Lucas 18

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Munu Jesulu tjukurpa aṟa kutjupatjara tjanala wangkangi paluṟu tjana kuliṟa rawangku Godala tjapintjaku pakuringkunytja wiyangku.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 Alatji paluṟu wangkangu, “Tawunu kutjupangka wati mayatja kutjupa nyinangi ngurkantankupai. Munu nyara paluṟu Godaku munu aṉangu tjuṯaku kuḻu nguḻuringkupai wiya tjana palunya kuranmankunytjaku.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Ka tawunu nyara kutju palulaṯu minyma wanakaḻa nyinangi, ka aṉangu kutjupangku palumpa kutjupa kutjupa kutitjuṟa kanyiningi. Ka minyma paluṟu rawa pitjapai wati panya ngurkantankupailakutu munu palula wangkapai, ‘Wanyuṉi alpamilala, munu aṉangu panya palunya wangka ngayunya maḻakungku ungkunytjaku!’ |src="GT00079.tif" size="col" loc="p" ref="18:3-4"
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 “Ka wati paluṟu rawangku alpamilantja wiyangku wantingi, munu rawa mulatu kuliṟa wantinytjatjanungku paluṟu ngula kulinu kutjungku alatji, ‘Ngayulu Godaku nguḻuringkupai wiya, munuṉa aṉangu tjuṯangku wangkanytja kuḻu kuliṟa wantipai.
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 Palu minyma nyanga wanakaḻangkuṉi rawangku ngayunya pitjala tjapilpai. Kaṉa palya palunya kuwari alpamilalku panya ngayulu wantinyangkampa tjinguṟu paluṟu rawa alatjiṯu ngayulakutu pitjama munuṉi rawangkuṯu uuḻinama munuṉi pakunma.’ Alatji wati panya ngurkantankupaingku kuliningi.”
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Munu palulanguṟu Jesulu tjanala wangkangu, “Wati panya palunyaya kulinma! Panya paluṟu minyma palunya rawangku wantingi mapalkungku alpamilantja wiyangku. Munu palulanguṟu nyaa wangkangu?
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Ka Godanya wanyu palu puṟunypa nyinanyi? Panya Godaku walytja tjuṯangku palula rawangku ulara tjapilpai mungangka kaḻaḻa kuḻu paluṟu tjananya alpamilantjaku. Ka paluṟu wanyu tjananya kuliṟa wantipai rawangku alpamilantja wiyangku?
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Wiya, Godalu palunya tjananya kuliṟa mapalkungku alatjiṯu alpamilalpai palumpa aṉangu tjuṯa. Ka ngula ngayulu Watiku Katjangku maḻaku pitjala aṉangu tjuṯa yaaltji-yaaltji nyinanyangka nyakuku mantangka nyanga? Wanyu ngayulu aṉangu tjuṯa ngayuku mulamularingkunytjatjanu rapa mulapa nyinanyangka nyakuku?”
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Munu Jesulu piṟuku tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara tjakultjunangi, panya aṉangu kutjupa tjuṯangkuyanku walytjangku mirawaṉira palyanmankupai munuya kutjupa tjuṯa kuranmankupai. Ka Jesulu tjukurpa nyangatja tjanala wangkangu alatji,
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 “Tjiṉṯu kutjupa wati kutjara anu timpulakutu Godala tjapintjikitja, kutju Paṟatji, ka kutjupa kamantaku mani mantjilpai.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Ka wati panya Paṟatji paṯu ngaṟangi, wati panya mani mantjilpaingka ila wiya, munu paluṟu Godala kaṉany-kaṉanytju maṟa katuringkula tjapiṟa alatji wangkangu,
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Panya ngayulu tjiṉṯu maṉkurpa mai kuka kuḻu ngalkupai munuṉa tjiṉṯu kutjupa wantipai mai kuka kuḻu ngalkuntja wiyangku. Munu panyaṉa waṟkarinytjatjanungku mani mantjiṟa tjukutjuku tjaraṟa nyuntunya rawangku ungkupai Moselu wangkanytjitjangka.’ |src="tnLUK18V13.tif" size="col" loc="p" ref="18:12-13"
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 Ka wati panya mani mantjilpaingku kuṉṯaringkula paṯunguṟu ngaṟala paluṟunku kurunpa tjituṟu-tjituṟurira maṟa piḻpirta tjunkula wangkangu,
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 Munu palulanguṟu Jesulu tjanala wangkangu, “Wati panya kutjara tjapiṟa wiyaringkula ngurakutu anu. Palu Godalu wati kutju palyanmanu palumpa pukuḻarira wati panya mani mantjilpainya, munu wati panya Paṟatjiku pukuḻarinytja wiya alatjiṯu. Ka tjukurpa nyanga palulanguṟu nyura uti kulinma walytjangku mirawaṉinytja wiyangku wantinytjikitjangku. Panya aṉangungku walytjangku mirawaṉinyangkampa Godalu palunya tjukutjukulku. Palu tjinguṟu paluṟu walytjangku tjukutjukunmankunyangkampa Godalu palunya mirawaṉira puḻkanmankuku kutjupa tjuṯangka waintaṟa.”
