Lucas 1

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 — ausente —
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 — ausente —
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 — ausente —
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Nyara palula aṟangka, panya wati Iṟatanya manta Judeaku winkiku mayatja puḻka nyinanyangka, wati ini Tjakaṟayanya tjukurtjara nyinangi. Wati nyara paluṟu panya Apitjanya tjamutjara nyinangi. Ka palumpa kuri kuḻu nyinangi minyma ini Elizabethanya. Minyma nyara paluṟu panya wati Aaronta tjanalanguṟu.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Munu nyanga paluṟu pula tjukaṟuru mulapa nyinangi Godala miṟangka munu pula Godaku tjukurpa uwankara wangaṉarangku kulilpai.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Palu paluṟu pula kutjara alatjiṯu rawa nyinangi tjitji wiya munu pula tjiḻpiringkula pamparingu.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Ka tjiṉṯu kutjupa timpulangka Apitjakunu tjuṯangku ngapartji waṟka palyantjaku ngaṟangi, ka wati panya Tjakaṟayanya tjukurtjara tjanala tjungu waṟkaringi Godala miṟangka.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Kaya wati nyanga palunya ngurkantanu timpulangka unngu tjarpara pitjilta nyaḻpi wiṟu tjunkula tiliṟa puyu paṉṯi wiṟu palyantjaku. Nyanga paluṟu tjana alatjinkupai tjanampa aṟangka, munuya wati kutju ngurkantankupai tjukurtjarangku puyu paṉṯi wiṟu tilintjaku.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Ka tjiṉṯu wirkanu puyu paṉṯi wiṟu tilintjaku, kaya aṉangu tjuṯa mulapaṯu timpulangka uṟilta ngaṟala Godala tjapiningi.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Ka wati panya paluṟu timpula unngu puyu paṉṯi wiṟu tilinnyangka Mayatjaku angelpa utiringu palula munu ngaṟangi pitjilpangka kampa wakungka wiṟu paṉṯipaingka itingka.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ka Tjakaṟayalu angelpa nyakula urulyaraṉu munu puḻkaṟa nguḻuringu.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Ka angeltu palula wangkangu, “Tjakaṟaya, nguḻuringkunytja wiya. Godalunta kulinu nyuntu palula tjapinnyangka munuṉi wituṉu nyuntula tjakultjunkunytjaku panya nyuntumpa kuri Elizabethanya pakuringkuku, ka nyupali katjatjararingkuku. Ka iṯi wirkankunyangka nyuntu palunya inila Johnnga.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Munu nyupali puḻkaṟa pukuḻariku, kaya aṉangu kutjupa tjuṯa kuḻukuḻu nyakula pukuḻariku.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Panya paluṟu ngula puḻkaringkula Godala miṟangka wati puḻka alatjiṯu nyinaku Godaku tjukurtjara puḻka mulapa. Munu paluṟu wama tjikintja wiya nyinaku. Ka paluṟu iṯi wirkankunyangka alatjiṯu Kurunpa Miḻmiḻnga tjarpaku munu palula tjungu tiṯutjara nyinaku.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Ka wati nyara paluṟu Israelkunu tjuṯangka tjukurpa wangkara maḻakungku tjananya aḻṯira Godala tjungulku piṟuku palumpa walytja nyinanytjaku.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Munu paluṟu kuranyurira rapangku nguḻu wiyangku wangkaku Godaku tjukurpa, panya wati panya Ilaitjalu iriti Godaku tjukurtjara puḻkangku Godaku tjukurpa wangkangi, palu puṟunytju. Kaya mama tjuṯangku palunya kuliṟa kampa kutjuparira tjananku tjitji tjuṯa tjukaṟurungku mukulyangku aṯunymankuku. Munuya aṉangu kutjupa tjuṯangku kuḻu Godala tungunpungkunytjatjanungku paluṟu wangkanyangka kulilku munuya aṟuringkula Godala tjukaṟurungku kulilku. Uwa, wati nyara paluṟu aṉangu tjuṯa alatjirinytjaku palyalku tjana kuliṟa Mayatjaku aḻa-aḻa paṯaṟa nyinanytjaku.” Nyanga palunya angeltu wangkangu wati panya Tjakaṟayala.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Ka paluṟu angelta kuliṟa puṯu mulamularingkula palula ngapartji wangkangu, “Wiya, ngali tjiḻpiringu munu pamparingu kuḻu. Yaaltjingaṟali tjitji kanyilku? Wanyuṉi kutjupa kutjupa nintila kaṉa nyakula mulamulariwa nyuntu panya wangkanytja tjukaṟuru ngaṟanytjaku.”