Gênesis 8
Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT
1 Ka Godalu Noah-nya tjananya kuka tjuṯa, kuka wiya tjuṯa, tjuḻpu tjuṯa kuḻu watarkurinytja wiyangku kuliningi alatjiṯu pautangka panya nyinanyangka, munu waḻpa iyaṉu manta winkikutu uṟu panya rungkaṟa tjaṟuntjaku, ka mulapaṯu uṟu panya katu ngaṟanytjatjanu ma-tjaṟuringangi.
1 Então Deus se lembrou de Noé e de todos os animais selvagens e domésticos que estavam com ele na arca. Deus fez soprar um vento sobre a terra, e as águas do dilúvio começaram a baixar.
2 Ka uṟu unngu mulapa manta unngunguṟu panya mina puḻka piṟuku ngalya-pakantja wiyaringu Godalu angatjunkunyangka. Munu mina panya ilkaṟitja Godalu markuṉu, ka piṟuku puyintja wiyaringu.
2 As fontes subterrâneas pararam de jorrar, e as chuvas torrenciais cessaram.
3 Ka uṟu panya puḻka purkaṟa purkaṟa tjaṟuringangi rawa mulapa piṟa maṉkur-kutjara.
3 As águas do dilúvio foram baixando aos poucos. Depois de 150 dias,
4 Ka nyara palula aṟangka uṟu tjaṟuringkunyangka pauta panya nyinakatingu puḻi katu ngura ini Aṟaṟatala.
4 exatamente cinco meses depois do início do dilúvio, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Ka uṟu panya piṟuku purkaṟa tjaṟuringangi piṟa maṉkurpa, ka nyara palulanguṟu puḻi murpu tjuṯalta utiringu.
5 Dois meses e meio depois, à medida que as águas continuaram a baixar, apareceram os picos de outras montanhas.
6 — ausente —
6 Passados mais quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na arca
7 — ausente —
7 e soltou um corvo, que ia e voltava até as águas do dilúvio secarem sobre a terra.
8 Munu Noah-lu piṟuku iyaṉu tjuḻpu kutjupa ini kuukuuku ankula nguriṟa nyakunytjaku manta utiringkunyangka.
8 Noé também soltou uma pomba para ver se as águas tinham baixado e se ela encontraria terra seca,
9 Palu uṟu tjiwariwariṯu ngaringi kuwaripa, ka kuukuuku panya mantangka nyinakatinytjikitja puṯu nguriṟa maḻaku wirkanu Noah-lakutu. Ka Noah-lu maṟa katuringkula palunya mantjiṟa ngalya-tjarpatjunu maḻakungku pautangka.
9 mas a pomba não encontrou lugar para pousar, pois a água ainda cobria todo o solo. Então a pomba retornou à arca, e Noé estendeu a mão e a trouxe de volta para dentro.
10 Munu Noah-lu tjiṉṯu 7 ngaṟala wiyaringkunyangka paṯaṟa kuukuuku panya palunya piṟuku iyaṉu.
10 Depois de esperar mais sete dias, Noé soltou a pomba mais uma vez.
11 Ka kuukuuku paluṟu ankula mungartji maḻaku pitjangu puṉu alipa nyaḻpi tjaangka kanyiṟa, puṉu wanka, panya tjuḻpu paluṟu kuwari kutju kaṯantaṟa ngalya-katingu. Ka Noah-lu nyaḻpi nyakula kulinu, “Munta-uwa! Uṟu panya tjinguṟu tjaṟuringu, ka manta utiringu.”
11 Quando ela voltou ao entardecer, trouxe no bico uma folha nova de oliveira. Noé concluiu que restava pouca água do dilúvio.
12 Munu paluṟu piṟuku tjiṉṯu 7 kutjupa ngaṟala wiyaringkunyangka paṯaṟa kuukuuku palunya piṟuku iyaṉu, ka paluṟu ankula ma-nyinangi maḻaku pitjawiya. |src="CO00633B.TIF" size="col" loc="p" ref="8:12"
12 Esperou outros sete dias e soltou a pomba novamente. Dessa vez, ela não voltou.
13 Uwa, Noah-nya tjana piṟa 10 nguwanpa pauta unngu nyinangi, ka tjiḻpi panya Noah-nya yiya nampa 601-aringu. Ka uṟu uwankara mantangka tjaṟuringkula wiyaringu. Ka Noah-lu pauta katutja araṉu munu para-nyakula nyangu manta ma-piḻṯiringkula waṉannyangka.
