João 20

Tjukurpa Palya (PJT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ka Sunday tjiṉṯukutu manta maṟungka mulapa Mary Magdalene-anya pakaṟa anu kuḻpikutu, munu wirkaṟa nyangu apu panya tjaangka angatjunkunytja wati-uṉṯuṟa waṉaṟa wantinytja.
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro cedo, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora retirada do sepulcro.
2 Munu nyakula wirtjapakaṉu nintintja kutjarangka tjakultjunkunytjikitja Simon Peterla munu Jesuku panya maḻpa mulata. Munu pulala wangkangu, “Pitjala pula wanyu nyawa. Mayatjanyala puṯu nyangu. Kuḻpi aḻa ngaṟanyi. Kutjupangkunti mantjiṟa katira wampa kutitjunu.”
2 Então, ela correu e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Eles levaram o Senhor do sepulcro, e nós não sabemos onde eles o puseram.
3 — ausente —
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 — ausente —
4 Assim os dois corriam juntos, mas o outro discípulo ultrapassou a Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Munu pupakatira nyirkiṟa nyangu mantara panya palunya karpiṟa tjunkunytja kutju ngarinyangka. Munu tjarpanytja wiyangku uṟilnguṟu kutju ma-nyangu.
5 E, ele curvando-se, olhou para dentro, e viu os panos de linho postos ali; todavia, ele não entrou.
6 Ka Simon Peterlu waṉaṟa maḻawanungku wirkanu kuḻpingka munu paluṟu-waraṟa tjarpangu kuḻpi unngu. Munu ilangku nyangu mantara kutju ngarinyangka. |src="CN01852B.TIF" size="col" loc="p" ref="20:6-8"
6 Então, chegou Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu os panos de linho caídos,
7 Ka raiki panya kata karpiṟa wantinytjanya mauṉṯalpa ngaringi tapulaṟa tjunkunytja.
7 e que o lenço, que estivera sobre a sua cabeça, não estava caído com os panos de linho, mas enrolado, em um lugar à parte.
8 Ka nintintja panya kutjupa, panya paluṟu-waraṟa kuḻpingka wirkankunytjanya, paluṟu kuḻu tjarpangu, munu nyangu, “Mulapa nyangatja mantara kutju ngarinyi.” Munu paluṟu mulamularingu Jesunya ilunytjatjanu wankaringkula pakantjitjaku.
8 Então, foi também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e ele viu, e creu.
9 (Panya Mary-lu pulanya Jesunya puntu wiya ngaṟanytja tjakultjunkunyangka pula Jesunya wankaringkunytjitjaku mulamularingkunytja wiyaṯu. Panya kuwaripangkuṯu pula puṯu kuliningi panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi alatjiṯu Jesunya ilunytjatjanu wankaringkula pakantjaku.)
9 Pois, como eles ainda não entendiam a escritura, que diz que ele deveria ressuscitar dos mortos.
10 Munu pula kuḻpi unngu nyakunytjatjanu maḻaku anu ngurakutu.
10 Então, os discípulos retornaram para a sua própria casa.
11 — ausente —
11 Mas Maria ficou parada e chorando do lado de fora da sepultura, e, enquanto ela chorava, curvou-se, e olhou dentro do sepulcro,
12 — ausente —
12 e viu dois anjos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Munu pula Mary-nya nyakula tjapinu, “Minyma awa, nyaakun ngaṟala ulanyi?”
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que tu choras? Ela lhes disse: eles levaram o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram.
14 Munu alatji wangkara pinkuraraṟa nyangu Jesunya ngaṟanyangka, munu paluṟu puṯu ngurkantanangi wati kutjupa-palku.
14 E quando ela havia dito assim, ela voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, e não sabia que era ­Jesus.
15 Ka Jesulu tjapinu palunya, “Minyma awa, nyaakun ngaṟala ulanyi? Ngananyan puṯu ngurini?”
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que tu choras? A quem procuras? Ela, supondo que fosse o jardineiro, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde tu o puseste, e eu o levarei.
16 Ka Jesulu wangkangu palula, “Mary!”
16 Disse-lhe Jesus: Maria. Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer, Mestre.
17 Ka Jesulu wangkangu palula, “Pampulwiyangkuṉi wantima panya kuwaripaṉa Mamalakutu ankunytja wiyaṯu. Palu ankula tjanala wangka nintintja panya tjuṯangka, ‘Ngayulu Mamalakutu maḻaku ananyi, panya nyuntumpa nganampa Mamakutu. Panya nyuntu nganaṉa God nyara palunya waḻkulpai, nyara palulakutuṉa ananyi.’ Alatji tjanala ankula wangka.”
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas porque eu ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com meus irmãos, e dize-lhes: Eu subo para meu Pai, e vosso Pai; e para meu Deus, e vosso Deus.
18 Ka Mary-lu kuliṟa ankula nintintja tjuṯangka wangkangu, “Awa, kulilaya wanyu! Ngayuluṉa nyangu Mayatjanya ngayula utiringkunyangka.” Munu paluṟu tjanala tjakultjunu Jesulu palula wangkanytja uwankara.
