Lucas 19
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Ka Jesunya tjana tawunu panya Jerichola tjarpara iwarangka waaraṯu anangi.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Ka ngura nyara palula wati mani puḻkatjara ini Tjakiyatjanya nyinangi mani mantjilpai tjuṯaku mayatja, panya palumpa waṟka tjuṯangku aṉangu tjuṯanguṟu kamantaku mani mantjilpai.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Ka Jesunya tjana ankunyangka aṉangu winki iwarangka ngaṟala waṉaningi palunya nyakunytjikitja.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Munu paluṟu kuranyu wirtjapakaṉu puṉu miṉatjarangka tatiṟa Jesunya katunguṟu nyakunytjikitja panya paluṟu kuliningi, “Tjinguṟu Jesunya nyanga palulawanu pitjaku.”
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Ka Jesunya mulapaṯu nyara palulawanu anangi munu puṉu pala palula wirkaṟa ira-nyakula nyangu Tjakiyatjanya puṉu katu nyinanyangka munu wangkangu, “Tjakiyatja! Ngalya-ukaliwa! Ngayulu kuwari nyuntula akatjari nyinanytjikitja mukuringanyi nyuntumpa waḻingka.” |src="DN00417b.tif" size="col" loc="p" ref="19:5-6"
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Ka Tjakiyatjanya mapalku ukalingu puṉunguṟu, munu pukuḻarira Jesunya katingu palumpa waḻikutu.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Kaya aṉangu tjuṯangku Jesunya katinyangka nyakula mirpaṉarira wangkara waṉingi alatji, “Ai! Wati nyaratja kura mulapa. Ka Jesunya nyaaku palumpa ngurakutu ananyi?”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Ka nyara palumpa ngurangka Tjakiyatjalu pakaṟa winkingka miṟangka Mayatja Jesula wangkangu alatji, “Mayatja, ngayulu kuwari ulytja kutjupa kutjupa uwankara tjaraṉi kutjarankunytjikitjangku munuṉatju tjara kutju ngaḻṯutjara tjuṯa ungkuku. Munuṉa ngayulu aṉangu kutjupa tjuṯangka mani ngunti waintaṟa mantjintjatjanungku palunya tjananya maḻakungku ungkuku kutjara kutjara-aṟangku.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Ka Jesulu nyangatja kuliṟa wangkangu palula, “Kuwari nyanga alatjiṯu nyuntunya munu nyuntumpa walytjapiti kuḻu Godalu wankaṟunu waḻi nyangangka nyinanytja tjuṯa. Panya kuwari nyuntu Aipuṟamanya puṟunypa Godaku mulamularingu. Nyara palulanguṟu nyuntu Aipuṟamaku walytja mulapa nyinanyi.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Panya ngayulu Watiku Katjanya pitjangu aṉangu kawalirinytja tjuṯa nguriṟa mantjintjikitja munu Godala maḻakungku tjunguṟa wankaṟu kanyintjikitja.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 — ausente —
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 — ausente —
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Ka wati paluṟu ankunytja kuwaripangka aṉangu palumpa waṟka tjuṯa aḻṯingu wati 10-pala munu tjananya mani yakutjangka kutju kutju ungkula wangkangu, ‘Waṟkaya palyanma mani nyanga palunyatjarangku ngayulu maḻaku pitjanytjaku paṯaṟa munuya mani puḻkaringkunytjaku piṟuku palyanma.’ Alatji paluṟu wangkara tjananya wantikatingu munu anu parari ngura kutjupakutu mayatjarinytjikitja.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Palu palumpa ngurangka aṉangu tjuṯa palumpa kuraringkupai, munuya ankunyangka maḻangka wati tjakulpa tjuṯa maḻawanungku iyaṉu tjana ankula alatji wangkanytjaku, ‘Wiya, wati nyanga palumpala nganaṉa mukuringkunytja wiya nganampa mayatja puḻka nyinanytjaku nganampa ngurangka.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Palu ngura nyara parariya palunya tjananya kuliṟa wantingu munuya wati panya palunya tjunu alatjiṯu mayatja puḻka nyinanytjaku ngura uwankaraku. Ka palulanguṟu maḻaku pitjangu wati panya paluṟu munu wirkaṟa waṟka panya tjuṯa aḻṯingu munu tjananya wangkangu, ‘Ngayulu panya nyuranya mani ungkukatingu. Ka nyura yaaltjiṯu piṟuku palyaṉu ngayulu ankunyangka maḻangka mani panya palula tjanalanguṟu?’
