Gênesis 50

Tjukurpa Palya (PJT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ka palulanguṟu Josephanya mapalku mamangka punkaṟa ngarikatingu munu palunya ampuṟa mitamita kutjara nyunytjuṉu puḻkaṟa ulara.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Munu paluṟu wangkangu palumpa wati waṟka ngangkaṟi tjuṯa palumpa mama mantjiṟa puntu palyantjaku ngula tjuṉutjunkunytjikitjangku.
2 José ordenou a seus servos, aos que eram médicos, que embalsamassem o corpo de seu pai. E os médicos embalsamaram Israel,
3 Kaya mantjiṟa waṟkaringi miri panya palula rawa mulapa tjiṟirpi 40 aṟa. Panya tjakaya Itjipanya nguraṟa tjuṯangku miri ngaṉmanytju palyalpai. Paluṟu tjana nyiṯilpai uwilangka kutjupa kutjupa tjuṯangka kuḻu, munuya karpilpai raikingka rawa palya ngarinytjaku uṉaringkunytjaku-tawara. Kaya alatji Josephaku mama miri palyaṟunguningi. Kaya aṉangu Itjipanya nguraṟa tjuṯa kuḻu Josephala tjanala tjunguringkula tjituṟu-tjituṟurira ulangi tjanampa mamaku rawa mulapa tjiṟirpi 70 aṟa, piṟa kutjara.
3 gastando nisso quarenta dias, pois assim se cumprem os dias do embalsamamento; e os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 — ausente —
4 Passados os dias de luto, José falou à casa de Faraó: — Se agora encontrei favor diante de vocês, peço que falem aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 — ausente —
5 “Meu pai me fez jurar, declarando: ‘Eis que estou morrendo; sepulte-me no túmulo que abri para mim na terra de Canaã.’ Agora, quero ir e sepultar meu pai; depois voltarei.”
6 Ka Piiṟalu palyanmanu palula ankula wangkanytjaku alatji, “Uwa palya, ma-katiraya tjuṉutjura ngura nyara palula panya nyuntu kalkuntjitjangka.”
6 Faraó respondeu: — Vá e sepulte o seu pai como ele fez você jurar.
7 — ausente —
7 José partiu para sepultar o seu pai. Com ele foram todos os oficiais de Faraó, os principais da sua casa e todos os principais da terra do Egito,
8 — ausente —
8 bem como toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai. Deixaram na terra de Gósen somente as crianças, os rebanhos e o gado.
9 Ka wati tjaultji tjuṯa kuḻuya anu nyanytjungka tjinkangka tjananya aṯunymankunytjikitja. Alatjiya tjunguringkula anu winki mulapa.
9 E foram também com ele tanto carruagens como cavaleiros; e o cortejo foi muito grande.
10 Munuya ankula ankula ngula karu panya ini Jordanta kakaraṟa wirkanu manta nyara Kainanta itingka. Munuya ngura tjunkula nyinangi tjiṟirpi 7 ngura panya mai uṉinypa mantjiṟa araṟangkupaingka itingka ini Atatala. Munuya nyinara ngura pala palula puḻkaṟa ulangi Jacobanya-tjiratja. Ka Josephalu mama-tjiratjangku tjituṟu-tjituṟurira inma palyaningi tjiṟirpi kutjupa tjiṟirpi kutjupa 7 aṟangku. |src="GT_Gen50V10 mourning for Jacob v3.tif" size="col" loc="p" ref="50:10"
10 Quando eles chegaram à eira de Atade, que fica do outro lado do Jordão, fizeram ali grande e intensa lamentação; e José pranteou seu pai durante sete dias.
11 Kaya Kainannga nguraṟa tjuṯangku itipikutuṟa nyangangi puḻkaṟa ulara waṉinyangka. Munuya wangkangu, “Ngaḻṯutjara tjuṯaya nyaratja Itjipalanguṟu pitjangu munuya puḻkaṟa ulanyi.” Palulanguṟuya ngura pala palunya ininu Apila Mitjuṟaimanya. Alatjiya ininu tjanampa wangkangka.
11 Quando os moradores da terra, os cananeus, viram o luto na eira de Atade, disseram: — Como é grande este pranto dos egípcios! E por isso aquele lugar foi chamado de Abel-Mizraim; fica do outro lado do Jordão.
12 — ausente —
12 Os filhos de Jacó fizeram como ele lhes havia ordenado:
13 — ausente —
13 levaram-no para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que, juntamente com o campo, Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser lugar de sepultura. Esse lugar fica em frente a Manre.