18 Maria Madalena foi e contou aos discípulos que ela vira o Senhor, e que ele lhe falara essas coisas.
19 Ka tjiṉṯu panya palulaṯu nintintja tjuṯa mungangka tjunguringu waḻi kutjungka munuya nyinangi tuwa patiṟa Jewku mayatja tjuṯaku nguḻu. Ka Jesunya tuwa patingka utiringkula ngaṟangu tjanala nguṟurpa munu wangkangu tjananya, “Raparingkulaya pukuḻpa nyinama!”
19 Então, naquele mesmo dia à tarde, sendo o primeiro dia da semana, estando fechadas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, estavam reunidos, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Munu nyangatja wangkara tjanala nintinu maṟa kultu kuḻu, kaya nyakula puḻkaṟa pukuḻaringu palumpa.
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as suas mãos e o seu lado. Então, os discípulos se alegraram ao verem o Senhor.
21 Ka piṟuku Jesulu tjananya wangkangu, “Raparingkulaya pukuḻpa nyinama. Panya ngayunyaṉi mantakutu Mamalu wituṟa iyaṉu palumpa waṟka palyantjaku, kaṉa ngayulu palu puṟunypaṯu nyuranya ngapartji wituṟa iyaṉi waṟka ngayuku palyantjaku.”
21 Então, disse Jesus novamente: Paz seja convosco; assim como meu Pai me enviou, também eu vos envio.
22 Munu palulanguṟu tjananya puuṉu munu wangkangu, “Kuwariṉa nyurala Kurunpa Miḻmiḻnga tjarpatjunanyi, kaya mantjila nyurala tjunguringkula nyinanytjaku.
22 E, tendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Ka tjinguṟu nyura kutjupangka wangkaku alatji, ‘Mama Godanya nyuntumpa kalyparingu munu nyuntu kura palyantjitjanguṟu kalypangku wantinyi.’ Ka mulapaṯu Mamanya palumpa kalyparingkuku. Palu tjinguṟu kutjupangka nyura wangkaku alatji, ‘Mama Godanya nyuntumpa kalyparingkunytja wiya.’ Ka mulapaṯu Godalu palumpa kalyparingkunytja wiyangku wantiku.”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados; e àqueles a quem os pecados retiverdes, lhes são retidos.
24 Ka munga nyara palula Jesunya tjanala utiringkunytjitjangka nintintja kutju wiya ngaṟangi wati ini Thomasanya. (Nyara paluṟu ini kutjupa panya Titimatjanya.)
24 Mas Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Kaya nintintja panya kutjupa tjuṯangku Thomasanya ngula pitjanyangka nyakula tjakultjunu alatji, “Mayatjanyala nyangu.”
25 Portanto, os outros discípulos diziam-lhe: Nós vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: A não ser que eu veja em suas mãos a marca dos cravos, e não puser o meu dedo na marca dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, eu não crerei.
26 Ka nyanga palulanguṟu tjiṟirpi 7 ngaṟala wiyaringkunyangka nintintja tjuṯa piṟuku tjunguringkula waḻi unngu nyinangi tuwa patingka. Ka Thomasanya kuḻu tjanala tjungu nyinangi. Ka Jesunya tuwa patingka piṟuku utiringu munu tjanala nguṟurpa ngaṟangu munu panya palu puṟunypaṯu wangkangu, “Raparingkulaya pukuḻpa nyinama!”
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé; então chegou Jesus, estando as portas fechadas, e ficou no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Munu paluṟu Thomasala wangkangu, “Ala, nyawaltaṉi kuṟungku maṟa nyanga munuṉi pampula, munuṉi piṟuku miṉa waṟaringkula kultungka nyanga maṟa tjura pika nyanga aḻangka. Panya ngaṉmanypan puṯu mulamularingangi tjana tjakultjunkunyangka. Palu kuwari nyangaltatju mulamulariwa.” |src="cn01871b.tif" size="col" loc="p" ref="20:27"
27 Então, ele disse para Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; põe aqui a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Ka Thomasalu nyakula mulamularingu munu wangkangu palula, “Mulapan nyuntu ngayuku Mayatja Godanya!”
28 E Tomé respondeu e disse-lhe: Meu Senhor e meu Deus.
29 Ka Jesulu palula wangkangu, “Ngayunya nyakula kutjun ngayuku mulamularingu. Palu kutjupa tjuṯaya ngayuku nyakunytja wiya mulamularingkupai, nyara paluṟu tjana pukuḻpa mulapa nyinaku.”
29 Disse-lhe Jesus: Tomé, porque me viste, tu creste; abençoados são os que não viram, e creram.
30 — ausente —
30 E muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro, verdadeiramente Jesus fez na presença de seus discípulos.
31 — ausente —
31 Mas estes estão escritos, para que possam crer que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida através do seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.