Lucas 1
Tjukurpa Palya (PJT) vs ACF
1 — ausente —
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 — ausente —
2 Segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde oprincípio, e foram ministros da palavra,
3 — ausente —
3 Pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelente Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio;
4 — ausente —
4 Para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Nyara palula aṟangka, panya wati Iṟatanya manta Judeaku winkiku mayatja puḻka nyinanyangka, wati ini Tjakaṟayanya tjukurtjara nyinangi. Wati nyara paluṟu panya Apitjanya tjamutjara nyinangi. Ka palumpa kuri kuḻu nyinangi minyma ini Elizabethanya. Minyma nyara paluṟu panya wati Aaronta tjanalanguṟu.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; e o seu nome era Isabel.
6 Munu nyanga paluṟu pula tjukaṟuru mulapa nyinangi Godala miṟangka munu pula Godaku tjukurpa uwankara wangaṉarangku kulilpai.
6 E eram ambos justos perante Deus, andando sem repreensão em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Palu paluṟu pula kutjara alatjiṯu rawa nyinangi tjitji wiya munu pula tjiḻpiringkula pamparingu.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Ka tjiṉṯu kutjupa timpulangka Apitjakunu tjuṯangku ngapartji waṟka palyantjaku ngaṟangi, ka wati panya Tjakaṟayanya tjukurtjara tjanala tjungu waṟkaringi Godala miṟangka.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Kaya wati nyanga palunya ngurkantanu timpulangka unngu tjarpara pitjilta nyaḻpi wiṟu tjunkula tiliṟa puyu paṉṯi wiṟu palyantjaku. Nyanga paluṟu tjana alatjinkupai tjanampa aṟangka, munuya wati kutju ngurkantankupai tjukurtjarangku puyu paṉṯi wiṟu tilintjaku.
9 Segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Ka tjiṉṯu wirkanu puyu paṉṯi wiṟu tilintjaku, kaya aṉangu tjuṯa mulapaṯu timpulangka uṟilta ngaṟala Godala tjapiningi.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Ka wati panya paluṟu timpula unngu puyu paṉṯi wiṟu tilinnyangka Mayatjaku angelpa utiringu palula munu ngaṟangi pitjilpangka kampa wakungka wiṟu paṉṯipaingka itingka.
11 E um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ka Tjakaṟayalu angelpa nyakula urulyaraṉu munu puḻkaṟa nguḻuringu.
12 E Zacarias, vendo-o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Ka angeltu palula wangkangu, “Tjakaṟaya, nguḻuringkunytja wiya. Godalunta kulinu nyuntu palula tjapinnyangka munuṉi wituṉu nyuntula tjakultjunkunytjaku panya nyuntumpa kuri Elizabethanya pakuringkuku, ka nyupali katjatjararingkuku. Ka iṯi wirkankunyangka nyuntu palunya inila Johnnga.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Munu nyupali puḻkaṟa pukuḻariku, kaya aṉangu kutjupa tjuṯa kuḻukuḻu nyakula pukuḻariku.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Panya paluṟu ngula puḻkaringkula Godala miṟangka wati puḻka alatjiṯu nyinaku Godaku tjukurtjara puḻka mulapa. Munu paluṟu wama tjikintja wiya nyinaku. Ka paluṟu iṯi wirkankunyangka alatjiṯu Kurunpa Miḻmiḻnga tjarpaku munu palula tjungu tiṯutjara nyinaku.
