Lucas 18

Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Munu Jesulu tjukurpa aṟa kutjupatjara tjanala wangkangi paluṟu tjana kuliṟa rawangku Godala tjapintjaku pakuringkunytja wiyangku.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Alatji paluṟu wangkangu, “Tawunu kutjupangka wati mayatja kutjupa nyinangi ngurkantankupai. Munu nyara paluṟu Godaku munu aṉangu tjuṯaku kuḻu nguḻuringkupai wiya tjana palunya kuranmankunytjaku.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Ka tawunu nyara kutju palulaṯu minyma wanakaḻa nyinangi, ka aṉangu kutjupangku palumpa kutjupa kutjupa kutitjuṟa kanyiningi. Ka minyma paluṟu rawa pitjapai wati panya ngurkantankupailakutu munu palula wangkapai, ‘Wanyuṉi alpamilala, munu aṉangu panya palunya wangka ngayunya maḻakungku ungkunytjaku!’ |src="GT00079.tif" size="col" loc="p" ref="18:3-4"
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 “Ka wati paluṟu rawangku alpamilantja wiyangku wantingi, munu rawa mulatu kuliṟa wantinytjatjanungku paluṟu ngula kulinu kutjungku alatji, ‘Ngayulu Godaku nguḻuringkupai wiya, munuṉa aṉangu tjuṯangku wangkanytja kuḻu kuliṟa wantipai.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Palu minyma nyanga wanakaḻangkuṉi rawangku ngayunya pitjala tjapilpai. Kaṉa palya palunya kuwari alpamilalku panya ngayulu wantinyangkampa tjinguṟu paluṟu rawa alatjiṯu ngayulakutu pitjama munuṉi rawangkuṯu uuḻinama munuṉi pakunma.’ Alatji wati panya ngurkantankupaingku kuliningi.”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Munu palulanguṟu Jesulu tjanala wangkangu, “Wati panya palunyaya kulinma! Panya paluṟu minyma palunya rawangku wantingi mapalkungku alpamilantja wiyangku. Munu palulanguṟu nyaa wangkangu?
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Ka Godanya wanyu palu puṟunypa nyinanyi? Panya Godaku walytja tjuṯangku palula rawangku ulara tjapilpai mungangka kaḻaḻa kuḻu paluṟu tjananya alpamilantjaku. Ka paluṟu wanyu tjananya kuliṟa wantipai rawangku alpamilantja wiyangku?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Wiya, Godalu palunya tjananya kuliṟa mapalkungku alatjiṯu alpamilalpai palumpa aṉangu tjuṯa. Ka ngula ngayulu Watiku Katjangku maḻaku pitjala aṉangu tjuṯa yaaltji-yaaltji nyinanyangka nyakuku mantangka nyanga? Wanyu ngayulu aṉangu tjuṯa ngayuku mulamularingkunytjatjanu rapa mulapa nyinanyangka nyakuku?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Munu Jesulu piṟuku tjanala tjukurpa aṟa kutjupatjara tjakultjunangi, panya aṉangu kutjupa tjuṯangkuyanku walytjangku mirawaṉira palyanmankupai munuya kutjupa tjuṯa kuranmankupai. Ka Jesulu tjukurpa nyangatja tjanala wangkangu alatji,
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Tjiṉṯu kutjupa wati kutjara anu timpulakutu Godala tjapintjikitja, kutju Paṟatji, ka kutjupa kamantaku mani mantjilpai.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Ka wati panya Paṟatji paṯu ngaṟangi, wati panya mani mantjilpaingka ila wiya, munu paluṟu Godala kaṉany-kaṉanytju maṟa katuringkula tjapiṟa alatji wangkangu,
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Panya ngayulu tjiṉṯu maṉkurpa mai kuka kuḻu ngalkupai munuṉa tjiṉṯu kutjupa wantipai mai kuka kuḻu ngalkuntja wiyangku. Munu panyaṉa waṟkarinytjatjanungku mani mantjiṟa tjukutjuku tjaraṟa nyuntunya rawangku ungkupai Moselu wangkanytjitjangka.’ |src="tnLUK18V13.tif" size="col" loc="p" ref="18:12-13"
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Ka wati panya mani mantjilpaingku kuṉṯaringkula paṯunguṟu ngaṟala paluṟunku kurunpa tjituṟu-tjituṟurira maṟa piḻpirta tjunkula wangkangu,
