Gênesis 50
Tjukurpa Palya (PJT) vs ARIB
1 Ka palulanguṟu Josephanya mapalku mamangka punkaṟa ngarikatingu munu palunya ampuṟa mitamita kutjara nyunytjuṉu puḻkaṟa ulara.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Munu paluṟu wangkangu palumpa wati waṟka ngangkaṟi tjuṯa palumpa mama mantjiṟa puntu palyantjaku ngula tjuṉutjunkunytjikitjangku.
2 E José ordenou a seus servos, os médicos, que embalsamassem a seu pai; e os médicos embalsamaram a Israel.
3 Kaya mantjiṟa waṟkaringi miri panya palula rawa mulapa tjiṟirpi 40 aṟa. Panya tjakaya Itjipanya nguraṟa tjuṯangku miri ngaṉmanytju palyalpai. Paluṟu tjana nyiṯilpai uwilangka kutjupa kutjupa tjuṯangka kuḻu, munuya karpilpai raikingka rawa palya ngarinytjaku uṉaringkunytjaku-tawara. Kaya alatji Josephaku mama miri palyaṟunguningi. Kaya aṉangu Itjipanya nguraṟa tjuṯa kuḻu Josephala tjanala tjunguringkula tjituṟu-tjituṟurira ulangi tjanampa mamaku rawa mulapa tjiṟirpi 70 aṟa, piṟa kutjara.
3 Cumpriram-se-lhe quarenta dias, porque assim se cumprem os dias de embalsamação; e os egípcios o choraram setenta dias.
4 — ausente —
4 Passados, pois, os dias de seu choro, disse José à casa de Faraó: Se agora tenho achado graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 — ausente —
5 Meu pai me fez jurar, dizendo: Eis que eu morro; em meu sepulcro, que cavei para mim na terra de Canaã, ali me sepultarás. Agora, pois, deixa-me subir, peço-te, e sepultar meu pai; então voltarei.
6 Ka Piiṟalu palyanmanu palula ankula wangkanytjaku alatji, “Uwa palya, ma-katiraya tjuṉutjura ngura nyara palula panya nyuntu kalkuntjitjangka.”
6 Respondeu Faraó: Sobe, e sepulta teu pai, como ele te fez jurar.
7 — ausente —
7 Subiu, pois, José para sepultar a seu pai; e com ele subiram todos os servos de Faraó, os anciãos da sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito,
8 — ausente —
8 como também toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai; somente deixaram na terra de Gósen os seus pequeninos, os seus rebanhos e o seu gado.
9 Ka wati tjaultji tjuṯa kuḻuya anu nyanytjungka tjinkangka tjananya aṯunymankunytjikitja. Alatjiya tjunguringkula anu winki mulapa.
9 E subiram com ele tanto carros como gente a cavalo; de modo que o concurso foi mui grande.
10 Munuya ankula ankula ngula karu panya ini Jordanta kakaraṟa wirkanu manta nyara Kainanta itingka. Munuya ngura tjunkula nyinangi tjiṟirpi 7 ngura panya mai uṉinypa mantjiṟa araṟangkupaingka itingka ini Atatala. Munuya nyinara ngura pala palula puḻkaṟa ulangi Jacobanya-tjiratja. Ka Josephalu mama-tjiratjangku tjituṟu-tjituṟurira inma palyaningi tjiṟirpi kutjupa tjiṟirpi kutjupa 7 aṟangku. |src="GT_Gen50V10 mourning for Jacob v3.tif" size="col" loc="p" ref="50:10"
10 Chegando eles à eira de Atade, que está além do Jordão, fizeram ali um grande e forte pranto; assim fez José por seu pai um grande pranto por sete dias.
11 Kaya Kainannga nguraṟa tjuṯangku itipikutuṟa nyangangi puḻkaṟa ulara waṉinyangka. Munuya wangkangu, “Ngaḻṯutjara tjuṯaya nyaratja Itjipalanguṟu pitjangu munuya puḻkaṟa ulanyi.” Palulanguṟuya ngura pala palunya ininu Apila Mitjuṟaimanya. Alatjiya ininu tjanampa wangkangka.
11 Os moradores da terra, os cananeus, vendo o pranto na eira de Atade, disseram: Grande pranto é este dos egípcios; pelo que o lugar foi chamado Abel-Mizraim, o qual está além do Jordão.
