João 4
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARA
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ka iwara kutju Tjamiṟiyalawanu ma-ngaringi Galileelakutu.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Ka paluṟu tjana Tjamiṟiyalawanu ankula ngura nguṟuritjangka wirkanu tawunu ini Tjikala. Ngura nyanga palula itingka panya manta kutjupa ngaṟangi panya Jacobalu katja Josephanya iriti ungkunytja.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Ka Jacobaku well ngaṟangi ngura nyara palula.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 — ausente —
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Ka minyma panya paluṟu urulyaraṟa wangkangu, “Nyaakuṉin ngayula minaku ngatjini? Nyuntu Jew, ka ngayulu Tjamiṟiyalanguṟu.” (Alatji minyma paluṟu wangkangu panya Jew tjuṯa Tjamiṟiyanya nguraṟa tjuṯangka tjunguringkupai wiya, waṟu kutjungka tjikilpai wiya.)
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Ka Jesulu wangkangu, “Nyuntu ngurpa Mama Godalu nyuntunya ungkunytjitjaku munun puṯu kulini, nganalunta wanyu ngatjini minaku. Palu nyuntu ninti ngaṟalampa ngayula ngatjila, kaṉanta mina kutjupa ungkuku kurunpa wankalpai.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ka minymangku wangkangu, “Palu pakitanku yaaltji mina tjutintjaku? Piṯi nyangatja ngaṯi puḻka, parari mulapa. Yaaltjinguṟun mina wanka palunya nyuntu pala wangkanytjanya tjutilku?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Nganampa tjamungku Jacobalu piṯi nyangatja tjawaṉu palumpa katjapitiku tjamupitiku kuka tjuṯaku kuḻu, kaya tjikiningi mina nyanga palunya. Nyara paluṟulampa puḻkangku tjawaṟa wantingu piṯi nyangatja, kantin nyuntulta puḻka mulapalta pitjangu maḻawanulta.”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Ka Jesulu wangkangu, “Mina piṯi nyanganguṟu tjikintjatjanun piṟuku ngula iluringkuku.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Palu ngayulu ungkunytja tjikiṟampan piṟuku iluringkunytja wiya nyinaku. Panya mina paluṟu tiṯutjara ngariku aṉangungka, ka aṉangu mina palunyatjara nyinara wanka tiṯutjara nyinaku Godala tjungu.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ka minyma panya paluṟu wangkangu, “Ala, mina nyara palunyaṉi wanyu uwa, kaṉa piṟuku iluringkula iwarakatinytja wiya ma-nyinama.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ka Jesulu wangkangu, “Ankulanku wati kuri aḻṯira ngalya-kati!”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 — ausente —
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 — ausente —
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Ka minymangku kuliṟa wangkangu, “Munta-uwa, nyuntu alatjiṯu-manti Godaku wangkatjarampa nyinanyi.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Nganampa tjamupitingkuya puḻi nyangangka Godanya waḻkulpai, ka nyura Jew tjuṯangku wangkapai, ‘Wiya, utila Jerusalemala kutjungka Godanya waḻkunma.’”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 — ausente —
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 — ausente —
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ka minyma panya paluṟu wangkangu alatji, “Ngayulu kulinu panya Wankaṟunkupainya kunyu pitjaku Godalu panya iriti kalkuntjanya. (Nganaṉa panya palunya wangkapai Christanya). Munu kunyu nyara paluṟu pitjala nganaṉala uwankara tjakultjunkuku.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ka Jesulu wangkangu, “Pala paluṟu ngayulu, pala nyuntun wangkanyi, Godalu panya kalkuntjanya.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ka Jesulu nyinara minymangka wangkanyangka palumpa nintintja tjuṯa maḻaku wirkanu, munuya nyakula urulyaraṉu minymangka wangkanyangka. Munuya minyma nyanga palula tjapintjikitjangku kuliningi alatji, “Nyaakun Jesula wangkangi?” Munuya palu puṟunypaṯu kuliningi Jesula tjapintjikitjangku alatji, “Nyaakun minyma Tjamiṟiyanya nguraṟangka wangkangi?” Palu wantinguya unngu kutju kuliṟa.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Kanku minymangku mina panya tjutiṟa katinytja wiyaṯu piti wantikatira tawunukutu maḻaku anu munu aṉangu nguratja tjuṯangka ma-tjakultjunu,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Pitjalaya wanyu nyawa! Wati nyarangku ngayulu iritinguṟu kuwari kuḻu kurantja uwankara tjukaṟurungku wangkangi. Tjinguṟu nyara paluṟu Christanya, panya Wankaṟunkupai Godalu kalkuntjanya.”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Kaya nyanga palunya kuliṟa tawununguṟu uwankara anu Jesunya nyakunytjikitja.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Ka minyma panya paluṟu waḻikutu tjakultjunkunytjikitja ankunyangka maḻangka palumpa nintintja tjuṯangku Jesunya wituwituningi mai ngalkuntjaku.
