Gênesis 44

Tjukurpa Palya (PJT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ka palulanguṟu Josephalu wati panya waṟka palumpangka wangkangu, “Nyanga tjanampa yakutja tjuṯangka mai uṉinypa panya uraṟa tjaalyngaṟatjura munu mani panya tjana nyuntunya maiku ungkunytjitja maḻakungku tjura yakutjangka unngu maingka katu.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Palu ngayuku walpayaṯa wiṟu mantjiṟa maḻanypa maḻatjaku yakutjangka unngu tjura maningka tjungu.” Ka Josephalu alatji wangkanyangka wati panya waṟka paluṟu palyaṉu.
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Ka mungawinki munga-mungangka Josephalu tjananya tangkiyi tjuṯatjara ma-wantir'iyaṉu ngura panya Kainantakutu maḻaku ankunytjaku.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 — ausente —
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 — ausente —
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Ka wati panya palumpa waṟkangku kuliṟa tjananya waṉaṉu. Munu tjanala waṉaṟa tjunguringkula tjananya tjukaṟurungku wangkangu panya Josephalu wangkanytja uwankara.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Kaya kuliṟa rapangku alatjiṯu wangkangu palula, “Wati wiṟu! Nyaanguṟulanyan alatji puntuṟa waṟu-waṟungku wangkanyi? Nganaṉa walpayaṯa palunya kanyintja wiyaṯu. Panya nganaṉa tjukaṟuru nyinapai kura palyalpai wiya.
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Nyuntu ninti panya nganaṉa mani panya yakutjangka ngarinytjitja Kainantanguṟu maḻakungku katira ungu nyuntunya. Munula nyuntumpa mayatjaku waḻinguṟu gold munu tjiilpa kutitjunkunytja wiya alatjiṯu.”
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Munuya piṟuku rapangku wangkangu walpayaṯa panyatja kanyintja wiyangku-palku, “Palu tjinguṟu kutjungku walpayaṯa palunya kanyinnyangkampa palya nyuntu palunya pungkula iluntara munu nganaṉanya nyuntumpa rawa waṟkarinytjaku kati.”
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Ka Josephaku waṟkangku wangkangu, “Wiya, kuwariṉa walpayaṯa panyatja nyurampa yakutja tjuṯangka ngurilku. Ka wati panya paluṟu walpayaṯa kanyintjanya kutju ngayuku waṟka nyinaku, ka nyura kutjupa tjuṯa palya ngurakutu ananyi.”
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Ka palulanguṟuya Jacobaku katja tjuṯangku mapalku tangkiyi tjuṯanguṟu yakutja tjanampa mantjiṟa mantangka tjunkula waṉaṟa araltjanu.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Ka wati panya waṟkangku yakutja tjuṯangka nguriningi walpayaṯa panya palunya. Ngaṉmanytju kuṯa puḻkaku yakutjangka puṯu nyangu, munu palumpa maḻanypaku yakutjangka ngapartji puṯu nyangu. Munu puṯu nguriṟa piṟuku palumpa maḻanypaku yakutjangka ngapartji puṯuṯu nyangu. Munu alatji nguriṟa nguriṟa puṯu nyangu maḻanypa tjuṯaku yakutjangka. Munu palulanguṟu maḻanypa panya maḻatja mularku Pintjimanku yakutjangkalta nguriṟa nyakula mantjinu walpayaṯa panya palunya. |src="CO00749B.TIF" size="col" loc="p" ref="44:12"
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Kaya kuṯa panya tjuṯa nyakula kawaṟu-kawaṟuringu munuya puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira mantara tjanampa aṉangitja tjilpirpungu, panya tjakangkuya tjituṟu-tjituṟurira ulytja kaṯantankupai. Munuya puṯu kuliṟa yakutja tjuṯa tangkiyi tjuṯangka maḻakungku utitjuṟa nguṟurnguṟu maḻaku anu waḻi panya palulakutu wati panya Josephaku waṟkangka tjungu.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Ka Josephanya ngurangka nyinangi palumpa kuṯa tjuṯa Judah-nya tjana maḻaku wirkankunytjaku paṯaṟa. Kaya mulapaṯu wirkaṟa palunya nyakula kuranyu tultjungaṟakatingu nyakula ngaḻṯuringkunytjaku tjanampa.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Ka Josephalu tjananya puntuṟa waṟu-waṟungku wangkangu, “Nyaaku nyura walpayaṯa ngayuku kutitjuṟa katingu. Ngayuluṉa wati ayinayini munuṉa kutjupangku kutitjunkunyangka palunya nintingku puṟunypa ngurkantankupai.”
