Lucas 20
Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA
1 Ka tjiṉṯu kutjupa Jesulu timpulangka tjukurpa wiṟu tjanala nintiningi. Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯa munu wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa kuḻu palulakutu pitjangu.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Munuya wangkangu palula, “Nganalunta nyuntunya wangkangu aṉangu tjuṯa timpula nyanganguṟu paintjaku? Mununta nganalu iyaṉu tjukurpa nyangangka wangkara nintintjaku?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Ka Jesulu tjanala ngapartji wangkangu, “Wiya, wanyu kaṉa ngayulu-waraṟa nyurala tjapila.
3 Jesus respondeu:
4 Nganalu wanyu Johnnga wituṉu aṉangu tjuṯa baptise-katinytjaku Godalu munta watingku?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Kaya tjananku kapuṯurira wangkangi, “Nyaala wangkaku palula? Tjinguṟu nganaṉa alatji wangkaku, ‘Godalu wituṉu’, ka paluṟu tjinguṟu nganaṉala wangkaku, ‘ka nyura nyaaku Johnku mulamularingkuwiyangku wantingi?’
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Palu nganaṉa tjinguṟu alatji wangkaku, ‘Watingku wituṉu’, kaya alatji wangkanyangkampa aṉangu nyanga tjuṯangku kuliṟa mirpaṉarira nganaṉanya apungka atuṟa iluntankuku, panya paluṟu tjana Johnnga Godaku wangkatjaranmankupai. Kala nyaa wangkaku?”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Munuya palulanguṟu puṯu kuliṟa Jesula wangkangu, “Wiya, nganaṉa ngurpa nganalu Johnnga wituṉu baptise-katinytjaku.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Ka ngayulu ngapartji nyurala tjakultjunkunytja wiyangkuṯu wantinyi panya ngayunya iyantjanya.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Munu Jesulu piṟuku tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara wangkangi alatji, “Wati kutjupangku kaana puḻkangka puṉu kiṟipitji tjuṯa tjawaṟa ngaṟatjuṟa waṉaṉu, munu palulanguṟu wati maṉkurpa tjunkukatingu puṉu pakannyangka aṯunymaṟa kanyintjaku munu parari anu ngura kutjupakutu rawa nguwanpa ma-nyinanytjikitja.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Ka ngula mai panya kiṟipitji kuṟuringkunyangka wati panya kaanaku walytjangku wati waṟkaripai kutju iyaṉu wati panya kaana aṯunymankupai tjuṯakutu ankula mai kiṟipitji tjaraṟa mantjiṟa palumpa ngalya-katinytjaku. Palu pitjanyangka nyakulaya palunya pungkula maṟalpa paiṟa iyaṉu maḻakungku.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Ka maṟalpa wirkankunyangka wati panya paluṟu piṟuku iyaṉu wati kutjupa ngapartji. Kaya palunya kuḻu wirkankunyangka nyakula pungkula pikatjaraṟa maṟalpa maḻakungku paiṟa iyaṉu.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 “Ka maḻaku pitjanyangka piṟuku kutjupa ngapartji iyaṉu, kaya palunya pungkula pikatjaraṟa uṟilta waṉingu.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Ka paluṟu kutjungku kuliṟa wangkangu wati panya kaanaku walytjangku, ‘Nyaalkuṉa wanyu? Munta wanyuṉatju ngayuku katja iyalku, panya nyanga palumpaṉa puḻkaṟa mulapa mukuringkupai, kaya tjinguṟu palunya wangaṉarangku kulilku.’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Palu wati panya palumpa katja wirkankunyangka nyakulaya tjananku kapuṯurira wangkara kuliningi, ‘Ai! Wati panya palumpa katjampal palatja pitjanyi. Wanyula palunya iluntara, ka ngula mama palumpa tjiḻpiringkula ilunyangka kaana nyangatja nganampariku.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Munuya wati panya palunya witiṟa kaananguṟu iṯarikatingu uṟilkutu munuya pungkula iluntanu.” |src="WA03897b.tif" size="col" loc="p" ref="20:15"
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Wiya paluṟu pitjala wati panyanpa iluntankuku munu kaana kiṟipitjitjara aṉangu kutjupa tjuṯa ungkuku.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Ka Jesulu palunya tjananya nyangangi munu wangkangu, “Kulilaya tjukurpa panyatja, panya nyiringka iriti walkatjunkunytja nyanga alatji,
