Lucas 19

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ka Jesunya tjana tawunu panya Jerichola tjarpara iwarangka waaraṯu anangi.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Ka ngura nyara palula wati mani puḻkatjara ini Tjakiyatjanya nyinangi mani mantjilpai tjuṯaku mayatja, panya palumpa waṟka tjuṯangku aṉangu tjuṯanguṟu kamantaku mani mantjilpai.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Ka Jesunya tjana ankunyangka aṉangu winki iwarangka ngaṟala waṉaningi palunya nyakunytjikitja.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Munu paluṟu kuranyu wirtjapakaṉu puṉu miṉatjarangka tatiṟa Jesunya katunguṟu nyakunytjikitja panya paluṟu kuliningi, “Tjinguṟu Jesunya nyanga palulawanu pitjaku.”
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Ka Jesunya mulapaṯu nyara palulawanu anangi munu puṉu pala palula wirkaṟa ira-nyakula nyangu Tjakiyatjanya puṉu katu nyinanyangka munu wangkangu, “Tjakiyatja! Ngalya-ukaliwa! Ngayulu kuwari nyuntula akatjari nyinanytjikitja mukuringanyi nyuntumpa waḻingka.” |src="DN00417b.tif" size="col" loc="p" ref="19:5-6"
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Ka Tjakiyatjanya mapalku ukalingu puṉunguṟu, munu pukuḻarira Jesunya katingu palumpa waḻikutu.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Kaya aṉangu tjuṯangku Jesunya katinyangka nyakula mirpaṉarira wangkara waṉingi alatji, “Ai! Wati nyaratja kura mulapa. Ka Jesunya nyaaku palumpa ngurakutu ananyi?”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Ka nyara palumpa ngurangka Tjakiyatjalu pakaṟa winkingka miṟangka Mayatja Jesula wangkangu alatji, “Mayatja, ngayulu kuwari ulytja kutjupa kutjupa uwankara tjaraṉi kutjarankunytjikitjangku munuṉatju tjara kutju ngaḻṯutjara tjuṯa ungkuku. Munuṉa ngayulu aṉangu kutjupa tjuṯangka mani ngunti waintaṟa mantjintjatjanungku palunya tjananya maḻakungku ungkuku kutjara kutjara-aṟangku.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Ka Jesulu nyangatja kuliṟa wangkangu palula, “Kuwari nyanga alatjiṯu nyuntunya munu nyuntumpa walytjapiti kuḻu Godalu wankaṟunu waḻi nyangangka nyinanytja tjuṯa. Panya kuwari nyuntu Aipuṟamanya puṟunypa Godaku mulamularingu. Nyara palulanguṟu nyuntu Aipuṟamaku walytja mulapa nyinanyi.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Panya ngayulu Watiku Katjanya pitjangu aṉangu kawalirinytja tjuṯa nguriṟa mantjintjikitja munu Godala maḻakungku tjunguṟa wankaṟu kanyintjikitja.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 — ausente —
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 — ausente —
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Ka wati paluṟu ankunytja kuwaripangka aṉangu palumpa waṟka tjuṯa aḻṯingu wati 10-pala munu tjananya mani yakutjangka kutju kutju ungkula wangkangu, ‘Waṟkaya palyanma mani nyanga palunyatjarangku ngayulu maḻaku pitjanytjaku paṯaṟa munuya mani puḻkaringkunytjaku piṟuku palyanma.’ Alatji paluṟu wangkara tjananya wantikatingu munu anu parari ngura kutjupakutu mayatjarinytjikitja.
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 “Palu palumpa ngurangka aṉangu tjuṯa palumpa kuraringkupai, munuya ankunyangka maḻangka wati tjakulpa tjuṯa maḻawanungku iyaṉu tjana ankula alatji wangkanytjaku, ‘Wiya, wati nyanga palumpala nganaṉa mukuringkunytja wiya nganampa mayatja puḻka nyinanytjaku nganampa ngurangka.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Palu ngura nyara parariya palunya tjananya kuliṟa wantingu munuya wati panya palunya tjunu alatjiṯu mayatja puḻka nyinanytjaku ngura uwankaraku. Ka palulanguṟu maḻaku pitjangu wati panya paluṟu munu wirkaṟa waṟka panya tjuṯa aḻṯingu munu tjananya wangkangu, ‘Ngayulu panya nyuranya mani ungkukatingu. Ka nyura yaaltjiṯu piṟuku palyaṉu ngayulu ankunyangka maḻangka mani panya palula tjanalanguṟu?’
