João 4

Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ka iwara kutju Tjamiṟiyalawanu ma-ngaringi Galileelakutu.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Ka paluṟu tjana Tjamiṟiyalawanu ankula ngura nguṟuritjangka wirkanu tawunu ini Tjikala. Ngura nyanga palula itingka panya manta kutjupa ngaṟangi panya Jacobalu katja Josephanya iriti ungkunytja.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ka Jacobaku well ngaṟangi ngura nyara palula.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Ka minyma panya paluṟu urulyaraṟa wangkangu, “Nyaakuṉin ngayula minaku ngatjini? Nyuntu Jew, ka ngayulu Tjamiṟiyalanguṟu.” (Alatji minyma paluṟu wangkangu panya Jew tjuṯa Tjamiṟiyanya nguraṟa tjuṯangka tjunguringkupai wiya, waṟu kutjungka tjikilpai wiya.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Ka Jesulu wangkangu, “Nyuntu ngurpa Mama Godalu nyuntunya ungkunytjitjaku munun puṯu kulini, nganalunta wanyu ngatjini minaku. Palu nyuntu ninti ngaṟalampa ngayula ngatjila, kaṉanta mina kutjupa ungkuku kurunpa wankalpai.”
10 Jesus respondeu:
11 Ka minymangku wangkangu, “Palu pakitanku yaaltji mina tjutintjaku? Piṯi nyangatja ngaṯi puḻka, parari mulapa. Yaaltjinguṟun mina wanka palunya nyuntu pala wangkanytjanya tjutilku?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Nganampa tjamungku Jacobalu piṯi nyangatja tjawaṉu palumpa katjapitiku tjamupitiku kuka tjuṯaku kuḻu, kaya tjikiningi mina nyanga palunya. Nyara paluṟulampa puḻkangku tjawaṟa wantingu piṯi nyangatja, kantin nyuntulta puḻka mulapalta pitjangu maḻawanulta.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ka Jesulu wangkangu, “Mina piṯi nyanganguṟu tjikintjatjanun piṟuku ngula iluringkuku.
13 Jesus respondeu:
14 Palu ngayulu ungkunytja tjikiṟampan piṟuku iluringkunytja wiya nyinaku. Panya mina paluṟu tiṯutjara ngariku aṉangungka, ka aṉangu mina palunyatjara nyinara wanka tiṯutjara nyinaku Godala tjungu.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ka minyma panya paluṟu wangkangu, “Ala, mina nyara palunyaṉi wanyu uwa, kaṉa piṟuku iluringkula iwarakatinytja wiya ma-nyinama.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ka Jesulu wangkangu, “Ankulanku wati kuri aḻṯira ngalya-kati!”
16 Jesus disse:
17 — ausente —
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 — ausente —
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Ka minymangku kuliṟa wangkangu, “Munta-uwa, nyuntu alatjiṯu-manti Godaku wangkatjarampa nyinanyi.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Nganampa tjamupitingkuya puḻi nyangangka Godanya waḻkulpai, ka nyura Jew tjuṯangku wangkapai, ‘Wiya, utila Jerusalemala kutjungka Godanya waḻkunma.’”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 — ausente —
21 Jesus respondeu:
22 — ausente —
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ka minyma panya paluṟu wangkangu alatji, “Ngayulu kulinu panya Wankaṟunkupainya kunyu pitjaku Godalu panya iriti kalkuntjanya. (Nganaṉa panya palunya wangkapai Christanya). Munu kunyu nyara paluṟu pitjala nganaṉala uwankara tjakultjunkuku.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ka Jesulu wangkangu, “Pala paluṟu ngayulu, pala nyuntun wangkanyi, Godalu panya kalkuntjanya.”