14 Palula maḻangkaya Josephanya tjana uwankara maḻaku anu Itjipalakutu.
14 Depois disso, José voltou para o Egito, ele, os seus irmãos e todos os que o haviam acompanhado para sepultar o seu pai.
15 Palu Josephaku kuṯa tjuṯangkuya ngunti kuliningi Josephanya palumpa tjanampa kuraringkunyangka-palku aṟa panyanguṟu, panya palunyaya ngaṉmanytju kuraningi. Munuya mama wiyaringkunyangka kuliningi, “Kuwari-mantilampa maḻanyngampa mirpaṉarikulta nyanga mantangka kutjumpa.”
15 Vendo os irmãos de José que seu pai já era morto, disseram: — É possível que José tenha ódio de nós; certamente nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 — ausente —
16 Por isso, mandaram dizer a José: — O seu pai, antes de morrer, ordenou o seguinte:
17 — ausente —
17 “É isto que vocês dirão a José: ‘Perdoe, por favor, a transgressão dos seus irmãos e o pecado que cometeram, porque eles lhe fizeram mal.’” Agora pedimos que perdoe a transgressão dos servos do Deus de seu pai. Ao ouvir estas palavras, José chorou.
18 Palulanguṟuya kuṯa panya tjuṯa nguḻu-nguḻu pitjangu Josephalakutu munuya palula kuranyu tultjungaṟakatingu waḻkuntjikitja. Munuya wangkangu, “Nganaṉala pitjangu mani wiyakitja nyuntula waṟkarinytjikitja.”
18 Depois, vieram também os seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: — Eis-nos aqui; somos seus servos.
19 Palu Josephalu wangkangu tjanala, “Wiya, nguḻu wiyaya nyinama. Ngayulu ngapartji nyuranya pungkuwiyangku wantinyi, panya ngayuluṉa Godanya wiya.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; será que eu estou no lugar de Deus?
20 Nyara Kainanta panya nyuranku ngaṉmanytju walytjangku kulinu ngayunya kuraṟa pungkunytjikitjangku. Palu Godalu aṟa kutjupa kuliṟa palyaṉu nyura ngayunya kuranytjitjanguṟu, munuṉi Itjipalakutu iyaṟa mayatja puḻka tjunu ailuru puḻkangka aṉangu uwankara maingka wankaṟu kanyintjaku. Kaya palulanguṟu kuwari aṉangu uwankara wanka nyinanyi ilunytja wiya.
20 Vocês, na verdade, planejaram o mal contra mim; porém Deus o tornou em bem, para fazer, como estão vendo agora, que se conserve a vida de muita gente.
21 Ala, ngayukuya nguḻuringkunytja wiya nyinama. Ngayulu nyuranya palyanyku kanyilku nyurampa tjitji tjuṯa kuḻu.” Alatji kalypangku wangkara Josephalu tjananya kurunpa rapaṉu, kaya kuliṟa puḻkaṟa pukuḻaringu.
21 Portanto, não tenham medo; eu sustentarei vocês e os seus filhos. E assim José os consolou e lhes falou ao coração.
22 — ausente —
22 José ficou morando no Egito, ele e a casa de seu pai. Viveu cento e dez anos.
23 — ausente —
23 José viu os filhos de Efraim até a terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais José tomou sobre os seus joelhos.
24 — ausente —
24 José disse a seus irmãos: — Eu vou morrer em breve. Mas Deus certamente visitará vocês e fará com que saiam desta terra para ir à terra que jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Munu Josephalu palumpa walytja tjuṯangka tjapinu tjukaṟurungku kalkuntjaku alatji wangkara, “Ngula Godalu nyuranya ngura panya palulakutu ma-katinyangka miri ngayunya kuḻu ma-katima, munuṉi nyara palula tjuṉutjura. Palya?” Kaya mulapaṯu kalkuṉu katinytjikitjangku.
25 José pediu aos filhos de Israel que fizessem um juramento, dizendo: — Deus certamente visitará vocês. Quando isso acontecer, levem os meus ossos daqui.
26 Ka palulanguṟu paluṟu wiyaringu tjiḻpi mulararira yiya nampa panya 110 nyinanytjatjanu. Ka palumpa walytja tjuṯangku miri palunya nyiṯiṟa palyaṟunguṟa karpiṉu munu pakutjangka tjarpatjunu paṯaṟa ngarinytjaku.
26 José morreu com a idade de cento e dez anos. Eles embalsamaram o seu corpo e o puseram num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.