Gênesis 45

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 — ausente —
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 — ausente —
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Ka Josephalu wangkangu, “Ngalya-ilariwaya.” Munu ilaringkunyangka piṟuku wangkangu, “Ngayulu panyaṉa nyurampa panya maḻanypa panya Josephanya panya nyura ngayunya iriti manikitjangku ungkul'iyaṉu ngura nyanga Itjipalakutu.
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Palu uti nyura nguḻu wiya ngaṟama ngayunya iyantjatjanu ngura nyangakutu. Panya nyura kutju ngayunya iyantja wiya, panya Godalu kuḻuṉi ngayunya iyaṉu aṉangu tjuṯa wankaṟunkunytjaku.
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Kuwari nyanga panya yiya kutjara ngaṟala wiyaringu ailuru puḻka, palu piṟuku nyanganguṟu ma-ngaṟanyi yiya kutjara maṉkurpa ailuru puḻka panya paluṟuṯu mai puṯu pakaltjingantjaku.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 Ka pala palulanguṟuṉi Godalu iyaṉu nyurala kuranyu ngura nyangaku, munuṉi tjunu mayatja puḻka nyurampa nyinanytjaku mai wiyaringkunyangka nyuranya maingka wanka kanyintjaku nyurampa tjitji tjuṯa kuḻu.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 Ala palatja! Nyura ngayunya iyantja wiyaṯu, palu Godaluṉi ngalya-katingu ngura nyangakutu. Paluṟuṉi tjunu Piiṟaku maḻpa ngali tjungu nyinanytjaku munu ngura nyanga Itjipaku winkiku mayatja nyinanytjaku.”
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 Munu palulanguṟu wangkangu tjanala, “Mapalkuya ara maḻaku Mamalakutu munu palula wangka ngayulu kuwari nyurala wangkanytja alatji, ‘Godaluṉi tjunu Itjipaku mayatja. Palu Itjipanya manta puḻka ngura tjukutjuku tjuṯatjara, ka nyuntu mapalku pitja Itjipalakutu ngayula nyinanytjikitja ngura ini Katjinta.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Palu nyuntu kutju wiya. Uwankara ngalya-kati nyuntumpa katja, uṉṯalpa, pakaḻi, puḻiri tjuṯa kuḻu munu tjiipi nanikuta, puluka tjuṯa kuḻu uwankara ngalya-kati nyuntumpa ulytja winki kuḻu. Kaṉanta wiṟuṟa aṯunymankuku ngayula itingka nyinanyangka ngura Katjinta. Panya ailuru puḻka rawaṯu ngaṟanyi munu yiya kutjara maṉkurpa ngaṟala wiyaringkunyangka kutju wiyaringanyi.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Kaṉa nyuntunya munu nyuntumpa walytja tjuṯa kuḻu maingka wanka kanyintjikitja mukuringanyi nyuntumpa kuka tjuṯa kuḻu mai wiyangka ilunytjaku-tawara.’ Alatjiya ankula tjakultjura Mamala.
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 “Uwa, mulapa nyura ngayunya nyakula ngurkantananyi maḻanypa nyurampa. Ka Pintjiman, nyuntu kuḻu ngayunya nyakula kuṯa ngurkantananyi.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Ankulaya ngayuku mamangka tjakultjura panya ngayulu Itjipaku mayatja nyinanytja munu uwankara nyanganpa nyakunytjatjanungku kuḻu tjakultjura. Palulanguṟuya mapalku ngalya-kati.”
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Munu palulanguṟu wangkara wiyaringkula puḻkaṟa ampuningi Pintjimannga munu pulanku ampuṟa puḻkaṟa ulangi.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Ka Josephanya rawa ulara kuṯa tjuṯa kuḻu ampuṟa mitamita kutjara nyunytjuningi. Kaya palulanguṟu kuṯa tjuṯangku pukuḻarira aṟa tjuṯa wangkangi palula. |src="tnGEN45V10.tif" size="col" loc="p" ref="45:15"
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Ka wati kutjungku ankula mayatja Piiṟala tjakultjunu Josephaku kuṯa tjuṯa pitjanytja, ka paluṟu kuliṟa pukuḻaringu palumpa maḻpa tjuṯa kuḻu.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Munu paluṟu wangkangu Josephala, “Nyuntumpa kuṯa tjuṯa wangka mai puḻka tangkiyi tjuṯangka luutaṟa ma-katinytjaku ngura nyara Kainantakutu.
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 Munu wangka tjananya mama walytja tjuṯa kuḻu mantjiṟa maḻaku ngalya-pitjanytjaku. Ka ngayulu tjananya ngura wiṟunya unganyi manta nyanga Itjipala, kaya pukuḻpa mulapa nyinaku mai puḻkangka.
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Munu tjananya wakina tjuṯa uwa kaya ma-katira kuri tjuṯa munu tjitji tjuṯa munu mama kuḻu mantjiṟa ngalya-kati pakungka-tawara.
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 Palu wangka tjanala ulytja kutjupa kutjupa uwankara tjana kanyintjatjanungku wantikatinytjaku, panya ngayuluṉa tjananya wirkankunyangka ulytja wiṟu, kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯa kuḻu nyanganguṟu ungkuku tjana pukuḻpa nyinanytjaku.” Alatji Piiṟalu Josephala wangkangu.
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Ka Josephalu nyangatja kuliṟa tjakultjunu tjanala. Munu tjananya ungu wakina tjuṯa, munu mai kuḻu ungkul'iyaṉu tjana ankula nguṟurpa mungaringkula ngalkukatinytjaku.
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 Munu tjananya mantara kutju kutju ungu tjarpanytjaku. Palu Pintjimannga paluṟu ungu mantara kutjara maṉkurpa munu palunya ungu mani puḻka mulapa, panya Pintjimannga palumpa maḻanypa pula ngunytju kutjutja.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Munu tangkiyi 10 luuta puḻkatjara palumpa mamakutu ungkul'iyaṉu kutjupa kutjupa wiṟu tjuṯatjara Itjipalanguṟu. Munu paluṟu tangkiyi 10 kutjupa ngunytju tjuṯa kuḻu ungkul'iyaṉu mai uṉinypatjara munu mai kutjupa kutjupa tjuṯatjara nyumatjara kuḻu panya nguṟurpa mungaringkula ngalkuntjaku.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Munu tjananya wangkangu, “Ankulampaya pikaringkuwiya pitjalinama.”
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Kaya Itjipalanguṟu ma-pakaṉu munuya ankula ankula ngula wirkanu palumpa tjanampa mamaku ngurangka Kainanta.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Munuya wirkaṟa mamangka wangkangu, “Mama, nyuntumpa panya katja Josephanya wanka nyinanyi. Paluṟu manta nyara Itjipala mayatja puḻka nyinanyi ngura uwankaraku.”
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Kaya tjakultjunu Josephalu wangkanytja uwankara. Ka paluṟu kuliṟa wakina tjuṯa kuḻu nyakula mulamularingu munu palumpa katjaku pukuḻarira wangkangu, “Mulapa ngayuku katja wanka nyinanyi.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 Wanyu kaṉatju ngaṉmanytju ankula nyawa ilunytja kuwaripangka.”
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.