Gênesis 44

Tjukurpa Palya (PJT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ka palulanguṟu Josephalu wati panya waṟka palumpangka wangkangu, “Nyanga tjanampa yakutja tjuṯangka mai uṉinypa panya uraṟa tjaalyngaṟatjura munu mani panya tjana nyuntunya maiku ungkunytjitja maḻakungku tjura yakutjangka unngu maingka katu.
1 Então José deu a seguinte ordem ao administrador do palácio: “Coloque nos sacos que eles trouxeram todo o cereal que puderem carregar, e coloque o dinheiro de cada um de volta no saco.
2 Palu ngayuku walpayaṯa wiṟu mantjiṟa maḻanypa maḻatjaku yakutjangka unngu tjura maningka tjungu.” Ka Josephalu alatji wangkanyangka wati panya waṟka paluṟu palyaṉu.
2 Depois, coloque meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro dele”. O administrador fez tudo conforme José ordenou.
3 Ka mungawinki munga-mungangka Josephalu tjananya tangkiyi tjuṯatjara ma-wantir'iyaṉu ngura panya Kainantakutu maḻaku ankunytjaku.
3 Assim que amanheceu, os irmãos se levantaram e partiram com os jumentos carregados.
4 — ausente —
4 Quando haviam percorrido apenas uma distância curta e mal haviam saído da cidade, José disse ao administrador do palácio: “Vá atrás deles e detenha-os. Quando os alcançar, diga-lhes: ‘Por que retribuíram o bem com o mal?
5 — ausente —
5 Por que roubaram o copo de prata do meu senhor, que ele usa para prever o futuro? Vocês agiram muito mal!’”.
6 Ka wati panya palumpa waṟkangku kuliṟa tjananya waṉaṉu. Munu tjanala waṉaṟa tjunguringkula tjananya tjukaṟurungku wangkangu panya Josephalu wangkanytja uwankara.
6 Quando o administrador do palácio alcançou os homens, repetiu para eles as palavras de José.
7 Kaya kuliṟa rapangku alatjiṯu wangkangu palula, “Wati wiṟu! Nyaanguṟulanyan alatji puntuṟa waṟu-waṟungku wangkanyi? Nganaṉa walpayaṯa palunya kanyintja wiyaṯu. Panya nganaṉa tjukaṟuru nyinapai kura palyalpai wiya.
7 “Do que o senhor está falando?”, disseram os irmãos. “Somos seus servos e jamais faríamos uma coisa dessas!
8 Nyuntu ninti panya nganaṉa mani panya yakutjangka ngarinytjitja Kainantanguṟu maḻakungku katira ungu nyuntunya. Munula nyuntumpa mayatjaku waḻinguṟu gold munu tjiilpa kutitjunkunytja wiya alatjiṯu.”
8 Por acaso não devolvemos o dinheiro que encontramos nos sacos? Nós o trouxemos de volta da terra de Canaã. Por que roubaríamos ouro ou prata da casa do seu senhor?
9 Munuya piṟuku rapangku wangkangu walpayaṯa panyatja kanyintja wiyangku-palku, “Palu tjinguṟu kutjungku walpayaṯa palunya kanyinnyangkampa palya nyuntu palunya pungkula iluntara munu nganaṉanya nyuntumpa rawa waṟkarinytjaku kati.”
9 Se encontrar o copo de prata com um de nós, que morra quem estiver com ele! E nós, os restantes, seremos seus escravos.”
10 Ka Josephaku waṟkangku wangkangu, “Wiya, kuwariṉa walpayaṯa panyatja nyurampa yakutja tjuṯangka ngurilku. Ka wati panya paluṟu walpayaṯa kanyintjanya kutju ngayuku waṟka nyinaku, ka nyura kutjupa tjuṯa palya ngurakutu ananyi.”
10 “Sua proposta é justa”, respondeu ele. “Mas apenas aquele que roubou o copo de prata se tornará meu escravo. Os outros estarão livres.”
11 Ka palulanguṟuya Jacobaku katja tjuṯangku mapalku tangkiyi tjuṯanguṟu yakutja tjanampa mantjiṟa mantangka tjunkula waṉaṟa araltjanu.
