Lucas 19
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVI
1 Ka Jesunya tjana tawunu panya Jerichola tjarpara iwarangka waaraṯu anangi.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Ka ngura nyara palula wati mani puḻkatjara ini Tjakiyatjanya nyinangi mani mantjilpai tjuṯaku mayatja, panya palumpa waṟka tjuṯangku aṉangu tjuṯanguṟu kamantaku mani mantjilpai.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Ka Jesunya tjana ankunyangka aṉangu winki iwarangka ngaṟala waṉaningi palunya nyakunytjikitja.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Munu paluṟu kuranyu wirtjapakaṉu puṉu miṉatjarangka tatiṟa Jesunya katunguṟu nyakunytjikitja panya paluṟu kuliningi, “Tjinguṟu Jesunya nyanga palulawanu pitjaku.”
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Ka Jesunya mulapaṯu nyara palulawanu anangi munu puṉu pala palula wirkaṟa ira-nyakula nyangu Tjakiyatjanya puṉu katu nyinanyangka munu wangkangu, “Tjakiyatja! Ngalya-ukaliwa! Ngayulu kuwari nyuntula akatjari nyinanytjikitja mukuringanyi nyuntumpa waḻingka.” |src="DN00417b.tif" size="col" loc="p" ref="19:5-6"
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Ka Tjakiyatjanya mapalku ukalingu puṉunguṟu, munu pukuḻarira Jesunya katingu palumpa waḻikutu.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Kaya aṉangu tjuṯangku Jesunya katinyangka nyakula mirpaṉarira wangkara waṉingi alatji, “Ai! Wati nyaratja kura mulapa. Ka Jesunya nyaaku palumpa ngurakutu ananyi?”
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Ka nyara palumpa ngurangka Tjakiyatjalu pakaṟa winkingka miṟangka Mayatja Jesula wangkangu alatji, “Mayatja, ngayulu kuwari ulytja kutjupa kutjupa uwankara tjaraṉi kutjarankunytjikitjangku munuṉatju tjara kutju ngaḻṯutjara tjuṯa ungkuku. Munuṉa ngayulu aṉangu kutjupa tjuṯangka mani ngunti waintaṟa mantjintjatjanungku palunya tjananya maḻakungku ungkuku kutjara kutjara-aṟangku.”
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Ka Jesulu nyangatja kuliṟa wangkangu palula, “Kuwari nyanga alatjiṯu nyuntunya munu nyuntumpa walytjapiti kuḻu Godalu wankaṟunu waḻi nyangangka nyinanytja tjuṯa. Panya kuwari nyuntu Aipuṟamanya puṟunypa Godaku mulamularingu. Nyara palulanguṟu nyuntu Aipuṟamaku walytja mulapa nyinanyi.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Panya ngayulu Watiku Katjanya pitjangu aṉangu kawalirinytja tjuṯa nguriṟa mantjintjikitja munu Godala maḻakungku tjunguṟa wankaṟu kanyintjikitja.”
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 — ausente —
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 — ausente —
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ka wati paluṟu ankunytja kuwaripangka aṉangu palumpa waṟka tjuṯa aḻṯingu wati 10-pala munu tjananya mani yakutjangka kutju kutju ungkula wangkangu, ‘Waṟkaya palyanma mani nyanga palunyatjarangku ngayulu maḻaku pitjanytjaku paṯaṟa munuya mani puḻkaringkunytjaku piṟuku palyanma.’ Alatji paluṟu wangkara tjananya wantikatingu munu anu parari ngura kutjupakutu mayatjarinytjikitja.
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 “Palu palumpa ngurangka aṉangu tjuṯa palumpa kuraringkupai, munuya ankunyangka maḻangka wati tjakulpa tjuṯa maḻawanungku iyaṉu tjana ankula alatji wangkanytjaku, ‘Wiya, wati nyanga palumpala nganaṉa mukuringkunytja wiya nganampa mayatja puḻka nyinanytjaku nganampa ngurangka.’
