João 4

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 — ausente —
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 — ausente —
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ka iwara kutju Tjamiṟiyalawanu ma-ngaringi Galileelakutu.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ka paluṟu tjana Tjamiṟiyalawanu ankula ngura nguṟuritjangka wirkanu tawunu ini Tjikala. Ngura nyanga palula itingka panya manta kutjupa ngaṟangi panya Jacobalu katja Josephanya iriti ungkunytja.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Ka Jacobaku well ngaṟangi ngura nyara palula.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ka minyma panya paluṟu urulyaraṟa wangkangu, “Nyaakuṉin ngayula minaku ngatjini? Nyuntu Jew, ka ngayulu Tjamiṟiyalanguṟu.” (Alatji minyma paluṟu wangkangu panya Jew tjuṯa Tjamiṟiyanya nguraṟa tjuṯangka tjunguringkupai wiya, waṟu kutjungka tjikilpai wiya.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Ka Jesulu wangkangu, “Nyuntu ngurpa Mama Godalu nyuntunya ungkunytjitjaku munun puṯu kulini, nganalunta wanyu ngatjini minaku. Palu nyuntu ninti ngaṟalampa ngayula ngatjila, kaṉanta mina kutjupa ungkuku kurunpa wankalpai.”
10 Então Jesus disse:
11 Ka minymangku wangkangu, “Palu pakitanku yaaltji mina tjutintjaku? Piṯi nyangatja ngaṯi puḻka, parari mulapa. Yaaltjinguṟun mina wanka palunya nyuntu pala wangkanytjanya tjutilku?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Nganampa tjamungku Jacobalu piṯi nyangatja tjawaṉu palumpa katjapitiku tjamupitiku kuka tjuṯaku kuḻu, kaya tjikiningi mina nyanga palunya. Nyara paluṟulampa puḻkangku tjawaṟa wantingu piṯi nyangatja, kantin nyuntulta puḻka mulapalta pitjangu maḻawanulta.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ka Jesulu wangkangu, “Mina piṯi nyanganguṟu tjikintjatjanun piṟuku ngula iluringkuku.
13 Então Jesus disse:
14 Palu ngayulu ungkunytja tjikiṟampan piṟuku iluringkunytja wiya nyinaku. Panya mina paluṟu tiṯutjara ngariku aṉangungka, ka aṉangu mina palunyatjara nyinara wanka tiṯutjara nyinaku Godala tjungu.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ka minyma panya paluṟu wangkangu, “Ala, mina nyara palunyaṉi wanyu uwa, kaṉa piṟuku iluringkula iwarakatinytja wiya ma-nyinama.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ka Jesulu wangkangu, “Ankulanku wati kuri aḻṯira ngalya-kati!”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 — ausente —
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 — ausente —
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ka minymangku kuliṟa wangkangu, “Munta-uwa, nyuntu alatjiṯu-manti Godaku wangkatjarampa nyinanyi.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Nganampa tjamupitingkuya puḻi nyangangka Godanya waḻkulpai, ka nyura Jew tjuṯangku wangkapai, ‘Wiya, utila Jerusalemala kutjungka Godanya waḻkunma.’”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 — ausente —
21 Jesus disse:
22 — ausente —