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Ka angeltu wangkangu palula, “Ngayuluṉa ini Gabrielnga panya Godala miṟangka ngaṟapainya. Kaṉi Godalu wituṉu tjukurpa nyanga palunya nyuntula tjakultjunkunytjaku.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Palu kulila, ngayulu nyanga nyuntula wangkanytjitjaku nyuntu puṯu mulamularingkulampa nyuntu tjaa patiringkuku munun puṯu wangkaku. Ka tjukurpa nyanga ngayulu wangkanytjanya nyuntula utiringkuku alatjiṯu, kan nyakuku tjiṉṯu nyara palula, munun iṯi wirkankunyangka kutju ngula tjaa aḻaringkuku munun wangkaku.” Alatji angeltu palula wangkangu.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Kaya aṉangu tjuṯa uṟilta ngaṟala paṯaningi wati panya Tjakaṟayaku munuya ngaṟala puṯu kuliningi wangkara, “Nyaaku paluṟu timpulangka unngu tjarpara rawaringu?”
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Ka Tjakaṟayanya timpulanguṟu ngalya-pakaṉu munu puṯu wangkangi. Kaya maṟa kutju urinyangka nyakula kuliningi, “Munta, tjinguṟu kutjupa kutjupa palula utiringu timpula unngu, ka nyanga palulanguṟu tjaa patiringu.” |src="MH00004.tif" size="col" loc="p" ref="1:20"
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Ka tjiṉṯu maṉkurnguṟu Tjakaṟayalu timpulangka waṟka wiyaṟa ngurakutu anu.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Ka nyara palula maḻangka palumpa kuri Elizabethanya pakuringu munu uṟilkutu pakantja wiya waḻi unngu kutju nyinangi tiṯutjara piṟa maṉkurpa kutjara.
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 Munu paluṟu pukuḻarira alatji wangkangu, “Ngangari, wiṟu mulapa nyangatja. Ngula-ngulaṉitju mulapaṯu Mayatjalu pukuḻmanu. Panya ngaṉmanytjuṉitjuya aṉangu tjuṯangku kuraṟa pungkupai tjitji wiya nyinanyangka, kaṉa kuṉṯaringkupai. Palu kuwari nyanga Mayatjalu ngayuku kuṉṯa wiyaṉu alatjiṯu, kaya puṯulta ngayunya piṟuku nyanga puṟunypa wangkanyi.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 — ausente —
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Ka angelpa panya paluṟu wirkanu Mary-la munu pukuḻṯu tjakultjunu palula alatji, “Awa, Mayatjanyanku puḻkaṟa pukuḻarinyi, mununta ilangku kanyiṟa nyuntumpa wiṟu mulapa palyalku.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Ka Mary-lu wangkanyangka kuliṟa puḻkaṟa urulyaraṉu munu kuliningi, “Nyaaṉi nyangangku wangkangu?”
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Ka angeltu palula wangkangu, “Mary, nguḻuringkunytja wiya! Mayatjanya nyuntumpa puḻkaṟa pukuḻarinyi mununta paluṟu nyuntunya ngurkantanu.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Kulila, nyuntu kuwari iṯitjararingkuku, munun katja kanyilku munun palunya inilku Jesunya.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Ka paluṟu puḻka mulapa nyinaku Mayatja Katutja Puḻkaku katja. Ka Godalu palunya tjunkuku Mayatja puḻka nyinanytjaku wati panya palumpa tjamu Davidaku aṟangka.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Ka paluṟu mayatja puḻka mulapa rawa nyinaku Israelkunu tjuṯaku aṉangu kutjupa tjuṯaku kuḻu tiṯutjara alatjiṯu wiyaringkunytja wiya.” Nyanga palunya angeltu Mary-la wangkangu. |src="tnLUK01V26.tif" size="col" loc="p" ref="1:29-38"
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Ka Mary-lu palula ngapartji wangkangu, “Palu nganalanguṟuṉa iṯi nyanga palunya kanyilku? Panya ngayulu watiku ngurpa munuṉa wati kutjupangka nyinanytja wiyaṯu.”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Ka angeltu palula wangkangu, “Kulila, Kurunpa Miḻmiḻnga nyuntula tjarpaku munu Godaku witulya puḻkatjarangku nyuntunya iṯitjararingkunytjaku palyalku. Ka nyara palulanguṟu nyuntu iṯi miḻmiḻpa kanyilku ‘Godaku Katja.’
