Gênesis 50
Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH
1 Ka palulanguṟu Josephanya mapalku mamangka punkaṟa ngarikatingu munu palunya ampuṟa mitamita kutjara nyunytjuṉu puḻkaṟa ulara.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Munu paluṟu wangkangu palumpa wati waṟka ngangkaṟi tjuṯa palumpa mama mantjiṟa puntu palyantjaku ngula tjuṉutjunkunytjikitjangku.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Kaya mantjiṟa waṟkaringi miri panya palula rawa mulapa tjiṟirpi 40 aṟa. Panya tjakaya Itjipanya nguraṟa tjuṯangku miri ngaṉmanytju palyalpai. Paluṟu tjana nyiṯilpai uwilangka kutjupa kutjupa tjuṯangka kuḻu, munuya karpilpai raikingka rawa palya ngarinytjaku uṉaringkunytjaku-tawara. Kaya alatji Josephaku mama miri palyaṟunguningi. Kaya aṉangu Itjipanya nguraṟa tjuṯa kuḻu Josephala tjanala tjunguringkula tjituṟu-tjituṟurira ulangi tjanampa mamaku rawa mulapa tjiṟirpi 70 aṟa, piṟa kutjara.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 — ausente —
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 — ausente —
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Ka Piiṟalu palyanmanu palula ankula wangkanytjaku alatji, “Uwa palya, ma-katiraya tjuṉutjura ngura nyara palula panya nyuntu kalkuntjitjangka.”
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 — ausente —
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 — ausente —
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Ka wati tjaultji tjuṯa kuḻuya anu nyanytjungka tjinkangka tjananya aṯunymankunytjikitja. Alatjiya tjunguringkula anu winki mulapa.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Munuya ankula ankula ngula karu panya ini Jordanta kakaraṟa wirkanu manta nyara Kainanta itingka. Munuya ngura tjunkula nyinangi tjiṟirpi 7 ngura panya mai uṉinypa mantjiṟa araṟangkupaingka itingka ini Atatala. Munuya nyinara ngura pala palula puḻkaṟa ulangi Jacobanya-tjiratja. Ka Josephalu mama-tjiratjangku tjituṟu-tjituṟurira inma palyaningi tjiṟirpi kutjupa tjiṟirpi kutjupa 7 aṟangku. |src="GT_Gen50V10 mourning for Jacob v3.tif" size="col" loc="p" ref="50:10"
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Kaya Kainannga nguraṟa tjuṯangku itipikutuṟa nyangangi puḻkaṟa ulara waṉinyangka. Munuya wangkangu, “Ngaḻṯutjara tjuṯaya nyaratja Itjipalanguṟu pitjangu munuya puḻkaṟa ulanyi.” Palulanguṟuya ngura pala palunya ininu Apila Mitjuṟaimanya. Alatjiya ininu tjanampa wangkangka.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 — ausente —
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 — ausente —
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 Palula maḻangkaya Josephanya tjana uwankara maḻaku anu Itjipalakutu.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Palu Josephaku kuṯa tjuṯangkuya ngunti kuliningi Josephanya palumpa tjanampa kuraringkunyangka-palku aṟa panyanguṟu, panya palunyaya ngaṉmanytju kuraningi. Munuya mama wiyaringkunyangka kuliningi, “Kuwari-mantilampa maḻanyngampa mirpaṉarikulta nyanga mantangka kutjumpa.”
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 — ausente —
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 — ausente —
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Palulanguṟuya kuṯa panya tjuṯa nguḻu-nguḻu pitjangu Josephalakutu munuya palula kuranyu tultjungaṟakatingu waḻkuntjikitja. Munuya wangkangu, “Nganaṉala pitjangu mani wiyakitja nyuntula waṟkarinytjikitja.”
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 Palu Josephalu wangkangu tjanala, “Wiya, nguḻu wiyaya nyinama. Ngayulu ngapartji nyuranya pungkuwiyangku wantinyi, panya ngayuluṉa Godanya wiya.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Nyara Kainanta panya nyuranku ngaṉmanytju walytjangku kulinu ngayunya kuraṟa pungkunytjikitjangku. Palu Godalu aṟa kutjupa kuliṟa palyaṉu nyura ngayunya kuranytjitjanguṟu, munuṉi Itjipalakutu iyaṟa mayatja puḻka tjunu ailuru puḻkangka aṉangu uwankara maingka wankaṟu kanyintjaku. Kaya palulanguṟu kuwari aṉangu uwankara wanka nyinanyi ilunytja wiya.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Ala, ngayukuya nguḻuringkunytja wiya nyinama. Ngayulu nyuranya palyanyku kanyilku nyurampa tjitji tjuṯa kuḻu.” Alatji kalypangku wangkara Josephalu tjananya kurunpa rapaṉu, kaya kuliṟa puḻkaṟa pukuḻaringu.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 — ausente —
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 — ausente —
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 — ausente —
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Munu Josephalu palumpa walytja tjuṯangka tjapinu tjukaṟurungku kalkuntjaku alatji wangkara, “Ngula Godalu nyuranya ngura panya palulakutu ma-katinyangka miri ngayunya kuḻu ma-katima, munuṉi nyara palula tjuṉutjura. Palya?” Kaya mulapaṯu kalkuṉu katinytjikitjangku.
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Ka palulanguṟu paluṟu wiyaringu tjiḻpi mulararira yiya nampa panya 110 nyinanytjatjanu. Ka palumpa walytja tjuṯangku miri palunya nyiṯiṟa palyaṟunguṟa karpiṉu munu pakutjangka tjarpatjunu paṯaṟa ngarinytjaku.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.