11 Sem demora, eles descarregaram os sacos e os abriram.
12 Ka wati panya waṟkangku yakutja tjuṯangka nguriningi walpayaṯa panya palunya. Ngaṉmanytju kuṯa puḻkaku yakutjangka puṯu nyangu, munu palumpa maḻanypaku yakutjangka ngapartji puṯu nyangu. Munu puṯu nguriṟa piṟuku palumpa maḻanypaku yakutjangka ngapartji puṯuṯu nyangu. Munu alatji nguriṟa nguriṟa puṯu nyangu maḻanypa tjuṯaku yakutjangka. Munu palulanguṟu maḻanypa panya maḻatja mularku Pintjimanku yakutjangkalta nguriṟa nyakula mantjinu walpayaṯa panya palunya. |src="CO00749B.TIF" size="col" loc="p" ref="44:12"
12 O administrador do palácio examinou a bagagem de cada um, começando pelo mais velho até o mais novo. E o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Kaya kuṯa panya tjuṯa nyakula kawaṟu-kawaṟuringu munuya puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira mantara tjanampa aṉangitja tjilpirpungu, panya tjakangkuya tjituṟu-tjituṟurira ulytja kaṯantankupai. Munuya puṯu kuliṟa yakutja tjuṯa tangkiyi tjuṯangka maḻakungku utitjuṟa nguṟurnguṟu maḻaku anu waḻi panya palulakutu wati panya Josephaku waṟkangka tjungu.
13 Quando os irmãos viram isso, rasgaram as roupas. Depois, colocaram a carga de volta sobre os jumentos e retornaram à cidade.
14 Ka Josephanya ngurangka nyinangi palumpa kuṯa tjuṯa Judah-nya tjana maḻaku wirkankunytjaku paṯaṟa. Kaya mulapaṯu wirkaṟa palunya nyakula kuranyu tultjungaṟakatingu nyakula ngaḻṯuringkunytjaku tjanampa.
14 José ainda estava em seu palácio quando Judá e seus irmãos chegaram, e eles se curvaram até o chão diante dele.
15 Ka Josephalu tjananya puntuṟa waṟu-waṟungku wangkangu, “Nyaaku nyura walpayaṯa ngayuku kutitjuṟa katingu. Ngayuluṉa wati ayinayini munuṉa kutjupangku kutitjunkunyangka palunya nintingku puṟunypa ngurkantankupai.”
15 “O que vocês fizeram?”, exigiu ele. “Não sabem que um homem como eu é capaz de prever o que vai acontecer?”
16 Ka Judah-lu wangkangu, “Wiya, nganaṉa puṯu kulini nyuntula wangkanytjikitjangku. Yaaltjingaṟala wangkaku panya nyuntu nganampa mulamularingkunytjaku? Wiya puṯula wangkanyi. Tjinguṟu Godalu nganaṉanya kura irititjanguṟu pikakutuṉi. Kala uwankara kuwari nyinaku nyuntula rawa waṟkarinytjikitja, paluṟu kutju walpayaṯa kanyintjanya kutju wiya, nganaṉa kuḻu.”
16 Judá respondeu: “Meu senhor, o que podemos dizer? Que explicação podemos dar? Como podemos provar nossa inocência? Deus está nos castigando por causa de nossa maldade. Todos nós voltamos para ser seus escravos, todos nós, e não apenas nosso irmão com quem foi encontrado o copo de prata”.
17 Ka Josephalu tjananya wangkangu, “Wiya, uti wati panya walpayaṯa kanyintjanya kutju nyinama munu ngayuku rawa waṟkarima unytju mani wiyakitja. Ka nyura palya ara maḻaku nyurampa mamakutu.”
17 José, no entanto, disse: “Eu jamais faria uma coisa dessas! Apenas o homem que roubou o copo será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa de seu pai”.
18 Ka Judah-lu ngalya-ilaringkula tjapiningi Josephanya wati Itjipanya nguraṟa-palku kuliṟa. Alatji paluṟu kuṉṯa-kuṉṯangku tjapiningi, “Mayatja, wiṟun mulapa. Panya nyuntu mayatja Piiṟanya puṟunypa nyinanyi puḻka mulapa. Wanyuṉi kulila mirpaṉarinytja wiyangku kaṉanta tjakultjura.
18 Então Judá deu um passo à frente e disse: “Por favor, meu senhor, permita que seu servo lhe diga apenas uma palavra. Peço que não perca a paciência comigo, embora o senhor seja tão poderoso quanto o próprio faraó.
19 Nyuntu panya mungaṯu nganaṉala tjapinu alatjingaṟa, ‘Nyurampa mama nyinanyi? Maḻanypa kutjupa kuḻu?’
19 “Meu senhor perguntou a nós, seus servos: ‘Vocês têm pai ou irmão?’.
20 Ka nganaṉa wangkangu, ‘Uwa, mama nganampa nyinanyi wati tjiḻpi munu paluṟu ma-kanyini nganampa maḻanypa maḻatja panya tjiḻpiringkula wiyakutu utintja. Ka kuṯa palumpa ngunytju kutjutja iriti wiyaringu, ka palulanguṟu kutju nyinanyi ngunytju kutjutja. Ka Mamanya palumpa puḻkaṟa mukuringanyi.’
20 E nós respondemos: ‘Sim, meu senhor, nosso pai é idoso e tem um filho mais novo, nascido em sua velhice. O irmão desse filho, por parte de pai e mãe, morreu. Ele é o único filho de sua mãe, e nosso pai o ama muito’.