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Munu palulanguṟu Jesulu tjanala wangkangu, “Wati panya kutjara tjapiṟa wiyaringkula ngurakutu anu. Palu Godalu wati kutju palyanmanu palumpa pukuḻarira wati panya mani mantjilpainya, munu wati panya Paṟatjiku pukuḻarinytja wiya alatjiṯu. Ka tjukurpa nyanga palulanguṟu nyura uti kulinma walytjangku mirawaṉinytja wiyangku wantinytjikitjangku. Panya aṉangungku walytjangku mirawaṉinyangkampa Godalu palunya tjukutjukulku. Palu tjinguṟu paluṟu walytjangku tjukutjukunmankunyangkampa Godalu palunya mirawaṉira puḻkanmankuku kutjupa tjuṯangka waintaṟa.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Kaya aṉangu kutjupa tjuṯangku tjitji tjukutjuku tjuṯa Jesulakutu ngalya-katingi maṟa tjunkula wangkara pukuḻmanytjaku. Kaya palumpa nintintja tjuṯangku katinyangka nyakula tjananya painingi.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Palu Jesulu tjitji panya tjukutjuku tjuṯa aḻṯingu palulakutu pitjanytjaku, munu wangkangu palumpa nintintja tjuṯangka, “Tjitji tjukutjuku tjuṯa ngayulakutu pitjanyangka nyakulaya paintja wiyangku wantima! Panya aṉangu tjuṯa tjitji nyanga tjukutjuku tjuṯa puṟunypa nyinanyangkampa Godalu tjananya mayatja puḻkangku walytjanmaṟa kanyilku.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Kaṉa tjukaṟurungku nyurala wangkanyi, panya nyura tjitji nyanga puṟunytju Godanya wangaṉarangku kulinnyangka kutju Godalu nyuranya mayatjangku walytjanmaṟa tiṯutjarangku kanyilku. Palu nyura wantinyangka paluṟu nyuranya wantiku.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Ka wati waḻi inmatjaku mayatjangku palula tjapinu, “Nintilpai, nyuntun wiṟu mulapa! Wanyuṉi tjakultjura, nyaalkuṉa Godala tjunguringkula wanka tiṯutjara nyinanytjikitjangku?”|src="cn01773B.tif" size="col" loc="p" ref="18:18-20"
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Ka Jesulu palula wangkangu, “Nyaakuṉin wiṟunmananyi? Kutjupa wiṟu mulapa nyinanytja wiya, Godanya kutju wiṟu mulapa.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Palu nyuntu panya ninti Godalu wituntjitja tjuṯaku. Panya paluṟu alatji wangkangu kuri walytjatjarangka ngarinytja wiyangku wantima, miṟi pungkuwiyangku wantima, walytjatjara kutitjunkuwiyangku wantima, aṉangu kutjupa ngunti ngukaṟa wangkawiyangku wantima, munu ngunytjungka mamangka wangaṉarangku kulinma.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ka wati paluṟu wangkangu, “Uwa ngayulu tjitjingkulpi tjukurpa nyanga palunya tjananya uwankara wangaṉarangku kuliningi.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Ka alatji wangkanyangka Jesulu kulinu munu palula wangkangu, “Palu nyuntu kutjuku watarkuringu, nyuntu panya kanyintja uwankaraku. Uti nyuntu palunya tjananya manikitjangku tjalamilanma munu mani mantjiṟa ngaḻṯutjara tjuṯa para-ungama munuṉi palulanguṟu pitjala ngayunyalta waṉanma. Munun nyuntu nyara palulanguṟu ngula ilkaṟingka wiṟu mulapalta mantjilku.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Palu wati paluṟu alatji wangkanyangka kuliṟa puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟuringu, panya paluṟu mani ulytja kutjupa kutjupa puḻkatjara alatjiṯu nyinangi, munu palunya tjananya walytjangku kanyintjikitja mukuringangi.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Ka Jesulu palunya tjituṟu-tjituṟurinyangka nyangu munu palulanguṟu wangkangu, “Nyangatja wituwitu mulapa ngaṟanyi aṉangu mani munu ulytja puḻkatjara tjuṯaku, panya tjana mani ulytja kuḻu puḻkaṟa kuliṟa puṯu Godaku walytjaringanyi paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Kulilaya! Panya nyiilangka aḻa utju mulapa ngaṟanyi. Ka aḻa pala palulawanu wanyu kamula tjarpapai? Wiya alatjiṯu. Ka palu puṟunypaṯu aṉangu mani ulytja puḻkatjara tjuṯa puṯu Godaku walytjaringanyi paluṟu tjananya mayatjangku kanyintjaku.