João 19

Tjukurpa Palya (PJT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ka Pilate-alu palumpa tjaultji tjuṯangka wangkangu, “Jesunyaya katira wiipangka puḻkaṟa puwa!” Kaya mulapaṯu palunya wiipangka puḻkaṟa alkaṉu.
1 Então, pois, Pilatos tomou a Jesus, e o açoitou.
2 Munuya tjilka iṟi puḻkatjara manguṟi puṟunypa karpi-karpiṟa tjunu palula katangka. Munuya palunya mantara purple mayatja puḻkangku kanyilpaingka tjarpatjunu.
2 E os soldados, entrelaçando uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a sua cabeça, e eles colocaram-lhe um manto de púrpura.
3 Munuya palumpa ikaringkula palunya anaṟa wangkangi alatji, “Awa, Wanyumpa kunyun Jew tjuṯaku mayatja puḻkampa.” Munuya maṟangku palunya yunpa pungangi.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus! E eles golpearam-lhe com as suas mãos.
4 Ka Pilate-anya piṟuku pakaṉu uṟilkutu munu Jewku mayatja tjuṯangka wangkangu, “Ngayuluṉa kuwari wati nyanga palunya nyuralakutu ma-pakaltjingaṉi, panya ngayulu puṯu palumpa kura ngurkantananyi palunya iluntankunytjikitjangku.”
4 Então, Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis que vo-lo trago para vocês, para que saibais que não acho nele nenhuma culpa.
5 Ka Jesunya tjanalakutu ma-pakaṉu manguṟi tjilkatjara katangka tjunkunytja munu mantara panya mayatjangku kanyilpainyatjara. Ka Pilate-alu tjanala wangkangu, “Nyawaya! Nyangatja wati panya paluṟu, ngaḻṯutjara.” |src="cn01828B.tif" size="col" loc="p" ref="19:5"
5 Saiu então Jesus, vestido com o manto de púrpura e a coroa de espinhos. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku munu wati panya timpula aṯunymankupai tjuṯangku kuḻu Jesunya nyakula ngaḻṯuringkunytja wiyangku alatjiṯu mirara wangkangu, “Puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjura! Puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjura!”
6 Quando os principais sacerdotes e os oficiais o viram, gritaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o, porque nenhuma culpa eu acho nele.
7 Kaya Jewku mayatja tjuṯangku palula wangkangu, “Wiya, wati nyanga paluṟunku Godaku katjanmanangi. Ka panya nganampa tjukurpa ngaṟanyi alatji, ‘Aṉangu kutjupangku walytjangku Godanyanmankunyangka palunya iluntanama.’”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, ele deve morrer, porque ele se fez Filho de Deus.
8 Ka tjana nyanga alatji wangkanyangka Pilate-alu kuliṟa puḻkaṟa nguḻuringu.
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, ele ficou mais atemorizado;
9 Munu piṟuku waḻingka tjarpara tjapinu Jesula, “Nyuntu ngura yaaltjinguṟu pitjangu?” Palu Jesulu palula wangkanytja wiyangku alatjiṯu wantingi.
9 e entrou outra vez na sala de julgamento, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Ka Pilate-alu wangkangu, “Nyaakun ngayula tjukurpa utingku tjakultjunkunytja wiyangku wantinyi? Panya ngayuluṉa mayatja puḻka nyinanyi munuṉa ngayulu mukuringkula nyuntunya wantir'iyalku ankunytjaku, munta tjinguṟuṉa mukuringkula nyuntunya puṉu kaṯakutjarangka wakantjaku palyanmankuku.”
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Tu não falas comigo? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar, e tenho poder para te soltar?
11 Ka Jesulu wangkangu, “Wiya, panya ilkaṟinguṟu Godanya mukuringkunyangka kutju nyuntu ngayuku palyantjaku ngaṟanyi. Palu wati nyara ngayunya katira nyuntunya ungkunytja tjuṯa kura puḻka mulapa ngaṟanyi nyuntula waintaṟa, panya paluṟu tjana ngayunya iluntankunytjikitja mukuringanyi.”
