Lucas 18
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Munu Jesulu tjukurpa aṟa kutjupatjara tjanala wangkangi paluṟu tjana kuliṟa rawangku Godala tjapintjaku pakuringkunytja wiyangku.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Alatji paluṟu wangkangu, “Tawunu kutjupangka wati mayatja kutjupa nyinangi ngurkantankupai. Munu nyara paluṟu Godaku munu aṉangu tjuṯaku kuḻu nguḻuringkupai wiya tjana palunya kuranmankunytjaku.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Ka tawunu nyara kutju palulaṯu minyma wanakaḻa nyinangi, ka aṉangu kutjupangku palumpa kutjupa kutjupa kutitjuṟa kanyiningi. Ka minyma paluṟu rawa pitjapai wati panya ngurkantankupailakutu munu palula wangkapai, ‘Wanyuṉi alpamilala, munu aṉangu panya palunya wangka ngayunya maḻakungku ungkunytjaku!’ |src="GT00079.tif" size="col" loc="p" ref="18:3-4"
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 “Ka wati paluṟu rawangku alpamilantja wiyangku wantingi, munu rawa mulatu kuliṟa wantinytjatjanungku paluṟu ngula kulinu kutjungku alatji, ‘Ngayulu Godaku nguḻuringkupai wiya, munuṉa aṉangu tjuṯangku wangkanytja kuḻu kuliṟa wantipai.
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 Palu minyma nyanga wanakaḻangkuṉi rawangku ngayunya pitjala tjapilpai. Kaṉa palya palunya kuwari alpamilalku panya ngayulu wantinyangkampa tjinguṟu paluṟu rawa alatjiṯu ngayulakutu pitjama munuṉi rawangkuṯu uuḻinama munuṉi pakunma.’ Alatji wati panya ngurkantankupaingku kuliningi.”
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Munu palulanguṟu Jesulu tjanala wangkangu, “Wati panya palunyaya kulinma! Panya paluṟu minyma palunya rawangku wantingi mapalkungku alpamilantja wiyangku. Munu palulanguṟu nyaa wangkangu?
6 E o Senhor continuou:
7 Ka Godanya wanyu palu puṟunypa nyinanyi? Panya Godaku walytja tjuṯangku palula rawangku ulara tjapilpai mungangka kaḻaḻa kuḻu paluṟu tjananya alpamilantjaku. Ka paluṟu wanyu tjananya kuliṟa wantipai rawangku alpamilantja wiyangku?
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 Wiya, Godalu palunya tjananya kuliṟa mapalkungku alatjiṯu alpamilalpai palumpa aṉangu tjuṯa. Ka ngula ngayulu Watiku Katjangku maḻaku pitjala aṉangu tjuṯa yaaltji-yaaltji nyinanyangka nyakuku mantangka nyanga? Wanyu ngayulu aṉangu tjuṯa ngayuku mulamularingkunytjatjanu rapa mulapa nyinanyangka nyakuku?”
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Munu Jesulu piṟuku tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara tjakultjunangi, panya aṉangu kutjupa tjuṯangkuyanku walytjangku mirawaṉira palyanmankupai munuya kutjupa tjuṯa kuranmankupai. Ka Jesulu tjukurpa nyangatja tjanala wangkangu alatji,
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 “Tjiṉṯu kutjupa wati kutjara anu timpulakutu Godala tjapintjikitja, kutju Paṟatji, ka kutjupa kamantaku mani mantjilpai.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Ka wati panya Paṟatji paṯu ngaṟangi, wati panya mani mantjilpaingka ila wiya, munu paluṟu Godala kaṉany-kaṉanytju maṟa katuringkula tjapiṟa alatji wangkangu,
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Panya ngayulu tjiṉṯu maṉkurpa mai kuka kuḻu ngalkupai munuṉa tjiṉṯu kutjupa wantipai mai kuka kuḻu ngalkuntja wiyangku. Munu panyaṉa waṟkarinytjatjanungku mani mantjiṟa tjukutjuku tjaraṟa nyuntunya rawangku ungkupai Moselu wangkanytjitjangka.’ |src="tnLUK18V13.tif" size="col" loc="p" ref="18:12-13"
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 Ka wati panya mani mantjilpaingku kuṉṯaringkula paṯunguṟu ngaṟala paluṟunku kurunpa tjituṟu-tjituṟurira maṟa piḻpirta tjunkula wangkangu,