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Ngayulu mai kanyini ngalkuntjikitjangku, palu mai nyara palumpa nyura ngurpa.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Kayanku nintintja tjuṯangku wangkangi, “Kutjupangku-manti mai katira ungu, kampangkaṯumpa.”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Ka Jesulu wangkangu, “Panya ngayunya iyantjalu wangkanyangka wangaṉarangku palyaṟaṉa paḻtjaringanyi, palumpa waṟka palyaṟa wiyaṟa. Nyara paluṟu ngayuku mai, panya Mamala wangaṉarangku kuliṟa palyantja.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Nyura panya mai uṉinypa kaanangka tjunkula waṉantjatjanungku wangkapai, ‘Uwa, kuwarila piṟa kutjara kutjara paṯalku mai kuṟuringkunytjaku munula palulanguṟulta uralku.’ Palu ngayuluṉa nyurala wangkanyi ngura tjuṯangka para-nyakula waṉantjaku, panya aṉangu tjuṯa mulapa paṯaṉi kutjupa tjuṯaku pitjala tjanala Tjukurpa Palya tjakultjunkunytjaku, ka nganalu tjana ankula palula tjanala Tjukurpa Palya tjakultjunkuku?
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Panya wati kutjupangku tjukurpa ngaṉmanytju tjanala tjakultjunu, ka ngula wati kutjupangku pitjala wangkanyangkaya tjuṯa mulapa Godaku mulamularingkuku wanka tiṯutjara nyinanytjikitja. Ka pula kutjaraṯu mulamularingkunyangka nyakula puḻkaṟa pukuḻariku wati nyara ngaṉmanytju tjakultjunkunytjanya pula maḻawanu pitjala wangkanytjanya kuḻu.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 “Tjurkultuya aṉangu wangkapai alatji, ‘Watingku uṉinypa tjunkula waṉalpai, ka kutjupangku ngula mai kuṟuringkunyangka uraṟa waṉalpai.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Ka ngayulu nyuranya iyaṉi ngura kutjupa tjuṯakutu mai kuṟuringkunyangka nyakula urantjaku. Palu nyura mai pala palunya tjawaṟa tjunkula waṉantja wiyaṯu, kutjupa tjuṯangkuya tjunkula waṉaṟa wantingu. Ka nyura tjana pakaltjingantja tjuṯa kuṟuringkunyangka mantjiṟa pukuḻariku.” Alatji Jesulu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ka panya ngura nyara palula Tjamiṟiyanya nguraṟa tjuṯa Jesuku mulamularingu minyma panyangku tjakultjunkunyangka alatji, “Wati nyara paluṟu ngayulu kurantja uwankara tjukaṟurungku wangkara utinu.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Kaya kuliṟa pitjangu Jesulakutu munuya palunya markuningi tjanala rawa nguwanpa nyinanytjaku. Ka Jesunya mulapaṯu tjanala nyinangi tjiṟirpi kutjara munu tjanala tjukurpa wangkangi.|src="tnJHN04V40.tif" size="col" loc="p" ref="4:40"
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Aṉangu tjuṯa panya palumpa ngaṉmanypa mulamularingu minyma panyangku wangkanyangka, palu Jesulu piṟuku wangkanyangka kuliṟaya winki mulapa mulamularingu.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Munuya wangkangu minyma panya palula, “Ngaṉmanypala Jesuku mulamularingu nyuntu wangkanyangka kuliṟa, palu kuwarila puḻkaṟa mulamularinganyi palunya nyakula walytjangku kulintjatjanu, munula kulini mulapa nyangatja Wankaṟunkupainya aṉangu manta winkitjaku.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ka tjiṟirpi kutjara wiyaringkula Jesulu palumpa nintintja tjuṯatjarangku ngura palunya wantikatira ma-pakaṉu ngura walytjakutu, Galileelakutu.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 (Munu Jesulu ngaṉmanytju wangkangu tjanala, “Nyangatja ngayuku ngura, palu tjakangkuya nguraṟitja tjuṯangku Godaku wangkatjara kuliṟa wantipai.”)
