Lucas 18
Tjukurpa Palya (PJT) vs BKJ
1 Munu Jesulu tjukurpa aṟa kutjupatjara tjanala wangkangi paluṟu tjana kuliṟa rawangku Godala tjapintjaku pakuringkunytja wiyangku.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Alatji paluṟu wangkangu, “Tawunu kutjupangka wati mayatja kutjupa nyinangi ngurkantankupai. Munu nyara paluṟu Godaku munu aṉangu tjuṯaku kuḻu nguḻuringkupai wiya tjana palunya kuranmankunytjaku.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Ka tawunu nyara kutju palulaṯu minyma wanakaḻa nyinangi, ka aṉangu kutjupangku palumpa kutjupa kutjupa kutitjuṟa kanyiningi. Ka minyma paluṟu rawa pitjapai wati panya ngurkantankupailakutu munu palula wangkapai, ‘Wanyuṉi alpamilala, munu aṉangu panya palunya wangka ngayunya maḻakungku ungkunytjaku!’ |src="GT00079.tif" size="col" loc="p" ref="18:3-4"
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 “Ka wati paluṟu rawangku alpamilantja wiyangku wantingi, munu rawa mulatu kuliṟa wantinytjatjanungku paluṟu ngula kulinu kutjungku alatji, ‘Ngayulu Godaku nguḻuringkupai wiya, munuṉa aṉangu tjuṯangku wangkanytja kuḻu kuliṟa wantipai.
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Palu minyma nyanga wanakaḻangkuṉi rawangku ngayunya pitjala tjapilpai. Kaṉa palya palunya kuwari alpamilalku panya ngayulu wantinyangkampa tjinguṟu paluṟu rawa alatjiṯu ngayulakutu pitjama munuṉi rawangkuṯu uuḻinama munuṉi pakunma.’ Alatji wati panya ngurkantankupaingku kuliningi.”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Munu palulanguṟu Jesulu tjanala wangkangu, “Wati panya palunyaya kulinma! Panya paluṟu minyma palunya rawangku wantingi mapalkungku alpamilantja wiyangku. Munu palulanguṟu nyaa wangkangu?
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Ka Godanya wanyu palu puṟunypa nyinanyi? Panya Godaku walytja tjuṯangku palula rawangku ulara tjapilpai mungangka kaḻaḻa kuḻu paluṟu tjananya alpamilantjaku. Ka paluṟu wanyu tjananya kuliṟa wantipai rawangku alpamilantja wiyangku?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Wiya, Godalu palunya tjananya kuliṟa mapalkungku alatjiṯu alpamilalpai palumpa aṉangu tjuṯa. Ka ngula ngayulu Watiku Katjangku maḻaku pitjala aṉangu tjuṯa yaaltji-yaaltji nyinanyangka nyakuku mantangka nyanga? Wanyu ngayulu aṉangu tjuṯa ngayuku mulamularingkunytjatjanu rapa mulapa nyinanyangka nyakuku?”
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Munu Jesulu piṟuku tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara tjakultjunangi, panya aṉangu kutjupa tjuṯangkuyanku walytjangku mirawaṉira palyanmankupai munuya kutjupa tjuṯa kuranmankupai. Ka Jesulu tjukurpa nyangatja tjanala wangkangu alatji,
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Tjiṉṯu kutjupa wati kutjara anu timpulakutu Godala tjapintjikitja, kutju Paṟatji, ka kutjupa kamantaku mani mantjilpai.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Ka wati panya Paṟatji paṯu ngaṟangi, wati panya mani mantjilpaingka ila wiya, munu paluṟu Godala kaṉany-kaṉanytju maṟa katuringkula tjapiṟa alatji wangkangu,
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Panya ngayulu tjiṉṯu maṉkurpa mai kuka kuḻu ngalkupai munuṉa tjiṉṯu kutjupa wantipai mai kuka kuḻu ngalkuntja wiyangku. Munu panyaṉa waṟkarinytjatjanungku mani mantjiṟa tjukutjuku tjaraṟa nyuntunya rawangku ungkupai Moselu wangkanytjitjangka.’ |src="tnLUK18V13.tif" size="col" loc="p" ref="18:12-13"
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Ka wati panya mani mantjilpaingku kuṉṯaringkula paṯunguṟu ngaṟala paluṟunku kurunpa tjituṟu-tjituṟurira maṟa piḻpirta tjunkula wangkangu,
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Munu palulanguṟu Jesulu tjanala wangkangu, “Wati panya kutjara tjapiṟa wiyaringkula ngurakutu anu. Palu Godalu wati kutju palyanmanu palumpa pukuḻarira wati panya mani mantjilpainya, munu wati panya Paṟatjiku pukuḻarinytja wiya alatjiṯu. Ka tjukurpa nyanga palulanguṟu nyura uti kulinma walytjangku mirawaṉinytja wiyangku wantinytjikitjangku. Panya aṉangungku walytjangku mirawaṉinyangkampa Godalu palunya tjukutjukulku. Palu tjinguṟu paluṟu walytjangku tjukutjukunmankunyangkampa Godalu palunya mirawaṉira puḻkanmankuku kutjupa tjuṯangka waintaṟa.”