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 “Ka wati waṟka kutju kuranyu pitjangu munu palula wangkangu, ‘Uwa mayatja, panya yakutja manitjara kutjuṉin ungu.
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Kaṉa ngayulu piṟuku palyaṉu mani puḻka mulapa nampa nyangatja panya yakutja 10-pa.’ |src="cn01904B.tif" size="col" loc="p" ref="19:17-18"
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 “Ka palulanguṟu wati waṟka kutjupa palulakutu pitjangu munu wangkangu, ‘Mayatja, panya nyuntuṉin yakutja manitjara kutju ungu, kaṉa ngayulu piṟuku palyaṉu mani puḻka nampa nyangatja panya yakutja 5-pala.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Ka mayatjangku palula wangkangu, ‘Uwa palya. Ngayulu nyuntunya mayatja tjunkuku ngura puḻka 5-pala aṯunymaṟa kanyintjaku.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Ka piṟuku wati waṟka kutjupa pitjangu munu paluṟu mayatjangka wangkangu, ‘Mayatja, nyangatja mani panya nyuntu ngayunya ungkunytja. Ngayulu nyanga palunya raikingka karpiṟa kumpilpa ngarinytjaku tjunu.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Panya ngayuluṉa nguḻuringangi nyuntumpa panya nyuntu wati wituwitu, munu nyuntu witulya puḻkangku mantjilpai nyuntu tjunkunytja wiyatjangku munu panyan mai kaṯaṟa uralpai nyuntu ngaṉmanytju uṉinypa tjuṯa tjunkunytja wiyatjangku.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 “Ka mayatjangku panya wangkangu palunya, ‘Nyuntun wati kura, munun waṟka ngayuku palyantja wiya alatjiṯu. Kuwariṉa tjukurpa panya nyuntu ngayunya wangkanytjitjanguṟu nyuntunya paini. Panya nyuntu ninti ngayuku panya ngayulu wati wituwitu munuṉa witulya puḻkangku mantjilpai ngayulu tjunkunytja wiyatjangku, munuṉa mai kaṯaṟa uralpai ngayulu ngaṉmanytju uṉinypa tjuṯa tjunkunytja wiyatjangku.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Kan nyaaku ngayuku mani raikingka kutju karpiṟa kanyiningi bankingka tjunkunytja wiyangku? Tjinguṟu nyuntu bankingka tjunkunyangkampa ngayulu puḻka nguwanpa bankinguṟu mantjinma maḻaku pitjala.’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Munu tjanala wangkangu palula itingka ngaṟanyangka, ‘Mani palatjaya mantjiṟa uwa wati panya puḻka palyantjanya.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 “Palu aṉangu tjuṯangkuya wangkangu palula, ‘Wiya, paluṟu panya puḻka kanyini yakutja tjuṯangka 10-pangka.’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 “Ka mayatja panya paluṟu wangkangu, ‘Wiya, panya puḻka palyantjalu piṟuku mantjilku, palu panya waṟka palyantja wiyanguṟu ngayulu palumpa uwankara mantjilku maṟalpa ngaṟanytjaku.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Kaṉa kuwari nyurala tjapini, “Ngananya tjana panyatja ngayulu mayatjarinytjaku mukuringkunytja wiya? Ngalya-katiya palunya tjananya munuya nyanga kuranyu iluntara ngayula miṟangka!” ’ Alatji mayatja panya paluṟu wangkangu.”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Munu Jesunya nyanganpa wangkara wiyaringkula ma-pakaṉu Jerusalemalakutu.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 — ausente —
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 — ausente —
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Ka tjinguṟu wati kutjupangku nyupalinya nyakula tjapilku alatji wangkara, ‘Nyaaku nyupali palatja araltjananyi?’ Ka pula alatji wangka, ‘Wiya, Mayatjanya nyanga palumpa mukuringanyi.’ Alatji pula wati palula wangka.”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ka pula mulapaṯu ankula nyangu paluṟu panya wangkanytjitja.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Ka pula tangkiyi panya kuḻunypa araltjankunyangka wati panya tangkiyiku walytjangku pulanya nyakula tjapinu wangkara, “Nyaaku nyupali araltjananyi?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Ka pula wangkangu, “Wiya, Mayatjanya nyanga palumpa mukuringanyi.” Ka pulanya palyanmanu araltjaṟa katinytjaku.