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 “Ka wati waṟka kutju kuranyu pitjangu munu palula wangkangu, ‘Uwa mayatja, panya yakutja manitjara kutjuṉin ungu.
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Kaṉa ngayulu piṟuku palyaṉu mani puḻka mulapa nampa nyangatja panya yakutja 10-pa.’ |src="cn01904B.tif" size="col" loc="p" ref="19:17-18"
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Ka palulanguṟu wati waṟka kutjupa palulakutu pitjangu munu wangkangu, ‘Mayatja, panya nyuntuṉin yakutja manitjara kutju ungu, kaṉa ngayulu piṟuku palyaṉu mani puḻka nampa nyangatja panya yakutja 5-pala.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 “Ka mayatjangku palula wangkangu, ‘Uwa palya. Ngayulu nyuntunya mayatja tjunkuku ngura puḻka 5-pala aṯunymaṟa kanyintjaku.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 “Ka piṟuku wati waṟka kutjupa pitjangu munu paluṟu mayatjangka wangkangu, ‘Mayatja, nyangatja mani panya nyuntu ngayunya ungkunytja. Ngayulu nyanga palunya raikingka karpiṟa kumpilpa ngarinytjaku tjunu.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Panya ngayuluṉa nguḻuringangi nyuntumpa panya nyuntu wati wituwitu, munu nyuntu witulya puḻkangku mantjilpai nyuntu tjunkunytja wiyatjangku munu panyan mai kaṯaṟa uralpai nyuntu ngaṉmanytju uṉinypa tjuṯa tjunkunytja wiyatjangku.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Ka mayatjangku panya wangkangu palunya, ‘Nyuntun wati kura, munun waṟka ngayuku palyantja wiya alatjiṯu. Kuwariṉa tjukurpa panya nyuntu ngayunya wangkanytjitjanguṟu nyuntunya paini. Panya nyuntu ninti ngayuku panya ngayulu wati wituwitu munuṉa witulya puḻkangku mantjilpai ngayulu tjunkunytja wiyatjangku, munuṉa mai kaṯaṟa uralpai ngayulu ngaṉmanytju uṉinypa tjuṯa tjunkunytja wiyatjangku.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Kan nyaaku ngayuku mani raikingka kutju karpiṟa kanyiningi bankingka tjunkunytja wiyangku? Tjinguṟu nyuntu bankingka tjunkunyangkampa ngayulu puḻka nguwanpa bankinguṟu mantjinma maḻaku pitjala.’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Munu tjanala wangkangu palula itingka ngaṟanyangka, ‘Mani palatjaya mantjiṟa uwa wati panya puḻka palyantjanya.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 “Palu aṉangu tjuṯangkuya wangkangu palula, ‘Wiya, paluṟu panya puḻka kanyini yakutja tjuṯangka 10-pangka.’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 “Ka mayatja panya paluṟu wangkangu, ‘Wiya, panya puḻka palyantjalu piṟuku mantjilku, palu panya waṟka palyantja wiyanguṟu ngayulu palumpa uwankara mantjilku maṟalpa ngaṟanytjaku.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Kaṉa kuwari nyurala tjapini, “Ngananya tjana panyatja ngayulu mayatjarinytjaku mukuringkunytja wiya? Ngalya-katiya palunya tjananya munuya nyanga kuranyu iluntara ngayula miṟangka!” ’ Alatji mayatja panya paluṟu wangkangu.”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Munu Jesunya nyanganpa wangkara wiyaringkula ma-pakaṉu Jerusalemalakutu.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 — ausente —
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 — ausente —
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ka tjinguṟu wati kutjupangku nyupalinya nyakula tjapilku alatji wangkara, ‘Nyaaku nyupali palatja araltjananyi?’ Ka pula alatji wangka, ‘Wiya, Mayatjanya nyanga palumpa mukuringanyi.’ Alatji pula wati palula wangka.”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Ka pula mulapaṯu ankula nyangu paluṟu panya wangkanytjitja.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Ka pula tangkiyi panya kuḻunypa araltjankunyangka wati panya tangkiyiku walytjangku pulanya nyakula tjapinu wangkara, “Nyaaku nyupali araltjananyi?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Ka pula wangkangu, “Wiya, Mayatjanya nyanga palumpa mukuringanyi.” Ka pulanya palyanmanu araltjaṟa katinytjaku.