26 Então Jesus disse:
27 Ka Jesulu nyinara minymangka wangkanyangka palumpa nintintja tjuṯa maḻaku wirkanu, munuya nyakula urulyaraṉu minymangka wangkanyangka. Munuya minyma nyanga palula tjapintjikitjangku kuliningi alatji, “Nyaakun Jesula wangkangi?” Munuya palu puṟunypaṯu kuliningi Jesula tjapintjikitjangku alatji, “Nyaakun minyma Tjamiṟiyanya nguraṟangka wangkangi?” Palu wantinguya unngu kutju kuliṟa.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Kanku minymangku mina panya tjutiṟa katinytja wiyaṯu piti wantikatira tawunukutu maḻaku anu munu aṉangu nguratja tjuṯangka ma-tjakultjunu,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Pitjalaya wanyu nyawa! Wati nyarangku ngayulu iritinguṟu kuwari kuḻu kurantja uwankara tjukaṟurungku wangkangi. Tjinguṟu nyara paluṟu Christanya, panya Wankaṟunkupai Godalu kalkuntjanya.”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Kaya nyanga palunya kuliṟa tawununguṟu uwankara anu Jesunya nyakunytjikitja.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ka minyma panya paluṟu waḻikutu tjakultjunkunytjikitja ankunyangka maḻangka palumpa nintintja tjuṯangku Jesunya wituwituningi mai ngalkuntjaku.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Ngayulu mai kanyini ngalkuntjikitjangku, palu mai nyara palumpa nyura ngurpa.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Kayanku nintintja tjuṯangku wangkangi, “Kutjupangku-manti mai katira ungu, kampangkaṯumpa.”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Ka Jesulu wangkangu, “Panya ngayunya iyantjalu wangkanyangka wangaṉarangku palyaṟaṉa paḻtjaringanyi, palumpa waṟka palyaṟa wiyaṟa. Nyara paluṟu ngayuku mai, panya Mamala wangaṉarangku kuliṟa palyantja.
34 Jesus lhes declarou:
35 Nyura panya mai uṉinypa kaanangka tjunkula waṉantjatjanungku wangkapai, ‘Uwa, kuwarila piṟa kutjara kutjara paṯalku mai kuṟuringkunytjaku munula palulanguṟulta uralku.’ Palu ngayuluṉa nyurala wangkanyi ngura tjuṯangka para-nyakula waṉantjaku, panya aṉangu tjuṯa mulapa paṯaṉi kutjupa tjuṯaku pitjala tjanala Tjukurpa Palya tjakultjunkunytjaku, ka nganalu tjana ankula palula tjanala Tjukurpa Palya tjakultjunkuku?
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Panya wati kutjupangku tjukurpa ngaṉmanytju tjanala tjakultjunu, ka ngula wati kutjupangku pitjala wangkanyangkaya tjuṯa mulapa Godaku mulamularingkuku wanka tiṯutjara nyinanytjikitja. Ka pula kutjaraṯu mulamularingkunyangka nyakula puḻkaṟa pukuḻariku wati nyara ngaṉmanytju tjakultjunkunytjanya pula maḻawanu pitjala wangkanytjanya kuḻu.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 “Tjurkultuya aṉangu wangkapai alatji, ‘Watingku uṉinypa tjunkula waṉalpai, ka kutjupangku ngula mai kuṟuringkunyangka uraṟa waṉalpai.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Ka ngayulu nyuranya iyaṉi ngura kutjupa tjuṯakutu mai kuṟuringkunyangka nyakula urantjaku. Palu nyura mai pala palunya tjawaṟa tjunkula waṉantja wiyaṯu, kutjupa tjuṯangkuya tjunkula waṉaṟa wantingu. Ka nyura tjana pakaltjingantja tjuṯa kuṟuringkunyangka mantjiṟa pukuḻariku.” Alatji Jesulu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ka panya ngura nyara palula Tjamiṟiyanya nguraṟa tjuṯa Jesuku mulamularingu minyma panyangku tjakultjunkunyangka alatji, “Wati nyara paluṟu ngayulu kurantja uwankara tjukaṟurungku wangkara utinu.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Kaya kuliṟa pitjangu Jesulakutu munuya palunya markuningi tjanala rawa nguwanpa nyinanytjaku. Ka Jesunya mulapaṯu tjanala nyinangi tjiṟirpi kutjara munu tjanala tjukurpa wangkangi.|src="tnJHN04V40.tif" size="col" loc="p" ref="4:40"