13 Noé tinha completado 601 anos. No primeiro dia do novo ano, dez meses e meio depois do início do dilúvio, quase não havia mais água sobre a terra. Noé levantou a cobertura da arca e viu que o solo estava praticamente seco.
14 Munu paluṟu piṟuku pauta unngu nyinangi manta piḻṯi mulararinytjaku paṯaṟa. Ka nyara palulanguṟu piṟa kutjara ngaṟala wiyaringkunyangka manta uwankara piḻṯiringu alatjiṯu.
14 Mais dois meses se passaram e, por fim, a terra estava completamente seca.
15 — ausente —
15 Então Deus disse a Noé:
16 — ausente —
16 “Saiam da arca, você, sua mulher, seus filhos e as mulheres deles.
17 Munu kuka tjuṯa, kuka wiya tjuṯa, tjuḻpu tjuṯa kuḻu uwankara pautanguṟu walatjura tjana waṟarakatira mantangka nyinara tjuṯatjararingkunytjaku munu tjuṯaringkula ngura winkikutu lipiringkula nyinanytjaku manta winkingka.”
17 Solte todos os animais, as aves, os animais domésticos e os animais que rastejam pelo chão, para que sejam férteis e se multipliquem na terra”.
18 Ka Noah-nya kuliṟa pautanguṟu ukalingu palumpa kuri kuḻu munu katja maṉkurpa kuriṟara kuriṟara.
18 Noé, sua mulher, seus filhos e as mulheres deles desembarcaram.
19 Ka kuka tjuṯa, kuka wiya tjuṯa, tjuḻpu tjuṯa kuḻu, mantangka para-ngaṟapai uwankara pautanguṟu ukalingu walytjaṟara walytjaṟara.
19 Todos os animais, grandes e pequenos, e as aves saíram da arca, um casal de cada vez.
20 Ka Noah-lu pautanguṟu ukalingkula mantangka pitjilpa puḻka palyaṉu, munu paluṟu kuka palyanguṟu maṉkurpa mantjinu tjinatjara maṉkurpa munu tjuḻpu maṉkurpa kuḻu munu kuka palunya tjananya pungkula pitjilta katu waṟungka tiliwakaṉu Mayatja Godanya waḻkuṟa ungkunytjikitjangku.|src="tnGEN08V21.tif" size="col" loc="p" ref="8:20"
20 Em seguida, Noé construiu um altar ao S enhor e ali ofereceu como holocaustos alguns animais e aves puros.
21 Ka Godalu kuka tiliwakannyangka mayu wiṟu paṉṯinu munu pukuḻarira unngu kuliningi alatji, “Ngayulu panya aṉangu tjuṯanguṟu manta nyanga kuraṉu uṟu puḻka iyaṟa, palu kuwariṉa tjanalanguṟu manta piṟuku kurantja wiyangku wantiku alatjiṯu, panya tjaka aṉangu tjuṯangku tjitjinguṟu rawangku kura kutju kulilpai. Palu ngayulu aṉangu tjuṯa, kuka tjuṯa, ngaalymankupai uwankara piṟuku wiyantja wiyangku wantiku alatjiṯu, nyanga kuwaritja puṟunypa piṟuku palyantja wiya alatjiṯu.
21 O aroma do sacrifício agradou ao S enhor , que disse consigo: “Nunca mais amaldiçoarei a terra por causa do ser humano, embora todos os seus pensamentos e seus propósitos se inclinem para o mal desde a infância. Nunca mais destruirei todos os seres vivos.
22 Ka manta nyangatja ngaṟanyangkampa wari munu unytjunpa, kuḻi munu nyiṉnga, kaḻaḻa munu munga tiṯutjaraṯu ngaṟakatiku wiyaringkunytja wiya alatjiṯu. Ka piriyakutu kutjupa piriyakutu kutjupa manta tjawaṟa uṉinypa tjuṯa tjunkunytjaku tiṯutjara ngaṟaku, munu palulanguṟu kuḻi kutjupa kuḻi kutjupa mai pakaṟa kuṟuringkunyangka urantjaku tiṯutjara palu puṟunypaṯu ngaṟakatiku.” Alatji Godalu kalkuṟa wantingu tiṯutjara ngaṟanytjaku kutjuparinytja wiya paluṟuṯu.
22 Enquanto durar a terra, haverá plantio e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.