João 20
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Ka Sunday tjiṉṯukutu manta maṟungka mulapa Mary Magdalene-anya pakaṟa anu kuḻpikutu, munu wirkaṟa nyangu apu panya tjaangka angatjunkunytja wati-uṉṯuṟa waṉaṟa wantinytja.
1 No primeiro dia que se seguia ao sábado, Maria Madalena foi ao sepulcro, de manhã cedo, quando ainda estava escuro. Viu a pedra removida do sepulcro.
2 Munu nyakula wirtjapakaṉu nintintja kutjarangka tjakultjunkunytjikitja Simon Peterla munu Jesuku panya maḻpa mulata. Munu pulala wangkangu, “Pitjala pula wanyu nyawa. Mayatjanyala puṯu nyangu. Kuḻpi aḻa ngaṟanyi. Kutjupangkunti mantjiṟa katira wampa kutitjunu.”
2 Correu e foi dizer a Simão Pedro e ao outro discípulo a quem Jesus amava: Tiraram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram!
3 — ausente —
3 Saiu então Pedro com aquele outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 — ausente —
4 Corriam juntos, mas aquele outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Munu pupakatira nyirkiṟa nyangu mantara panya palunya karpiṟa tjunkunytja kutju ngarinyangka. Munu tjarpanytja wiyangku uṟilnguṟu kutju ma-nyangu.
5 Inclinou-se e viu ali os panos no chão, mas não entrou.
6 Ka Simon Peterlu waṉaṟa maḻawanungku wirkanu kuḻpingka munu paluṟu-waraṟa tjarpangu kuḻpi unngu. Munu ilangku nyangu mantara kutju ngarinyangka. |src="CN01852B.TIF" size="col" loc="p" ref="20:6-8"
6 Chegou Simão Pedro que o seguia, entrou no sepulcro e viu os panos postos no chão.
7 Ka raiki panya kata karpiṟa wantinytjanya mauṉṯalpa ngaringi tapulaṟa tjunkunytja.
7 Viu também o sudário que estivera sobre a cabeça de Jesus. Não estava, porém, com os panos, mas enrolado num lugar à parte.
8 Ka nintintja panya kutjupa, panya paluṟu-waraṟa kuḻpingka wirkankunytjanya, paluṟu kuḻu tjarpangu, munu nyangu, “Mulapa nyangatja mantara kutju ngarinyi.” Munu paluṟu mulamularingu Jesunya ilunytjatjanu wankaringkula pakantjitjaku.
8 Então entrou também o discípulo que havia chegado primeiro ao sepulcro. Viu e creu.
9 (Panya Mary-lu pulanya Jesunya puntu wiya ngaṟanytja tjakultjunkunyangka pula Jesunya wankaringkunytjitjaku mulamularingkunytja wiyaṯu. Panya kuwaripangkuṯu pula puṯu kuliningi panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi alatjiṯu Jesunya ilunytjatjanu wankaringkula pakantjaku.)
9 Em verdade, ainda não haviam entendido a Escritura, segundo a qual Jesus devia ressuscitar dentre os mortos.
10 Munu pula kuḻpi unngu nyakunytjatjanu maḻaku anu ngurakutu.
10 Os discípulos, então, voltaram para as suas casas.
11 — ausente —
11 Entretanto, Maria se conservava do lado de fora perto do sepulcro e chorava. Chorando, inclinou-se para olhar dentro do sepulcro.
12 — ausente —
12 Viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde estivera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Munu pula Mary-nya nyakula tjapinu, “Minyma awa, nyaakun ngaṟala ulanyi?”
13 Eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Munu alatji wangkara pinkuraraṟa nyangu Jesunya ngaṟanyangka, munu paluṟu puṯu ngurkantanangi wati kutjupa-palku.
14 Ditas estas palavras, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não o reconheceu.
15 Ka Jesulu tjapinu palunya, “Minyma awa, nyaakun ngaṟala ulanyi? Ngananyan puṯu ngurini?”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem procuras? Supondo ela que fosse o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste e eu o irei buscar.
16 Ka Jesulu wangkangu palula, “Mary!”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Voltando-se ela, exclamou em hebraico: Rabôni! {que quer dizer Mestre}.
17 Ka Jesulu wangkangu palula, “Pampulwiyangkuṉi wantima panya kuwaripaṉa Mamalakutu ankunytja wiyaṯu. Palu ankula tjanala wangka nintintja panya tjuṯangka, ‘Ngayulu Mamalakutu maḻaku ananyi, panya nyuntumpa nganampa Mamakutu. Panya nyuntu nganaṉa God nyara palunya waḻkulpai, nyara palulakutuṉa ananyi.’ Alatji tjanala ankula wangka.”
17 Disse-lhe Jesus: Não me retenhas, porque ainda não subi a meu Pai, mas vai a meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Ka Mary-lu kuliṟa ankula nintintja tjuṯangka wangkangu, “Awa, kulilaya wanyu! Ngayuluṉa nyangu Mayatjanya ngayula utiringkunyangka.” Munu paluṟu tjanala tjakultjunu Jesulu palula wangkanytja uwankara.