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Palu kutjupangku puḻi nyara palunya wantirampa pika puḻka mulapa mantjilku. Panya puḻi nyara palunya wantinyangka Godalu pungkula wiyalpai alatjiṯu.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Kaya wati panya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku munu tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku kuḻu tjukurpa nyangatja wangkanyangka kuliṟa miiḻaraṟa wangkangu, “Nyangangku nganaṉanya wangkanyi.” Munuya palunya witintjikitjangku kuliningi. Palu nguḻuringangiya aṉangu winki ngaṟanyangka nyakula.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Munuya paṯaningi Jesunya ngula witintjikitjangku. Munuya wati kutjupa tjuṯa iyaṉu palya tjuṯa-palku palula tjunguringkula waṉaṟiṟa kulintjaku paluṟu wangkanyangka. Panya tjana kuliningi Jesulu tjukurpa kutjupa kutjupa ngunti wangkanyangka palunya witiṟa wati mayatja puḻka ungkunytjikitjangku palunya ngurkantankunytjaku.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Kaya wati panya paluṟu tjana ankula Jesunya ngunti tjapintjikitjangku palula wangkangu, “Nintilpai, nganaṉa ninti tjukurpa pala nyuntu wangkanytjitjaku, panya tjukurpa pala paluṟu tjukaṟuru alatjiṯu. Munu nyuntu aṉangu uwankara tjunguṟa nyakupai munu tjanala uwankarangka tjukaṟurungku wangkapai tjukurpa panya palunyaṯu aṉangu kutjupa tjuṯaku nguḻuringkula kampa kutjuparinytja wiyangku. Munu nyuntu Godaku iwara tjukaṟurungku wangkara nintilpai kutitjunkunytja wiyangku.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Kalanya wanyu tjakultjura, palyala wati panya Tjiitjanya mayatja puḻka Rome-ala nyinapainya mani tjaraṟa ungkuku, munta wiya?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Palu Jesulu nintingku kuliningi tjana ngunti arkaṟa tjapinnyangka munu tjanala wangkangu,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Wanyuṉiya nintila mani panya tjiilpa kutju.” Kaya tjiilpa kutju mantjiṟa palunya nintinu. Ka paluṟu nyakula tjanala tjapinu, “Nganaku ini walkatjunkunytja nyangatja ngaṟanyi? Munu nganaku yunpa kuḻu ngaṟanyi?”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Uwa mulapa mani nyangatja mayatja Tjiitjaku, kaya palunya palya ungama paluṟu wangkanyangka, palu Godalu wangkanyangkampaya Godanya alatjiṯu ungama.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Palu paluṟu alatji wangkanyangkaya nguwankuringu, “Ai, nyangangku muṉkara alatjiṯu wangkapai.” Munuya pilunpa ngaṟangi wangka wiya alatjiṯu, panya paluṟu tjukurpa tjukaṟuru alatjiṯu wangkapai puṯu kuranmankunytjaku, kaya puṯu palunya aṉangu tjuṯangka miṟangka witintjikitjangku kuliningi.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Kaya ngula wati Tjatjutji maṉkurpa pitjangu Jesulakutu, panya paluṟu tjanaya aṉangu tjuṯa ilunytjatjanu pakantjitjaku mulamularingkupai wiya. Munuya wati nyanga maṉkurtu Jesula ngunti arkaṟa tjapinu alatji,
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 “Nintilpai, panya Moselu tjukurpa nyangatja nganampa iriti walkatjunu alatji, ‘Tjinguṟu wati kuṯa iluku tjitji wiyaṯu, ka minyma panya palumpa kuri wanka nyinanyangka wati panya tjitjuṟurungku uti aḻṯima minyma panya palunya. Munu tjinguṟu tjitji katja utintjatjanungku paluṟu kulilku, “Nyangatja ngayuku wiya, ngayuku kuṯaku tjitji, panya ngayulu palumpa kuringka utinu.” ’ Alatji Moselu walkatjunu.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 “Palu tjukurpa nyangatja wanyu kulila. Panya wati 7 kuṯaṟara kuṯaṟara nyinangi. Ka kuṯa ngaṉmanyitjangku kungkawaṟa aḻṯingu, munu paluṟu tjitji utilwiyaṯu ilungu.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 — ausente —
30 o segundo
31 — ausente —
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Ka ngula minyma panya paluṟu tjanampa panya kurilta ilungu.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Kalanya wanyu tjakultjura ngula ilunytjatjanu wankaringkula pakantjatjanu minyma panya paluṟu nganaku kuri nyinaku? Panya wati 7-tu palunya aḻṯingu.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Ka Jesulu wati panya Tjatjutji tjuṯangka wangkangu, “Mantangka nyanga nyinara watingku kungkawaṟa aḻṯipai munu pula tjunguringkula kuriṟara nyinapai.