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku tjitji tjukutjuku tjuṯa Jesulakutu ngalya-katingi maṟa tjunkula wangkara pukuḻmanytjaku. Kaya palumpa nintintja tjuṯangku katinyangka nyakula tjananya painingi.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Palu Jesulu tjitji panya tjukutjuku tjuṯa aḻṯingu palulakutu pitjanytjaku, munu wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Tjitji tjukutjuku tjuṯa ngayulakutu pitjanyangka nyakulaya paintja wiyangku wantima! Panya aṉangu tjuṯa tjitji nyanga tjukutjuku tjuṯa puṟunypa nyinanyangkampa Godalu tjananya mayatja puḻkangku walytjanmaṟa kanyilku.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Kaṉa tjukaṟurungku nyurala wangkanyi, panya nyura tjitji nyanga puṟunytju Godanya wangaṉarangku kulinnyangka kutju Godalu nyuranya mayatjangku walytjanmaṟa tiṯutjarangku kanyilku. Palu nyura wantinyangka paluṟu nyuranya wantiku.”
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Ka wati waḻi inmatjaku mayatjangku palula tjapinu, “Nintilpai, nyuntun wiṟu mulapa! Wanyuṉi tjakultjura, nyaalkuṉa Godala tjunguringkula wanka tiṯutjara nyinanytjikitjangku?”|src="cn01773B.tif" size="col" loc="p" ref="18:18-20"
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Ka Jesulu palula wangkangu, “Nyaakuṉin wiṟunmananyi? Kutjupa wiṟu mulapa nyinanytja wiya, Godanya kutju wiṟu mulapa.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 Palu nyuntu panya ninti Godalu wituntjitja tjuṯaku. Panya paluṟu alatji wangkangu kuri walytjatjarangka ngarinytja wiyangku wantima, miṟi pungkuwiyangku wantima, walytjatjara kutitjunkuwiyangku wantima, aṉangu kutjupa ngunti ngukaṟa wangkawiyangku wantima, munu ngunytjungka mamangka wangaṉarangku kulinma.”
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Ka wati paluṟu wangkangu, “Uwa ngayulu tjitjingkulpi tjukurpa nyanga palunya tjananya uwankara wangaṉarangku kuliningi.”
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Ka alatji wangkanyangka Jesulu kulinu munu palula wangkangu, “Palu nyuntu kutjuku watarkuringu, nyuntu panya kanyintja uwankaraku. Uti nyuntu palunya tjananya manikitjangku tjalamilanma munu mani mantjiṟa ngaḻṯutjara tjuṯa para-ungama munuṉi palulanguṟu pitjala ngayunyalta waṉanma. Munun nyuntu nyara palulanguṟu ngula ilkaṟingka wiṟu mulapalta mantjilku.”
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Palu wati paluṟu alatji wangkanyangka kuliṟa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu, panya paluṟu mani ulytja kutjupa kutjupa puḻkatjara alatjiṯu nyinangi, munu palunya tjananya walytjangku kanyintjikitja mukuringangi.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Ka Jesulu palunya tjituṟu-tjituṟurinyangka nyangu munu palulanguṟu wangkangu, “Nyangatja wituwitu mulapa ngaṟanyi aṉangu mani munu ulytja puḻkatjara tjuṯaku, panya tjana mani ulytja kuḻu puḻkaṟa kuliṟa puṯu Godaku walytjaringanyi paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Kulilaya! Panya nyiilangka aḻa utju mulapa ngaṟanyi. Ka aḻa pala palulawanu wanyu kamula tjarpapai? Wiya alatjiṯu. Ka palu puṟunypaṯu aṉangu mani ulytja puḻkatjara tjuṯa puṯu Godaku walytjaringanyi paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.”