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Munuya palulanguṟu ngura panya palula wirkanu, kaya Galileenya nguraṟa tjuṯa Jesuku pukuḻaringu, panya tjana palunya Jerusalemala mungaṯu nyangu paluṟu witulya puḻkangku palyannyangka, inma panya Katuwanu Ankunytjala tjunguringkula, munuya nyara palulanguṟu ngurangka wirkankunyangka nyakula pukuḻaringi.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Kaya Jesunya tjana anu tawunu panya Kainalakutu uṟu Galileela wiluṟara. Ngura nyara palula panya Jesulu minanguṟu waina palyaṉu. Ka wati kutjupa nyinangi ngura ini Kapunimala Kainala kakaraṟa. Paluṟu mayatja puḻka munu kamantaku waṟkaripai. Ka wati nyara palumpa katja pika puḻka mulapa ngaringi ngurangka.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ka wati panya paluṟu Jesunya Judealanguṟu pitjanyangka kuliṟa anu Jesula wangkanytjikitja palumpa katja pitjala palyaṟunguntjaku. Munu tjapinu palula, “Ngaḻṯuriwatju! Ngayuku katja pika puḻka ngarinyi munu nguwanpa ilunyi. Wanyun Kapunimalakutu pitjala palunya palyaṟungulku?”
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Ka Jesulu wangkangu palula, “Nyura panya kuliṟa mulamularingkuwiyangku wantipai munu miracle witulya puḻkangku palyannyangka nyakula kutju nyura mulamularingkupai.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Ka wangkangu, “Uwa Mayatja, palu pitjalatju nyawa ilunytjaku-tawara.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ka Jesulu wangkangu, “Palya ngurakutu ma-pitja. Nyuntumpa katja wankaringkuku.” Ka wati panya paluṟu mulamularingu Jesulu wangkanyangka munu ngurakutu maḻaku anu.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ka mungawinki paluṟu ngurakutu ma-ilaringkunyangka palumpa waṟkaripai tjuṯa ngalya-ngaparikatingu, munuya palula tjakultjunu, “Nyuntumpa katja palyaringu.” |src="tnJHN04V53.tif" size="col" loc="p" ref="4:51-53"
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Ka tjanala tjapinu, “Yaalaṟa nguwanpa palyaringu?”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Ka wati panya paluṟu kulinu, “Munta-uwa, panya palula aṟangkaṉi Jesulu wangkangu, ‘Nyuntumpa katja wankaringkuku.’” Munu paluṟu, munu palumpa walytja tjuṯa, munu waṟkaripai tjuṯa kuḻu Jesuku mulamularingu.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Uwa, nyangatja Jesulu kutjara-aṟangku miracle palyaṉu Judealanguṟu Galileelakutu pitjanytjatjanungku.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.