Gênesis 50

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ka palulanguṟu Josephanya mapalku mamangka punkaṟa ngarikatingu munu palunya ampuṟa mitamita kutjara nyunytjuṉu puḻkaṟa ulara.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Munu paluṟu wangkangu palumpa wati waṟka ngangkaṟi tjuṯa palumpa mama mantjiṟa puntu palyantjaku ngula tjuṉutjunkunytjikitjangku.
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 Kaya mantjiṟa waṟkaringi miri panya palula rawa mulapa tjiṟirpi 40 aṟa. Panya tjakaya Itjipanya nguraṟa tjuṯangku miri ngaṉmanytju palyalpai. Paluṟu tjana nyiṯilpai uwilangka kutjupa kutjupa tjuṯangka kuḻu, munuya karpilpai raikingka rawa palya ngarinytjaku uṉaringkunytjaku-tawara. Kaya alatji Josephaku mama miri palyaṟunguningi. Kaya aṉangu Itjipanya nguraṟa tjuṯa kuḻu Josephala tjanala tjunguringkula tjituṟu-tjituṟurira ulangi tjanampa mamaku rawa mulapa tjiṟirpi 70 aṟa, piṟa kutjara.
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 — ausente —
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 — ausente —
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Ka Piiṟalu palyanmanu palula ankula wangkanytjaku alatji, “Uwa palya, ma-katiraya tjuṉutjura ngura nyara palula panya nyuntu kalkuntjitjangka.”
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 — ausente —
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 — ausente —
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Ka wati tjaultji tjuṯa kuḻuya anu nyanytjungka tjinkangka tjananya aṯunymankunytjikitja. Alatjiya tjunguringkula anu winki mulapa.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Munuya ankula ankula ngula karu panya ini Jordanta kakaraṟa wirkanu manta nyara Kainanta itingka. Munuya ngura tjunkula nyinangi tjiṟirpi 7 ngura panya mai uṉinypa mantjiṟa araṟangkupaingka itingka ini Atatala. Munuya nyinara ngura pala palula puḻkaṟa ulangi Jacobanya-tjiratja. Ka Josephalu mama-tjiratjangku tjituṟu-tjituṟurira inma palyaningi tjiṟirpi kutjupa tjiṟirpi kutjupa 7 aṟangku. |src="GT_Gen50V10 mourning for Jacob v3.tif" size="col" loc="p" ref="50:10"
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Kaya Kainannga nguraṟa tjuṯangku itipikutuṟa nyangangi puḻkaṟa ulara waṉinyangka. Munuya wangkangu, “Ngaḻṯutjara tjuṯaya nyaratja Itjipalanguṟu pitjangu munuya puḻkaṟa ulanyi.” Palulanguṟuya ngura pala palunya ininu Apila Mitjuṟaimanya. Alatjiya ininu tjanampa wangkangka.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 — ausente —
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 — ausente —
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Palula maḻangkaya Josephanya tjana uwankara maḻaku anu Itjipalakutu.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Palu Josephaku kuṯa tjuṯangkuya ngunti kuliningi Josephanya palumpa tjanampa kuraringkunyangka-palku aṟa panyanguṟu, panya palunyaya ngaṉmanytju kuraningi. Munuya mama wiyaringkunyangka kuliningi, “Kuwari-mantilampa maḻanyngampa mirpaṉarikulta nyanga mantangka kutjumpa.”
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 — ausente —
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 — ausente —
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Palulanguṟuya kuṯa panya tjuṯa nguḻu-nguḻu pitjangu Josephalakutu munuya palula kuranyu tultjungaṟakatingu waḻkuntjikitja. Munuya wangkangu, “Nganaṉala pitjangu mani wiyakitja nyuntula waṟkarinytjikitja.”
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Palu Josephalu wangkangu tjanala, “Wiya, nguḻu wiyaya nyinama. Ngayulu ngapartji nyuranya pungkuwiyangku wantinyi, panya ngayuluṉa Godanya wiya.
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Nyara Kainanta panya nyuranku ngaṉmanytju walytjangku kulinu ngayunya kuraṟa pungkunytjikitjangku. Palu Godalu aṟa kutjupa kuliṟa palyaṉu nyura ngayunya kuranytjitjanguṟu, munuṉi Itjipalakutu iyaṟa mayatja puḻka tjunu ailuru puḻkangka aṉangu uwankara maingka wankaṟu kanyintjaku. Kaya palulanguṟu kuwari aṉangu uwankara wanka nyinanyi ilunytja wiya.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Ala, ngayukuya nguḻuringkunytja wiya nyinama. Ngayulu nyuranya palyanyku kanyilku nyurampa tjitji tjuṯa kuḻu.” Alatji kalypangku wangkara Josephalu tjananya kurunpa rapaṉu, kaya kuliṟa puḻkaṟa pukuḻaringu.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 — ausente —
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 — ausente —
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 — ausente —
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Munu Josephalu palumpa walytja tjuṯangka tjapinu tjukaṟurungku kalkuntjaku alatji wangkara, “Ngula Godalu nyuranya ngura panya palulakutu ma-katinyangka miri ngayunya kuḻu ma-katima, munuṉi nyara palula tjuṉutjura. Palya?” Kaya mulapaṯu kalkuṉu katinytjikitjangku.
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Ka palulanguṟu paluṟu wiyaringu tjiḻpi mulararira yiya nampa panya 110 nyinanytjatjanu. Ka palumpa walytja tjuṯangku miri palunya nyiṯiṟa palyaṟunguṟa karpiṉu munu pakutjangka tjarpatjunu paṯaṟa ngarinytjaku.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.