15 Porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Ka wati nyara paluṟu Israelkunu tjuṯangka tjukurpa wangkara maḻakungku tjananya aḻṯira Godala tjungulku piṟuku palumpa walytja nyinanytjaku.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus,
17 Munu paluṟu kuranyurira rapangku nguḻu wiyangku wangkaku Godaku tjukurpa, panya wati panya Ilaitjalu iriti Godaku tjukurtjara puḻkangku Godaku tjukurpa wangkangi, palu puṟunytju. Kaya mama tjuṯangku palunya kuliṟa kampa kutjuparira tjananku tjitji tjuṯa tjukaṟurungku mukulyangku aṯunymankuku. Munuya aṉangu kutjupa tjuṯangku kuḻu Godala tungunpungkunytjatjanungku paluṟu wangkanyangka kulilku munuya aṟuringkula Godala tjukaṟurungku kulilku. Uwa, wati nyara paluṟu aṉangu tjuṯa alatjirinytjaku palyalku tjana kuliṟa Mayatjaku aḻa-aḻa paṯaṟa nyinanytjaku.” Nyanga palunya angeltu wangkangu wati panya Tjakaṟayala.
17 E irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Ka paluṟu angelta kuliṟa puṯu mulamularingkula palula ngapartji wangkangu, “Wiya, ngali tjiḻpiringu munu pamparingu kuḻu. Yaaltjingaṟali tjitji kanyilku? Wanyuṉi kutjupa kutjupa nintila kaṉa nyakula mulamulariwa nyuntu panya wangkanytja tjukaṟuru ngaṟanytjaku.”
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como saberei isto? pois eu já sou velho, e minha mulher avançada em idade.
19 Ka angeltu wangkangu palula, “Ngayuluṉa ini Gabrielnga panya Godala miṟangka ngaṟapainya. Kaṉi Godalu wituṉu tjukurpa nyanga palunya nyuntula tjakultjunkunytjaku.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Palu kulila, ngayulu nyanga nyuntula wangkanytjitjaku nyuntu puṯu mulamularingkulampa nyuntu tjaa patiringkuku munun puṯu wangkaku. Ka tjukurpa nyanga ngayulu wangkanytjanya nyuntula utiringkuku alatjiṯu, kan nyakuku tjiṉṯu nyara palula, munun iṯi wirkankunyangka kutju ngula tjaa aḻaringkuku munun wangkaku.” Alatji angeltu palula wangkangu.
20 E eis que ficarás mudo, e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Kaya aṉangu tjuṯa uṟilta ngaṟala paṯaningi wati panya Tjakaṟayaku munuya ngaṟala puṯu kuliningi wangkara, “Nyaaku paluṟu timpulangka unngu tjarpara rawaringu?”
21 E o povo estava esperando a Zacarias, e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Ka Tjakaṟayanya timpulanguṟu ngalya-pakaṉu munu puṯu wangkangi. Kaya maṟa kutju urinyangka nyakula kuliningi, “Munta, tjinguṟu kutjupa kutjupa palula utiringu timpula unngu, ka nyanga palulanguṟu tjaa patiringu.” |src="MH00004.tif" size="col" loc="p" ref="1:20"
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tinha tido uma visão no templo. E falava por acenos, e ficou mudo.
23 Ka tjiṉṯu maṉkurnguṟu Tjakaṟayalu timpulangka waṟka wiyaṟa ngurakutu anu.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Ka nyara palula maḻangka palumpa kuri Elizabethanya pakuringu munu uṟilkutu pakantja wiya waḻi unngu kutju nyinangi tiṯutjara piṟa maṉkurpa kutjara.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Munu paluṟu pukuḻarira alatji wangkangu, “Ngangari, wiṟu mulapa nyangatja. Ngula-ngulaṉitju mulapaṯu Mayatjalu pukuḻmanu. Panya ngaṉmanytjuṉitjuya aṉangu tjuṯangku kuraṟa pungkupai tjitji wiya nyinanyangka, kaṉa kuṉṯaringkupai. Palu kuwari nyanga Mayatjalu ngayuku kuṉṯa wiyaṉu alatjiṯu, kaya puṯulta ngayunya piṟuku nyanga puṟunypa wangkanyi.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 — ausente —
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 — ausente —
27 A uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ka angelpa panya paluṟu wirkanu Mary-la munu pukuḻṯu tjakultjunu palula alatji, “Awa, Mayatjanyanku puḻkaṟa pukuḻarinyi, mununta ilangku kanyiṟa nyuntumpa wiṟu mulapa palyalku.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Ka Mary-lu wangkanyangka kuliṟa puḻkaṟa urulyaraṉu munu kuliningi, “Nyaaṉi nyangangku wangkangu?”
