João 4
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARC
1 — ausente —
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 — ausente —
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 Ka iwara kutju Tjamiṟiyalawanu ma-ngaringi Galileelakutu.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ka paluṟu tjana Tjamiṟiyalawanu ankula ngura nguṟuritjangka wirkanu tawunu ini Tjikala. Ngura nyanga palula itingka panya manta kutjupa ngaṟangi panya Jacobalu katja Josephanya iriti ungkunytja.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ka Jacobaku well ngaṟangi ngura nyara palula.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Ka minyma panya paluṟu urulyaraṟa wangkangu, “Nyaakuṉin ngayula minaku ngatjini? Nyuntu Jew, ka ngayulu Tjamiṟiyalanguṟu.” (Alatji minyma paluṟu wangkangu panya Jew tjuṯa Tjamiṟiyanya nguraṟa tjuṯangka tjunguringkupai wiya, waṟu kutjungka tjikilpai wiya.)
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Ka Jesulu wangkangu, “Nyuntu ngurpa Mama Godalu nyuntunya ungkunytjitjaku munun puṯu kulini, nganalunta wanyu ngatjini minaku. Palu nyuntu ninti ngaṟalampa ngayula ngatjila, kaṉanta mina kutjupa ungkuku kurunpa wankalpai.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Ka minymangku wangkangu, “Palu pakitanku yaaltji mina tjutintjaku? Piṯi nyangatja ngaṯi puḻka, parari mulapa. Yaaltjinguṟun mina wanka palunya nyuntu pala wangkanytjanya tjutilku?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Nganampa tjamungku Jacobalu piṯi nyangatja tjawaṉu palumpa katjapitiku tjamupitiku kuka tjuṯaku kuḻu, kaya tjikiningi mina nyanga palunya. Nyara paluṟulampa puḻkangku tjawaṟa wantingu piṯi nyangatja, kantin nyuntulta puḻka mulapalta pitjangu maḻawanulta.”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Ka Jesulu wangkangu, “Mina piṯi nyanganguṟu tjikintjatjanun piṟuku ngula iluringkuku.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Palu ngayulu ungkunytja tjikiṟampan piṟuku iluringkunytja wiya nyinaku. Panya mina paluṟu tiṯutjara ngariku aṉangungka, ka aṉangu mina palunyatjara nyinara wanka tiṯutjara nyinaku Godala tjungu.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Ka minyma panya paluṟu wangkangu, “Ala, mina nyara palunyaṉi wanyu uwa, kaṉa piṟuku iluringkula iwarakatinytja wiya ma-nyinama.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Ka Jesulu wangkangu, “Ankulanku wati kuri aḻṯira ngalya-kati!”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 — ausente —
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 — ausente —
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Ka minymangku kuliṟa wangkangu, “Munta-uwa, nyuntu alatjiṯu-manti Godaku wangkatjarampa nyinanyi.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Nganampa tjamupitingkuya puḻi nyangangka Godanya waḻkulpai, ka nyura Jew tjuṯangku wangkapai, ‘Wiya, utila Jerusalemala kutjungka Godanya waḻkunma.’”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 — ausente —
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ka minyma panya paluṟu wangkangu alatji, “Ngayulu kulinu panya Wankaṟunkupainya kunyu pitjaku Godalu panya iriti kalkuntjanya. (Nganaṉa panya palunya wangkapai Christanya). Munu kunyu nyara paluṟu pitjala nganaṉala uwankara tjakultjunkuku.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Ka Jesulu wangkangu, “Pala paluṟu ngayulu, pala nyuntun wangkanyi, Godalu panya kalkuntjanya.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ka Jesulu nyinara minymangka wangkanyangka palumpa nintintja tjuṯa maḻaku wirkanu, munuya nyakula urulyaraṉu minymangka wangkanyangka. Munuya minyma nyanga palula tjapintjikitjangku kuliningi alatji, “Nyaakun Jesula wangkangi?” Munuya palu puṟunypaṯu kuliningi Jesula tjapintjikitjangku alatji, “Nyaakun minyma Tjamiṟiyanya nguraṟangka wangkangi?” Palu wantinguya unngu kutju kuliṟa.
