Gênesis 8
Tjukurpa Palya (PJT) vs VC
1 Ka Godalu Noah-nya tjananya kuka tjuṯa, kuka wiya tjuṯa, tjuḻpu tjuṯa kuḻu watarkurinytja wiyangku kuliningi alatjiṯu pautangka panya nyinanyangka, munu waḻpa iyaṉu manta winkikutu uṟu panya rungkaṟa tjaṟuntjaku, ka mulapaṯu uṟu panya katu ngaṟanytjatjanu ma-tjaṟuringangi.
1 Ora, Deus lembrou-se de Noé, e de todos os animais selvagens e de todos os animais domésticos que estavam com ele na arca. Fez soprar um vento sobre a terra, e as águas baixaram.
2 Ka uṟu unngu mulapa manta unngunguṟu panya mina puḻka piṟuku ngalya-pakantja wiyaringu Godalu angatjunkunyangka. Munu mina panya ilkaṟitja Godalu markuṉu, ka piṟuku puyintja wiyaringu.
2 As fontes do abismo fecharam-se, assim como as barreiras dos céus, e foram retidas as chuvas.
3 Ka uṟu panya puḻka purkaṟa purkaṟa tjaṟuringangi rawa mulapa piṟa maṉkur-kutjara.
3 As águas foram-se retirando progressivamente da terra; e começaram a baixar depois de cento e cinqüenta dias.
4 Ka nyara palula aṟangka uṟu tjaṟuringkunyangka pauta panya nyinakatingu puḻi katu ngura ini Aṟaṟatala.
4 No sétimo mês, no décimo sétimo dia do mês, a arca parou sobre as montanhas do Ararat.
5 Ka uṟu panya piṟuku purkaṟa tjaṟuringangi piṟa maṉkurpa, ka nyara palulanguṟu puḻi murpu tjuṯalta utiringu.
5 Entretanto, as águas iam diminuindo pouco a pouco até o décimo mês, e no décimo mês, no primeiro dia do mês, apareceram os cumes das montanhas.
6 — ausente —
6 No fim de quarenta dias, abriu Noé a janela que tinha feito na arca
7 — ausente —
7 e deixou sair um corvo, o qual saindo, voava de um lado para outro, até que aparecesse a terra seca.
8 Munu Noah-lu piṟuku iyaṉu tjuḻpu kutjupa ini kuukuuku ankula nguriṟa nyakunytjaku manta utiringkunyangka.
8 Soltou também uma pomba, para ver se as águas teriam já diminuído na face da terra.
9 Palu uṟu tjiwariwariṯu ngaringi kuwaripa, ka kuukuuku panya mantangka nyinakatinytjikitja puṯu nguriṟa maḻaku wirkanu Noah-lakutu. Ka Noah-lu maṟa katuringkula palunya mantjiṟa ngalya-tjarpatjunu maḻakungku pautangka.
9 A pomba, porém, não encontrando onde pousar, voltou para junto dele na arca, porque havia ainda água na face da terra. Noé estendeu a mão, e tendo-a tomado, recolheu-a na arca.
10 Munu Noah-lu tjiṉṯu 7 ngaṟala wiyaringkunyangka paṯaṟa kuukuuku panya palunya piṟuku iyaṉu.
10 Esperou mais sete dias, e soltou de novo a pomba fora da arca.
11 Ka kuukuuku paluṟu ankula mungartji maḻaku pitjangu puṉu alipa nyaḻpi tjaangka kanyiṟa, puṉu wanka, panya tjuḻpu paluṟu kuwari kutju kaṯantaṟa ngalya-katingu. Ka Noah-lu nyaḻpi nyakula kulinu, “Munta-uwa! Uṟu panya tjinguṟu tjaṟuringu, ka manta utiringu.”
11 E eis que pela tarde ela voltou, trazendo no bico uma folha verde de oliveira. Assim Noé compreendeu que as águas tinham baixado sobre a terra.
12 Munu paluṟu piṟuku tjiṉṯu 7 kutjupa ngaṟala wiyaringkunyangka paṯaṟa kuukuuku palunya piṟuku iyaṉu, ka paluṟu ankula ma-nyinangi maḻaku pitjawiya. |src="CO00633B.TIF" size="col" loc="p" ref="8:12"
12 Esperou ainda sete dias, e soltou a pomba que desta vez não mais voltou.
13 Uwa, Noah-nya tjana piṟa 10 nguwanpa pauta unngu nyinangi, ka tjiḻpi panya Noah-nya yiya nampa 601-aringu. Ka uṟu uwankara mantangka tjaṟuringkula wiyaringu. Ka Noah-lu pauta katutja araṉu munu para-nyakula nyangu manta ma-piḻṯiringkula waṉannyangka.