34 Jesus respondeu:
35 Palu ngula Godaku walytja tjuṯa ilunytjatjanu pakaṟa ngura nyara ilkaṟitjangka kuri aḻṯinytja wiya nyinaku.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Munuya angelpa tjuṯa puṟunypa tiṯutjara nyinaku piṟuku ilunytja wiya, panya tjana ilunytjatjanu pakaṟa Godaku tjitji tjuṯa nyinaku.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Panya Moselu utingku alatjiṯu tjakultjunu aṉangu tjuṯa ilunytjatjanu pakantjaku. Panya paluṟu puṉu kampanyangka nyakunytjatjanungku walkatjunu alatji Godalu panya wangkanytja, ‘Ngayulu Aipuṟamaku, Isaacaku munu Jacobaku God nyinanyi.’
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Kala nyanga palulanguṟu kulini panya Mayatjanya aṉangu wanka nyinapai tjuṯaku God nyinanyi, miri tjuṯaku wiya, panya Godalu aṉangu uwankara wanka tjuṯa nyakupai.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Kaya kutjupa tjuṯangku wati panya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku palula wangkangu, “Nintilpai, nyuntun tjukurpa wiṟu mulapa wangkangu.”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Munuya palula maḻangka piṟuku Jesunya tjapintja wiyangku wantingi.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Ka Jesulu wangkangu tjanala, “Nyaakuya panyatja aṉangu tjuṯangku wangkapai Christanya Davidaku katja nyinanytja?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Panya nyiri Psalmangka ngaṟanyi Davidalu wangkanytja alatji,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 Kaṉa nyuntumpa mirpaṉtju tjuṯa tjaṟulku nyuntula wangaṉarangku kulintjaku,
43 até que eu ponha
44 Ala palatja! Davidalu Christanya mayatjanmanangi alatjiṯu Godalu panya kalkuntjanya, ka Christanya yaaltji-yaaltji piṟuku palumpa pakaḻi maḻatja nyinama? Wiya, paluṟu pakaḻi kutju wiya palumpa mayatja kuḻu nyinanyi.”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Munu aṉangu tjuṯangku ngaṟala kulinnyangka Jesulu palumpa nintintja tjuṯangka wangkangu alatji,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Nguḻu nyangamaya Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯa. Nyara tjana panya mantara waṟatjara kaṉany-kaṉanypa para-ngaṟapai aṉangu tjuṯangku nyakula tjananya mirawaṉinytjaku mukuringkula. Munuya waḻi inmatjangka tjunguringkula tjiya wiṟu tjuṯa ngurkantankupai aṉangu tjuṯangka kuranyu uti nyinakatinytjikitja mukuringkula. Munuya kutjupa-aṟa mai puḻka ngalkuntjikitja tjunguringkula palu puṟunypaṯu kuranyu nyinanytjikitja mukuringkupai aṉangu tjuṯangku tjananya nyakula mirawaṉinytjaku. |src="lb00276c.tif" size="col" loc="p" ref="20:46"
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Munuya minyma wanakaḻa tjuṯa wituwitulpai tjananya ngunti kalkuntjaku alatji wangkara, ‘Nyuntu nganaṉanya kalkunma ngula nyuntu ilunyangka nyuntumpa waḻi nganamparinytjaku.’ Munuya paluṟu tjana Godala tjapiṟa tjukurpa waṟa mulapa wangkapai aṉangu tjuṯangku tjananya kuliṟa mirawaṉinytjaku mukuringkula. Ka nyanga alatji kaṉany-kaṉanypa nyinanyangka Godalu tjananya puḻkaṟa pungkuku.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.