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Kanku minymangku mina panya tjutiṟa katinytja wiyaṯu piti wantikatira tawunukutu maḻaku anu munu aṉangu nguratja tjuṯangka ma-tjakultjunu,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Pitjalaya wanyu nyawa! Wati nyarangku ngayulu iritinguṟu kuwari kuḻu kurantja uwankara tjukaṟurungku wangkangi. Tjinguṟu nyara paluṟu Christanya, panya Wankaṟunkupai Godalu kalkuntjanya.”
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Kaya nyanga palunya kuliṟa tawununguṟu uwankara anu Jesunya nyakunytjikitja.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Ka minyma panya paluṟu waḻikutu tjakultjunkunytjikitja ankunyangka maḻangka palumpa nintintja tjuṯangku Jesunya wituwituningi mai ngalkuntjaku.
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Ka Jesulu tjanala wangkangu, “Ngayulu mai kanyini ngalkuntjikitjangku, palu mai nyara palumpa nyura ngurpa.”
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Kayanku nintintja tjuṯangku wangkangi, “Kutjupangku-manti mai katira ungu, kampangkaṯumpa.”
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Ka Jesulu wangkangu, “Panya ngayunya iyantjalu wangkanyangka wangaṉarangku palyaṟaṉa paḻtjaringanyi, palumpa waṟka palyaṟa wiyaṟa. Nyara paluṟu ngayuku mai, panya Mamala wangaṉarangku kuliṟa palyantja.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Nyura panya mai uṉinypa kaanangka tjunkula waṉantjatjanungku wangkapai, ‘Uwa, kuwarila piṟa kutjara kutjara paṯalku mai kuṟuringkunytjaku munula palulanguṟulta uralku.’ Palu ngayuluṉa nyurala wangkanyi ngura tjuṯangka para-nyakula waṉantjaku, panya aṉangu tjuṯa mulapa paṯaṉi kutjupa tjuṯaku pitjala tjanala Tjukurpa Palya tjakultjunkunytjaku, ka nganalu tjana ankula palula tjanala Tjukurpa Palya tjakultjunkuku?
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Panya wati kutjupangku tjukurpa ngaṉmanytju tjanala tjakultjunu, ka ngula wati kutjupangku pitjala wangkanyangkaya tjuṯa mulapa Godaku mulamularingkuku wanka tiṯutjara nyinanytjikitja. Ka pula kutjaraṯu mulamularingkunyangka nyakula puḻkaṟa pukuḻariku wati nyara ngaṉmanytju tjakultjunkunytjanya pula maḻawanu pitjala wangkanytjanya kuḻu.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 “Tjurkultuya aṉangu wangkapai alatji, ‘Watingku uṉinypa tjunkula waṉalpai, ka kutjupangku ngula mai kuṟuringkunyangka uraṟa waṉalpai.’