11 Jesus respondeu: Tu não poderias ter poder contra mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Ka nyangatja kuliṟa Pilate-alu palunya walatjunkunytjikitjangku kuliningi munu piṟuku uṟilkutu pakaṟa tjanala ngapartji tjapiningi Jew panya tjuṯangka. Ka paluṟu tjana piṟuku mirara wangkangi, “Munta, nyuntun maḻpa wiya Rome-aku mayatjaku? Nyaakun wati nyanga palunya walatjunkunytjikitjangku wangkanyi? Panya paluṟunku mayatja puḻkanmanangi. Ka nyuntumpa mayatja Rome-ala nyinanytjanya tjinguṟu nyangatja kuliṟa nyuntumpa mirpaṉariku nyuntu palunya walatjunkunyangkampa.”
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se tu deixares este homem ir, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei fala contra César!
13 Ka Pilate-alu nyangatja kuliṟa Jesunya uṟilkutu pakaltjingantjaku wangkangu. Kaya katira ngaṟatjunu uṟilpa panya ngurkantankupaingka. (Ngura nyara paluṟu panya ini Uṟilpa Waḻu Tjiwanguṟu Palyantjitjanya, kaya wangka Iipuṟungku ngura palunya wangkapai, Kapatjanya.) Ka nyara palula Pilate-anya nyinakatingu tjiya puḻkangka, panya wati mayatja nyinakatipai tjiya nyanga palula kura palyalpai tjuṯa tjukaṟurungku ngurkantankunytjikitja.
13 Ouvindo, então, Pilatos esse dito, ele trouxe Jesus para fora e sentou-se no assento de julgamento, no lugar que é chamado Pavimento, mas, em hebraico, Gábata.
14 Ka tjiṉṯu nyara palula panya Jew tjuṯangku ritiringkula kutjupa kutjupa tjuṯa palyaningi ngaṉmanytju inma Katuwanu Ankunytjanya mungawinki palyantjikitjangku. Ka nyara palula aṟa kaḻaḻarinyangka Pilate-alu wangkangu tjanala, “Nyawaya! Nyangatja nyurampa panya mayatja puḻka.”
14 E era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta; e ele disse aos judeus: Eis o vosso Rei!
15 Kaya piṟuku mirara wangkangu kutjupangku kutjupangku, “Iluntarala! Iluntarala! Puṉu kaṯakutjarangkala wakaṟa utitjura.”
15 Mas eles gritavam: Fora com ele, fora com ele, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Eu devo crucificar o vosso Rei? Responderam os principais sacerdotes: Nós não temos rei, senão César.
16 Ka palulanguṟu Pilate-alu Jesunya wantir'iyaṉu katira puṉu kaṯakutjarangka wakaṟa utitjunkunytjaku. Kaya tjaultji tjuṯangku palunya witiṟa ma-katingu.
16 Então, entregou-lho para que fosse crucificado. E eles tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Ka paluṟu puṉu kaṯakutjara walytjangku tjaḻiṟa ma-katingu ngura ini Kata Tarkatjaralakutu. (Panya Iipuṟu tjuṯangku ngura nyanga palunya ini wangkapai, Kaulkatjanya.)
17 E, carregando ele a sua cruz, saiu para um lugar chamado o lugar de uma caveira, que é chamado em hebraico Gólgota;
18 Munuya palulanguṟu wati kutjupa kutjara palu puṟunypaṯu wakaṟa utitjunu kutjupa maṟa wakungka, kutjupa maṟa tjampungka. Ka Jesunya nguṟurpa utingaringi.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Ka Pilate-alu ngaṉmanytju kutjupangka wangkangu puṉu tjilpirta ini walkatjuṟa Jesula katu puṉungka tjunguṟa wakantjaku nyanga alatji, |src="lb00327c.tif" size="col" loc="p" ref="19:19"
19 E Pilatos escreveu um título, e pô-lo em cima da cruz. E nele estava escrito: JESUS DE NAZARÉ, O REI DOS JUDEUS.
20 Ka wati kutjupangku tjukurpa palunya puṉungka walkatjunu wangka panya maṉkurpa Iipuṟu munu Latin munu Kuṟiki, ka tjaultjingku puṉungka katu wakaṟa wantingu. Kaya Jew tjuṯangku ini nyara palunya nyangangi, panya ngura nyara Jesunya wakaṟa utitjunkunytjanya panya waḻingka itingka nguwanpa, kaya waḻinguṟu pakaṟa ma-nyangangi uti ngaṟanyangka.