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 Palu ngura nyara parariya palunya tjananya kuliṟa wantingu munuya wati panya palunya tjunu alatjiṯu mayatja puḻka nyinanytjaku ngura uwankaraku. Ka palulanguṟu maḻaku pitjangu wati panya paluṟu munu wirkaṟa waṟka panya tjuṯa aḻṯingu munu tjananya wangkangu, ‘Ngayulu panya nyuranya mani ungkukatingu. Ka nyura yaaltjiṯu piṟuku palyaṉu ngayulu ankunyangka maḻangka mani panya palula tjanalanguṟu?’
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 “Ka wati waṟka kutju kuranyu pitjangu munu palula wangkangu, ‘Uwa mayatja, panya yakutja manitjara kutjuṉin ungu.
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Kaṉa ngayulu piṟuku palyaṉu mani puḻka mulapa nampa nyangatja panya yakutja 10-pa.’ |src="cn01904B.tif" size="col" loc="p" ref="19:17-18"
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 “Ka palulanguṟu wati waṟka kutjupa palulakutu pitjangu munu wangkangu, ‘Mayatja, panya nyuntuṉin yakutja manitjara kutju ungu, kaṉa ngayulu piṟuku palyaṉu mani puḻka nampa nyangatja panya yakutja 5-pala.’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 “Ka mayatjangku palula wangkangu, ‘Uwa palya. Ngayulu nyuntunya mayatja tjunkuku ngura puḻka 5-pala aṯunymaṟa kanyintjaku.’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 “Ka piṟuku wati waṟka kutjupa pitjangu munu paluṟu mayatjangka wangkangu, ‘Mayatja, nyangatja mani panya nyuntu ngayunya ungkunytja. Ngayulu nyanga palunya raikingka karpiṟa kumpilpa ngarinytjaku tjunu.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Panya ngayuluṉa nguḻuringangi nyuntumpa panya nyuntu wati wituwitu, munu nyuntu witulya puḻkangku mantjilpai nyuntu tjunkunytja wiyatjangku munu panyan mai kaṯaṟa uralpai nyuntu ngaṉmanytju uṉinypa tjuṯa tjunkunytja wiyatjangku.’
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 “Ka mayatjangku panya wangkangu palunya, ‘Nyuntun wati kura, munun waṟka ngayuku palyantja wiya alatjiṯu. Kuwariṉa tjukurpa panya nyuntu ngayunya wangkanytjitjanguṟu nyuntunya paini. Panya nyuntu ninti ngayuku panya ngayulu wati wituwitu munuṉa witulya puḻkangku mantjilpai ngayulu tjunkunytja wiyatjangku, munuṉa mai kaṯaṟa uralpai ngayulu ngaṉmanytju uṉinypa tjuṯa tjunkunytja wiyatjangku.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Kan nyaaku ngayuku mani raikingka kutju karpiṟa kanyiningi bankingka tjunkunytja wiyangku? Tjinguṟu nyuntu bankingka tjunkunyangkampa ngayulu puḻka nguwanpa bankinguṟu mantjinma maḻaku pitjala.’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Munu tjanala wangkangu palula itingka ngaṟanyangka, ‘Mani palatjaya mantjiṟa uwa wati panya puḻka palyantjanya.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 “Palu aṉangu tjuṯangkuya wangkangu palula, ‘Wiya, paluṟu panya puḻka kanyini yakutja tjuṯangka 10-pangka.’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 “Ka mayatja panya paluṟu wangkangu, ‘Wiya, panya puḻka palyantjalu piṟuku mantjilku, palu panya waṟka palyantja wiyanguṟu ngayulu palumpa uwankara mantjilku maṟalpa ngaṟanytjaku.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Kaṉa kuwari nyurala tjapini, “Ngananya tjana panyatja ngayulu mayatjarinytjaku mukuringkunytja wiya? Ngalya-katiya palunya tjananya munuya nyanga kuranyu iluntara ngayula miṟangka!” ’ Alatji mayatja panya paluṟu wangkangu.”
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Munu Jesunya nyanganpa wangkara wiyaringkula ma-pakaṉu Jerusalemalakutu.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 — ausente —
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 — ausente —
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Ka tjinguṟu wati kutjupangku nyupalinya nyakula tjapilku alatji wangkara, ‘Nyaaku nyupali palatja araltjananyi?’ Ka pula alatji wangka, ‘Wiya, Mayatjanya nyanga palumpa mukuringanyi.’ Alatji pula wati palula wangka.”