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Ka ngayulu nyuranya iyaṉi ngura kutjupa tjuṯakutu mai kuṟuringkunyangka nyakula urantjaku. Palu nyura mai pala palunya tjawaṟa tjunkula waṉantja wiyaṯu, kutjupa tjuṯangkuya tjunkula waṉaṟa wantingu. Ka nyura tjana pakaltjingantja tjuṯa kuṟuringkunyangka mantjiṟa pukuḻariku.” Alatji Jesulu wangkangi palumpa nintintja tjuṯangka.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ka panya ngura nyara palula Tjamiṟiyanya nguraṟa tjuṯa Jesuku mulamularingu minyma panyangku tjakultjunkunyangka alatji, “Wati nyara paluṟu ngayulu kurantja uwankara tjukaṟurungku wangkara utinu.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Kaya kuliṟa pitjangu Jesulakutu munuya palunya markuningi tjanala rawa nguwanpa nyinanytjaku. Ka Jesunya mulapaṯu tjanala nyinangi tjiṟirpi kutjara munu tjanala tjukurpa wangkangi.|src="tnJHN04V40.tif" size="col" loc="p" ref="4:40"
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Aṉangu tjuṯa panya palumpa ngaṉmanypa mulamularingu minyma panyangku wangkanyangka, palu Jesulu piṟuku wangkanyangka kuliṟaya winki mulapa mulamularingu.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 Munuya wangkangu minyma panya palula, “Ngaṉmanypala Jesuku mulamularingu nyuntu wangkanyangka kuliṟa, palu kuwarila puḻkaṟa mulamularinganyi palunya nyakula walytjangku kulintjatjanu, munula kulini mulapa nyangatja Wankaṟunkupainya aṉangu manta winkitjaku.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Ka tjiṟirpi kutjara wiyaringkula Jesulu palumpa nintintja tjuṯatjarangku ngura palunya wantikatira ma-pakaṉu ngura walytjakutu, Galileelakutu.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 (Munu Jesulu ngaṉmanytju wangkangu tjanala, “Nyangatja ngayuku ngura, palu tjakangkuya nguraṟitja tjuṯangku Godaku wangkatjara kuliṟa wantipai.”)
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Munuya palulanguṟu ngura panya palula wirkanu, kaya Galileenya nguraṟa tjuṯa Jesuku pukuḻaringu, panya tjana palunya Jerusalemala mungaṯu nyangu paluṟu witulya puḻkangku palyannyangka, inma panya Katuwanu Ankunytjala tjunguringkula, munuya nyara palulanguṟu ngurangka wirkankunyangka nyakula pukuḻaringi.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Kaya Jesunya tjana anu tawunu panya Kainalakutu uṟu Galileela wiluṟara. Ngura nyara palula panya Jesulu minanguṟu waina palyaṉu. Ka wati kutjupa nyinangi ngura ini Kapunimala Kainala kakaraṟa. Paluṟu mayatja puḻka munu kamantaku waṟkaripai. Ka wati nyara palumpa katja pika puḻka mulapa ngaringi ngurangka.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Ka wati panya paluṟu Jesunya Judealanguṟu pitjanyangka kuliṟa anu Jesula wangkanytjikitja palumpa katja pitjala palyaṟunguntjaku. Munu tjapinu palula, “Ngaḻṯuriwatju! Ngayuku katja pika puḻka ngarinyi munu nguwanpa ilunyi. Wanyun Kapunimalakutu pitjala palunya palyaṟungulku?”
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Ka Jesulu wangkangu palula, “Nyura panya kuliṟa mulamularingkuwiyangku wantipai munu miracle witulya puḻkangku palyannyangka nyakula kutju nyura mulamularingkupai.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Ka wangkangu, “Uwa Mayatja, palu pitjalatju nyawa ilunytjaku-tawara.”
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Ka Jesulu wangkangu, “Palya ngurakutu ma-pitja. Nyuntumpa katja wankaringkuku.” Ka wati panya paluṟu mulamularingu Jesulu wangkanyangka munu ngurakutu maḻaku anu.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Ka mungawinki paluṟu ngurakutu ma-ilaringkunyangka palumpa waṟkaripai tjuṯa ngalya-ngaparikatingu, munuya palula tjakultjunu, “Nyuntumpa katja palyaringu.” |src="tnJHN04V53.tif" size="col" loc="p" ref="4:51-53"
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Ka tjanala tjapinu, “Yaalaṟa nguwanpa palyaringu?”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Ka wati panya paluṟu kulinu, “Munta-uwa, panya palula aṟangkaṉi Jesulu wangkangu, ‘Nyuntumpa katja wankaringkuku.’” Munu paluṟu, munu palumpa walytja tjuṯa, munu waṟkaripai tjuṯa kuḻu Jesuku mulamularingu.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Uwa, nyangatja Jesulu kutjara-aṟangku miracle palyaṉu Judealanguṟu Galileelakutu pitjanytjatjanungku.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.