29 E, vendo-o ela, turbou-se muito com aquelas palavras, e considerava que saudação seria esta.
30 Ka angeltu palula wangkangu, “Mary, nguḻuringkunytja wiya! Mayatjanya nyuntumpa puḻkaṟa pukuḻarinyi mununta paluṟu nyuntunya ngurkantanu.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus.
31 Kulila, nyuntu kuwari iṯitjararingkuku, munun katja kanyilku munun palunya inilku Jesunya.
31 E eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Ka paluṟu puḻka mulapa nyinaku Mayatja Katutja Puḻkaku katja. Ka Godalu palunya tjunkuku Mayatja puḻka nyinanytjaku wati panya palumpa tjamu Davidaku aṟangka.
32 Este será grande, e será chamado filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Ka paluṟu mayatja puḻka mulapa rawa nyinaku Israelkunu tjuṯaku aṉangu kutjupa tjuṯaku kuḻu tiṯutjara alatjiṯu wiyaringkunytja wiya.” Nyanga palunya angeltu Mary-la wangkangu. |src="tnLUK01V26.tif" size="col" loc="p" ref="1:29-38"
33 E reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Ka Mary-lu palula ngapartji wangkangu, “Palu nganalanguṟuṉa iṯi nyanga palunya kanyilku? Panya ngayulu watiku ngurpa munuṉa wati kutjupangka nyinanytja wiyaṯu.”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isto, visto que não conheço homem algum?
35 Ka angeltu palula wangkangu, “Kulila, Kurunpa Miḻmiḻnga nyuntula tjarpaku munu Godaku witulya puḻkatjarangku nyuntunya iṯitjararingkunytjaku palyalku. Ka nyara palulanguṟu nyuntu iṯi miḻmiḻpa kanyilku ‘Godaku Katja.’
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Munu wanyu piṟuku kulila, nyuntumpa panya walytja Elizabethanya, Tjakaṟayaku panya kuri. Paluṟu pampa mulapa nyinanyi. Palu kuwari nyanga paluṟu iṯitjara nyinanyi. Munu panya piṟa maṉkur-maṉkurnguṟu tjitji kanyilku pampa panya mulatu.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Ka nyangatja kulinma panya Godalu kutjupa kutjupa uwankara alatjiṯu paluṟu nintingku palyalpai.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Ka Mary-lu nyangatja kuliṟa wangkangu, “Uwa palya, ngayuluṉatju mulapa Mayatjaku walytja nyinanyi paluṟu wangkanytja wangaṉarangku kuliṟa palyantjikitja. Ka nyanga nyuntu wangkanytja palya ngayula utiringkuku.” Ka nyanga palulanguṟu angeltu palunya wantikatira anu.
38 Disse então Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Ka palula maḻangka Mary-lu mapalku ulytja karpiṟa ma-pakaṉu uḻpaṟira palumpa walytja Elizabethanya nyakunytjikitja. Panya paluṟu pula kuriṟara nyinangi Jerusalemala uḻpaṟira tawunu tjukutjukungka apu murpu tjuṯangka nguṟurpa.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Palu Mary-nya wala puḻka nguwanpa ankula ankula tjiṉṯu maṉkurnguṟu ngura panya palula wirkanu munu pulampa waḻingka tjarpara Elizabethanya nyakula wangkara ampuṟa pukuḻaringu.
40 E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Ka Mary-lu wangkanyangka Elizabethalu kulinu palula tjuningka unngu iṯi puḻkaṟa urinyangka. Ka nyara palula aṟangka Kurunpa Miḻmiḻnga Elizabethala tjarpangu munu tjukaṟurungku nintinu wangkanytjaku,
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo.