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Ka Judah-lu wangkangu, “Wiya, nganaṉa puṯu kulini nyuntula wangkanytjikitjangku. Yaaltjingaṟala wangkaku panya nyuntu nganampa mulamularingkunytjaku? Wiya puṯula wangkanyi. Tjinguṟu Godalu nganaṉanya kura irititjanguṟu pikakutuṉi. Kala uwankara kuwari nyinaku nyuntula rawa waṟkarinytjikitja, paluṟu kutju walpayaṯa kanyintjanya kutju wiya, nganaṉa kuḻu.”
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Ka Josephalu tjananya wangkangu, “Wiya, uti wati panya walpayaṯa kanyintjanya kutju nyinama munu ngayuku rawa waṟkarima unytju mani wiyakitja. Ka nyura palya ara maḻaku nyurampa mamakutu.”
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Ka Judah-lu ngalya-ilaringkula tjapiningi Josephanya wati Itjipanya nguraṟa-palku kuliṟa. Alatji paluṟu kuṉṯa-kuṉṯangku tjapiningi, “Mayatja, wiṟun mulapa. Panya nyuntu mayatja Piiṟanya puṟunypa nyinanyi puḻka mulapa. Wanyuṉi kulila mirpaṉarinytja wiyangku kaṉanta tjakultjura.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Nyuntu panya mungaṯu nganaṉala tjapinu alatjingaṟa, ‘Nyurampa mama nyinanyi? Maḻanypa kutjupa kuḻu?’
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Ka nganaṉa wangkangu, ‘Uwa, mama nganampa nyinanyi wati tjiḻpi munu paluṟu ma-kanyini nganampa maḻanypa maḻatja panya tjiḻpiringkula wiyakutu utintja. Ka kuṯa palumpa ngunytju kutjutja iriti wiyaringu, ka palulanguṟu kutju nyinanyi ngunytju kutjutja. Ka Mamanya palumpa puḻkaṟa mukuringanyi.’
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 Ka palulanguṟu panya alatji tjakultjunkunyangka nyuntu wangkangu nganaṉanya palunya ngalya-katira nyuntula nintintjaku.
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Kala wangkangu panya, ‘Wiya, tjinguṟu paluṟu palumpa mama puṯu wantikatira pitjaku. Tjinguṟu paluṟu mama wantikatinyangkampa maḻangka Mamanya iluku.’
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Ka nyuntu panya wangkangu, ‘Wiya, ngalya-kati alatjiṯu. Nyura palunya ngalya-katinytja wiyangka ngayulu nyuranya piṟuku mai ungkunytja wiya. Palu palunya nyakula kutjuṉa nyuranya mai ungkuku.’
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Kala kuliṟa panya maḻaku anu Mamalakutu munula palula tjakultjunu.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 Ka ngula Mamalulanya wituṉu Itjipalakutu ankula mai piṟuku payamilantjaku.
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Kala wangkangu palula, ‘Wiya, puṯula ananyi Pintjimannga wiyangka panya mayatjangku nganaṉanya mai ungkunytja wiya palunya katinytja wiyangka. Palu nyuntu Pintjimannga nganaṉala tjungu wantir'iyannyangkala palya ankuku.’
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 Kalanya mamalu tjituṟu-tjituṟurira wangkangu, ‘Nyura ninti panya ngayuku kuringku Raitjiltu katja kutjara kutju kanyinu ngayuku.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Ka kutju panya ankula wiyaringu. Tjinguṟu kuka inuṟa pikaṯingku palunya patjaṟa wilypanpungkula ngalkula wiyaṉu panya ngayulu palunya piṟuku nyakunytja wiya.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Kaṉa yaaltjiriku maḻatja nyanga paluṟu nyurala piṟuku ankula kawalirira wiyaringkunyangka. Ngayulu tjinguṟu puḻkaṟa tjituṟu-tjituṟurira iluku, panya ngayulu tjiḻpi mulapa.’ Alatji nganampa mamangku wangkangu nganaṉala. |src="tnGEN44V23.tif" size="col" loc="p" ref="44:29"
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
32 Ngayulu panya wangkangu Mamala, ‘Ngayulu nyuntumpa katja maḻakungku katinytja wiyangkampa ngayuku tiṯutjara mirpaṉpa nyinama.’
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 Palulanguṟuṉa kuwari ngayulu nyuntumpa rawa mani wiyakitja waṟkarima unytju ngayuku maḻanypaku aṟangka. Ka palunya wantir'iyala kuṯa tjuṯangka tjungu mamakutu ankunytjaku.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 Palu puṯuṉa ananyi mamakutu palunya wiya. Ngayuku mama puṯu nyakula tjinguṟu iluku. Kaṉa alatjiku mukuringkunytja wiya.” Alatji Judah-lu wangkangu Josephala wati Itjipanya nguraṟangka-palku.
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.