João 6

Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Munu ngula Jesunya palumpa nintintja tjuṯatjara uṟu Galileela pautangka tatiṟa ma-itipiringu manta kutjupakutu. (Uṟu nyanga paluṟu panya ini kutjaratjara, ini kutjupa Tapiṟiyanya, ka ini kutjupa Galileenya).
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Kaya aṉangu tjuṯa mulatu palunya waṉaningi uṟu kantilypa waṟaṟa panya tjana pikatjara tjuṯa palyaṟungunnyangka nyakunytjatjanungku nintingku waṉaningi.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Ka Jesunya munu palumpa nintintja tjuṯa kuḻu manta kampa kutjupa ma-wirkaṟa pautanguṟu ukalingkula puḻi murpu tjukutjukungka tatiṟa nguṟurpa nyinakatingu.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 (Ka nyara palula aṟa Jew tjuṯaku inma puḻka ilaringu tjukurpa panya Katuwanu Ankunytjanya.)
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Ka Jesulu walunyangangi aṉangu winki mulapa uṟu kantilytja ngalya-pitjanyangka, munu nyakunytjatjanungku pinkuraraṟa wangkangu nintintja kutjungka ini Philipala, “Yaaltjingkala mai payamilalku nyangantu ngalkuntjaku?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 (Nyangatja paluṟu Philipala ngunti arkaṟa tjapiningi, nintingku maḻa palyantjikitjangku.)
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Ka Philipalu wangkangu, “Tjinguṟula mani puḻka kanyiṟampa mai puḻka payamilanma, kaya tjukutjuku tjukutjukulta ngalkunma. Palu mani puḻkala kanyintja wiya.”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Ka nintintja kutjupa ilaṯu ngaṟangi wati panya Andrew-nya, Simon Peterku maḻanypa. Munu paluṟu wangkangu,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “Munta, nyangatja tjitjingku kanyini mai pilytja kutjara maṉkurpa munu antipina tjukutjuku kutjara kuḻu. Palu aṉangu nyangalta mungilyi mulapa.”
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Ka ngura nyara paluṟu ukiṟi wiṟutjara. Ka Jesulu nintintja tjuṯangka wangkangu, “Aṉangu pala tjuṯaya wanyu nyinatjura.” Ka tjananya mulapaṯu uwankara nyinatjunu ukiṟingka aṉangu mungilyi mulapa, wati 5,000 nguwanpa munu minyma tjitji winki kuḻu.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Ka Jesulu tjitji panyangka mai munu kuka kuḻu mantjiṟa Godanya waḻkuṟa wangkangu, “Wiṟungkulanyan mai kuka nyangatja ungu.” Munu paluṟu kaṯantaṟa nintintja tjuṯa ungu aṉangu tjuṯa para-ungkunytjaku. Kaya aṉangu uwankarangku ngalkula paḻtjaringkula tjara wantingu, ka waintarira alatjiṯu ngaringi.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Ka Jesulu wangkangu nintintja tjuṯangka, “Uraṟaya ngulaku tjura mai pala tjana paḻtjaringkula wantinytja tjuṯa.”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Kaya mulapaṯu para-uraṟa pitingka tjunangi munuya tjunkula piti 12-ngka tjaalyngaṟatjunu mai panya kutjara maṉkuritjanguṟu ngalkula paḻtjaringkula wantinytja tjuṯa. |src="tnJHN06V13.tif" size="col" loc="p" ref="6:12-13"
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Kaya aṉangu tjuṯangku Jesulu miracle nyangatja witulya puḻkangku palyannyangka nyakula wangkangi, “Nyanga paluṟu alatjiṯu-manti Godaku wangkatjarampa, panya Moselu iriti wangkangi mantakutu pitjanytjaku.”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Palu Jesulu tjananya nintingku kuliningi alatji, “Kuwariṉitjuya witiṟa tjunkuku tjanampa mayatja nyinanytjaku.” Munu palulanguṟu witiṟa tjunkunytjaku-tawara kutjuringkula mapalku anu puḻikutu.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 — ausente —
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 — ausente —