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku tjitji tjukutjuku tjuṯa Jesulakutu ngalya-katingi maṟa tjunkula wangkara pukuḻmanytjaku. Kaya palumpa nintintja tjuṯangku katinyangka nyakula tjananya painingi.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Palu Jesulu tjitji panya tjukutjuku tjuṯa aḻṯingu palulakutu pitjanytjaku, munu wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Tjitji tjukutjuku tjuṯa ngayulakutu pitjanyangka nyakulaya paintja wiyangku wantima! Panya aṉangu tjuṯa tjitji nyanga tjukutjuku tjuṯa puṟunypa nyinanyangkampa Godalu tjananya mayatja puḻkangku walytjanmaṟa kanyilku.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Kaṉa tjukaṟurungku nyurala wangkanyi, panya nyura tjitji nyanga puṟunytju Godanya wangaṉarangku kulinnyangka kutju Godalu nyuranya mayatjangku walytjanmaṟa tiṯutjarangku kanyilku. Palu nyura wantinyangka paluṟu nyuranya wantiku.”
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Ka wati waḻi inmatjaku mayatjangku palula tjapinu, “Nintilpai, nyuntun wiṟu mulapa! Wanyuṉi tjakultjura, nyaalkuṉa Godala tjunguringkula wanka tiṯutjara nyinanytjikitjangku?”|src="cn01773B.tif" size="col" loc="p" ref="18:18-20"
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Ka Jesulu palula wangkangu, “Nyaakuṉin wiṟunmananyi? Kutjupa wiṟu mulapa nyinanytja wiya, Godanya kutju wiṟu mulapa.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Palu nyuntu panya ninti Godalu wituntjitja tjuṯaku. Panya paluṟu alatji wangkangu kuri walytjatjarangka ngarinytja wiyangku wantima, miṟi pungkuwiyangku wantima, walytjatjara kutitjunkuwiyangku wantima, aṉangu kutjupa ngunti ngukaṟa wangkawiyangku wantima, munu ngunytjungka mamangka wangaṉarangku kulinma.”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ka wati paluṟu wangkangu, “Uwa ngayulu tjitjingkulpi tjukurpa nyanga palunya tjananya uwankara wangaṉarangku kuliningi.”
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Ka alatji wangkanyangka Jesulu kulinu munu palula wangkangu, “Palu nyuntu kutjuku watarkuringu, nyuntu panya kanyintja uwankaraku. Uti nyuntu palunya tjananya manikitjangku tjalamilanma munu mani mantjiṟa ngaḻṯutjara tjuṯa para-ungama munuṉi palulanguṟu pitjala ngayunyalta waṉanma. Munun nyuntu nyara palulanguṟu ngula ilkaṟingka wiṟu mulapalta mantjilku.”