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ka minyma panya paluṟu wangkangu alatji, “Ngayulu kulinu panya Wankaṟunkupainya kunyu pitjaku Godalu panya iriti kalkuntjanya. (Nganaṉa panya palunya wangkapai Christanya). Munu kunyu nyara paluṟu pitjala nganaṉala uwankara tjakultjunkuku.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Ka Jesulu wangkangu, “Pala paluṟu ngayulu, pala nyuntun wangkanyi, Godalu panya kalkuntjanya.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Ka Jesulu nyinara minymangka wangkanyangka palumpa nintintja tjuṯa maḻaku wirkanu, munuya nyakula urulyaraṉu minymangka wangkanyangka. Munuya minyma nyanga palula tjapintjikitjangku kuliningi alatji, “Nyaakun Jesula wangkangi?” Munuya palu puṟunypaṯu kuliningi Jesula tjapintjikitjangku alatji, “Nyaakun minyma Tjamiṟiyanya nguraṟangka wangkangi?” Palu wantinguya unngu kutju kuliṟa.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Kanku minymangku mina panya tjutiṟa katinytja wiyaṯu piti wantikatira tawunukutu maḻaku anu munu aṉangu nguratja tjuṯangka ma-tjakultjunu,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Pitjalaya wanyu nyawa! Wati nyarangku ngayulu iritinguṟu kuwari kuḻu kurantja uwankara tjukaṟurungku wangkangi. Tjinguṟu nyara paluṟu Christanya, panya Wankaṟunkupai Godalu kalkuntjanya.”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Kaya nyanga palunya kuliṟa tawununguṟu uwankara anu Jesunya nyakunytjikitja.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ka minyma panya paluṟu waḻikutu tjakultjunkunytjikitja ankunyangka maḻangka palumpa nintintja tjuṯangku Jesunya wituwituningi mai ngalkuntjaku.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Ngayulu mai kanyini ngalkuntjikitjangku, palu mai nyara palumpa nyura ngurpa.”
32 Jesus respondeu:
33 Kayanku nintintja tjuṯangku wangkangi, “Kutjupangku-manti mai katira ungu, kampangkaṯumpa.”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Ka Jesulu wangkangu, “Panya ngayunya iyantjalu wangkanyangka wangaṉarangku palyaṟaṉa paḻtjaringanyi, palumpa waṟka palyaṟa wiyaṟa. Nyara paluṟu ngayuku mai, panya Mamala wangaṉarangku kuliṟa palyantja.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Nyura panya mai uṉinypa kaanangka tjunkula waṉantjatjanungku wangkapai, ‘Uwa, kuwarila piṟa kutjara kutjara paṯalku mai kuṟuringkunytjaku munula palulanguṟulta uralku.’ Palu ngayuluṉa nyurala wangkanyi ngura tjuṯangka para-nyakula waṉantjaku, panya aṉangu tjuṯa mulapa paṯaṉi kutjupa tjuṯaku pitjala tjanala Tjukurpa Palya tjakultjunkunytjaku, ka nganalu tjana ankula palula tjanala Tjukurpa Palya tjakultjunkuku?
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Panya wati kutjupangku tjukurpa ngaṉmanytju tjanala tjakultjunu, ka ngula wati kutjupangku pitjala wangkanyangkaya tjuṯa mulapa Godaku mulamularingkuku wanka tiṯutjara nyinanytjikitja. Ka pula kutjaraṯu mulamularingkunyangka nyakula puḻkaṟa pukuḻariku wati nyara ngaṉmanytju tjakultjunkunytjanya pula maḻawanu pitjala wangkanytjanya kuḻu.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 “Tjurkultuya aṉangu wangkapai alatji, ‘Watingku uṉinypa tjunkula waṉalpai, ka kutjupangku ngula mai kuṟuringkunyangka uraṟa waṉalpai.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ka ngayulu nyuranya iyaṉi ngura kutjupa tjuṯakutu mai kuṟuringkunyangka nyakula urantjaku. Palu nyura mai pala palunya tjawaṟa tjunkula waṉantja wiyaṯu, kutjupa tjuṯangkuya tjunkula waṉaṟa wantingu. Ka nyura tjana pakaltjingantja tjuṯa kuṟuringkunyangka mantjiṟa pukuḻariku.” Alatji Jesulu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ka panya ngura nyara palula Tjamiṟiyanya nguraṟa tjuṯa Jesuku mulamularingu minyma panyangku tjakultjunkunyangka alatji, “Wati nyara paluṟu ngayulu kurantja uwankara tjukaṟurungku wangkara utinu.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Kaya kuliṟa pitjangu Jesulakutu munuya palunya markuningi tjanala rawa nguwanpa nyinanytjaku. Ka Jesunya mulapaṯu tjanala nyinangi tjiṟirpi kutjara munu tjanala tjukurpa wangkangi.|src="tnJHN04V40.tif" size="col" loc="p" ref="4:40"