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Ka waḻpa puḻkangku rurkuṟa uṟu puḻkaṟa uritjinganingi.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Kaya nintintja tjuṯangku uṟungka puṉu tjarpatjuṟa ilaṟa uritjingalkatingi pauta panya, munuya rawa nguwanpa ankula ankula nyangu Jesunya uṟungka katu paḻtjuṟa ngalya-pitjanyangka tjanalakutu. Munuya nyakula puḻkaṟa nguḻuringkula kurunpa tjititingangi. |src="DN00440b.tif" size="col" loc="p" ref="6:19-20"
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Ngayuluṉa nyangatja! Nguḻuringkunytja wiyaya!”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Kaya palunya wangka ngurkantaṟa pukuḻarira pautangka tatitjunu palunya. Ka paluṟu tjarpanyangka pauta paluṟu mapalku mantangka wirkanu ngura nyara Kapunimala itingka.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 — ausente —
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 — ausente —
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Kaya aṉangu tjuṯangku Jesunya tjananya nintintja tjuṯa kuḻu puṯu nyakula pauta panya palula tjanala tatiṟa waṉaṉu maḻawanungku Kapunimalakutu Jesunya ngurintjikitjangku.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Munuya kampa wiluṟara ma-wirkaṟa nguriṟa nyangu Jesunya waḻi inmatjangka ngaṟanyangka munuya palula tjapinu, “Nintilpai! Yaalaṟa nguwanpan wirkanu ngura nyangangka?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Nyura wanyu ngayunya nguriningi witulya puḻkangku palyannyangka? Wiya, tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, nyura mai panyatja ngalkula paḻtjaringkunytjatjanungku kutju ngayunya nguriningi. |src="cn02153b.tif" size="col" loc="p" ref="6:25-27"
26 Jesus respondeu:
27 Palu mai nyara paluṟu mantatja, tjukutjuku ngarira mapalku uṉaringkupai, ka nyura uti palulanguṟu mai mantatja ngurilwiyangku wantima. Palu ngurinmaya mai kurunitjaku tiṯutjara wanka nyinanytjikitjangku Godala tjungu. Panya mai nyanga palunya ngayulu Watiku Katjangku nyuranya ungkuku, panya Mama Godanya ngayuku puḻkaṟa pukuḻaripai munuṉi ngayunya alatjiṯu iyaṉu palumpa witulyatjara.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Kaya wangkangu Jesula, “Palu Godanya mukuringanyi nganaṉa nyaa palyantjaku?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Ka wangkangu, “Wiya, paluṟu mukuringanyi nyura ngayuku mulamularingkunytjaku, panya paluṟu ngayunya iyaṉu nyura nyakula mulamularingkunytjaku.”
29 Jesus respondeu:
30 Kaya wangkangu palula, “Kan nyaa utintjikitjangku palyalku nganaṉa nyakula mulamularingkunytjaku? Utin kutjupa kutjupa witulya puḻkangku palyanma nyakunytjaku.
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Panya nganampa tjamu tjuṯangku iriti mai panya manna ilytjingka ngalkuningi. Panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngarinyi nyanga alatji,
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Wiya, nyura tjinguṟu kulini Moselu-manti tjananya mai ilkaṟitja ungu. Palu wiya, ngayuku Mamangku tjananya iriti ungangi, munu paluṟu kuwari kuḻu nyuranya mai mulapa ilkaṟinguṟu ungkupai mai kurunitja.
32 Jesus lhes disse:
33 Panya mai nyanga palunya Godalu ilkaṟinguṟu iyaṉu, ka mantakutu pitjangu aṉangu tjuṯa wankaṟunkunytjikitja.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Kaya wangkangu palula, “Utilanyan tiṯutjarangku mai nyanga palunya ungama.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Ngayuluṉa mai kurunpa wankalpainya. Ka aṉangu ngayulakutu pitjala ngayuku mulamularingkulampa, nyara paluṟu pukuḻpa mulapa nyinaku maingka minangka paḻtjaringkunytja puṟunypa. Munu paluṟu kurunpa pukuḻpa tiṯutjara nyinaku.