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Palu wati paluṟu alatji wangkanyangka kuliṟa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu, panya paluṟu mani ulytja kutjupa kutjupa puḻkatjara alatjiṯu nyinangi, munu palunya tjananya walytjangku kanyintjikitja mukuringangi.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Ka Jesulu palunya tjituṟu-tjituṟurinyangka nyangu munu palulanguṟu wangkangu, “Nyangatja wituwitu mulapa ngaṟanyi aṉangu mani munu ulytja puḻkatjara tjuṯaku, panya tjana mani ulytja kuḻu puḻkaṟa kuliṟa puṯu Godaku walytjaringanyi paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Kulilaya! Panya nyiilangka aḻa utju mulapa ngaṟanyi. Ka aḻa pala palulawanu wanyu kamula tjarpapai? Wiya alatjiṯu. Ka palu puṟunypaṯu aṉangu mani ulytja puḻkatjara tjuṯa puṯu Godaku walytjaringanyi paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Kaya aṉangu tjuṯangku nyanganpa kulinu munuya puṯu kuliṟa palula tjapinu, “Palu Godalu aṉangu mani puḻkatjara tjuṯa wantirampa tjinguṟu aṉangu kutjupa uwankara kuḻu ngura kurakutu iyalku wankaṟunkunytja wiyangku.”
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Ka Jesulu piṟuku wangkangu tjanala, “Uwa, aṉangu puṯu walytja wankaringanyi, palu Godalu kutjungku wankalpai.”
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Ka Peterlu wangkangu, “Kulila, panya nganaṉa kutjupa kutjupa uwankara wantikatingu nyuntunya waṉantjikitjangku.”
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 — ausente —
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 — ausente —
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Munu palulanguṟu Jesulu wati panya palumpa nintintja 12 mauṉṯalpa katingu munu tjanala wangkangu, “Kulilaya! Kuwarila Jerusalemalakutu ananyi. Ka uwankara panya wangkatjara tjuṯangku iriti Watiku Katjatjara walkatjunkunytja utiringkuku.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Panya ngayuku mirpaṉtju tjuṯangkuṉiya witiṟa wati Jew wiya tjuṯa ungkuku, kaṉiya ngayunya anaṟa kuraṟa pungkuku munuṉiya wiṯalytjunkuku.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Munuṉiya wiipangka kuḻu puḻkaṟa alkalku munuya palulanguṟu ngayunya iluntankuku. Palu ngayulu ilunytjatjanu tjiṉṯu kutjara wiyaringkula wankaringkula pakalku. Alatji panya nyiringka iriti walkatjunkunytja utiringkuku.”
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Palu palumpa nintintja tjuṯangkuya puṯu nguwanpa kuliningi paluṟu ngula pikatjararingkunytja wangkanyangka, panya mulapa Godalu tjukurpa nyanga palunya kumpilpa kanyiningi tjanala utintja wiyangku tjana nintiringkula uti kulintjaku-tawara.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Ka Jesunya tjana waṯalpi Jerichola wirkanu, ka ngura nyara palula wati kuṟu pati nyinangi iwarangka itingka, munu paluṟu maniku nyinara ngatjilpai.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Munu paluṟu kulinu aṉangu tjuṯa mulapa kinkinpa winki itiwanu wati-pitjanyangka munu tjapinu tjanala, “Nyaaringanyi nyanganpa?”
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Kaya palula wangkangu, “Wiya, Jesunya wati-pitjanyi panya Nazarethanya nguraṟa.”
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Ka wati panya kuṟutjarangku nyangatja kuliṟa Jesula mirara wangkangu, “Jesu! Davidakun katja! Ngaḻṯuriwatju!”
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Kaya aṉangu tjuṯangku Jesula tjungu ankunytjatjanungku palunya kulinu paluṟu Jesula wangkanyangka munuya palunya painu pilunarira wangkawiya nyinanytjaku. Palu paluṟu piṟukuṯu puḻkaṟa mirara tjapiningi alatji wangkara, “Davidakun katja! Ngaḻṯuriwatju!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Ka Jesulu miranyangka kuliṟa ngaṟakatingu munu wangkangu wati palunya ngalya-katinytjaku.
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 Munu palunya tjapinu, “Palu ngayulu nyaa palyantjakun nyuntu mukuringanyi?”
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Ka Jesulu wangkangu palula, “Kuṟu aḻaringkula nyawa! Panya nyuntun mulapa ngayuku mulamularingkula kuwari kuṟu aḻaringu.”
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Ka mulapaṯu paluṟu mapalku kuṟu aḻaringkula nyangangi, munu puḻkaṟa pukuḻarira Jesunya waṉaṟa Godanya waḻkuningi. Kaya aṉangu tjuṯangku palunya nyakula urulyaraningi, munuya tjana kuḻu pukuḻarira Godanya waḻkuningi.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.