Gênesis 44

Tjukurpa Palya (PJT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ka palulanguṟu Josephalu wati panya waṟka palumpangka wangkangu, “Nyanga tjanampa yakutja tjuṯangka mai uṉinypa panya uraṟa tjaalyngaṟatjura munu mani panya tjana nyuntunya maiku ungkunytjitja maḻakungku tjura yakutjangka unngu maingka katu.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Palu ngayuku walpayaṯa wiṟu mantjiṟa maḻanypa maḻatjaku yakutjangka unngu tjura maningka tjungu.” Ka Josephalu alatji wangkanyangka wati panya waṟka paluṟu palyaṉu.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Ka mungawinki munga-mungangka Josephalu tjananya tangkiyi tjuṯatjara ma-wantir'iyaṉu ngura panya Kainantakutu maḻaku ankunytjaku.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 — ausente —
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 — ausente —
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Ka wati panya palumpa waṟkangku kuliṟa tjananya waṉaṉu. Munu tjanala waṉaṟa tjunguringkula tjananya tjukaṟurungku wangkangu panya Josephalu wangkanytja uwankara.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Kaya kuliṟa rapangku alatjiṯu wangkangu palula, “Wati wiṟu! Nyaanguṟulanyan alatji puntuṟa waṟu-waṟungku wangkanyi? Nganaṉa walpayaṯa palunya kanyintja wiyaṯu. Panya nganaṉa tjukaṟuru nyinapai kura palyalpai wiya.
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Nyuntu ninti panya nganaṉa mani panya yakutjangka ngarinytjitja Kainantanguṟu maḻakungku katira ungu nyuntunya. Munula nyuntumpa mayatjaku waḻinguṟu gold munu tjiilpa kutitjunkunytja wiya alatjiṯu.”
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Munuya piṟuku rapangku wangkangu walpayaṯa panyatja kanyintja wiyangku-palku, “Palu tjinguṟu kutjungku walpayaṯa palunya kanyinnyangkampa palya nyuntu palunya pungkula iluntara munu nganaṉanya nyuntumpa rawa waṟkarinytjaku kati.”
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 Ka Josephaku waṟkangku wangkangu, “Wiya, kuwariṉa walpayaṯa panyatja nyurampa yakutja tjuṯangka ngurilku. Ka wati panya paluṟu walpayaṯa kanyintjanya kutju ngayuku waṟka nyinaku, ka nyura kutjupa tjuṯa palya ngurakutu ananyi.”
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Ka palulanguṟuya Jacobaku katja tjuṯangku mapalku tangkiyi tjuṯanguṟu yakutja tjanampa mantjiṟa mantangka tjunkula waṉaṟa araltjanu.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Ka wati panya waṟkangku yakutja tjuṯangka nguriningi walpayaṯa panya palunya. Ngaṉmanytju kuṯa puḻkaku yakutjangka puṯu nyangu, munu palumpa maḻanypaku yakutjangka ngapartji puṯu nyangu. Munu puṯu nguriṟa piṟuku palumpa maḻanypaku yakutjangka ngapartji puṯuṯu nyangu. Munu alatji nguriṟa nguriṟa puṯu nyangu maḻanypa tjuṯaku yakutjangka. Munu palulanguṟu maḻanypa panya maḻatja mularku Pintjimanku yakutjangkalta nguriṟa nyakula mantjinu walpayaṯa panya palunya. |src="CO00749B.TIF" size="col" loc="p" ref="44:12"
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Kaya kuṯa panya tjuṯa nyakula kawaṟu-kawaṟuringu munuya puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira mantara tjanampa aṉangitja tjilpirpungu, panya tjakangkuya tjituṟu-tjituṟurira ulytja kaṯantankupai. Munuya puṯu kuliṟa yakutja tjuṯa tangkiyi tjuṯangka maḻakungku utitjuṟa nguṟurnguṟu maḻaku anu waḻi panya palulakutu wati panya Josephaku waṟkangka tjungu.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Ka Josephanya ngurangka nyinangi palumpa kuṯa tjuṯa Judah-nya tjana maḻaku wirkankunytjaku paṯaṟa. Kaya mulapaṯu wirkaṟa palunya nyakula kuranyu tultjungaṟakatingu nyakula ngaḻṯuringkunytjaku tjanampa.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Ka Josephalu tjananya puntuṟa waṟu-waṟungku wangkangu, “Nyaaku nyura walpayaṯa ngayuku kutitjuṟa katingu. Ngayuluṉa wati ayinayini munuṉa kutjupangku kutitjunkunyangka palunya nintingku puṟunypa ngurkantankupai.”