35 Jesus respondeu:
36 “Ngaṉmanytju panyaṉa nyurala wangkangu, panya ngayunya nyakunytjatjanu nyura kuwaripaṯu ngayuku puṯu mulamularinganyi.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Palu aṉangu uwankara Mamalu ngayunya ungkunytja tjuṯaya ngayulakutu pitjaku, kaṉa ngayulu tjananya wantir'iyalwiyangku alatjiṯu kanyilku.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 “Panya ngayulu ilkaṟinguṟu pitjangu Mamanya mukuringkunytja uwankara palyantjikitja. Paluṟu ngayunya iyaṉu, kaṉa walytjangku kuliṟa palyantja wiya paluṟu wangkanyangka kutjuṉa wangaṉarangku kuliṟa palyaṉi.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Mamalu panya aṉangu tjuṯa ngayula maṟangka tjunu munu paluṟu mukuringanyi ngayulu palunya tjananya kawalinkunytja wiyangku aṯunymaṟa kanyintjaku tjiṟirpi maḻatjangka wankaṟa pakaltjingantjikitjangku.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Panya Mamanya mukuringanyi palumpa katjaku mulamularingkupai uwankara palula tjungu wanka tiṯutjara nyinanytjaku. Kaṉa ngula tjananya pakaltjingalku tjiṟirpi maḻatjangka.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Kaya aṉangu tjuṯangku nyangatja kuliṟa mirpaṉarira wangkangi, paluṟunku mai ilkaṟitja wangkara mirawaṉinyangka.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Alatjiya wangkangi, “Wiya, nyangatja wati panya Jesunya Josephaku panya katja. Nganaṉa palumpa mamaku ngunytjuku ninti. Kanku nyaaku nyangangku nganaṉala ngurpangka-palku wangkanyi ilkaṟinguṟu pitjanytja? Nganaṉa ninti palumpa.”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Ka Jesulu tjananya wangkangu, “Wantimaya nyaṟaringkula wangkanytja wiyangku!
43 Jesus respondeu:
44 Aṉangungku puṯu walytjangku kuliṟa ngayulakutu pitjanyi, palu Godalu unngu nintinnyangka kutju mukuringkula pitjapai. Ka ngayulu palunya pakaltjingalku tjiṟirpi maḻatjangka.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Panya iriti Godaku wangkatjara kutjungku walkatjunu alatji, ‘Godalu nintilku aṉangu uwankara.’ Ka palulanguṟu aṉangungku Mama Godala kuliṟa nintiringkulampa nyara paluṟu ngayulakutu pitjaku.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Palu kulila! Aṉangu uwankarangku Mamanya nyakunytja wiya, palu ngayulu kutju palumpa ninti, palulanguṟu pitjanytjatjanu.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Tjukaṟurungkuṉa nyurala wangkanyi, aṉangu uwankara ngayuku mulamularingkulampa wanka tiṯutjara nyinaku Godala tjungu.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 “Ngayuluṉa mai wankalpainya.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Iriti panyaya ilytjingka nyurampa tjamu tjuṯangku mai panya manna ngalkuningi. Munuya wanyu ngalkula wanka tiṯutjara nyinangi? Wiya panya uwankaraya ilungu.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Palu mai panya ilkaṟinguṟu pitjanytja mai kurunitja, panya aṉangungku nyanga palunya ngalkulampa wiyaringkunytja wiya wanka tiṯutjara nyinaku Godala tjungu.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Kaṉa ngayulu mai kurunitja panya paluṟu, panya wankalpainya ilkaṟinguṟu pitjanytja. Ka aṉangungku mai nyanga palunya ngalkula wanka tiṯutjara nyinaku Godala tjungu. Mai nyanga paluṟu ngayulu iltjanpa. Kaṉatju iltjanpa winki intjanungku ungkuku aṉangu tjuṯa manta winkingka wankaringkunytjaku.” Alatji Jesulu wangkangi.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Kaya nyanga alatji wangkanyangka kuliṟa aṉangu tjuṯa puḻkaṟa mirpaṉaringi munuyanku ngaparku wangkara kuliningi, “Yaaltjingaṟa wati nyanga paluṟu iltjanpa paluṟunku nganaṉanya ngalkuntjaku ungkuku?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 — ausente —
53 Jesus respondeu:
54 — ausente —
