João 20
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Ka Sunday tjiṉṯukutu manta maṟungka mulapa Mary Magdalene-anya pakaṟa anu kuḻpikutu, munu wirkaṟa nyangu apu panya tjaangka angatjunkunytja wati-uṉṯuṟa waṉaṟa wantinytja.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Munu nyakula wirtjapakaṉu nintintja kutjarangka tjakultjunkunytjikitja Simon Peterla munu Jesuku panya maḻpa mulata. Munu pulala wangkangu, “Pitjala pula wanyu nyawa. Mayatjanyala puṯu nyangu. Kuḻpi aḻa ngaṟanyi. Kutjupangkunti mantjiṟa katira wampa kutitjunu.”
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 — ausente —
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 — ausente —
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Munu pupakatira nyirkiṟa nyangu mantara panya palunya karpiṟa tjunkunytja kutju ngarinyangka. Munu tjarpanytja wiyangku uṟilnguṟu kutju ma-nyangu.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Ka Simon Peterlu waṉaṟa maḻawanungku wirkanu kuḻpingka munu paluṟu-waraṟa tjarpangu kuḻpi unngu. Munu ilangku nyangu mantara kutju ngarinyangka. |src="CN01852B.TIF" size="col" loc="p" ref="20:6-8"
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 Ka raiki panya kata karpiṟa wantinytjanya mauṉṯalpa ngaringi tapulaṟa tjunkunytja.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Ka nintintja panya kutjupa, panya paluṟu-waraṟa kuḻpingka wirkankunytjanya, paluṟu kuḻu tjarpangu, munu nyangu, “Mulapa nyangatja mantara kutju ngarinyi.” Munu paluṟu mulamularingu Jesunya ilunytjatjanu wankaringkula pakantjitjaku.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 (Panya Mary-lu pulanya Jesunya puntu wiya ngaṟanytja tjakultjunkunyangka pula Jesunya wankaringkunytjitjaku mulamularingkunytja wiyaṯu. Panya kuwaripangkuṯu pula puṯu kuliningi panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi alatjiṯu Jesunya ilunytjatjanu wankaringkula pakantjaku.)
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Munu pula kuḻpi unngu nyakunytjatjanu maḻaku anu ngurakutu.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 — ausente —
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 — ausente —
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Munu pula Mary-nya nyakula tjapinu, “Minyma awa, nyaakun ngaṟala ulanyi?”
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 Munu alatji wangkara pinkuraraṟa nyangu Jesunya ngaṟanyangka, munu paluṟu puṯu ngurkantanangi wati kutjupa-palku.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Ka Jesulu tjapinu palunya, “Minyma awa, nyaakun ngaṟala ulanyi? Ngananyan puṯu ngurini?”
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Ka Jesulu wangkangu palula, “Mary!”
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Ka Jesulu wangkangu palula, “Pampulwiyangkuṉi wantima panya kuwaripaṉa Mamalakutu ankunytja wiyaṯu. Palu ankula tjanala wangka nintintja panya tjuṯangka, ‘Ngayulu Mamalakutu maḻaku ananyi, panya nyuntumpa nganampa Mamakutu. Panya nyuntu nganaṉa God nyara palunya waḻkulpai, nyara palulakutuṉa ananyi.’ Alatji tjanala ankula wangka.”
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Ka Mary-lu kuliṟa ankula nintintja tjuṯangka wangkangu, “Awa, kulilaya wanyu! Ngayuluṉa nyangu Mayatjanya ngayula utiringkunyangka.” Munu paluṟu tjanala tjakultjunu Jesulu palula wangkanytja uwankara.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Ka tjiṉṯu panya palulaṯu nintintja tjuṯa mungangka tjunguringu waḻi kutjungka munuya nyinangi tuwa patiṟa Jewku mayatja tjuṯaku nguḻu. Ka Jesunya tuwa patingka utiringkula ngaṟangu tjanala nguṟurpa munu wangkangu tjananya, “Raparingkulaya pukuḻpa nyinama!”
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Munu nyangatja wangkara tjanala nintinu maṟa kultu kuḻu, kaya nyakula puḻkaṟa pukuḻaringu palumpa.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Ka piṟuku Jesulu tjananya wangkangu, “Raparingkulaya pukuḻpa nyinama. Panya ngayunyaṉi mantakutu Mamalu wituṟa iyaṉu palumpa waṟka palyantjaku, kaṉa ngayulu palu puṟunypaṯu nyuranya ngapartji wituṟa iyaṉi waṟka ngayuku palyantjaku.”
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Munu palulanguṟu tjananya puuṉu munu wangkangu, “Kuwariṉa nyurala Kurunpa Miḻmiḻnga tjarpatjunanyi, kaya mantjila nyurala tjunguringkula nyinanytjaku.
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Ka tjinguṟu nyura kutjupangka wangkaku alatji, ‘Mama Godanya nyuntumpa kalyparingu munu nyuntu kura palyantjitjanguṟu kalypangku wantinyi.’ Ka mulapaṯu Mamanya palumpa kalyparingkuku. Palu tjinguṟu kutjupangka nyura wangkaku alatji, ‘Mama Godanya nyuntumpa kalyparingkunytja wiya.’ Ka mulapaṯu Godalu palumpa kalyparingkunytja wiyangku wantiku.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Ka munga nyara palula Jesunya tjanala utiringkunytjitjangka nintintja kutju wiya ngaṟangi wati ini Thomasanya. (Nyara paluṟu ini kutjupa panya Titimatjanya.)
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Kaya nintintja panya kutjupa tjuṯangku Thomasanya ngula pitjanyangka nyakula tjakultjunu alatji, “Mayatjanyala nyangu.”
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Ka nyanga palulanguṟu tjiṟirpi 7 ngaṟala wiyaringkunyangka nintintja tjuṯa piṟuku tjunguringkula waḻi unngu nyinangi tuwa patingka. Ka Thomasanya kuḻu tjanala tjungu nyinangi. Ka Jesunya tuwa patingka piṟuku utiringu munu tjanala nguṟurpa ngaṟangu munu panya palu puṟunypaṯu wangkangu, “Raparingkulaya pukuḻpa nyinama!”
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Munu paluṟu Thomasala wangkangu, “Ala, nyawaltaṉi kuṟungku maṟa nyanga munuṉi pampula, munuṉi piṟuku miṉa waṟaringkula kultungka nyanga maṟa tjura pika nyanga aḻangka. Panya ngaṉmanypan puṯu mulamularingangi tjana tjakultjunkunyangka. Palu kuwari nyangaltatju mulamulariwa.” |src="cn01871b.tif" size="col" loc="p" ref="20:27"
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Ka Thomasalu nyakula mulamularingu munu wangkangu palula, “Mulapan nyuntu ngayuku Mayatja Godanya!”
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Ka Jesulu palula wangkangu, “Ngayunya nyakula kutjun ngayuku mulamularingu. Palu kutjupa tjuṯaya ngayuku nyakunytja wiya mulamularingkupai, nyara paluṟu tjana pukuḻpa mulapa nyinaku.”
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 — ausente —
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 — ausente —
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.