12 — ausente —
12 Assim os filhos de Jacó lhe fizeram como ele lhes ordenara;
13 — ausente —
13 pois o levaram para a terra de Canaã, e o sepultaram na cova do campo de Macpela, que Abraão tinha comprado com o campo, como propriedade de sepultura, a Efrom, o heteu, em frente de Manre.
14 Palula maḻangkaya Josephanya tjana uwankara maḻaku anu Itjipalakutu.
14 Depois de haver sepultado seu pai, José voltou para o Egito, ele, seus irmãos, e todos os que com ele haviam subido para sepultar seu pai.
15 Palu Josephaku kuṯa tjuṯangkuya ngunti kuliningi Josephanya palumpa tjanampa kuraringkunyangka-palku aṟa panyanguṟu, panya palunyaya ngaṉmanytju kuraningi. Munuya mama wiyaringkunyangka kuliningi, “Kuwari-mantilampa maḻanyngampa mirpaṉarikulta nyanga mantangka kutjumpa.”
15 Vendo os irmãos de José que seu pai estava morto, disseram: Porventura José nos odiará e nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 — ausente —
16 Então mandaram dizer a José: Teu pai, antes da sua morte, nos ordenou:
17 — ausente —
17 Assim direis a José: Perdoa a transgressão de teus irmãos, e o seu pecado, porque te fizeram mal. Agora, pois, rogamos-te que perdoes a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando eles lhe falavam.
18 Palulanguṟuya kuṯa panya tjuṯa nguḻu-nguḻu pitjangu Josephalakutu munuya palula kuranyu tultjungaṟakatingu waḻkuntjikitja. Munuya wangkangu, “Nganaṉala pitjangu mani wiyakitja nyuntula waṟkarinytjikitja.”
18 Depois vieram também seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: Eis que nós somos teus servos.
19 Palu Josephalu wangkangu tjanala, “Wiya, nguḻu wiyaya nyinama. Ngayulu ngapartji nyuranya pungkuwiyangku wantinyi, panya ngayuluṉa Godanya wiya.
19 Respondeu-lhes José: Não temais; acaso estou eu em lugar de Deus?
20 Nyara Kainanta panya nyuranku ngaṉmanytju walytjangku kulinu ngayunya kuraṟa pungkunytjikitjangku. Palu Godalu aṟa kutjupa kuliṟa palyaṉu nyura ngayunya kuranytjitjanguṟu, munuṉi Itjipalakutu iyaṟa mayatja puḻka tjunu ailuru puḻkangka aṉangu uwankara maingka wankaṟu kanyintjaku. Kaya palulanguṟu kuwari aṉangu uwankara wanka nyinanyi ilunytja wiya.
20 Vós, na verdade, intentastes o mal contra mim; Deus, porém, o intentou para o bem, para fazer o que se vê neste dia, isto é, conservar muita gente com vida.
21 Ala, ngayukuya nguḻuringkunytja wiya nyinama. Ngayulu nyuranya palyanyku kanyilku nyurampa tjitji tjuṯa kuḻu.” Alatji kalypangku wangkara Josephalu tjananya kurunpa rapaṉu, kaya kuliṟa puḻkaṟa pukuḻaringu.
21 Agora, pois, não temais; eu vos sustentarei, a vós e a vossos filhinhos. Assim ele os consolou, e lhes falou ao coração.
22 — ausente —
22 José, pois, habitou no Egito, ele e a casa de seu pai; e viveu cento e dez anos.
23 — ausente —
23 E viu José os filhos de Efraim, da terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 — ausente —
24 Depois disse José a seus irmãos: Eu morro; mas Deus certamente vos visitará, e vos fará subir desta terra para a terra que jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Munu Josephalu palumpa walytja tjuṯangka tjapinu tjukaṟurungku kalkuntjaku alatji wangkara, “Ngula Godalu nyuranya ngura panya palulakutu ma-katinyangka miri ngayunya kuḻu ma-katima, munuṉi nyara palula tjuṉutjura. Palya?” Kaya mulapaṯu kalkuṉu katinytjikitjangku.
25 E José fez jurar os filhos de Israel, dizendo: Certamente Deus vos visitará, e fareis transportar daqui os meus ossos.
26 Ka palulanguṟu paluṟu wiyaringu tjiḻpi mulararira yiya nampa panya 110 nyinanytjatjanu. Ka palumpa walytja tjuṯangku miri palunya nyiṯiṟa palyaṟunguṟa karpiṉu munu pakutjangka tjarpatjunu paṯaṟa ngarinytjaku.
26 Assim morreu José, tendo cento e dez anos de idade; e o embalsamaram e o puseram num caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.