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Ka pula mulapaṯu katingu Jesulakutu, kaya nintintja tjuṯangku mantara upukuta waṟa maṉkurpa tjunu tangkiyi panya kuḻunytja tjaṉangka munuya Jesunya tatitjunu.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Ka paluṟu tatiṟa pitjanyangka aṉangu tjuṯangku palumpa puḻkaṟa pukuḻarira upukuta tjananku araltjara lipiṟa tjunkula waṉaningi iwarangka palula kuranyu.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Ka paluṟu apu Alipatjaralawanu ankula ma-ukalingangi wimaṟungka itipirira piṟuku Jerusalemalakutu ma-tatintjikitja. Ka ma-ukalingkunyangkaya aṉangu palunya waṉalpai tjuṯa palumpa puḻkaṟa alatjiṯu pukuḻaringi, munuya pukuḻṯu mirara Godanya waḻkuningi, panya paluṟu miracle wiṟu tjuṯa palyantjitjanguṟu, panya tjanaya rawangku nyangangi paluṟu palyannyangka.|src="tnLUK19V37.tif" size="col" loc="p" ref="19:37-38"
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Munuya Godanya mirawaṉingi alatji wangkara,
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Kaya Paṟatji tjuṯangku aṉangu tjuṯangka nguṟur-nguṟurpa ankunytjatjanungku Jesula wangkangu, “Nintilpai, nyanga nyuntunya waṉalpai tjuṯa wanyu paila pilunarinytjaku!”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Wiya, nyanga tjana tjinguṟu pilunarinyangkampa apu nyangantu ngapartji mirara Godanya waḻkulku.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Munu palulanguṟu Jerusalemalakutu ngalya-ilaringkula Jesulu waḻi palunya nyangangi munu paluṟu nyakula ulangi aṉangu tjuṯaku munu wangkangu,
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 “Ngayulu mukuringanyi nyura nintingku kulintjaku yaaltjingaṟa Godala kalypa tjungu nyinanytjikitjangku. Palu wiya, nyura ngurpangku puṯu nyanganyi munu nyura puṯuṯu kulini. Ngaḻṯutjara!
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Panya ngula nyurampa mirpaṉtju tjuṯangku pitjala nyuranya pikangku tjaṯutjuṟa angatjunkuku kampa uwankaranguṟu.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Munuya nyurampa waḻi uwankara piḻuntaṟa minya-minyalku alatjiṯu kutjupa maḻaringkula ngaṟanytjaku wiya, munuya nyuranya unngu nyinanytja tjuṯa uwankara alatjiṯu iluntara wiyalku tjitji tjuṯa kuḻukuḻu. Panya Godanya pitjangu nyuranya wankaṟunkunytjikitja, ka panya nyura palunya ngurkantankunytja wiyangku wantingi.” Alatji Jesulu tjituṟu-tjituṟurira wangkangi Jerusalemanya nyakula.
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Munu palulanguṟu waḻingka ma-wirkaṟa ankula timpulangka tjarpangu. Ka timpulaku yaatangka panya aṉangu tjuṯangku ngaṟala kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilaningi.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Munu tjanala wangkangi, “Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi Godalu wangkanytjitja alatji,
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Munu tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa Jesulu timpulangka pitjala tjukurpa wangkapai. Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku, munu wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku, munu Jewku mayatja tjuṯangku kuḻukuḻu Jesunya kukanymanangi iluntankunytjikitjangku.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Palu puṯuliringiya panya aṉangu tjuṯangkuya rawangku palula tjukurpa kulintjikitja puḻkaṟa mukuringangi munuya puṯu wantingi.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.