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Aṉangu tjuṯa panya palumpa ngaṉmanypa mulamularingu minyma panyangku wangkanyangka, palu Jesulu piṟuku wangkanyangka kuliṟaya winki mulapa mulamularingu.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Munuya wangkangu minyma panya palula, “Ngaṉmanypala Jesuku mulamularingu nyuntu wangkanyangka kuliṟa, palu kuwarila puḻkaṟa mulamularinganyi palunya nyakula walytjangku kulintjatjanu, munula kulini mulapa nyangatja Wankaṟunkupainya aṉangu manta winkitjaku.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Ka tjiṟirpi kutjara wiyaringkula Jesulu palumpa nintintja tjuṯatjarangku ngura palunya wantikatira ma-pakaṉu ngura walytjakutu, Galileelakutu.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 (Munu Jesulu ngaṉmanytju wangkangu tjanala, “Nyangatja ngayuku ngura, palu tjakangkuya nguraṟitja tjuṯangku Godaku wangkatjara kuliṟa wantipai.”)
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Munuya palulanguṟu ngura panya palula wirkanu, kaya Galileenya nguraṟa tjuṯa Jesuku pukuḻaringu, panya tjana palunya Jerusalemala mungaṯu nyangu paluṟu witulya puḻkangku palyannyangka, inma panya Katuwanu Ankunytjala tjunguringkula, munuya nyara palulanguṟu ngurangka wirkankunyangka nyakula pukuḻaringi.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Kaya Jesunya tjana anu tawunu panya Kainalakutu uṟu Galileela wiluṟara. Ngura nyara palula panya Jesulu minanguṟu waina palyaṉu. Ka wati kutjupa nyinangi ngura ini Kapunimala Kainala kakaraṟa. Paluṟu mayatja puḻka munu kamantaku waṟkaripai. Ka wati nyara palumpa katja pika puḻka mulapa ngaringi ngurangka.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Ka wati panya paluṟu Jesunya Judealanguṟu pitjanyangka kuliṟa anu Jesula wangkanytjikitja palumpa katja pitjala palyaṟunguntjaku. Munu tjapinu palula, “Ngaḻṯuriwatju! Ngayuku katja pika puḻka ngarinyi munu nguwanpa ilunyi. Wanyun Kapunimalakutu pitjala palunya palyaṟungulku?”
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ka Jesulu wangkangu palula, “Nyura panya kuliṟa mulamularingkuwiyangku wantipai munu miracle witulya puḻkangku palyannyangka nyakula kutju nyura mulamularingkupai.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ka wangkangu, “Uwa Mayatja, palu pitjalatju nyawa ilunytjaku-tawara.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ka Jesulu wangkangu, “Palya ngurakutu ma-pitja. Nyuntumpa katja wankaringkuku.” Ka wati panya paluṟu mulamularingu Jesulu wangkanyangka munu ngurakutu maḻaku anu.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ka mungawinki paluṟu ngurakutu ma-ilaringkunyangka palumpa waṟkaripai tjuṯa ngalya-ngaparikatingu, munuya palula tjakultjunu, “Nyuntumpa katja palyaringu.” |src="tnJHN04V53.tif" size="col" loc="p" ref="4:51-53"
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ka tjanala tjapinu, “Yaalaṟa nguwanpa palyaringu?”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ka wati panya paluṟu kulinu, “Munta-uwa, panya palula aṟangkaṉi Jesulu wangkangu, ‘Nyuntumpa katja wankaringkuku.’” Munu paluṟu, munu palumpa walytja tjuṯa, munu waṟkaripai tjuṯa kuḻu Jesuku mulamularingu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Uwa, nyangatja Jesulu kutjara-aṟangku miracle palyaṉu Judealanguṟu Galileelakutu pitjanytjatjanungku.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.