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Munu wanyu piṟuku kulila, nyuntumpa panya walytja Elizabethanya, Tjakaṟayaku panya kuri. Paluṟu pampa mulapa nyinanyi. Palu kuwari nyanga paluṟu iṯitjara nyinanyi. Munu panya piṟa maṉkur-maṉkurnguṟu tjitji kanyilku pampa panya mulatu.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Ka nyangatja kulinma panya Godalu kutjupa kutjupa uwankara alatjiṯu paluṟu nintingku palyalpai.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Ka Mary-lu nyangatja kuliṟa wangkangu, “Uwa palya, ngayuluṉatju mulapa Mayatjaku walytja nyinanyi paluṟu wangkanytja wangaṉarangku kuliṟa palyantjikitja. Ka nyanga nyuntu wangkanytja palya ngayula utiringkuku.” Ka nyanga palulanguṟu angeltu palunya wantikatira anu.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Ka palula maḻangka Mary-lu mapalku ulytja karpiṟa ma-pakaṉu uḻpaṟira palumpa walytja Elizabethanya nyakunytjikitja. Panya paluṟu pula kuriṟara nyinangi Jerusalemala uḻpaṟira tawunu tjukutjukungka apu murpu tjuṯangka nguṟurpa.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Palu Mary-nya wala puḻka nguwanpa ankula ankula tjiṉṯu maṉkurnguṟu ngura panya palula wirkanu munu pulampa waḻingka tjarpara Elizabethanya nyakula wangkara ampuṟa pukuḻaringu.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ka Mary-lu wangkanyangka Elizabethalu kulinu palula tjuningka unngu iṯi puḻkaṟa urinyangka. Ka nyara palula aṟangka Kurunpa Miḻmiḻnga Elizabethala tjarpangu munu tjukaṟurungku nintinu wangkanytjaku,
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 ka puḻkaṟa pukuḻarira mirara wangkangu alatji, “Mama God, wiṟungkun minyma nyanga Mary-nya ngurkantanu munun pukuḻmanu minyma kutjupa uwankarangka waintaṟa, munun iṯi panya Mary-lu ngula kanyintjanya nyuntu pukuḻmaṟa kanyilku.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Ngayuluṉa minyma puḻka wiya, tjukutjuku nyinanyi, ka nyangatja nyaaku Mayatjaku ngunytju ngayulakutu pitjangu puḻkakutu-palku? Palu palya, puḻkaṟaṉa pukuḻarinyi palumpa.
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Ka nyuntu panya kuwari wirkaṟa wangkanyangka ngayulu kulinu ngayula unngu iṯi pukuḻarira urinyangka.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ka palan nyuntu kuḻu pukuḻpa ngaṟanyi panya nyuntu Mayatjalu wangkanyangka kuliṟa mulamularingu munu palan paṯaṉi paluṟu wangkanytja utiringkunytjaku.” Alatji Elizabethalu Mary-la wangkara pukuḻaringi.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Ka Mary-lu alatji wangkangu,
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Munuṉatju palumpa puḻkaṟa pukuḻarinyi, nganampa God panya Wankaṟunkupaiku.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Panya paluṟuṉitju ngurkantanu tjukutjuku nyinanyangka
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Panya Godalu witulya puḻkangku ngayuku puḻka mulapa palyaṉu.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Munu aṉangu tjuṯangku palunya rawangku kulinnyangka paluṟu tiṯutjarangku alatjiṯu ngaḻṯunytjungku kanyilpai aṉangu uwankara, munu aṉangu kutjupa palula tjanala maḻatja tjuṯa kuḻukuḻu.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Munu paluṟu kaṉany-kaṉanyaripai tjuṯa wililytjingalpai witulya puḻkangku tjananku walytjangku kuliṟa palyannyangka.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Munu paluṟu alatjiṯu mayatja puḻka tjuṯa pauntjingaṟa tjaṟulpai,
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Munu paluṟu paḻtjatjiratja tjuṯa paḻtjalpai wiṟu tjuṯa ungkula,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Munu paluṟu palumpa walytjangka Elizabethala piṟa maṉkurpa nyinangi, munu nyinara wiyaringkula palulanguṟu maḻakulta anu alinytjara ngura walytjakutu.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 — ausente —
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 — ausente —
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Munuya palulanguṟu tjiṉṯu 7 ngaṟala wiyaringkunyangka maḻangka aṉangu tjuṯa piṟuku tjunguringu wati tjukurtjarangku iṯi palunya watintjaku. Munuya palunya kuliningi mamangka iningka tjunkunytjikitjangku, Tjakaṟayala.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Palu palumpa ngunytjungku wangkangu, “Wiya alatjiṯu, tjitji nyanga paluṟu ini Johnnga.”
