku kuliningi.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Kaya ngula wati Tjatjutji maṉkurpa pitjangu Jesulakutu, panya paluṟu tjanaya aṉangu tjuṯa ilunytjatjanu pakantjitjaku mulamularingkupai wiya. Munuya wati nyanga maṉkurtu Jesula ngunti arkaṟa tjapinu alatji,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Nintilpai, panya Moselu tjukurpa nyangatja nganampa iriti walkatjunu alatji, ‘Tjinguṟu wati kuṯa iluku tjitji wiyaṯu, ka minyma panya palumpa kuri wanka nyinanyangka wati panya tjitjuṟurungku uti aḻṯima minyma panya palunya. Munu tjinguṟu tjitji katja utintjatjanungku paluṟu kulilku, “Nyangatja ngayuku wiya, ngayuku kuṯaku tjitji, panya ngayulu palumpa kuringka utinu.” ’ Alatji Moselu walkatjunu.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 “Palu tjukurpa nyangatja wanyu kulila. Panya wati 7 kuṯaṟara kuṯaṟara nyinangi. Ka kuṯa ngaṉmanyitjangku kungkawaṟa aḻṯingu, munu paluṟu tjitji utilwiyaṯu ilungu.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 — ausente —
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 — ausente —
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Ka ngula minyma panya paluṟu tjanampa panya kurilta ilungu.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Kalanya wanyu tjakultjura ngula ilunytjatjanu wankaringkula pakantjatjanu minyma panya paluṟu nganaku kuri nyinaku? Panya wati 7-tu palunya aḻṯingu.”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Ka Jesulu wati panya Tjatjutji tjuṯangka wangkangu, “Mantangka nyanga nyinara watingku kungkawaṟa aḻṯipai munu pula tjunguringkula kuriṟara nyinapai.
34 Jesus respondeu:
35 Palu ngula Godaku walytja tjuṯa ilunytjatjanu pakaṟa ngura nyara ilkaṟitjangka kuri aḻṯinytja wiya nyinaku.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Munuya angelpa tjuṯa puṟunypa tiṯutjara nyinaku piṟuku ilunytja wiya, panya tjana ilunytjatjanu pakaṟa Godaku tjitji tjuṯa nyinaku.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Panya Moselu utingku alatjiṯu tjakultjunu aṉangu tjuṯa ilunytjatjanu pakantjaku. Panya paluṟu puṉu kampanyangka nyakunytjatjanungku walkatjunu alatji Godalu panya wangkanytja, ‘Ngayulu Aipuṟamaku, Isaacaku munu Jacobaku God nyinanyi.’
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Kala nyanga palulanguṟu kulini panya Mayatjanya aṉangu wanka nyinapai tjuṯaku God nyinanyi, miri tjuṯaku wiya, panya Godalu aṉangu uwankara wanka tjuṯa nyakupai.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Kaya kutjupa tjuṯangku wati panya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku palula wangkangu, “Nintilpai, nyuntun tjukurpa wiṟu mulapa wangkangu.”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Munuya palula maḻangka piṟuku Jesunya tjapintja wiyangku wantingi.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Nyaakuya panyatja aṉangu tjuṯangku wangkapai Christanya Davidaku katja nyinanytja?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Panya nyiri Psalmangka ngaṟanyi Davidalu wangkanytja alatji,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 Kaṉa nyuntumpa mirpaṉtju tjuṯa tjaṟulku nyuntula wangaṉarangku kulintjaku,
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Ala palatja! Davidalu Christanya mayatjanmanangi alatjiṯu Godalu panya kalkuntjanya, ka Christanya yaaltji-yaaltji piṟuku palumpa pakaḻi maḻatja nyinama? Wiya, paluṟu pakaḻi kutju wiya palumpa mayatja kuḻu nyinanyi.”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Munu aṉangu tjuṯangku ngaṟala kulinnyangka Jesulu palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu alatji,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Nguḻu nyangamaya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa. Nyara tjana panya mantara waṟatjara kaṉany-kaṉanypa para-ngaṟapai aṉangu tjuṯangku nyakula tjananya mirawaṉinytjaku mukuringkula. Munuya waḻi inmatjangka tjunguringkula tjiya wiṟu tjuṯa ngurkantankupai aṉangu tjuṯangka kuranyu uti nyinakatinytjikitja mukuringkula. Munuya kutjupa-aṟa mai puḻka ngalkuntjikitja tjunguringkula palu puṟunypaṯu kuranyu nyinanytjikitja mukuringkupai aṉangu tjuṯangku tjananya nyakula mirawaṉinytjaku. |src="lb00276c.tif" size="col" loc="p" ref="20:46"
46 — Cuidado com os
47 Munuya minyma wanakaḻa tjuṯa wituwitulpai tjananya ngunti kalkuntjaku alatji wangkara, ‘Nyuntu nganaṉanya kalkunma ngula nyuntu ilunyangka nyuntumpa waḻi nganamparinytjaku.’ Munuya paluṟu tjana Godala tjapiṟa tjukurpa waṟa mulapa wangkapai aṉangu tjuṯangku tjananya kuliṟa mirawaṉinytjaku mukuringkula. Ka nyanga alatji kaṉany-kaṉanypa nyinanyangka Godalu tjananya puḻkaṟa pungkuku.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.