13 No ano seiscentos e um, no primeiro mês, no primeiro dia do mês, as águas se tinham secado sobre a terra. Noé descobriu o teto da arca, olhou e viu que a superfície do solo estava seca.
14 Munu paluṟu piṟuku pauta unngu nyinangi manta piḻṯi mulararinytjaku paṯaṟa. Ka nyara palulanguṟu piṟa kutjara ngaṟala wiyaringkunyangka manta uwankara piḻṯiringu alatjiṯu.
14 No segundo mês, no vigésimo sétimo dia do mês, a terra estava seca.
15 — ausente —
15 Então falou Deus a Noé:
16 — ausente —
16 "Sai da arca, com tua mulher, teus filhos e as mulheres de teus filhos.
17 Munu kuka tjuṯa, kuka wiya tjuṯa, tjuḻpu tjuṯa kuḻu uwankara pautanguṟu walatjura tjana waṟarakatira mantangka nyinara tjuṯatjararingkunytjaku munu tjuṯaringkula ngura winkikutu lipiringkula nyinanytjaku manta winkingka.”
17 Faze sair igualmente contigo todos os animais que estão contigo de todas as espécies: aves, quadrúpedes, répteis diversos que se arrastam sobre a terra; faze-os sair contigo para que se espalhem sobre a terra e para que cresçam e se multipliquem sobre a terra."
18 Ka Noah-nya kuliṟa pautanguṟu ukalingu palumpa kuri kuḻu munu katja maṉkurpa kuriṟara kuriṟara.
18 Noé saiu com seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos.
19 Ka kuka tjuṯa, kuka wiya tjuṯa, tjuḻpu tjuṯa kuḻu, mantangka para-ngaṟapai uwankara pautanguṟu ukalingu walytjaṟara walytjaṟara.
19 Todos os animais selvagens, todos os répteis, todas as aves, todos os seres que se movem, sobre a terra saíram da arca segundo suas espécies.
20 Ka Noah-lu pautanguṟu ukalingkula mantangka pitjilpa puḻka palyaṉu, munu paluṟu kuka palyanguṟu maṉkurpa mantjinu tjinatjara maṉkurpa munu tjuḻpu maṉkurpa kuḻu munu kuka palunya tjananya pungkula pitjilta katu waṟungka tiliwakaṉu Mayatja Godanya waḻkuṟa ungkunytjikitjangku.|src="tnGEN08V21.tif" size="col" loc="p" ref="8:20"
20 E Noé levantou um altar ao Senhor: tomou de todos os animais puros e de todas as aves puras, e ofereceu-os em holocausto ao Senhor sobre o altar.
21 Ka Godalu kuka tiliwakannyangka mayu wiṟu paṉṯinu munu pukuḻarira unngu kuliningi alatji, “Ngayulu panya aṉangu tjuṯanguṟu manta nyanga kuraṉu uṟu puḻka iyaṟa, palu kuwariṉa tjanalanguṟu manta piṟuku kurantja wiyangku wantiku alatjiṯu, panya tjaka aṉangu tjuṯangku tjitjinguṟu rawangku kura kutju kulilpai. Palu ngayulu aṉangu tjuṯa, kuka tjuṯa, ngaalymankupai uwankara piṟuku wiyantja wiyangku wantiku alatjiṯu, nyanga kuwaritja puṟunypa piṟuku palyantja wiya alatjiṯu.
21 O Senhor respirou um agradável odor, e disse em seu coração: "Doravante, não mais amaldiçoarei a terra por causa do homem porque os pensamentos do seu coração são maus desde a sua juventude, e não ferirei mais todos os seres vivos, como o fiz.
22 Ka manta nyangatja ngaṟanyangkampa wari munu unytjunpa, kuḻi munu nyiṉnga, kaḻaḻa munu munga tiṯutjaraṯu ngaṟakatiku wiyaringkunytja wiya alatjiṯu. Ka piriyakutu kutjupa piriyakutu kutjupa manta tjawaṟa uṉinypa tjuṯa tjunkunytjaku tiṯutjara ngaṟaku, munu palulanguṟu kuḻi kutjupa kuḻi kutjupa mai pakaṟa kuṟuringkunyangka urantjaku tiṯutjara palu puṟunypaṯu ngaṟakatiku.” Alatji Godalu kalkuṟa wantingu tiṯutjara ngaṟanytjaku kutjuparinytja wiya paluṟuṯu.
22 Enquanto durar a terra, não mais cessarão a sementeira e a colheita, o frio e o calor, o verão e o inverno, o dia e a noite."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.