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Ka pula mulapaṯu katingu Jesulakutu, kaya nintintja tjuṯangku mantara upukuta waṟa maṉkurpa tjunu tangkiyi panya kuḻunytja tjaṉangka munuya Jesunya tatitjunu.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Ka paluṟu tatiṟa pitjanyangka aṉangu tjuṯangku palumpa puḻkaṟa pukuḻarira upukuta tjananku araltjara lipiṟa tjunkula waṉaningi iwarangka palula kuranyu.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Ka paluṟu apu Alipatjaralawanu ankula ma-ukalingangi wimaṟungka itipirira piṟuku Jerusalemalakutu ma-tatintjikitja. Ka ma-ukalingkunyangkaya aṉangu palunya waṉalpai tjuṯa palumpa puḻkaṟa alatjiṯu pukuḻaringi, munuya pukuḻṯu mirara Godanya waḻkuningi, panya paluṟu miracle wiṟu tjuṯa palyantjitjanguṟu, panya tjanaya rawangku nyangangi paluṟu palyannyangka.|src="tnLUK19V37.tif" size="col" loc="p" ref="19:37-38"
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 Munuya Godanya mirawaṉingi alatji wangkara,
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Kaya Paṟatji tjuṯangku aṉangu tjuṯangka nguṟur-nguṟurpa ankunytjatjanungku Jesula wangkangu, “Nintilpai, nyanga nyuntunya waṉalpai tjuṯa wanyu paila pilunarinytjaku!”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Wiya, nyanga tjana tjinguṟu pilunarinyangkampa apu nyangantu ngapartji mirara Godanya waḻkulku.”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Munu palulanguṟu Jerusalemalakutu ngalya-ilaringkula Jesulu waḻi palunya nyangangi munu paluṟu nyakula ulangi aṉangu tjuṯaku munu wangkangu,
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 “Ngayulu mukuringanyi nyura nintingku kulintjaku yaaltjingaṟa Godala kalypa tjungu nyinanytjikitjangku. Palu wiya, nyura ngurpangku puṯu nyanganyi munu nyura puṯuṯu kulini. Ngaḻṯutjara!
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Panya ngula nyurampa mirpaṉtju tjuṯangku pitjala nyuranya pikangku tjaṯutjuṟa angatjunkuku kampa uwankaranguṟu.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Munuya nyurampa waḻi uwankara piḻuntaṟa minya-minyalku alatjiṯu kutjupa maḻaringkula ngaṟanytjaku wiya, munuya nyuranya unngu nyinanytja tjuṯa uwankara alatjiṯu iluntara wiyalku tjitji tjuṯa kuḻukuḻu. Panya Godanya pitjangu nyuranya wankaṟunkunytjikitja, ka panya nyura palunya ngurkantankunytja wiyangku wantingi.” Alatji Jesulu tjituṟu-tjituṟurira wangkangi Jerusalemanya nyakula.
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Munu palulanguṟu waḻingka ma-wirkaṟa ankula timpulangka tjarpangu. Ka timpulaku yaatangka panya aṉangu tjuṯangku ngaṟala kutjupa kutjupa tjuṯa tjalamilaningi.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Munu tjanala wangkangi, “Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi Godalu wangkanytjitja alatji,
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Munu tjiṉṯu kutjupa tjiṉṯu kutjupa Jesulu timpulangka pitjala tjukurpa wangkapai. Kaya wati tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku, munu wati Moseku tjukurpa nintilpai tjuṯangku, munu Jewku mayatja tjuṯangku kuḻukuḻu Jesunya kukanymanangi iluntankunytjikitjangku.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Palu puṯuliringiya panya aṉangu tjuṯangkuya rawangku palula tjukurpa kulintjikitja puḻkaṟa mukuringangi munuya puṯu wantingi.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.