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Aṉangu tjuṯa panya palumpa ngaṉmanypa mulamularingu minyma panyangku wangkanyangka, palu Jesulu piṟuku wangkanyangka kuliṟaya winki mulapa mulamularingu.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Munuya wangkangu minyma panya palula, “Ngaṉmanypala Jesuku mulamularingu nyuntu wangkanyangka kuliṟa, palu kuwarila puḻkaṟa mulamularinganyi palunya nyakula walytjangku kulintjatjanu, munula kulini mulapa nyangatja Wankaṟunkupainya aṉangu manta winkitjaku.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ka tjiṟirpi kutjara wiyaringkula Jesulu palumpa nintintja tjuṯatjarangku ngura palunya wantikatira ma-pakaṉu ngura walytjakutu, Galileelakutu.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 (Munu Jesulu ngaṉmanytju wangkangu tjanala, “Nyangatja ngayuku ngura, palu tjakangkuya nguraṟitja tjuṯangku Godaku wangkatjara kuliṟa wantipai.”)
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Munuya palulanguṟu ngura panya palula wirkanu, kaya Galileenya nguraṟa tjuṯa Jesuku pukuḻaringu, panya tjana palunya Jerusalemala mungaṯu nyangu paluṟu witulya puḻkangku palyannyangka, inma panya Katuwanu Ankunytjala tjunguringkula, munuya nyara palulanguṟu ngurangka wirkankunyangka nyakula pukuḻaringi.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Kaya Jesunya tjana anu tawunu panya Kainalakutu uṟu Galileela wiluṟara. Ngura nyara palula panya Jesulu minanguṟu waina palyaṉu. Ka wati kutjupa nyinangi ngura ini Kapunimala Kainala kakaraṟa. Paluṟu mayatja puḻka munu kamantaku waṟkaripai. Ka wati nyara palumpa katja pika puḻka mulapa ngaringi ngurangka.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ka wati panya paluṟu Jesunya Judealanguṟu pitjanyangka kuliṟa anu Jesula wangkanytjikitja palumpa katja pitjala palyaṟunguntjaku. Munu tjapinu palula, “Ngaḻṯuriwatju! Ngayuku katja pika puḻka ngarinyi munu nguwanpa ilunyi. Wanyun Kapunimalakutu pitjala palunya palyaṟungulku?”
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Ka Jesulu wangkangu palula, “Nyura panya kuliṟa mulamularingkuwiyangku wantipai munu miracle witulya puḻkangku palyannyangka nyakula kutju nyura mulamularingkupai.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ka wangkangu, “Uwa Mayatja, palu pitjalatju nyawa ilunytjaku-tawara.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ka Jesulu wangkangu, “Palya ngurakutu ma-pitja. Nyuntumpa katja wankaringkuku.” Ka wati panya paluṟu mulamularingu Jesulu wangkanyangka munu ngurakutu maḻaku anu.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ka mungawinki paluṟu ngurakutu ma-ilaringkunyangka palumpa waṟkaripai tjuṯa ngalya-ngaparikatingu, munuya palula tjakultjunu, “Nyuntumpa katja palyaringu.” |src="tnJHN04V53.tif" size="col" loc="p" ref="4:51-53"
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Ka tjanala tjapinu, “Yaalaṟa nguwanpa palyaringu?”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ka wati panya paluṟu kulinu, “Munta-uwa, panya palula aṟangkaṉi Jesulu wangkangu, ‘Nyuntumpa katja wankaringkuku.’” Munu paluṟu, munu palumpa walytja tjuṯa, munu waṟkaripai tjuṯa kuḻu Jesuku mulamularingu.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Uwa, nyangatja Jesulu kutjara-aṟangku miracle palyaṉu Judealanguṟu Galileelakutu pitjanytjatjanungku.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.