20 Muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, e grego, e latim.
21 Kaya tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku walka panya nyakula ankula wangkangu Pilate-ala, “Nyaakun alatji walkatjunkunytjaku wangkangu. Utin nyanga alatji palyanma, ‘Nyanga paluṟunku walytjangku Jew tjuṯaku mayatjanmanangi.’”
21 Então, diziam os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas: O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Eu sou Rei dos Judeus.
22 Ka Pilate-alu wangkangu, “Wiya, alatjiṯuṉa wangkangu. Ka nyara paluṟu ngaṟanyi alatjiṯu.”
22 Respondeu Pilatos: O que eu escrevi, eu escrevi.
23 Kaya tjaultji kutjara kutjarangku Jesunya wakaṟa utitjuṟa mantara palumpa mantjiṟa kutjungku kutjungku katingu. Munuya kutju panya tiṟitja puṟunypa paluṟu unngu tjarpara kanyilpai mauṉṯalpa tjunu. Mantara pala paluṟu panya alatji-alatjiṯu palyantja wakaṟa tjunguntja wiya.|src="lb00328c.tif" size="col" loc="p" ref="19:23"
23 Então os soldados, tendo crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também sua túnica; mas a túnica era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Kayanku wangkangi tjaultji tjuṯangku, “Wanyula kaṯantankunytja wiyangku wantima munula puṉu nyanga nampatjara arkaṟa waṉira nyawa, ‘Nganalu nampa puḻka waṉiku?’ Ka nyara paluṟu nampa tjukaṟurungku waṉinytjatjanungku mantara palunya mantjilku.” Ka mulapa kutjupangku nampa tjukaṟurungku waṉingu munu paluṟu mantjinu mantara panya palunya. Panya ngaṉmanytju nyiringka iriti walkatjunkunytja ngaṟanyi nyanga alatji,
24 Portanto, eles disseram entre si: Não a rasguemos, mas lancemos a sorte sobre ela, para ver de quem será; para que possa se cumprir a escritura, que diz: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 Kaya minyma panya tjuṯa ila ngaṟangi Jesunya utitjunkunytjala itingka panya palumpa ngunytju, munu ngunytju maḻatja, munu minyma kutjupa ini Mary-nya Kulapatjaku kuri, munu Mary Magdalene-anya kuḻu.
25 E, junto à cruz de Jesus, estavam em pé sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Ka nintintja kutju Jesuku ngunytjungka tjungu ngaṟangi, panya nyanga paluṟu Jesuku maḻpa mulapa. Ka Jesulu pulanya walunyakula ngunytjungka wangkangu, “Ngunytju, palatjanku nyuntumpa katja.” |src="CN01840B.TIF" size="col" loc="p" ref="19:26-27"
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, ele disse à sua mãe: Mulher, eis o teu filho!
27 Munu piṟuku wangkangu palumpa panya maḻpangka, “Ka nyuntunku ngunytju nyanga palunya aṯunymanama.” Ka nyara palulanguṟu nintintja panya paluṟu Jesuku ngunytju katingu palumpa ngurakutu munu palumpa ngurangka aṯunymaṟa kanyiningi.
27 Então ele disse ao discípulo: Eis a tua mãe! E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua própria casa.
28 Ka Jesulu nintingku kulinu, “Uwa, Mamalu wangkanytjaṉa uwankara palyaṟa wiyaṉu.” Munu palulanguṟu paluṟu wangkangu, “Mina iluṉa.” Ka alatji paluṟu wangkanyangka iriti nyiringka walkatjunkunytja mulapa utiringu.
28 Depois disso, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam terminadas, para que pudesse se cumprir a escritura, disse: Tenho sede.
29 Ka piti waina kurakuratjara ngaṟangi, kaya tjaultji tjuṯangku pantja puṟunytja wainangka tjaḻatjuṟa puṉu waṟangka tjunkula katuṟa Jesula tjaangka kanyiningi tjikintjaku.