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Munu palulanguṟu Jesulu tjanala wangkangu, “Wati panya kutjara tjapiṟa wiyaringkula ngurakutu anu. Palu Godalu wati kutju palyanmanu palumpa pukuḻarira wati panya mani mantjilpainya, munu wati panya Paṟatjiku pukuḻarinytja wiya alatjiṯu. Ka tjukurpa nyanga palulanguṟu nyura uti kulinma walytjangku mirawaṉinytja wiyangku wantinytjikitjangku. Panya aṉangungku walytjangku mirawaṉinyangkampa Godalu palunya tjukutjukulku. Palu tjinguṟu paluṟu walytjangku tjukutjukunmankunyangkampa Godalu palunya mirawaṉira puḻkanmankuku kutjupa tjuṯangka waintaṟa.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku tjitji tjukutjuku tjuṯa Jesulakutu ngalya-katingi maṟa tjunkula wangkara pukuḻmanytjaku. Kaya palumpa nintintja tjuṯangku katinyangka nyakula tjananya painingi.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Palu Jesulu tjitji panya tjukutjuku tjuṯa aḻṯingu palulakutu pitjanytjaku, munu wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Tjitji tjukutjuku tjuṯa ngayulakutu pitjanyangka nyakulaya paintja wiyangku wantima! Panya aṉangu tjuṯa tjitji nyanga tjukutjuku tjuṯa puṟunypa nyinanyangkampa Godalu tjananya mayatja puḻkangku walytjanmaṟa kanyilku.
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 Kaṉa tjukaṟurungku nyurala wangkanyi, panya nyura tjitji nyanga puṟunytju Godanya wangaṉarangku kulinnyangka kutju Godalu nyuranya mayatjangku walytjanmaṟa tiṯutjarangku kanyilku. Palu nyura wantinyangka paluṟu nyuranya wantiku.”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Ka wati waḻi inmatjaku mayatjangku palula tjapinu, “Nintilpai, nyuntun wiṟu mulapa! Wanyuṉi tjakultjura, nyaalkuṉa Godala tjunguringkula wanka tiṯutjara nyinanytjikitjangku?”|src="cn01773B.tif" size="col" loc="p" ref="18:18-20"
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Ka Jesulu palula wangkangu, “Nyaakuṉin wiṟunmananyi? Kutjupa wiṟu mulapa nyinanytja wiya, Godanya kutju wiṟu mulapa.
19 Jesus respondeu:
20 Palu nyuntu panya ninti Godalu wituntjitja tjuṯaku. Panya paluṟu alatji wangkangu kuri walytjatjarangka ngarinytja wiyangku wantima, miṟi pungkuwiyangku wantima, walytjatjara kutitjunkuwiyangku wantima, aṉangu kutjupa ngunti ngukaṟa wangkawiyangku wantima, munu ngunytjungka mamangka wangaṉarangku kulinma.”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Ka wati paluṟu wangkangu, “Uwa ngayulu tjitjingkulpi tjukurpa nyanga palunya tjananya uwankara wangaṉarangku kuliningi.”
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Ka alatji wangkanyangka Jesulu kulinu munu palula wangkangu, “Palu nyuntu kutjuku watarkuringu, nyuntu panya kanyintja uwankaraku. Uti nyuntu palunya tjananya manikitjangku tjalamilanma munu mani mantjiṟa ngaḻṯutjara tjuṯa para-ungama munuṉi palulanguṟu pitjala ngayunyalta waṉanma. Munun nyuntu nyara palulanguṟu ngula ilkaṟingka wiṟu mulapalta mantjilku.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Palu wati paluṟu alatji wangkanyangka kuliṟa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu, panya paluṟu mani ulytja kutjupa kutjupa puḻkatjara alatjiṯu nyinangi, munu palunya tjananya walytjangku kanyintjikitja mukuringangi.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Ka Jesulu palunya tjituṟu-tjituṟurinyangka nyangu munu palulanguṟu wangkangu, “Nyangatja wituwitu mulapa ngaṟanyi aṉangu mani munu ulytja puḻkatjara tjuṯaku, panya tjana mani ulytja kuḻu puḻkaṟa kuliṟa puṯu Godaku walytjaringanyi paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Kulilaya! Panya nyiilangka aḻa utju mulapa ngaṟanyi. Ka aḻa pala palulawanu wanyu kamula tjarpapai? Wiya alatjiṯu. Ka palu puṟunypaṯu aṉangu mani ulytja puḻkatjara tjuṯa puṯu Godaku walytjaringanyi paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Kaya aṉangu tjuṯangku nyanganpa kulinu munuya puṯu kuliṟa palula tjapinu, “Palu Godalu aṉangu mani puḻkatjara tjuṯa wantirampa tjinguṟu aṉangu kutjupa uwankara kuḻu ngura kurakutu iyalku wankaṟunkunytja wiyangku.”