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Panya ngayuku iltjanpa mai mulapa kurunitja, ka ngayuku milkaḻi kapi mulapa kurunitjaṯu ngalkula tjikiṟa kurunpa wankaringkunytjaku.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Ka aṉangungku ngayunya iltjanpa ngalkulampa munu milkaḻi tjikiṟampa ngayula tjungu mulapa nyinaku, ka ngayulu palula tjungu nyinakuṯu.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 “Mamalu ngayunya iyaṉu uwankara wankaṟu kanyilpailu, kaṉa palulanguṟu wanka nyinanyi. Munuṉa palu puṟunypaṯu aṉangungku ngayunya ngalkunnyangkampa ngayulu palunya wankaṟunkuku.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Ngayuluṉa mai ilkaṟinguṟu pitjanytja mai panya nyurampa tjamu tjuṯangku iriti ngalkula ilunytjanya puṟunypa wiya, palu kutjupa nguwanpa, panya aṉangungku mai nyanga palunya ngalkulampa tiṯutjara wanka nyinaku Godala tjungu.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Tjukurpa nyanga palunya tjananya Jesulu aṉangu Jew tjuṯangka wangkara nintiningi ngura Kapunimala waḻi inmatjangka unngu.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Kaya waṉalpai kutjupa tjarangku tjukurpa nyanga palunya kuliṟa wangkangi, “Tjukurpa wituwitu palangku wangkanyi. Kala yaaltji-yaaltjingku kuliṟa mulamularingkuku?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Ka Jesulu unngu kuliningi nintingku tjana alatji puṯu kuliṟa wangkanyangka. Munu tjanala wangkangu, “Palu nyura yaaltji kulini ngayulu wangkanyangka? Tjinguṟu nyura kulini ngayunya wantinytjikitjangku.
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Palu nyura yaaltjiriku ngayulu Watiku Katjanya ngura walytjakutu ilkaṟitjakutu maḻaku ankunyangka? Nyura nyakula nyaa kulilku?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Kulila, panya Godaku Kuruntu kutju wankaṟunkupai, Kurunpa Miḻmiḻṯu. Panya aṉangu puṯu walytja wanka nyinanyi palu Kurunpa Miḻmiḻṯu kutju wanka kanyilpai. Palu ngayuku tjukurta nyura wangaṉarangku kulinnyangka Kurunpa Miḻmiḻṯu palyalpai nyuranya kurunpa wanka nyinanytjaku.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Palu nyura kutjupatjara mulamularingkuwiya nyinanyi.”
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Munu tjanala piṟuku wangkangu, “Mulapa nyura kutjupatjara unytju ngayula tjunguringanyi ngayuku mulamularingkunytja wiya. Nyanga palulanguṟu panyaṉa nyurala ngaṉmanytju wangkangu alatji, ‘Aṉangu walytja puṯu ngayula tjunguringanyi, palu Mamalu unngu nintinnyangka kutju ngayula tjunguringkuku.’” Alatji Jesulu tjanala wangkangi.
65 E prosseguiu:
66 Kaya nyangatja kuliṟa Jesunya waṉalpai kutjupa tjarangku palunya wantikatira anu munu palunya piṟuku waṉantja wiyaringu.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ka Jesulu nintintja panya 12-ngka tjapinu, “Ka nyura kuḻu ngayunya wantikatiku?” |src="CN01725B.TIF" size="col" loc="p" ref="6:67-69"
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Ka Simon Peterlu wangkangu, “Mayatja, nganalakutula ankuku? Panya nyuntu kutjungkulanyan tjukurpa wiṟu tjakultjunanyi wankaṟu tiṯutjara nyinanytjaku.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Kala tjukurpa nyangaku mulamularinganyi munula nintingku kulini panya nyuntu kutjun miḻmiḻpa Godalanguṟu pitjanytja nyinanyi.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Ka Jesulu wangkangu, “Panya ngayulu nyuranya ngaṉmanytju ngurkantanu wati panya 12, palu nyuralanguṟu kutjungku ngayunya mamungku uṟakanyini.”
70 Então Jesus lhes disse:
71 (Paluṟu panya Judasanya wangkangi Simon Kaṟiyataku katja. Nyara paluṟu panya Jesuku nintintja nyinangi, palu paluṟu ngula Jewku mayatja tjuṯangka Jesunya nintiningi palunya witintjaku.)
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.