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Kaya aṉangu tjuṯangku nyanganpa kulinu munuya puṯu kuliṟa palula tjapinu, “Palu Godalu aṉangu mani puḻkatjara tjuṯa wantirampa tjinguṟu aṉangu kutjupa uwankara kuḻu ngura kurakutu iyalku wankaṟunkunytja wiyangku.”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Ka Jesulu piṟuku wangkangu tjanala, “Uwa, aṉangu puṯu walytja wankaringanyi, palu Godalu kutjungku wankalpai.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Ka Peterlu wangkangu, “Kulila, panya nganaṉa kutjupa kutjupa uwankara wantikatingu nyuntunya waṉantjikitjangku.”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 — ausente —
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 — ausente —
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Munu palulanguṟu Jesulu wati panya palumpa nintintja 12 mauṉṯalpa katingu munu tjanala wangkangu, “Kulilaya! Kuwarila Jerusalemalakutu ananyi. Ka uwankara panya wangkatjara tjuṯangku iriti Watiku Katjatjara walkatjunkunytja utiringkuku.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Panya ngayuku mirpaṉtju tjuṯangkuṉiya witiṟa wati Jew wiya tjuṯa ungkuku, kaṉiya ngayunya anaṟa kuraṟa pungkuku munuṉiya wiṯalytjunkuku.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Munuṉiya wiipangka kuḻu puḻkaṟa alkalku munuya palulanguṟu ngayunya iluntankuku. Palu ngayulu ilunytjatjanu tjiṉṯu kutjara wiyaringkula wankaringkula pakalku. Alatji panya nyiringka iriti walkatjunkunytja utiringkuku.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Palu palumpa nintintja tjuṯangkuya puṯu nguwanpa kuliningi paluṟu ngula pikatjararingkunytja wangkanyangka, panya mulapa Godalu tjukurpa nyanga palunya kumpilpa kanyiningi tjanala utintja wiyangku tjana nintiringkula uti kulintjaku-tawara.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Ka Jesunya tjana waṯalpi Jerichola wirkanu, ka ngura nyara palula wati kuṟu pati nyinangi iwarangka itingka, munu paluṟu maniku nyinara ngatjilpai.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Munu paluṟu kulinu aṉangu tjuṯa mulapa kinkinpa winki itiwanu wati-pitjanyangka munu tjapinu tjanala, “Nyaaringanyi nyanganpa?”
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Kaya palula wangkangu, “Wiya, Jesunya wati-pitjanyi panya Nazarethanya nguraṟa.”
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Ka wati panya kuṟutjarangku nyangatja kuliṟa Jesula mirara wangkangu, “Jesu! Davidakun katja! Ngaḻṯuriwatju!”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Kaya aṉangu tjuṯangku Jesula tjungu ankunytjatjanungku palunya kulinu paluṟu Jesula wangkanyangka munuya palunya painu pilunarira wangkawiya nyinanytjaku. Palu paluṟu piṟukuṯu puḻkaṟa mirara tjapiningi alatji wangkara, “Davidakun katja! Ngaḻṯuriwatju!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Ka Jesulu miranyangka kuliṟa ngaṟakatingu munu wangkangu wati palunya ngalya-katinytjaku.
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 Munu palunya tjapinu, “Palu ngayulu nyaa palyantjakun nyuntu mukuringanyi?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Ka Jesulu wangkangu palula, “Kuṟu aḻaringkula nyawa! Panya nyuntun mulapa ngayuku mulamularingkula kuwari kuṟu aḻaringu.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ka mulapaṯu paluṟu mapalku kuṟu aḻaringkula nyangangi, munu puḻkaṟa pukuḻarira Jesunya waṉaṟa Godanya waḻkuningi. Kaya aṉangu tjuṯangku palunya nyakula urulyaraningi, munuya tjana kuḻu pukuḻarira Godanya waḻkuningi.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.