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Kaya aṉangu tjuṯangku wangkangu palula, “Palu nyuntumpa walytja kutjupa ini nyanga paluṟu nyinanytja wiyaṯu.”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Munuya palumpa mamangka maṟangku tjapiningi, “Tjitji nyangatjan ini ngananya tjunkuku? Tjakultjuralanya kala kulila.”
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Ka Tjakaṟayalu maṟangku wangkangu nyiri ungkunytjaku. Kaya mantjiṟa palunya ungu. Ka paluṟu walkatjunu nyiri nyara palula alatji, “Paluṟu ini Johnnga.” Kaya uwankarangku nyakula urulyaraṉu. |src="CN01612b.tif" size="col" loc="p" ref="1:63-64"
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Ka palulanguṟu Tjakaṟayanya tjaa mapalku aḻaringu munu wangkapairingu, munu paluṟu Godanya puḻkaṟa mirawaṉingi.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Kaya palumpa maḻpa tjuṯangku palunya nyakula urulyaraṉu. Ka tjukurpa nyanga paluṟu manta Judeala ngura winkingka lipiringu.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Kaya ngura uwankarangka aṉangu tjuṯangku tjukurpa nyanga palunya kulinu munuya rawangku kuliningi, “Mulapa Godalu tjitji nyara palunya maṟangku kanyini. Ka yaaltji-yaaltji paluṟu nyinaku ngula puḻkaringkula?” Alatji tjana wangkara kuliningi.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ka Kurunpa Miḻmiḻnga tjarpangu wati panya Tjakaṟayala, iṯi panya Johnku mamangka munu palunya kuranyukutungku nintinu, ka paluṟu pukuḻarira wangkangu alatji, |src="Praise symbol MB.tif" size="col" loc="p" ref="1:67"
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Waḻkunmala Godanya, Israelkunu tjuṯa kanyilpainya,
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Godalulampa iyaṉu wankaṟunkupainya witulya puḻkatjara.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 — ausente —
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 — ausente —
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Munu panya wangkangu nganampa tjamu irititja tjuṯangka Aipuṟamala tjanala palunya tjananya ngaḻṯunytjungku kanyintjikitjangku
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Munu Tjakaṟayalu piṟuku katjaku tjukurpa ngapartji wangkangu alatji,
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Nyuntu tjanala ngaṉmanytju tjakultjunkuku alatji, ‘Godalu nyuranya kura tjuṯa palyantjitjanguṟu pungkuwiyangku kalypangku wantiku munu palulanguṟu nyuranya wankaṟunkuku.’
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Uwa, mulapa Godanya nganampa ngaḻṯunytju mukulya puḻka mulapa nyinanyi.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Panya nganaṉa mungawaḻuṟungka nyinanyi munula iwara palyangka ankunytjikitjangku puṯu kuliṟa ilunytjikitja kutju ngaṟanyi.
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ka palumpa katja Johnnga tjitji puḻkaringu, munu Godanya kurunpa winkingku kuliningi. Munu paluṟu ngula puḻkaringkula anu ilytjikutu munu ilytjingka nyinangi kumpilpa, munu ngula utiringu Godaku tjukurpa wangkanytjikitja Israelkunu tjuṯangka.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.