42 ka puḻkaṟa pukuḻarira mirara wangkangu alatji, “Mama God, wiṟungkun minyma nyanga Mary-nya ngurkantanu munun pukuḻmanu minyma kutjupa uwankarangka waintaṟa, munun iṯi panya Mary-lu ngula kanyintjanya nyuntu pukuḻmaṟa kanyilku.
42 E exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre.
43 Ngayuluṉa minyma puḻka wiya, tjukutjuku nyinanyi, ka nyangatja nyaaku Mayatjaku ngunytju ngayulakutu pitjangu puḻkakutu-palku? Palu palya, puḻkaṟaṉa pukuḻarinyi palumpa.
43 E de onde me provém isto a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Ka nyuntu panya kuwari wirkaṟa wangkanyangka ngayulu kulinu ngayula unngu iṯi pukuḻarira urinyangka.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Ka palan nyuntu kuḻu pukuḻpa ngaṟanyi panya nyuntu Mayatjalu wangkanyangka kuliṟa mulamularingu munu palan paṯaṉi paluṟu wangkanytja utiringkunytjaku.” Alatji Elizabethalu Mary-la wangkara pukuḻaringi.
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Ka Mary-lu alatji wangkangu,
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Munuṉatju palumpa puḻkaṟa pukuḻarinyi, nganampa God panya Wankaṟunkupaiku.
47 E o meu espírito se alegra em Deus meu Salvador;
48 Panya paluṟuṉitju ngurkantanu tjukutjuku nyinanyangka
48 Porque atentou na baixeza de sua serva; Pois eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Panya Godalu witulya puḻkangku ngayuku puḻka mulapa palyaṉu.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; E santo é seu nome.
50 Munu aṉangu tjuṯangku palunya rawangku kulinnyangka paluṟu tiṯutjarangku alatjiṯu ngaḻṯunytjungku kanyilpai aṉangu uwankara, munu aṉangu kutjupa palula tjanala maḻatja tjuṯa kuḻukuḻu.
50 E a sua misericórdia é de geração em geração Sobre os que o temem.
51 Munu paluṟu kaṉany-kaṉanyaripai tjuṯa wililytjingalpai witulya puḻkangku tjananku walytjangku kuliṟa palyannyangka.
51 Com o seu braço agiu valorosamente; Dissipou os soberbos no pensamento de seus corações.
52 Munu paluṟu alatjiṯu mayatja puḻka tjuṯa pauntjingaṟa tjaṟulpai,
52 Depôs dos tronos os poderosos, E elevou os humildes.
53 Munu paluṟu paḻtjatjiratja tjuṯa paḻtjalpai wiṟu tjuṯa ungkula,
53 Encheu de bens os famintos, E despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Israel seu servo, Recordando-se da sua misericórdia;
55 — ausente —
55 Como falou a nossos pais, Para com Abraão e a sua posteridade, para sempre.
56 Munu paluṟu palumpa walytjangka Elizabethala piṟa maṉkurpa nyinangi, munu nyinara wiyaringkula palulanguṟu maḻakulta anu alinytjara ngura walytjakutu.
56 E Maria ficou com ela quase três meses, e depois voltou para sua casa.
57 — ausente —
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 — ausente —
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia, e alegraram-se com ela.
59 Munuya palulanguṟu tjiṉṯu 7 ngaṟala wiyaringkunyangka maḻangka aṉangu tjuṯa piṟuku tjunguringu wati tjukurtjarangku iṯi palunya watintjaku. Munuya palunya kuliningi mamangka iningka tjunkunytjikitjangku, Tjakaṟayala.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino, e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Palu palumpa ngunytjungku wangkangu, “Wiya alatjiṯu, tjitji nyanga paluṟu ini Johnnga.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Kaya aṉangu tjuṯangku wangkangu palula, “Palu nyuntumpa walytja kutjupa ini nyanga paluṟu nyinanytja wiyaṯu.”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Munuya palumpa mamangka maṟangku tjapiningi, “Tjitji nyangatjan ini ngananya tjunkuku? Tjakultjuralanya kala kulila.”