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Kaya aṉangu tjuṯangku nyanganpa kulinu munuya puṯu kuliṟa palula tjapinu, “Palu Godalu aṉangu mani puḻkatjara tjuṯa wantirampa tjinguṟu aṉangu kutjupa uwankara kuḻu ngura kurakutu iyalku wankaṟunkunytja wiyangku.”
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Ka Jesulu piṟuku wangkangu tjanala, “Uwa, aṉangu puṯu walytja wankaringanyi, palu Godalu kutjungku wankalpai.”
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Ka Peterlu wangkangu, “Kulila, panya nganaṉa kutjupa kutjupa uwankara wantikatingu nyuntunya waṉantjikitjangku.”
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 — ausente —
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Munu palulanguṟu Jesulu wati panya palumpa nintintja 12 mauṉṯalpa katingu munu tjanala wangkangu, “Kulilaya! Kuwarila Jerusalemalakutu ananyi. Ka uwankara panya wangkatjara tjuṯangku iriti Watiku Katjatjara walkatjunkunytja utiringkuku.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Panya ngayuku mirpaṉtju tjuṯangkuṉiya witiṟa wati Jew wiya tjuṯa ungkuku, kaṉiya ngayunya anaṟa kuraṟa pungkuku munuṉiya wiṯalytjunkuku.
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 Munuṉiya wiipangka kuḻu puḻkaṟa alkalku munuya palulanguṟu ngayunya iluntankuku. Palu ngayulu ilunytjatjanu tjiṉṯu kutjara wiyaringkula wankaringkula pakalku. Alatji panya nyiringka iriti walkatjunkunytja utiringkuku.”
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Palu palumpa nintintja tjuṯangkuya puṯu nguwanpa kuliningi paluṟu ngula pikatjararingkunytja wangkanyangka, panya mulapa Godalu tjukurpa nyanga palunya kumpilpa kanyiningi tjanala utintja wiyangku tjana nintiringkula uti kulintjaku-tawara.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Ka Jesunya tjana waṯalpi Jerichola wirkanu, ka ngura nyara palula wati kuṟu pati nyinangi iwarangka itingka, munu paluṟu maniku nyinara ngatjilpai.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Munu paluṟu kulinu aṉangu tjuṯa mulapa kinkinpa winki itiwanu wati-pitjanyangka munu tjapinu tjanala, “Nyaaringanyi nyanganpa?”
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Kaya palula wangkangu, “Wiya, Jesunya wati-pitjanyi panya Nazarethanya nguraṟa.”
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Ka wati panya kuṟutjarangku nyangatja kuliṟa Jesula mirara wangkangu, “Jesu! Davidakun katja! Ngaḻṯuriwatju!”
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Kaya aṉangu tjuṯangku Jesula tjungu ankunytjatjanungku palunya kulinu paluṟu Jesula wangkanyangka munuya palunya painu pilunarira wangkawiya nyinanytjaku. Palu paluṟu piṟukuṯu puḻkaṟa mirara tjapiningi alatji wangkara, “Davidakun katja! Ngaḻṯuriwatju!”
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Ka Jesulu miranyangka kuliṟa ngaṟakatingu munu wangkangu wati palunya ngalya-katinytjaku.
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 Munu palunya tjapinu, “Palu ngayulu nyaa palyantjakun nyuntu mukuringanyi?”
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Ka Jesulu wangkangu palula, “Kuṟu aḻaringkula nyawa! Panya nyuntun mulapa ngayuku mulamularingkula kuwari kuṟu aḻaringu.”
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Ka mulapaṯu paluṟu mapalku kuṟu aḻaringkula nyangangi, munu puḻkaṟa pukuḻarira Jesunya waṉaṟa Godanya waḻkuningi. Kaya aṉangu tjuṯangku palunya nyakula urulyaraningi, munuya tjana kuḻu pukuḻarira Godanya waḻkuningi.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.