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Ka Judah-lu wangkangu, “Wiya, nganaṉa puṯu kulini nyuntula wangkanytjikitjangku. Yaaltjingaṟala wangkaku panya nyuntu nganampa mulamularingkunytjaku? Wiya puṯula wangkanyi. Tjinguṟu Godalu nganaṉanya kura irititjanguṟu pikakutuṉi. Kala uwankara kuwari nyinaku nyuntula rawa waṟkarinytjikitja, paluṟu kutju walpayaṯa kanyintjanya kutju wiya, nganaṉa kuḻu.”
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Ka Josephalu tjananya wangkangu, “Wiya, uti wati panya walpayaṯa kanyintjanya kutju nyinama munu ngayuku rawa waṟkarima unytju mani wiyakitja. Ka nyura palya ara maḻaku nyurampa mamakutu.”
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Ka Judah-lu ngalya-ilaringkula tjapiningi Josephanya wati Itjipanya nguraṟa-palku kuliṟa. Alatji paluṟu kuṉṯa-kuṉṯangku tjapiningi, “Mayatja, wiṟun mulapa. Panya nyuntu mayatja Piiṟanya puṟunypa nyinanyi puḻka mulapa. Wanyuṉi kulila mirpaṉarinytja wiyangku kaṉanta tjakultjura.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 Nyuntu panya mungaṯu nganaṉala tjapinu alatjingaṟa, ‘Nyurampa mama nyinanyi? Maḻanypa kutjupa kuḻu?’
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Ka nganaṉa wangkangu, ‘Uwa, mama nganampa nyinanyi wati tjiḻpi munu paluṟu ma-kanyini nganampa maḻanypa maḻatja panya tjiḻpiringkula wiyakutu utintja. Ka kuṯa palumpa ngunytju kutjutja iriti wiyaringu, ka palulanguṟu kutju nyinanyi ngunytju kutjutja. Ka Mamanya palumpa puḻkaṟa mukuringanyi.’
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 Ka palulanguṟu panya alatji tjakultjunkunyangka nyuntu wangkangu nganaṉanya palunya ngalya-katira nyuntula nintintjaku.
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Kala wangkangu panya, ‘Wiya, tjinguṟu paluṟu palumpa mama puṯu wantikatira pitjaku. Tjinguṟu paluṟu mama wantikatinyangkampa maḻangka Mamanya iluku.’
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Ka nyuntu panya wangkangu, ‘Wiya, ngalya-kati alatjiṯu. Nyura palunya ngalya-katinytja wiyangka ngayulu nyuranya piṟuku mai ungkunytja wiya. Palu palunya nyakula kutjuṉa nyuranya mai ungkuku.’
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 Kala kuliṟa panya maḻaku anu Mamalakutu munula palula tjakultjunu.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 Ka ngula Mamalulanya wituṉu Itjipalakutu ankula mai piṟuku payamilantjaku.
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 Kala wangkangu palula, ‘Wiya, puṯula ananyi Pintjimannga wiyangka panya mayatjangku nganaṉanya mai ungkunytja wiya palunya katinytja wiyangka. Palu nyuntu Pintjimannga nganaṉala tjungu wantir'iyannyangkala palya ankuku.’
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 Kalanya mamalu tjituṟu-tjituṟurira wangkangu, ‘Nyura ninti panya ngayuku kuringku Raitjiltu katja kutjara kutju kanyinu ngayuku.
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 Ka kutju panya ankula wiyaringu. Tjinguṟu kuka inuṟa pikaṯingku palunya patjaṟa wilypanpungkula ngalkula wiyaṉu panya ngayulu palunya piṟuku nyakunytja wiya.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Kaṉa yaaltjiriku maḻatja nyanga paluṟu nyurala piṟuku ankula kawalirira wiyaringkunyangka. Ngayulu tjinguṟu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira iluku, panya ngayulu tjiḻpi mulapa.’ Alatji nganampa mamangku wangkangu nganaṉala. |src="tnGEN44V23.tif" size="col" loc="p" ref="44:29"
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 — ausente —
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 — ausente —
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Ngayulu panya wangkangu Mamala, ‘Ngayulu nyuntumpa katja maḻakungku katinytja wiyangkampa ngayuku tiṯutjara mirpaṉpa nyinama.’
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 Palulanguṟuṉa kuwari ngayulu nyuntumpa rawa mani wiyakitja waṟkarima unytju ngayuku maḻanypaku aṟangka. Ka palunya wantir'iyala kuṯa tjuṯangka tjungu mamakutu ankunytjaku.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Palu puṯuṉa ananyi mamakutu palunya wiya. Ngayuku mama puṯu nyakula tjinguṟu iluku. Kaṉa alatjiku mukuringkunytja wiya.” Alatji Judah-lu wangkangu Josephala wati Itjipanya nguraṟangka-palku.
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.