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Ka Tjakaṟayalu maṟangku wangkangu nyiri ungkunytjaku. Kaya mantjiṟa palunya ungu. Ka paluṟu walkatjunu nyiri nyara palula alatji, “Paluṟu ini Johnnga.” Kaya uwankarangku nyakula urulyaraṉu. |src="CN01612b.tif" size="col" loc="p" ref="1:63-64"
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ka palulanguṟu Tjakaṟayanya tjaa mapalku aḻaringu munu wangkapairingu, munu paluṟu Godanya puḻkaṟa mirawaṉingi.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Kaya palumpa maḻpa tjuṯangku palunya nyakula urulyaraṉu. Ka tjukurpa nyanga paluṟu manta Judeala ngura winkingka lipiringu.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Kaya ngura uwankarangka aṉangu tjuṯangku tjukurpa nyanga palunya kulinu munuya rawangku kuliningi, “Mulapa Godalu tjitji nyara palunya maṟangku kanyini. Ka yaaltji-yaaltji paluṟu nyinaku ngula puḻkaringkula?” Alatji tjana wangkara kuliningi.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seus corações, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Ka Kurunpa Miḻmiḻnga tjarpangu wati panya Tjakaṟayala, iṯi panya Johnku mamangka munu palunya kuranyukutungku nintinu, ka paluṟu pukuḻarira wangkangu alatji, |src="Praise symbol MB.tif" size="col" loc="p" ref="1:67"
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 “Waḻkunmala Godanya, Israelkunu tjuṯa kanyilpainya,
68 Bendito o Senhor Deus de Israel, Porque visitou e remiu o seu povo,
69 Godalulampa iyaṉu wankaṟunkupainya witulya puḻkatjara.
69 E nos levantou uma salvação poderosa Na casa de Davi seu servo.
70 — ausente —
70 Como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 — ausente —
71 Para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Munu panya wangkangu nganampa tjamu irititja tjuṯangka Aipuṟamala tjanala palunya tjananya ngaḻṯunytjungku kanyintjikitjangku
72 Para manifestar misericórdia a nossos pais, E lembrar-se da sua santa aliança,
73 — ausente —
73 E do juramento que jurou a Abraão nosso pai,
74 — ausente —
74 De conceder-nos que, Libertados da mão de nossos inimigos, o serviríamos sem temor,
75 — ausente —
75 Em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Munu Tjakaṟayalu piṟuku katjaku tjukurpa ngapartji wangkangu alatji,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, Porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Nyuntu tjanala ngaṉmanytju tjakultjunkuku alatji, ‘Godalu nyuranya kura tjuṯa palyantjitjanguṟu pungkuwiyangku kalypangku wantiku munu palulanguṟu nyuranya wankaṟunkuku.’
77 Para dar ao seu povo conhecimento da salvação, Na remissão dos seus pecados;
78 Uwa, mulapa Godanya nganampa ngaḻṯunytju mukulya puḻka mulapa nyinanyi.
78 Pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, Com que o oriente do alto nos visitou;
79 Panya nganaṉa mungawaḻuṟungka nyinanyi munula iwara palyangka ankunytjikitjangku puṯu kuliṟa ilunytjikitja kutju ngaṟanyi.
79 Para iluminar aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte; A fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Ka palumpa katja Johnnga tjitji puḻkaringu, munu Godanya kurunpa winkingku kuliningi. Munu paluṟu ngula puḻkaringkula anu ilytjikutu munu ilytjingka nyinangi kumpilpa, munu ngula utiringu Godaku tjukurpa wangkanytjikitja Israelkunu tjuṯangka.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito. E esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.