29 Ora, estava ali um vaso cheio de vinagre; e embeberam uma esponja de vinagre, e pondo-a sobre um hissopo, a colocaram na sua boca.
30 Ka Jesulu waina tjikiṟa wiyaringkula wangkangu, “Uwa, uwankaraṉa palyaṟa wiyaṉu.” Munu palulanguṟulta kata tjaṟuringkula kurunpa wiyaringkula ilungu.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado; e ele, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Ka palulanguṟu Jewku mayatja tjuṯangku Pilate-ala ankula tjapinu, “Palyaya wati nyara puṉungka utingarinytja maṉkurpa tjaḻpa kaṯantankuku mapalku ilunytjaku? Panya nganaṉa mukuringanyi palunya tjananya miri mantjintjikitja.” Alatjiya tjapinu tjana miri puṉungka rawa ngaṟanytjaku-tawara. Panya mungawinki Saturday-ngka tjanampa tjiṉṯu miḻmiḻpa mulapa ngaṟangi Jew tjuṯaku, kaya tjana mukuringkunytja wiya miri puṉungka rawa utingarinytjaku tjiṉṯu tjarpanyangka maḻangka.
31 Os judeus, pois, porque era a preparação, para que os corpos não ficassem na cruz no dia do shabat, (porque foi aquele shabat um grande dia), pediram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e que fossem tirados dali.
32 Ka Pilate-alu palyanmanu tjananya tjaḻpa kaṯantankunytjaku munu wangka iyaṉu tjaultji panya tjuṯakutu. Kaya kuliṟa wati panya Jesula nganytjarta kutjara ngaṟanytja-waraṟa tjaḻpa kaṯantanu.
32 Foram então os soldados, e quebraram as pernas do primeiro, e do outro que com ele fora crucificado.
33 Palu Jesulakutu ngapartji wirkaṟaya nyangu ngaṉmanypa ilunytja munuya ilunytja nyakula tjaḻpa kaṯantankuwiyangku wantingu.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, eles não quebraram as suas pernas.
34 Ka tjaultji kutjungku Jesunya kultu wakaṉu kuḻaṯangka, ka milkaḻi mina kuḻu ngalya-tjutingu.
34 Mas, um dos soldados lhe perfurou o lado com uma lança, e imediatamente saiu sangue e água.
35 Ka nyangatja wati kutjungku nyakunytjatjanungku ngula tjakultjunu. Wati paluṟu nintingku tjukaṟurungku wangkapai nyura kuḻu kuliṟa mulamularingkunytjaku.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e ele sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Kaya tjaultji tjuṯangku Jesunya tjaḻpa kaṯantankunytja wiyangku wantinyangka tjukurpa panya iriti nyiringka walkatjunkunytja utiringu panya alatji ngaṟanyi nyiringka,
36 Pois estas coisas foram feitas, para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Ka tjukurpa kutjupa kuḻu nyiringka ngaṟangi nyanga alatji,
37 E outra vez diz a escritura: Eles olharão para o qual perfuraram.
38 — ausente —
38 E depois disso, José de Arimateia, sendo discípulo de Jesus, mas em secreto, por medo dos judeus, pediu a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos o deixou. Portanto, ele foi e tomou o corpo de Jesus.
39 — ausente —
39 E foi também Nicodemos, aquele que antes viera ter com Jesus de noite, trazendo uma mistura de mirra e aloés, pesando cerca de cem libras.
40 Munu pula Jesunya puntu winki wiṟu paṉṯipaingka tjutiṟa karpinu mantara waṟangka. Panya tjakangkuya Jew tjuṯangku alatji palyalpai tjuṉutjunkunytjikitjangku, ka pula Jesunya aṉangu palu puṟunypaṯu palyaṉu.
40 Eles tomaram então o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, de acordo com os costumes judaicos de sepultamento.
41 — ausente —
41 Ora, no lugar onde ele fora crucificado havia um jardim, e nesse jardim, um sepulcro novo, em que nenhum homem havia sido colocado.
42 — ausente —
42 Eles colocaram Jesus ali, por ser dia da preparação dos judeus, e visto que o sepulcro ficava perto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.