João 18

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Munu tjapiṟa wiyaringkula Jesunya ma-pakaṉu palumpa nintintja tjuṯa kuḻu. Munuya wimaṟuwanu karu ini Kitaṟanta ma-itipirira kaana puḻkangka ma-wirkanu munuya nyinangi.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Ka Judasanya, wati panya Jesunya witintjaku nintintjanya tjanala tjungu wiya. Palu wati nyara paluṟu ngura nyara palumpa ninti panya Jesunya Judasanya tjanaya tjuṯa aṟa tjunguringkula nyinapai ngura nyara palula.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Kaya ngura nyara Jerusalemala tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku, Paṟatji tjuṯangku kuḻu wati timpula aṯunymankupai tjuṯa wituṉu Judasala tjunguringkula ankunytjaku, ka tjananya katingu nintingku kaana nyara palulakutu wati Rome-anya nguraṟa tjaultji tjuṯa kuḻu. Kaya ma-pitjala wirkanu ngura nyara palula kuḻaṯa tjilira, waṟu tili tjaatjara kuḻu.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Ka Jesulu unngu nintingku kuliningi nyanga alatjirinytjaku, munu tjana ngalya-wirkankunyangka ma-ngaparikatira tjapinu, “Ngananya nyura ngurini?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Kaya wangkangu, “Jesunya Nazarethanya nguraṟala ngurini.”
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Ka Jesulu alatji wangkanyangka panya tjana uwankara ma-tjutukatira tjaṉanguṟu punkaṉu mantangka.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Ka Jesulu piṟuku tjanala tjapinu, “Ngananya nyura ngurini?”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Ka Jesulu wangkangu, “Wangkangu panyaṉa nyurala alatjiṯu. Ngayuluṉa ini nyanga paluṟu. Ka nyura ngayuku pitjangu, palu nyanga tjananyaya wantir'iyala kaya ara.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 (Jesulu nyanga alatji wangkanyangka tjukurpa panya paluṟu ngaṉmanytju wangkanytja utiringu, paluṟu Mamala ngaṉmanytju tjapiṟa alatji wangkanytja, “Mama, wati nyanga tjuṯa panya nyuntu ngayunya ungkunytjaṉa kawalinkunytja wiyaṯu.”)
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Ka Simon Peterlu tjuḻa waṟa kanyintjatjanungku ilaṟa wati kutju pina waku kaṯaṉu, ka pina punkaṉu mantangka. Wati nyanga paluṟu panya wati tjukurtjara puḻkaku waṟkaripai ini Malkanya.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Ka Jesulu wangkangu Peterla, “Wanti! Tjuḻa pala maḻakungku tjarpatjura. Panya Mamaluṉi wituṉu pika puḻkatjararingkunytjaku, kaṉa palula wangaṉarangku kuliṟa nyanga alatjirinytjaku mukuringanyi alatjiṯu wantinytja wiya.”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 — ausente —
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 — ausente —
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Wati nyara paluṟu panya Jewku mayatja tjuṯangka ngaṉmanytju wangkangu alatji, “Wati kutju palya ilunyi aṉangu uwankaraku ngalkilpa.”
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Ka tjaultji tjuṯangku Jesunya witiṟa Tjukurtjara Puḻkaku ngurakutu ma-katinyangka Simon Peterlu pula nintintja panya kutjupaṟarangku Jesunya tjananya maḻawanungku waṉaningi. Ka ngura nyara palula wirkankunyangka nintintja panya kutjupangku Peternya uṟilta wantikatira waintaṟa Jesunya tjananya waṉaṟa tjarpangu waḻiku yaatangka. Panya nintintja paluṟu wati nyara Tjukurtjara Puḻkaku ninti.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Ka Peternya uṟilta ngaṟangi tuwangka itingka panya palumpaya ngurpa. Ka nintintja panya paluṟu maḻaku pakaṉu munu kungkawaṟa tuwa kanyilpaingka tjapinu Peternya yaatangka tjarpatjunkunytjaku, ka mulapaṯu tjarpatjunu kungkawaṟa panya paluṟu.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Munu palunya ngurkantanu Peternya munu tjapinu, “Nyuntu kuḻu wanyu Jesula tjungutja?”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Ka munga nyara palula wari puḻka ngaṟangi, kaya waṟkaripai tjuṯangku timpula aṯunymankupai tjuṯangku kuḻu waṟu tiliṟa ngaṟala unytjunaringi. Ka Peternya waringku puyinnyangka pitjangu tjanalakutu munu tjunguringkula ngaṟala waṟu nganytjiningi.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Ka waḻi unngu Tjukurtjara Puḻkangku Anatjalu Jesunya tjapiṟa nguriningi, “Wati yaaltjiṯungkunta waṉalpai? Nganalu tjana? Nyaan palunya tjananya nintilpai?”
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Ka Jesulu wangkangu, “Utingkuṉa tjanala wangkangi tjukurpa aṉangu winkingka, waḻi inmatja tjuṯangka ngura kutjupangka kutjupangka munuṉa Jerusalemala timpulangka kuḻu rawangku nintiningi aṉangu tjuṯa tjunguringkunyangka kampangkaṯu wiya.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Kan nyaaku ngayunya tjapini? Utin tjanala tjapinma panya nyara paluṟu tjana ngayulu wangkanyangka kuliningi, munuya paluṟu tjana nintingku kulintjatjanungku nyuntula tjakultjunkuku.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Ka alatji wangkanyangka wati timpula aṯunymankupai kutjungku ila ngaṟanytjatjanungku Jesunya nguku pungu, munu wangkangu, “Ai, alatji wangkanytja wiyangku wantima! Palatja wati Tjukurtjara Puḻkanya.”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Ka Jesulu wangkangu, “Ngayulu ngunti wangkanyangkampaṉiya utingku wangkama nyanga aṉangu tjuṯangka miṟangka. Palu ngayulu tjukaṟurungku wangkangi, kaṉin nyaaku pungu?” Ka wati timpula aṯunymankupai piṟuku wangkanytja wiya ngaṟangi.
