João 20

Tjukurpa Palya (PJT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ka Sunday tjiṉṯukutu manta maṟungka mulapa Mary Magdalene-anya pakaṟa anu kuḻpikutu, munu wirkaṟa nyangu apu panya tjaangka angatjunkunytja wati-uṉṯuṟa waṉaṟa wantinytja.
1 E no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu a pedra tirada do sepulcro.
2 Munu nyakula wirtjapakaṉu nintintja kutjarangka tjakultjunkunytjikitja Simon Peterla munu Jesuku panya maḻpa mulata. Munu pulala wangkangu, “Pitjala pula wanyu nyawa. Mayatjanyala puṯu nyangu. Kuḻpi aḻa ngaṟanyi. Kutjupangkunti mantjiṟa katira wampa kutitjunu.”
2 Correu, pois, e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Levaram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram.
3 — ausente —
3 Então Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 — ausente —
4 E os dois corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais apressadamente do que Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Munu pupakatira nyirkiṟa nyangu mantara panya palunya karpiṟa tjunkunytja kutju ngarinyangka. Munu tjarpanytja wiyangku uṟilnguṟu kutju ma-nyangu.
5 E, abaixando-se, viu no chão os lençóis; todavia não entrou.
6 Ka Simon Peterlu waṉaṟa maḻawanungku wirkanu kuḻpingka munu paluṟu-waraṟa tjarpangu kuḻpi unngu. Munu ilangku nyangu mantara kutju ngarinyangka. |src="CN01852B.TIF" size="col" loc="p" ref="20:6-8"
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu no chão os lençóis,
7 Ka raiki panya kata karpiṟa wantinytjanya mauṉṯalpa ngaringi tapulaṟa tjunkunytja.
7 E que o lenço, que tinha estado sobre a sua cabeça, não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Ka nintintja panya kutjupa, panya paluṟu-waraṟa kuḻpingka wirkankunytjanya, paluṟu kuḻu tjarpangu, munu nyangu, “Mulapa nyangatja mantara kutju ngarinyi.” Munu paluṟu mulamularingu Jesunya ilunytjatjanu wankaringkula pakantjitjaku.
8 Então entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 (Panya Mary-lu pulanya Jesunya puntu wiya ngaṟanytja tjakultjunkunyangka pula Jesunya wankaringkunytjitjaku mulamularingkunytja wiyaṯu. Panya kuwaripangkuṯu pula puṯu kuliningi panya nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi alatjiṯu Jesunya ilunytjatjanu wankaringkula pakantjaku.)
9 Porque ainda não sabiam a Escritura, que era necessário que ressuscitasse dentre os mortos.
10 Munu pula kuḻpi unngu nyakunytjatjanu maḻaku anu ngurakutu.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 — ausente —
11 E Maria estava chorando fora, junto ao sepulcro. Estando ela, pois, chorando, abaixou-se para o sepulcro.
12 — ausente —
12 E viu dois anjos vestidos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Munu pula Mary-nya nyakula tjapinu, “Minyma awa, nyaakun ngaṟala ulanyi?”
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que choras? Ela lhes disse: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Munu alatji wangkara pinkuraraṟa nyangu Jesunya ngaṟanyangka, munu paluṟu puṯu ngurkantanangi wati kutjupa-palku.
14 E, tendo dito isto, voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Ka Jesulu tjapinu palunya, “Minyma awa, nyaakun ngaṟala ulanyi? Ngananyan puṯu ngurini?”
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem buscas? Ela, cuidando que era o hortelão, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Ka Jesulu wangkangu palula, “Mary!”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer: Mestre.
17 Ka Jesulu wangkangu palula, “Pampulwiyangkuṉi wantima panya kuwaripaṉa Mamalakutu ankunytja wiyaṯu. Palu ankula tjanala wangka nintintja panya tjuṯangka, ‘Ngayulu Mamalakutu maḻaku ananyi, panya nyuntumpa nganampa Mamakutu. Panya nyuntu nganaṉa God nyara palunya waḻkulpai, nyara palulakutuṉa ananyi.’ Alatji tjanala ankula wangka.”
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas, porque ainda não subi para meu Pai, mas vai para meus irmãos, e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Ka Mary-lu kuliṟa ankula nintintja tjuṯangka wangkangu, “Awa, kulilaya wanyu! Ngayuluṉa nyangu Mayatjanya ngayula utiringkunyangka.” Munu paluṟu tjanala tjakultjunu Jesulu palula wangkanytja uwankara.
18 Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos que vira o Senhor, e que ele lhe dissera isto.