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Ka Jesulu piṟuku wangkangu tjanala, “Uwa, aṉangu puṯu walytja wankaringanyi, palu Godalu kutjungku wankalpai.”
27 Jesus respondeu:
28 Ka Peterlu wangkangu, “Kulila, panya nganaṉa kutjupa kutjupa uwankara wantikatingu nyuntunya waṉantjikitjangku.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu:
30 — ausente —
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Munu palulanguṟu Jesulu wati panya palumpa nintintja 12 mauṉṯalpa katingu munu tjanala wangkangu, “Kulilaya! Kuwarila Jerusalemalakutu ananyi. Ka uwankara panya wangkatjara tjuṯangku iriti Watiku Katjatjara walkatjunkunytja utiringkuku.
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Panya ngayuku mirpaṉtju tjuṯangkuṉiya witiṟa wati Jew wiya tjuṯa ungkuku, kaṉiya ngayunya anaṟa kuraṟa pungkuku munuṉiya wiṯalytjunkuku.
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 Munuṉiya wiipangka kuḻu puḻkaṟa alkalku munuya palulanguṟu ngayunya iluntankuku. Palu ngayulu ilunytjatjanu tjiṉṯu kutjara wiyaringkula wankaringkula pakalku. Alatji panya nyiringka iriti walkatjunkunytja utiringkuku.”
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Palu palumpa nintintja tjuṯangkuya puṯu nguwanpa kuliningi paluṟu ngula pikatjararingkunytja wangkanyangka, panya mulapa Godalu tjukurpa nyanga palunya kumpilpa kanyiningi tjanala utintja wiyangku tjana nintiringkula uti kulintjaku-tawara.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Ka Jesunya tjana waṯalpi Jerichola wirkanu, ka ngura nyara palula wati kuṟu pati nyinangi iwarangka itingka, munu paluṟu maniku nyinara ngatjilpai.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Munu paluṟu kulinu aṉangu tjuṯa mulapa kinkinpa winki itiwanu wati-pitjanyangka munu tjapinu tjanala, “Nyaaringanyi nyanganpa?”
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Kaya palula wangkangu, “Wiya, Jesunya wati-pitjanyi panya Nazarethanya nguraṟa.”
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Ka wati panya kuṟutjarangku nyangatja kuliṟa Jesula mirara wangkangu, “Jesu! Davidakun katja! Ngaḻṯuriwatju!”
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Kaya aṉangu tjuṯangku Jesula tjungu ankunytjatjanungku palunya kulinu paluṟu Jesula wangkanyangka munuya palunya painu pilunarira wangkawiya nyinanytjaku. Palu paluṟu piṟukuṯu puḻkaṟa mirara tjapiningi alatji wangkara, “Davidakun katja! Ngaḻṯuriwatju!”
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Ka Jesulu miranyangka kuliṟa ngaṟakatingu munu wangkangu wati palunya ngalya-katinytjaku.
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 Munu palunya tjapinu, “Palu ngayulu nyaa palyantjakun nyuntu mukuringanyi?”
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Ka Jesulu wangkangu palula, “Kuṟu aḻaringkula nyawa! Panya nyuntun mulapa ngayuku mulamularingkula kuwari kuṟu aḻaringu.”
42 Então Jesus disse:
43 Ka mulapaṯu paluṟu mapalku kuṟu aḻaringkula nyangangi, munu puḻkaṟa pukuḻarira Jesunya waṉaṟa Godanya waḻkuningi. Kaya aṉangu tjuṯangku palunya nyakula urulyaraningi, munuya tjana kuḻu pukuḻarira Godanya waḻkuningi.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.