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Ka palula maḻangka Anatjalu palunya karpintjaṯu ma-iyaṉu Tjukurtjara Puḻkakutu panya palumpa waputju Kayapatjalakutu.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Ka Peterlu uṟilta waṟu ngaṟala nganytjiningi. Kaya kutjupa tjuṯangku palula wangkangu, “Nyuntu kuḻu wanyu wati palula tjungutja?” Ka Peterlu puḻkaṟa alatjiṯu wiyanmanu, “Wiya! Ngayulu palumpa tjungutja wiya.” |src="cn01820B.tif" size="col" loc="p" ref="18:25"
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Ka waṟu nyara palula wati Tjukurtjara Puḻkaku waṟkaripai ngaṟangi. Wati nyanga paluṟu panya Peterlu pina kaṯantjitjaku walytja. Munu paluṟu nyakula Peternya ngurkantaṟa wangkangu, “Munta, nyuntunyaṉa panyatja nyangu, Jesula tjungu ngaṟanyangka, panya nyara kaanangka. Mulapa?”
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Ka Peterlu piṟuku wiyanmanu. Ka paluṟu wiyanmankunyangka tjuḻpu panya mungawinki mulapa wangkapainya wangkangu.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Ka mungawinki mulapa Jewku mayatja tjuṯangku timpula aṯunymankupai tjuṯangku kuḻu Jesunya Kayapatjaku nguranguṟu katingu mayatja ini Pilate-aku ngurakutu. Munuya wirkaṟa uṟilta yaatangka paṯaṟa ngaṟangi, panya tjana tjinguṟu wati Jew wiyaku ngurangka tjarparampa kuraringkuku munuya palulanguṟu inma Katuwanu Ankunytjanya ngaṟanyangka puṯu mai kuka ngalkuku. Nyangatja tjanampa tjaka Jew tjuṯaku, kaya palula-tawara Jesunyatjara uṟilta paṯaṟa ngaṟangi Jewku mayatja tjuṯa munu wati timpula aṯunymankupai tjuṯa kuḻu.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Ka Pilate-anya uṟilkutu pakaṉu munu tjanala tjapinu, “Wati nyangatja nyura nyaanguṟu ngalya-katingu, nyaa palyannyangka?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Kaya wangkangu, “Wiya, tjinguṟu paluṟu kura palyantja wiyangka nganaṉa katinytja wiyangku wantima, palu kura palyannyangkala palunya ngalya-katingu.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Ka Pilate-alu wangkangu tjanala, “Wiya, nyurayanku ma-katira walytjangku tjapiṟa nguriṟa palunya ngurkantanama nyurampa tjukurnguṟu.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 (Nyanga alatji tjana wangkanyangka Jesulu ngaṉmanytju panya wangkanytja utiringu, panya ngaṉmanytju paluṟu utingku wangkangu nyanga alatji ilunytjikitjangku.)
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Ka Pilate-alu palumpa waḻingka maḻaku tjarpara Jesunya ngalya-katinytjaku wangkangu. Munu palulanguṟu palula tjapinu, “Nyuntun mulapa Jew tjuṯaku mayatja puḻka?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Ka Jesulu palula wangkangu, “Nyuntu wanyu walytjangku kuliṟa ngayunya tjapini? Munta kutjupa tjuṯangkunta ngayunya tjakultjunu?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Ka Pilate-alu wangkangu, “Nyuntu wanyu ngayunya kulini nyuntumpa walytja? Wiya, ngayulu Jew wiya. Nyanga nyuntumpa walytja tjuṯangkuntaya ngalya-katingu ngayulakutu pala tjukurtjara kuranyitja tjuṯangku. Palu nyaan wanyu palyaṉu kantaya nyuntunya ngalya-katingu?” |src="cn01826B.tif" size="col" loc="p" ref="18:35-37"
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Ka Jesulu wangkangu, “Ngayulu panya mayatja mantatja tjuṯa puṟunypa wiya. Tjinguṟuya ngayulu mayatja mantatja nyinanyangkampa ngayunya waṉalpai tjuṯangku ngayulanguṟu anga-pikaringkula ngalkinma ngayunya Jewku mayatja tjuṯangku witintjaku-tawara. Palu ngayulu mayatja mantatja tjuṯa puṟunypa wiya.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Ka Pilate-alu wangkangu, “Palu nyuntun wanyu mayatja puḻka?”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Ka Pilate-alu wangkangu, “Nyaa wanyu tjukurpa tjukaṟuru paluṟu?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Panyatjaya kulila panya ngaṟanyi ngayulu nyurampa wati kutju tjailangka nyinanytja walatjunkunytjaku inma nyanga Katuwanu Ankunytjanya panya ngaṟanyangka. Palu nyura wanyu mukuringanyi ngayulu nyurampa nyanga mayatja puḻka walatjunkunytjaku?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Kaya Jew paluṟu tjana uwankarangku puḻkaṟa mirara wangkangu, “Wiya, Jesunyala wantinyi. Nganaṉa mukuringanyi wati pala Paṟapatjanya walatjunkunytjaku.” (Paṟapatjanya panya wati pikaṯi Rome-anya nguraṟa tjuṯa pikangku pungkupai.)
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.