21 Ka palulanguṟu panya alatji tjakultjunkunyangka nyuntu wangkangu nganaṉanya palunya ngalya-katira nyuntula nintintjaku.
21 “O senhor nos disse: ‘Tragam-no aqui para que eu possa vê-lo com os próprios olhos’.
22 Kala wangkangu panya, ‘Wiya, tjinguṟu paluṟu palumpa mama puṯu wantikatira pitjaku. Tjinguṟu paluṟu mama wantikatinyangkampa maḻangka Mamanya iluku.’
22 E nós respondemos: ‘Meu senhor, o rapaz não pode deixar o pai, pois, se o fizesse, o pai morreria’.
23 Ka nyuntu panya wangkangu, ‘Wiya, ngalya-kati alatjiṯu. Nyura palunya ngalya-katinytja wiyangka ngayulu nyuranya piṟuku mai ungkunytja wiya. Palu palunya nyakula kutjuṉa nyuranya mai ungkuku.’
23 Mas o senhor nos disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
24 Kala kuliṟa panya maḻaku anu Mamalakutu munula palula tjakultjunu.
24 “Assim, voltamos para seu servo, nosso pai, e contamos a ele o que o senhor tinha dito.
25 Ka ngula Mamalulanya wituṉu Itjipalakutu ankula mai piṟuku payamilantjaku.
25 Passado algum tempo, quando ele disse: ‘Voltem e comprem mais mantimentos’,
26 Kala wangkangu palula, ‘Wiya, puṯula ananyi Pintjimannga wiyangka panya mayatjangku nganaṉanya mai ungkunytja wiya palunya katinytja wiyangka. Palu nyuntu Pintjimannga nganaṉala tjungu wantir'iyannyangkala palya ankuku.’
26 nós respondemos: ‘Só poderemos voltar se nosso irmão mais novo nos acompanhar. Não temos como ver o homem outra vez, a menos que nosso irmão mais novo esteja conosco’.
27 Kalanya mamalu tjituṟu-tjituṟurira wangkangu, ‘Nyura ninti panya ngayuku kuringku Raitjiltu katja kutjara kutju kanyinu ngayuku.
27 “Então meu pai nos disse: ‘Como vocês sabem, minha mulher teve dois filhos,
28 Ka kutju panya ankula wiyaringu. Tjinguṟu kuka inuṟa pikaṯingku palunya patjaṟa wilypanpungkula ngalkula wiyaṉu panya ngayulu palunya piṟuku nyakunytja wiya.
28 e um deles foi embora e nunca mais voltou. Sem dúvida, foi despedaçado por algum animal selvagem, e eu nunca mais o vi.
29 Kaṉa yaaltjiriku maḻatja nyanga paluṟu nyurala piṟuku ankula kawalirira wiyaringkunyangka. Ngayulu tjinguṟu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira iluku, panya ngayulu tjiḻpi mulapa.’ Alatji nganampa mamangku wangkangu nganaṉala. |src="tnGEN44V23.tif" size="col" loc="p" ref="44:29"
29 Se agora vocês levarem de mim o irmão dele e lhe acontecer algum mal, vocês me mandarão velho e infeliz para a sepultura’.
30 — ausente —
30 “E agora, meu senhor, não posso voltar para a casa de meu pai sem o rapaz. A vida de nosso pai está ligada à vida do rapaz.
31 — ausente —
31 Quando ele vir que o rapaz não está conosco, morrerá. Nós, seus servos, seremos, de fato, responsáveis por mandar para a sepultura seu servo, nosso pai, em profunda tristeza.
32 Ngayulu panya wangkangu Mamala, ‘Ngayulu nyuntumpa katja maḻakungku katinytja wiyangkampa ngayuku tiṯutjara mirpaṉpa nyinama.’
32 Meu senhor, garanti a meu pai que levaria o rapaz de volta. Disse-lhe: ‘Se não o trouxer de volta, carregarei a culpa para sempre’.
33 Palulanguṟuṉa kuwari ngayulu nyuntumpa rawa mani wiyakitja waṟkarima unytju ngayuku maḻanypaku aṟangka. Ka palunya wantir'iyala kuṯa tjuṯangka tjungu mamakutu ankunytjaku.
33 “Por isso, peço ao senhor que me permita ficar aqui como escravo no lugar do rapaz e que o deixe voltar com os irmãos dele.
34 Palu puṯuṉa ananyi mamakutu palunya wiya. Ngayuku mama puṯu nyakula tjinguṟu iluku. Kaṉa alatjiku mukuringkunytja wiya.” Alatji Judah-lu wangkangu Josephala wati Itjipanya nguraṟangka-palku.
34 Pois, como poderei voltar a meu pai sem o rapaz? Não suportaria ver a angústia que isso lhe causaria!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.