18 Maria Madalena correu para anunciar aos discípulos que ela tinha visto o Senhor e contou o que ele lhe tinha falado.
19 Ka tjiṉṯu panya palulaṯu nintintja tjuṯa mungangka tjunguringu waḻi kutjungka munuya nyinangi tuwa patiṟa Jewku mayatja tjuṯaku nguḻu. Ka Jesunya tuwa patingka utiringkula ngaṟangu tjanala nguṟurpa munu wangkangu tjananya, “Raparingkulaya pukuḻpa nyinama!”
19 Na tarde do mesmo dia, que era o primeiro da semana, os discípulos tinham fechado as portas do lugar onde se achavam, por medo dos judeus. Jesus veio e pôs-se no meio deles. Disse-lhes ele: A paz esteja convosco!
20 Munu nyangatja wangkara tjanala nintinu maṟa kultu kuḻu, kaya nyakula puḻkaṟa pukuḻaringu palumpa.
20 Dito isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. Os discípulos alegraram-se ao ver o Senhor.
21 Ka piṟuku Jesulu tjananya wangkangu, “Raparingkulaya pukuḻpa nyinama. Panya ngayunyaṉi mantakutu Mamalu wituṟa iyaṉu palumpa waṟka palyantjaku, kaṉa ngayulu palu puṟunypaṯu nyuranya ngapartji wituṟa iyaṉi waṟka ngayuku palyantjaku.”
21 Disse-lhes outra vez: A paz esteja convosco! Como o Pai me enviou, assim também eu vos envio a vós.
22 Munu palulanguṟu tjananya puuṉu munu wangkangu, “Kuwariṉa nyurala Kurunpa Miḻmiḻnga tjarpatjunanyi, kaya mantjila nyurala tjunguringkula nyinanytjaku.
22 Depois dessas palavras, soprou sobre eles dizendo-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Ka tjinguṟu nyura kutjupangka wangkaku alatji, ‘Mama Godanya nyuntumpa kalyparingu munu nyuntu kura palyantjitjanguṟu kalypangku wantinyi.’ Ka mulapaṯu Mamanya palumpa kalyparingkuku. Palu tjinguṟu kutjupangka nyura wangkaku alatji, ‘Mama Godanya nyuntumpa kalyparingkunytja wiya.’ Ka mulapaṯu Godalu palumpa kalyparingkunytja wiyangku wantiku.”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, ser-lhes-ão perdoados; àqueles a quem os retiverdes, ser-lhes-ão retidos.
24 Ka munga nyara palula Jesunya tjanala utiringkunytjitjangka nintintja kutju wiya ngaṟangi wati ini Thomasanya. (Nyara paluṟu ini kutjupa panya Titimatjanya.)
24 Tomé, um dos Doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Kaya nintintja panya kutjupa tjuṯangku Thomasanya ngula pitjanyangka nyakula tjakultjunu alatji, “Mayatjanyala nyangu.”
25 Os outros discípulos disseram-lhe: Vimos o Senhor. Mas ele replicou-lhes: Se não vir nas suas mãos o sinal dos pregos, e não puser o meu dedo no lugar dos pregos, e não introduzir a minha mão no seu lado, não acreditarei!
26 Ka nyanga palulanguṟu tjiṟirpi 7 ngaṟala wiyaringkunyangka nintintja tjuṯa piṟuku tjunguringkula waḻi unngu nyinangi tuwa patingka. Ka Thomasanya kuḻu tjanala tjungu nyinangi. Ka Jesunya tuwa patingka piṟuku utiringu munu tjanala nguṟurpa ngaṟangu munu panya palu puṟunypaṯu wangkangu, “Raparingkulaya pukuḻpa nyinama!”
26 Oito dias depois, estavam os seus discípulos outra vez no mesmo lugar e Tomé com eles. Estando trancadas as portas, veio Jesus, pôs-se no meio deles e disse: A paz esteja convosco!
27 Munu paluṟu Thomasala wangkangu, “Ala, nyawaltaṉi kuṟungku maṟa nyanga munuṉi pampula, munuṉi piṟuku miṉa waṟaringkula kultungka nyanga maṟa tjura pika nyanga aḻangka. Panya ngaṉmanypan puṯu mulamularingangi tjana tjakultjunkunyangka. Palu kuwari nyangaltatju mulamulariwa.” |src="cn01871b.tif" size="col" loc="p" ref="20:27"
27 Depois disse a Tomé: Introduz aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos. Põe a tua mão no meu lado. Não sejas incrédulo, mas homem de fé.
28 Ka Thomasalu nyakula mulamularingu munu wangkangu palula, “Mulapan nyuntu ngayuku Mayatja Godanya!”
28 Respondeu-lhe Tomé: Meu Senhor e meu Deus!
29 Ka Jesulu palula wangkangu, “Ngayunya nyakula kutjun ngayuku mulamularingu. Palu kutjupa tjuṯaya ngayuku nyakunytja wiya mulamularingkupai, nyara paluṟu tjana pukuḻpa mulapa nyinaku.”
29 Disse-lhe Jesus: Creste, porque me viste. Felizes aqueles que crêem sem ter visto!
30 — ausente —
30 Fez Jesus, na presença dos seus discípulos, ainda muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 — ausente —
31 Mas estes foram escritos, para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais a vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.