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Ka pula mulapaṯu ankula nyangu paluṟu panya wangkanytjitja.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Ka pula tangkiyi panya kuḻunypa araltjankunyangka wati panya tangkiyiku walytjangku pulanya nyakula tjapinu wangkara, “Nyaaku nyupali araltjananyi?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Ka pula wangkangu, “Wiya, Mayatjanya nyanga palumpa mukuringanyi.” Ka pulanya palyanmanu araltjaṟa katinytjaku.
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Ka pula mulapaṯu katingu Jesulakutu, kaya nintintja tjuṯangku mantara upukuta waṟa maṉkurpa tjunu tangkiyi panya kuḻunytja tjaṉangka munuya Jesunya tatitjunu.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Ka paluṟu tatiṟa pitjanyangka aṉangu tjuṯangku palumpa puḻkaṟa pukuḻarira upukuta tjananku araltjara lipiṟa tjunkula waṉaningi iwarangka palula kuranyu.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Ka paluṟu apu Alipatjaralawanu ankula ma-ukalingangi wimaṟungka itipirira piṟuku Jerusalemalakutu ma-tatintjikitja. Ka ma-ukalingkunyangkaya aṉangu palunya waṉalpai tjuṯa palumpa puḻkaṟa alatjiṯu pukuḻaringi, munuya pukuḻṯu mirara Godanya waḻkuningi, panya paluṟu miracle wiṟu tjuṯa palyantjitjanguṟu, panya tjanaya rawangku nyangangi paluṟu palyannyangka.|src="tnLUK19V37.tif" size="col" loc="p" ref="19:37-38"
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Munuya Godanya mirawaṉingi alatji wangkara,
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Kaya Paṟatji tjuṯangku aṉangu tjuṯangka nguṟur-nguṟurpa ankunytjatjanungku Jesula wangkangu, “Nintilpai, nyanga nyuntunya waṉalpai tjuṯa wanyu paila pilunarinytjaku!”
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Wiya, nyanga tjana tjinguṟu pilunarinyangkampa apu nyangantu ngapartji mirara Godanya waḻkulku.”
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Munu palulanguṟu Jerusalemalakutu ngalya-ilaringkula Jesulu waḻi palunya nyangangi munu paluṟu nyakula ulangi aṉangu tjuṯaku munu wangkangu,
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 “Ngayulu mukuringanyi nyura nintingku kulintjaku yaaltjingaṟa Godala kalypa tjungu nyinanytjikitjangku. Palu wiya, nyura ngurpangku puṯu nyanganyi munu nyura puṯuṯu kulini. Ngaḻṯutjara!
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Panya ngula nyurampa mirpaṉtju tjuṯangku pitjala nyuranya pikangku tjaṯutjuṟa angatjunkuku kampa uwankaranguṟu.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Munuya nyurampa waḻi uwankara piḻuntaṟa minya-minyalku alatjiṯu kutjupa maḻaringkula ngaṟanytjaku wiya, munuya nyuranya unngu nyinanytja tjuṯa uwankara alatjiṯu iluntara wiyalku tjitji tjuṯa kuḻukuḻu. Panya Godanya pitjangu nyuranya wankaṟunkunytjikitja, ka panya nyura palunya ngurkantankunytja wiyangku wantingi.” Alatji Jesulu tjituṟu-tjituṟurira wangkangi Jerusalemanya nyakula.
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Munu palulanguṟu waḻingka ma-wirkaṟa ankula timpulangka tjarpangu. Ka timpulaku yaatangka panya aṉangu tjuṯangku ngaṟala kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilaningi.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Munu tjanala wangkangi, “Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi Godalu wangkanytjitja alatji,
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Munu tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa Jesulu timpulangka pitjala tjukurpa wangkapai. Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku, munu wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku, munu Jewku mayatja tjuṯangku kuḻukuḻu Jesunya kukanymanangi iluntankunytjikitjangku.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Palu puṯuliringiya panya aṉangu tjuṯangkuya rawangku palula tjukurpa kulintjikitja puḻkaṟa mukuringangi munuya puṯu wantingi.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.