19 Ka tjiṉṯu panya palulaṯu nintintja tjuṯa mungangka tjunguringu waḻi kutjungka munuya nyinangi tuwa patiṟa Jewku mayatja tjuṯaku nguḻu. Ka Jesunya tuwa patingka utiringkula ngaṟangu tjanala nguṟurpa munu wangkangu tjananya, “Raparingkulaya pukuḻpa nyinama!”
19 Chegada, pois, a tarde daquele dia, o primeiro da semana, e cerradas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, se tinham ajuntado, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Munu nyangatja wangkara tjanala nintinu maṟa kultu kuḻu, kaya nyakula puḻkaṟa pukuḻaringu palumpa.
20 E, dizendo isto, mostrou-lhes as suas mãos e o lado. De sorte que os discípulos se alegraram, vendo o Senhor.
21 Ka piṟuku Jesulu tjananya wangkangu, “Raparingkulaya pukuḻpa nyinama. Panya ngayunyaṉi mantakutu Mamalu wituṟa iyaṉu palumpa waṟka palyantjaku, kaṉa ngayulu palu puṟunypaṯu nyuranya ngapartji wituṟa iyaṉi waṟka ngayuku palyantjaku.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco; assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 Munu palulanguṟu tjananya puuṉu munu wangkangu, “Kuwariṉa nyurala Kurunpa Miḻmiḻnga tjarpatjunanyi, kaya mantjila nyurala tjunguringkula nyinanytjaku.
22 E, havendo dito isto, assoprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Ka tjinguṟu nyura kutjupangka wangkaku alatji, ‘Mama Godanya nyuntumpa kalyparingu munu nyuntu kura palyantjitjanguṟu kalypangku wantinyi.’ Ka mulapaṯu Mamanya palumpa kalyparingkuku. Palu tjinguṟu kutjupangka nyura wangkaku alatji, ‘Mama Godanya nyuntumpa kalyparingkunytja wiya.’ Ka mulapaṯu Godalu palumpa kalyparingkunytja wiyangku wantiku.”
23 «queles a quem perdoardes os pecados lhes são perdoados; e àqueles a quem os retiverdes lhes são retidos.
24 Ka munga nyara palula Jesunya tjanala utiringkunytjitjangka nintintja kutju wiya ngaṟangi wati ini Thomasanya. (Nyara paluṟu ini kutjupa panya Titimatjanya.)
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Kaya nintintja panya kutjupa tjuṯangku Thomasanya ngula pitjanyangka nyakula tjakultjunu alatji, “Mayatjanyala nyangu.”
25 Disseram-lhe, pois, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: Se eu não vir o sinal dos cravos em suas mãos, e não puser o meu dedo no lugar dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, de maneira nenhuma o crerei.
26 Ka nyanga palulanguṟu tjiṟirpi 7 ngaṟala wiyaringkunyangka nintintja tjuṯa piṟuku tjunguringkula waḻi unngu nyinangi tuwa patingka. Ka Thomasanya kuḻu tjanala tjungu nyinangi. Ka Jesunya tuwa patingka piṟuku utiringu munu tjanala nguṟurpa ngaṟangu munu panya palu puṟunypaṯu wangkangu, “Raparingkulaya pukuḻpa nyinama!”
26 E oito dias depois estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, e apresentou-se no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Munu paluṟu Thomasala wangkangu, “Ala, nyawaltaṉi kuṟungku maṟa nyanga munuṉi pampula, munuṉi piṟuku miṉa waṟaringkula kultungka nyanga maṟa tjura pika nyanga aḻangka. Panya ngaṉmanypan puṯu mulamularingangi tjana tjakultjunkunyangka. Palu kuwari nyangaltatju mulamulariwa.” |src="cn01871b.tif" size="col" loc="p" ref="20:27"
27 Depois disse a Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; e chega a tua mão, e põe-na no meu lado; e não sejas incrédulo, mas crente.
28 Ka Thomasalu nyakula mulamularingu munu wangkangu palula, “Mulapan nyuntu ngayuku Mayatja Godanya!”
28 E Tomé respondeu, e disse-lhe: Senhor meu, e Deus meu!
29 Ka Jesulu palula wangkangu, “Ngayunya nyakula kutjun ngayuku mulamularingu. Palu kutjupa tjuṯaya ngayuku nyakunytja wiya mulamularingkupai, nyara paluṟu tjana pukuḻpa mulapa nyinaku.”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, Tomé, creste; bem-aventurados os que não viram e creram.
30 — ausente —
30 Jesus, pois, operou também em presença de seus discípulos muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro.
31 — ausente —
31 Estes, porém, foram escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.